"natabunan" poems - Hello Poetry

#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!

0

Jan 29, 2017

Jan 29, 2017 at 3:35 AM UTC

psalmiseta

Pahiram ng Tula (Pahingi ng Salita)

#012917 Naisip kong magpatangay sa hanging kumot sa aking paggising. Naisip kong hamunin ang araw ng mga talatang pasalaysay at huminto gamit ang panalangin. Isa, dalawa, tatlo: oo, ito na ang ikatlong araw nang tayong ipinalipad sa iba't ibang dako -- patungo sa bawat sulok ng mga pangarap at doo'y sabay-sabay nating maitataas ang Kanyang Ngalan. Di ko kayang amuhin ang bawat petsa sa kalendaryo para lang maggising tayo't muling mabuo. Di ko kayang sipulan ang ulap na kukumpas sa kalangitang hindi naman nagbabago. Sa bawat pangarap na minsang natabunan ng ating mga mapapait na nakaraan -- mga pangarap na ni minsa'y di sumagi sa isipang mabubuo natin nang sabay; oo, posible palang maitagpi-tagpi ang bawat istorya para sa mas malaki pang larawang ni minsa'y di natin nasilayang mag-isa. Marahil napuno tayo ng takot na muling humakbang sa bukas pagkat nahihila tayo ng dilim. Marahil kinain tayo ng sakit, kirot at alalahanin kaya naman tila kayhirap nang lakaran ang tubig ng pagpapala. Pero kahit na -- kahit na lumubog pa tayo sa kumunoy ng distansya't walang kasiguraduha'y may iisa pa rin tayong di dapat na bitiwan -- na patuloy tayong kumapit sa iisang Ngalang titingalain natin hanggang sa Kanyang pagdating. Siguro nga mapapagod tayo pagkat taksil ang landas o ang pagkakataon pero hindi pa ba ito sapat na dahilan para muling masubok at tayo't tuluyang magpasakop? Kung ang lupa nga'y kayang sakupin ng mga dayuhan lang; ano pa't ang puso't buhay nating tanging hiram lang? Kakatok hindi ang pangarap bagkus ang may dala ng mga ito; ilapit mo ang mga kamay sa puso at doo'y mabubuksan ang pintong may sagot sa mga hiling at dasal mo. Mabuhay si Kristo! Buhay Siya sa iyo!

7

Tigil na tayo, mahal. Ramdam kong natabunan ng isang pagkakamali ko ang lahat ng mga alaalang nabuo natin. Na kahit ilang beses man tayong bumalik sa isa't isa, patuloy kapa ring magdududa at patuloy **** babalikan yung araw na bigla akong nawala. Paulit ulit mo pa ring ipapamukha sa akin kung paano ako biglang naglaho nung mga panahong ikaw ay nagbabago para sa akin. Habang ako, ni minsan hindi ko sinubukang isumbat sa'yo ang biglaan **** paglisan nung mga panahong ikaw ang naging lakas ko. Nang minsang nagkamali ka at nilamon ka ng tukso, hiniling ko pa din ang pananatili mo at nagpatawad ako. Oo, pinatawad kita. Pero minsan, hindi padin pala sapat ang pagpapatawad. Ang sabi mo ay nilalamon ka ng iyong konsenya, kaya pinili mo pa ding lumisan. Pinigilan kita, pinili mo pa din akong bitawan. Tama na, mahal. Tama na 'to. Tigil na tayo. Habang mayroon pang natitirang magagandang alaala na binuo nating dalawa. Habang may babalik tanawin pa akong mga ngiti, kilig at tuwa sa bawat sandali na tayo'y magkasama. Bago pa mapalitan ng mga luha at hinagpis ang mga alaalang ayokong mabura, tigil na tayo, mahal. Ayoko nang ipilit pa. Ayoko nang manatili sa isang bagay na sinusubukan kong ipaglaban ngunit pilit **** pinagdududahan. Higit sa lahat, ayokong kalimutan kung paano kita minahal at kung paano mo ipinaramdam sa akin na karapat-dapat akong piliin kahit sa sandaling panahon na iginugol mo sa akin. Tigil na tayo, mahal. Baka talagang hanggang dito nalang. Sapat na ang munting sandali na naging masaya ka at ako. At sa ganong paraan ko gustong maalala ang "tayo". Salamat mahal, hanggang dito nalang tayo.

0

Mar 14, 2017

Mar 14, 2017 at 10:44 AM UTC

bitanig

Tigil na tayo, mahal

Tigil na tayo, mahal. Ramdam kong natabunan ng isang pagkakamali ko ang lahat ng mga alaalang nabuo natin. Na kahit ilang beses man tayong bumalik sa isa't isa, patuloy kapa ring magdududa at patuloy **** babalikan yung araw na bigla akong nawala. Paulit ulit mo pa ring ipapamukha sa akin kung paano ako biglang naglaho nung mga panahong ikaw ay nagbabago para sa akin. Habang ako, ni minsan hindi ko sinubukang isumbat sa'yo ang biglaan **** paglisan nung mga panahong ikaw ang naging lakas ko. Nang minsang nagkamali ka at nilamon ka ng tukso, hiniling ko pa din ang pananatili mo at nagpatawad ako. Oo, pinatawad kita. Pero minsan, hindi padin pala sapat ang pagpapatawad. Ang sabi mo ay nilalamon ka ng iyong konsenya, kaya pinili mo pa ding lumisan. Pinigilan kita, pinili mo pa din akong bitawan. Tama na, mahal. Tama na 'to. Tigil na tayo. Habang mayroon pang natitirang magagandang alaala na binuo nating dalawa. Habang may babalik tanawin pa akong mga ngiti, kilig at tuwa sa bawat sandali na tayo'y magkasama. Bago pa mapalitan ng mga luha at hinagpis ang mga alaalang ayokong mabura, tigil na tayo, mahal. Ayoko nang ipilit pa. Ayoko nang manatili sa isang bagay na sinusubukan kong ipaglaban ngunit pilit **** pinagdududahan. Higit sa lahat, ayokong kalimutan kung paano kita minahal at kung paano mo ipinaramdam sa akin na karapat-dapat akong piliin kahit sa sandaling panahon na iginugol mo sa akin. Tigil na tayo, mahal. Baka talagang hanggang dito nalang. Sapat na ang munting sandali na naging masaya ka at ako. At sa ganong paraan ko gustong maalala ang "tayo". Salamat mahal, hanggang dito nalang tayo.

13

Gusto kong ibalik ang nakaraan Noong tayo'y masaya pa at naglolokohan Lumalaban parin ako kahit wala ng dahilan, Kumakapit parin ako kahit wala ng pinanghahawakan Alam mo bang miss na miss na kita? Ako'y nahihiya lamang dahil baka ako'y makaistorbo pa Ang damot-damot naman ng mundo, Ikaw lang naman ang hinihiling ko Dati ay abot kamay lamang kita, Ngayon naman ang layo-layo mo na Pasensya na, minahal kita Masakit pero kaya ko pa Ang dating puno ng saya at kilig kapag sinasabi **** "Mahal kita" Ay natabunan na ng lungkot noong sinabi **** "Ayoko na" Parang kahapon lang andito ka, Ngunit ay ngayon wala na

0

Feb 11, 2017

Feb 11, 2017 at 7:36 AM UTC

circee

Nakaraan

Gusto kong ibalik ang nakaraan Noong tayo'y masaya pa at naglolokohan Lumalaban parin ako kahit wala ng dahilan, Kumakapit parin ako kahit wala ng pinanghahawakan Alam mo bang miss na miss na kita? Ako'y nahihiya lamang dahil baka ako'y makaistorbo pa Ang damot-damot naman ng mundo, Ikaw lang naman ang hinihiling ko Dati ay abot kamay lamang kita, Ngayon naman ang layo-layo mo na Pasensya na, minahal kita Masakit pero kaya ko pa Ang dating puno ng saya at kilig kapag sinasabi **** "Mahal kita" Ay natabunan na ng lungkot noong sinabi **** "Ayoko na" Parang kahapon lang andito ka, Ngunit ay ngayon wala na

16

wala naman makapagsasabi, kung kelan matutupad ang tunay na pangarap nalalaman mo pa ba kung ano ang binubulong ng puso? hinde pa ba ito natatabunan ng alaala ng kahapong pinagmulan? nais kong umangat mula sa putik na aking minana: ambisyon ang umuudyok pagkatotoohanin ng kasiyahan, ang bawat layaw ng laman na tulak ng mundo pabilis nang pabilis ang ikot habulin man unahan man kelangan pagbayarin bawat hubog sa atin ng tinaguriang collective consciousness nang kung sino man matalinong tumawag dyan, dyan! mapangahas na pangngalang marangal! sino ba ako pag humiwalay ako sa collective consciousness na yan? anong napala ko dyan, itinulak ako (di kayat, nagpatuak ako?) patungo sa isang kanto nyan dahil kelangan kong sundin ang moralidad ang paniniwalang gawa-gawa rin lang ng aking kapwa hinde ko tinatakbuhan ang aking social responsibility na syang dinikta na lipunan na dapat akong kumayod at tuparin ang oblgasyon ko sa kanya no. ang tinutukoy ko ay ang binubulong ng bawat saloobin natabunan na ito ng sigaw ng damdamin sinong makakapagsabi kung kelan matutupad ang pangarap? ito ba'y aking hahabulin pipilitin paglalabanan sa hilaw na panahon? (tulad ng sigaw ng damdamin na tumilapon sa akin?) ang bulong ng saloobin hinuhukay ko pa ito'y nasa ilang lantang lanta na ako binging bingi ngunit naririnig ko pa sinasakop nya ako umaasang bubuhayin ko muli.

0

Jun 6, 2016

Jun 6, 2016 at 1:00 PM UTC

m-g-hsieh

no translation provided

wala naman makapagsasabi, kung kelan matutupad ang tunay na pangarap nalalaman mo pa ba kung ano ang binubulong ng puso? hinde pa ba ito natatabunan ng alaala ng kahapong pinagmulan? nais kong umangat mula sa putik na aking minana: ambisyon ang umuudyok pagkatotoohanin ng kasiyahan, ang bawat layaw ng laman na tulak ng mundo pabilis nang pabilis ang ikot habulin man unahan man kelangan pagbayarin bawat hubog sa atin ng tinaguriang collective consciousness nang kung sino man matalinong tumawag dyan, dyan! mapangahas na pangngalang marangal! sino ba ako pag humiwalay ako sa collective consciousness na yan? anong napala ko dyan, itinulak ako (di kayat, nagpatuak ako?) patungo sa isang kanto nyan dahil kelangan kong sundin ang moralidad ang paniniwalang gawa-gawa rin lang ng aking kapwa hinde ko tinatakbuhan ang aking social responsibility na syang dinikta na lipunan na dapat akong kumayod at tuparin ang oblgasyon ko sa kanya no. ang tinutukoy ko ay ang binubulong ng bawat saloobin natabunan na ito ng sigaw ng damdamin sinong makakapagsabi kung kelan matutupad ang pangarap? ito ba'y aking hahabulin pipilitin paglalabanan sa hilaw na panahon? (tulad ng sigaw ng damdamin na tumilapon sa akin?) ang bulong ng saloobin hinuhukay ko pa ito'y nasa ilang lantang lanta na ako binging bingi ngunit naririnig ko pa sinasakop nya ako umaasang bubuhayin ko muli.

53

Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatangggapin mo pa ba? Ako? oo. tanga lang eh noh? oh tapos tatawa tawa ka? Kung sabagay… Hindi kita masisissi. Hindi naman ikaw ang minsang lumigaya Sa ibabaw ng alapaap Sa yakap na mahigpit Sa kamay na minsang nakatagpo ng Palad Palad na handang dumamay Palad na handang umakay sa matarik na bundok Binuo ng mga daliring handang takpan Ang minsang mga matang walang humpay na lumuha sa pait na Dulot ng mapanghusgag tingin ng mundo hindi.. hindi kita masisisi dahil hindi naman ikaw nag nakadama ng matamis na lasa sa pagbigkas ng mga katagang ikaw.. ikaw lang.. ang mahal ko. Hindi. Hindi mo narinig ang bawat ngiting Ipininta ng bawat tawang ibingay Sa mga simpleng kantang inialay. hindi.. hindi mo nasaksihan nung araw na ipinaglaban nya ang pagmamahalang tanging mahalagang bagay na meron ako at sya noon. Hindi.. hindi mo naramdaman ang lambot ng kasiguraduhang Matutulog kang nakangiti dahil sya ang katabi mo At gigising kang may ngiti pa rin dahil panatag ka Panatag kang sa bisig nya parin nakahimlay. Hindi.. hind kita masisisi Dahil hindi mo ramdam Ang kirot na humiwa dito.. Nung araw na sinabi nyang “Ayokona” Ayokona? Walang eksplenasyon ni walang pasubali Nabura lahat! Natabunan ng mga tanong hanggang sa naging panghihinayang at poot at Sinabi kong tama na Tama ka nga siguro Ayaw mo na.. Lahat yan tinanggap ko, pilit ipinilit sa isipang Wala na. tapos na. ending na. Tapos Isang araw Bigla syang kumatok, sabi “sorry” Tanginamo. Para san pa? Ako pa rin daw.. ako parin daw. Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatanggapin mo pa ba? Ako? oo. pero di gaya ng dati hindi na ako tanga.

0

Mar 21, 2016

Mar 21, 2016 at 4:47 AM UTC

lichelle-antonio

UTAK VS. PUSO

Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatangggapin mo pa ba? Ako? oo. tanga lang eh noh? oh tapos tatawa tawa ka? Kung sabagay… Hindi kita masisissi. Hindi naman ikaw ang minsang lumigaya Sa ibabaw ng alapaap Sa yakap na mahigpit Sa kamay na minsang nakatagpo ng Palad Palad na handang dumamay Palad na handang umakay sa matarik na bundok Binuo ng mga daliring handang takpan Ang minsang mga matang walang humpay na lumuha sa pait na Dulot ng mapanghusgag tingin ng mundo hindi.. hindi kita masisisi dahil hindi naman ikaw nag nakadama ng matamis na lasa sa pagbigkas ng mga katagang ikaw.. ikaw lang.. ang mahal ko. Hindi. Hindi mo narinig ang bawat ngiting Ipininta ng bawat tawang ibingay Sa mga simpleng kantang inialay. hindi.. hindi mo nasaksihan nung araw na ipinaglaban nya ang pagmamahalang tanging mahalagang bagay na meron ako at sya noon. Hindi.. hindi mo naramdaman ang lambot ng kasiguraduhang Matutulog kang nakangiti dahil sya ang katabi mo At gigising kang may ngiti pa rin dahil panatag ka Panatag kang sa bisig nya parin nakahimlay. Hindi.. hind kita masisisi Dahil hindi mo ramdam Ang kirot na humiwa dito.. Nung araw na sinabi nyang “Ayokona” Ayokona? Walang eksplenasyon ni walang pasubali Nabura lahat! Natabunan ng mga tanong hanggang sa naging panghihinayang at poot at Sinabi kong tama na Tama ka nga siguro Ayaw mo na.. Lahat yan tinanggap ko, pilit ipinilit sa isipang Wala na. tapos na. ending na. Tapos Isang araw Bigla syang kumatok, sabi “sorry” Tanginamo. Para san pa? Ako pa rin daw.. ako parin daw. Kapag yung ex mo nakipagbalikan sayo tatanggapin mo pa ba? Ako? oo. pero di gaya ng dati hindi na ako tanga.

60

Kung pwede lang sana Sasalungatin ko ang daloy ng panahon, maitama lang ang pagkakamali ng kahapon. Nasasabik akong masilayan muli ang mga matatamis **** ngiti na natabunan na ng hikbi at pighati.

0

Mar 31, 2023

Mar 31, 2023 at 7:45 AM UTC

jethro-nhero-cuizon

Patawad

Kung pwede lang sana Sasalungatin ko ang daloy ng panahon, maitama lang ang pagkakamali ng kahapon. Nasasabik akong masilayan muli ang mga matatamis **** ngiti na natabunan na ng hikbi at pighati.

6

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

0

Feb 14, 2020

Feb 14, 2020 at 9:15 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako X

Ikasampung lagok na at higit pa ng mainit **** ala-ala subalit malapit man wari kung aking tinitingnan sa sulok ng napadpad na isipan sa kabilang ibayo ng mga pananaw sa malayong dalampasigan ng pagkatao, hindi ko kayang abutin ang pinutol kong pusod na sa puting lampin ay ibinalot, at ibiniting tila bituin sa mga alapaap. Maghapon ko mang lakarin mula sa aking pusong pinabango ng galapong na bagong giling, na kung saa’y tiniis ang init ng kahirapan habang isinasangag ang bawat butil ng sanlibo’t sandaang ari-muhunan mula sa masuyong pinagsikapan, pinagtiyagaang alagaan - puno ng liberikang kape ng lupang sinilangan. Malayo, malayo na ang Lipa madaling lakbayin sa malawak na kalsada na dumaraan na ngayon sa kabundukan ng Malarayat na noong musmos pa’y malayo, malayo, malayo . . . tanging nakakarating lamang ay mga uwak at sabay-sabay na lumilipad na tagak sa takip-silim nama’y mga nagsasalimbayang kabag. Noo’y maliliit pa ang puno ng sintunis Ngayo’y natabunan na ng palitadang makinis Hinahanap ko ang lungga ng dagang bulilit At puno ng bitungol sa unahan ng lumang bahay na inaakyat ng mga paslit napawi na rin ang matayog na tahanan tila binura ng kapalaran at mistulang iginuhit ng chalk lamang sa pisara’y kumupas na larawan. Natabunan na ng bundok ng mga alikabok ng ala-ala, wala na tahanan, o ang lumang pisara tila nawaglit ang apat na dekada Malayo na ang lumang Lipa at katulad ng dahong alamat ng ngalan nya makating-masakit at di makakalimutan ang mga karanasan at mga aral na dala Kung wala na ang bigas na kinanda magtitiis ako sa samyo ng binlid at ipa Kung wala na ang pinipig at nilupak sa baraka kahit budbod at lumang latik ay yayamanin na Lalakbayin ko’y lubhang malayo pa Ngunit sinisinta ika’y makakaasa: Ang pinanggalingan, ang pinagmulan, lilingunin tuwina.

58

Tumingin ako sa kalangitan hawak ang aking sigarilyo nakita ang ganda at kinang ng mga bituin habang inaalala ang lahat ng ala-ala na ating pinagsaluhan Ngiti sa aking mukha ay kasing kinang ng bawat bituin sa langit ngunit biglang itong napalitan ng kalungkutan na tila ba natabunan ng ulap ang bawat tala sa kalawakan nang maalala ko na nasa piling ka na nya ngayon ang pangako **** makakasama kita hanggang sa aking huling hininga para bang bula na bigla nalang naglaho at naging isang malaking imahinasyon. Sabi nga nila ang mahalin ka ay magbibigay sa akin ng sobrang pighati ngunit mas nanaisin ko nalang ibigay ang huli kong hininga para sabihing mahal kita. Mahal kita, Subalit paano ko nga ipapadama sayo ang aking pagmamahal kung sinuko mo nalang ako ng basta ang mga yakap nya ang bumabalot sayo ngayon. kaya ito ako ngayon nagiisa sa gabing malamig at madilim tanging unan lamang ang kayakap at kasama unan na puno ng mga luha na dulot ng iyong pagalis sa aking piling pipilitin ko nalang maging masaya habang ikaw ay masaya kapiling sya Salamat sa magagandang ala-ala na iyong naipadama kahit paano Salamat sa lahat at paalam aking iniibig.

0

Oct 19, 2018

Oct 19, 2018 at 8:30 AM UTC

lansamdaman

UNAN

Tumingin ako sa kalangitan hawak ang aking sigarilyo nakita ang ganda at kinang ng mga bituin habang inaalala ang lahat ng ala-ala na ating pinagsaluhan Ngiti sa aking mukha ay kasing kinang ng bawat bituin sa langit ngunit biglang itong napalitan ng kalungkutan na tila ba natabunan ng ulap ang bawat tala sa kalawakan nang maalala ko na nasa piling ka na nya ngayon ang pangako **** makakasama kita hanggang sa aking huling hininga para bang bula na bigla nalang naglaho at naging isang malaking imahinasyon. Sabi nga nila ang mahalin ka ay magbibigay sa akin ng sobrang pighati ngunit mas nanaisin ko nalang ibigay ang huli kong hininga para sabihing mahal kita. Mahal kita, Subalit paano ko nga ipapadama sayo ang aking pagmamahal kung sinuko mo nalang ako ng basta ang mga yakap nya ang bumabalot sayo ngayon. kaya ito ako ngayon nagiisa sa gabing malamig at madilim tanging unan lamang ang kayakap at kasama unan na puno ng mga luha na dulot ng iyong pagalis sa aking piling pipilitin ko nalang maging masaya habang ikaw ay masaya kapiling sya Salamat sa magagandang ala-ala na iyong naipadama kahit paano Salamat sa lahat at paalam aking iniibig.

20

Indi na ako maghandum Nga mangin pulitiko Mag-angkon sg gahum kg mga tinawo Magpasikat sg kasarang kg mga proyekto. Bag-o mangin pulitiko… Indi na ako maghandum Nga mangin negosyante Mag-angkon sg manggad kg mga kotse. Bag-o mangin negosyante… Indi na ako maghandum Nga makasulod sa media Sa balita man ukon drama Kapuso man ukon kapamilya. Bag-o makasulod sa media… Indi na ako maghandum Nga himuon lang “stepping stone” Ang kon diin ara ako karon Kay diri ako daw pulitiko man, negosyante kg media person. Bag-o makasulod sa kon diin ara ako karon… Ako naghandum nga ang paglupad padasigon Nagpadayaw sa pulitiko, negosyante kg media tycoon Sa tuyo nga mangin isa ka maragtason Nanakit kg nagpahibi sg mga tagipusoon. Bag-o maghandum nga ang paglupad padasigon… Akon ginpasulabi ang kaugalingon Nga ambisyon kg sakon nga balatyagon Natabunan ang huna-huna sg mga ilusyon. Samtang ginalab-ot ang mas mataas nga gusto Ako nabulag kg nagdako ang ulo Nagbangga kg nanapak sg mga tawo Paano ko mapamatud-an nga indi ko ina ginusto? Paano kon ila ako pagabalusan – Laglagon, patyon ukon nano pa man? Ano ang akon kasarang nga sila punggan? Paano ko hambalon nga ako dapat kaluy-an? Wala ako mahimo kon amo ina gusto nila Ugaling sa akon sumpa ako anay patapusa Baydan ang tanan nga utang namon nga kwarta Mangin amigo sg madamo kg mabaton sg banwa. Paagi sa pagbuyangyang sa matuod ko nga plano Ginahatagan ta kamo ideya kon paano Nga ang akon ambisyon (indi sumpa) punggan ninyo Kay sa paghandum sg mas mataas – indi na ako! -09/08-09/2011 (Dumarao) *sentimental

0

Aug 24, 2019

Aug 24, 2019 at 2:24 AM UTC

JoRaLG

Indi Na Ako!

Indi na ako maghandum Nga mangin pulitiko Mag-angkon sg gahum kg mga tinawo Magpasikat sg kasarang kg mga proyekto. Bag-o mangin pulitiko… Indi na ako maghandum Nga mangin negosyante Mag-angkon sg manggad kg mga kotse. Bag-o mangin negosyante… Indi na ako maghandum Nga makasulod sa media Sa balita man ukon drama Kapuso man ukon kapamilya. Bag-o makasulod sa media… Indi na ako maghandum Nga himuon lang “stepping stone” Ang kon diin ara ako karon Kay diri ako daw pulitiko man, negosyante kg media person. Bag-o makasulod sa kon diin ara ako karon… Ako naghandum nga ang paglupad padasigon Nagpadayaw sa pulitiko, negosyante kg media tycoon Sa tuyo nga mangin isa ka maragtason Nanakit kg nagpahibi sg mga tagipusoon. Bag-o maghandum nga ang paglupad padasigon… Akon ginpasulabi ang kaugalingon Nga ambisyon kg sakon nga balatyagon Natabunan ang huna-huna sg mga ilusyon. Samtang ginalab-ot ang mas mataas nga gusto Ako nabulag kg nagdako ang ulo Nagbangga kg nanapak sg mga tawo Paano ko mapamatud-an nga indi ko ina ginusto? Paano kon ila ako pagabalusan – Laglagon, patyon ukon nano pa man? Ano ang akon kasarang nga sila punggan? Paano ko hambalon nga ako dapat kaluy-an? Wala ako mahimo kon amo ina gusto nila Ugaling sa akon sumpa ako anay patapusa Baydan ang tanan nga utang namon nga kwarta Mangin amigo sg madamo kg mabaton sg banwa. Paagi sa pagbuyangyang sa matuod ko nga plano Ginahatagan ta kamo ideya kon paano Nga ang akon ambisyon (indi sumpa) punggan ninyo Kay sa paghandum sg mas mataas – indi na ako! -09/08-09/2011 (Dumarao) *sentimental

46

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka. Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Ay! Lipa!

0

Dec 2, 2021

Dec 2, 2021 at 11:48 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako XVII (Panahong Karipas)

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka. Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Ay! Lipa!

25

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka sa Lipa - Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Pilpinas pala!

0

Sep 21, 2024

Sep 21, 2024 at 7:41 AM UTC

JunLit

Panahong Karipas

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka sa Lipa - Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Pilpinas pala!

25