"nata" poems
Hinhin, But-an, Maria Clara kumbaga
Mga batasan sa babaeng pilipina
Pero ngano karong panahona
Ang uban sa ila lahi nag tirada
Cool, Tisoy, Dato mao ang ginapangita
Sa mga babaeng hadlok mabutata.
Mangutana ko asa ang gugma,
Kung permi nalng ing-ani trip nila.
Mga lalaki perti sad ang gara,
Pag ang babae nay muduol kanila.
'Naa kay Car?' Perming pangutana
Sa mga dalagang kani lang ang punterya.
Unsaon ta man, karong panahona
'Naa koy Car.'mansad tubag aning mga lakiha.
Haaay, parehas rjud silang mga tawhna
Di nata magtell basig diay naay mabuong gugma.
Lahi najud karong panahona,
Pati mga prinsipyo kalimtan na.
Pero unsaon ta man, daghan man nagapadala
Sa mga butang na dili needed sa gugma.
Jul 27, 2016
Jul 27, 2016 at 9:35 PM UTC
Nella Torre il silenzio era già alto.
Sussurravano i pioppi del Rio Salto.
I cavalli normanni alle lor poste
frangean la biada con rumor di croste.
Là in fondo la cavalla era, selvaggia,
nata tra i pini su la salsa spiaggia;
che nelle froge avea del mar gli spruzzi
ancora, e gli urli negli orecchi aguzzi.
Con su la greppia un gomito, da essa
era mia madre; e le dicea sommessa:
"O cavallina, cavallina storna,
che portavi colui che non ritorna;
tu capivi il suo cenno ed il suo detto!
Egli ha lasciato un figlio giovinetto;
il primo d'otto tra miei figli e figlie;
e la sua mano non toccò mai briglie.
Tu che ti senti ai fianchi l'uragano,
tu dai retta alla sua piccola mano.
Tu ch'hai nel cuore la marina brulla,
tu dai retta alla sua voce fanciulla".
La cavalla volgea la scarna testa
verso mia madre, che dicea più mesta:
"O cavallina, cavallina storna,
che portavi colui che non ritorna;
lo so, lo so, che tu l'amavi forte!
Con lui c'eri tu sola e la sua morte.
O nata in selve tra l'ondate e il vento,
tu tenesti nel cuore il tuo spavento;
sentendo lasso nella bocca il morso,
nel cuor veloce tu premesti il corso:
adagio seguitasti la tua via,
perché facesse in pace l'agonia... "
La scarna lunga testa era daccanto
al dolce viso di mia madre in pianto.
"O cavallina, cavallina storna,
che portavi colui che non ritorna;
oh! Due parole egli dové pur dire!
E tu capisci, ma non sai ridire.
Tu con le briglie sciolte tra le zampe,
con dentro gli occhi il fuoco delle vampe,
con negli orecchi l'eco degli scoppi,
seguitasti la via tra gli alti pioppi:
lo riportavi tra il morir del sole,
perché udissimo noi le sue parole".
Stava attenta la lunga testa fiera.
Mia madre l'abbracciò su la criniera
"O cavallina, cavallina storna,
portavi a casa sua chi non ritorna!
A me, chi non ritornerà più mai!
Tu fosti buona... Ma parlar non sai!
Tu non sai, poverina; altri non osa.
Oh! ma tu devi dirmi una cosa!
Tu l'hai veduto l'uomo che l'uccise:
esso t'è qui nelle pupille fise.
Chi fu? Chi è? Ti voglio dire un nome.
E tu fa cenno. Dio t'insegni, come".
Ora, i cavalli non frangean la biada:
dormian sognando il bianco della strada.
La paglia non battean con l'unghie vuote:
dormian sognando il rullo delle ruote.
Mia madre alzò nel gran silenzio un dito:
disse un nome... Sonò alto un nitrito.
3k
mystical conversation
intrusion on the convenant
between believer and air
impregnated by unwavering faith
o nata lux de lumine
a pattern that commands
with no physical body
but that of notes
fed by black blood
o nata lux de lumine
in exultation revered
in sacrosanct fear
assured, drawing near
eternally trapped in song
this light born of light
Dec 3, 2010
Dec 3, 2010 at 4:32 PM UTC
Kalami ba mag beach ing'aning orasa.
Payts ra ba bahala ako ra usa.
Tapad dayun kug lapad,
Para didto magsulay-sulay kug lupad.
Ambot lang ngano,
Pero lami lagi mang-ungo didto,
Sa mga tawo na nag date-date,
Na sa kahoy nagpa dapid.
Kalami ba putlon,
Ang kahoy na ilang gisandigan.
Pero di nata magpinait diha,
Pasagdi na antik musok'sok,
Sa ilang mga kigot.
Chill nalang sa ko diri,
Ligid ligid sa balas,
Kay kabalo ko nalate raka,
Sa sig pangita sa ice,
Ikaw ray para nako,
Ang tigtimpla sa chaser,
Pangpawala sa pait,
Sa akung ilimnon.
Kabalo ko muabot raka puhon,
Pero dili lang sad ko magdahom.
Hangyo lang nako,
Pag-dali lang diha di maghapit-hapit.
Diristo na sa akua kay para ako maigo na.
Maigo na jud ko sa imung kagwapa,
Huboga na tawun ko sa imung gugma,
Arung ako muundang nakog buhat,
Aning mga tula na bisaya.
Agpas na. Ako kang tagdun.
Diri rakos balas magligid-ligid
Mag tagad nimo.
Oct 9, 2018
Oct 9, 2018 at 3:57 AM UTC
Di che reggimento siete
fratelli?
Parola tremante
nella notte
Foglia appena nata
Nell'aria spasimante
involontaria rivolta
del'uomo presente alla sua
fragilità
Fratelli
1.3k
Sa atubangan sa balay
Kita nagtagboay
Nagkita sa ilalom sa tulay
Didto ta nagdinasmagay
Ug didto gipatay
Hing uli nag-agaay
Pila kabulan ang hing labay
Kitang duha nag-iponay
Sud-an permi ang kamunggay
Hinay-hinay wa nay timplahay
Ug kitang duha nagpinistihay
Mas maayo pang magpinatyanay
Naguol si tatay
Kay giuli ko nimo sa balay
Sugod ato wa nata nag-ambatanay
Puro na ta bungulanay
Gawas sa siplatay
Ako nagmahay-mahay
Wa dyud nasayop si nanay
Mas maayo pa ang magbunlay
Naay matanom bisan gamay
Kaming tanan mangalipay
Kaysa sa mangilay
Kay naay katagbo sa tulay
Ako diay si Badiday
Apelido ko Diniay
Isog pagka pinay
Di kabalo mo tagay
Ang kusog mo kiay
Sa mga problemang lumalabay
Sep 1, 2017
Sep 1, 2017 at 7:13 PM UTC
Yo quiero ser llorando el hortelano
de la tierra que ocupas y estercolas,
compañero del alma, tan temprano.
Alimentando lluvias, caracolas
y órganos mi dolor sin instrumento,
a las desalentadas amapolas
daré tu corazón por alimento.
Tanto dolor se agrupa en mi costado,
que por doler me duele hasta el aliento.
Un manotazo duro, un golpe helado,
un hachazo invisible y homicida,
un empujón brutal te ha derribado.
No hay extensión más grande que mi herida,
lloro mi desventura y sus conjuntos
y siento más tu muerte que mi vida.
Ando sobre rastrojos de difuntos,
y sin calor de nadie y sin consuelo
voy de mi corazón a mis asuntos.
Temprano levantó la muerte el vuelo,
temprano madrugó la madrugada,
temprano estás rodando por el suelo.
No perdono a la muerte enamorada,
no perdono a la vida desatenta,
no perdono a la tierra ni a la nada.
En mis manos levanto una tormenta
de piedras, rayos y hachas estridentes
sedienta de catástrofes y hambrienta.
Quiero escarbar la tierra con los dientes,
quiero apartar la tierra parte a parte
a dentelladas secas y calientes.
Quiero minar la tierra hasta encontrarte
y besarte la noble calavera
y desamordazarte y regresarte.
Volverás a mi huerto y a mi higuera:
por los altos andamios de las flores
pajareará tu alma colmenera
de angelicales ceras y labores.
Volverás al arrullo de las rejas
de los enamorados labradores.
Alegrarás la sombra de mis cejas,
y tu sangre se irán a cada lado
disputando tu novia y las abejas.
Tu corazón, ya terciopelo ajado,
llama a un campo de almendras espumosas
mi avariciosa voz de enamorado.
A las aladas almas de las rosas
del almendro de nata te requiero,
que tenemos que hablar de muchas cosas,
compañero del alma, compañero.
1.1k
Rosario, dinamitera,
sobre tu mano bonita
celaba la dinamita
sus atributos de fiera.
Nadie al mirarla creyera
que había en su corazón
una desesperación
de cristales, de metralla
ansiosa de una batalla,
sedienta de una explosión.
Era tu mano derecha,
capaz de fundir leones,
la flor de las municiones
y el anhelo de la mecha.
Rosario, buena cosecha,
alta como un campanario,
sembrabas al adversario
de dinamita furiosa
y era tu mano una rosa
enfurecida, Rosario.
Buitrago ha sido testigo
de la condición de rayo
de las hazañas que callo
y de la mano que digo.
¡Bien conoció el enemigo
la mano de esta doncella,
que hoy no es mano porque de ella,
que ni un solo dedo agita,
se prendó la dinamita
y la convirtió en estrella!
Rosario, dinamitera,
puedes ser varón y eres
la nata de las mujeres
la espuma de la trinchera.
Digna como una bandera
de triunfos y resplandores,
dinamiteros pastores,
vedla agitando su aliento
y dad las bombas al viento
del alma de los traidores.
1k
Grand splendor
of the
Aida Opera
always leaves me
breathless
*Deception, Love, Treason
Oh my heart
aches for her loss...
Justification for ones country
priests who deceived
so wrongly...
Suffocation
under the marble pillars
angel of death drawing near...
Oh God!
My heavenly kingdom!
wait!
my soul has arrived!*
Now I can see it
O Nata Lux
The light.
Oct 20, 2013
Oct 20, 2013 at 10:17 PM UTC
September 30, 1995:
My name is Ni Young Yoon,
Nye Yun Yun,
Nai Yung Youn,
Nhi Yon Yün,
Ni Young Yoon,
I can only spell it out phonetically.
Ni Young Yoon,
the three syllables float in my mouth
like the gibberish of a baby, bubbling out sounds,
resembling a language I never spoke, but taste on my tongue,
babbling to a mother I’d never know, but see in the mirror.
My name was Ni Young Yoon.
January 23, 1996:
My name is Natalie Rose Sereda,
Natalie, my dad’s favorite actress,
Natalie, my mom’s favorite singer,
Nata, my grandpa’s twenty-year-old nickname,
Nat!, my younger brother’s call from downstairs,
Neeeatalie, my older sister’s Chicago accent,
My name is Natalie Rose Sereda,
words tucked into the bed of my tongue
fast asleep under the roof of my mouth,
a baby wakes up after a long flight over,
she is greeted at the gate, named in the airport,
and in this moment, in the arms of her parents, she is born.
My name is Natalie Rose Sereda.
Dec 10, 2015
Dec 10, 2015 at 12:21 AM UTC
No he podido dormir. Esta noche
Me ha sido negada
La gracia sencilla
Del sueño habitual.
En un zumo de lirios morados
Se anegan mis ojos sombríos y largos
Y en un zumo amarillo de cera,
O de vara de nardo marchita,
Se han ahogado las llamas rosadas
Que coloran la piel de mis labios.
Si me pongo recta, cruzadas las manos,
La boca estrujada,
Abrochados los párpados lacios,
Parezco una muerta.
El insomnio taladra mis sienes
Con sus siete clavos de vigilia ácida.
Y retoñan, retoñan deseos.
¿Dónde se halla, Señor, el amante
Que mis finos cabellos peinaba,
Con sus manos morenas que olían
A mazos de trigo y a ramo de dalias?
En mi lecho, que es nata de linos,
Su vacío lugar mana angustia.
Y en el blanco mantel de las sábanas.
Me agito intranquila
Como un haz de culebras trenzadas
Que el látigo rojo
Del insomnio implacable fustiga.
No sentir... No pensar... Mas ahora,
¿Qué imprevista dulzura ha llegado
A sentarse a los pies de mi cama?
A mis párpados largos parece
Que una venda de bronce desciende
Y mis manos nerviosas se aquietan
En cruzado ademán de reposo.
No sentir... No pensar... ¿Es el sueño,
O eres tú, monja,negra, que llaman
Los hombres, la Muerte?
886
Amiga,
No te conozco de nada,
te sigo por error
quisiera eliminar el follow
pero no puedo
no puedo
y me pesa tanto que puedas pensar
que te amo por teléfono
por ordenador
No me juzgues, mi sabiduría es
como la nata:
no tengo ni p. idea de cómo eliminar el follow
y la nata tampoco.
No dejes de decírmelo si se te ocurre algo.
Podemos divorciarnos y aún ser felices.
...
Tampoco sé cómo hacer un preview del poema
y no puedo conocer el ritmo
de lo que estoy escribiendo
Apr 30, 2015
Apr 30, 2015 at 11:01 AM UTC
You are-
The taste of summer
In a coffee pudding
The sound of a table fan
Masking sighs
A muffled chuckle when
My fingers do the congo
On your
Expanse of
Flesh
Undulating
My head spinning
Your lips whispering
Our hearts pounding
Quiet
You are-
Seine nights we swapped
For evenings of 'just one kiss'
Sunrays in a jardin
Over crisscrossed fingers
Pastéis de nata when
All else is sour
A Spanish song I hum
I cannot understand
Love,
The sky grumbles because
Try as we may to hide it,
Our June knows
When we ignore it for each other
- Lui(s) II
Jul 9, 2017
Jul 9, 2017 at 12:56 PM UTC
Sono nata il ventuno a primavera
ma non sapevo che nascere folle,
aprire le zolle
potesse scatenar tempesta.
Così Proserpina lieve
vede piovere sulle erbe,
sui grossi frumenti gentili
e piange sempre la sera.
Forse è la sua preghiera.
516
Estoy que me abollo del deseo,
de tenerte entre mis sábanas,
y que te pierdas en mi sabana,
comer de tu maná,
como los que se pierden en el desierto…
hacer de amarnos toda una jornada,
comiendo de tu peligrosa manzana,
transitando mi lengua por tu boca mansa,
convertirme en tu peor maña,
afilar nuestros cuerpos hasta convertimos en suave pana,
que nuestro ardor sea, la guía de esta ¡manada de pasión agitada!
Estoy que me que no quepo en este cuerpo,
necesito desechar este deseo,
de besarte las ganas,
comerte esos labios que deben saber a dulce guanábana,
rebanarnos la piel deslucida, ponerla a brillar,
como las estrellas lo hacen con en el ***** cielo,
que este rebosado sentir, sea bocana para que descargues sobre mi
toda tu exquisita nata.
Ya no resisto,
engrana mi piel,
desgrana mi insolencia,
desplúmame las ansias,
¿acaso no ves, que estallo de deseo?
Es que de ti quiero ser, tu sensual y truhana predilecta!
Ven amor que me abolla el deseo,
que necesito desquitarme entre sábanas blancas,
quedar extasiada, llena, y a tu servicio!
LeydisProse
7/28/2017
https://www.facebook.com/LeydisProse/
Jul 28, 2017
Jul 28, 2017 at 2:31 PM UTC
Rendimi i miei capelli,
non portarli con te nelle tue pene,
inebriami di baci, come statua
che abbia compiuto musiche maggiori.
O coscia del destino semiaperto,
lascia che ti ricami una chimera
sull'avambraccio
prima che la follia del tempo
divori le caviglie.
Sei nata donna
ma tu sei così oscura
come tranello in cui tema il piede
di orizzontarsi. Sei la mia dimora,
la dimora traslata dalle vigne
che fa tacere anche il pavimento.
446
Ka mike an ce karkata
Kai! taka an ce tatata
Yaushe ne rana za ta?
Gani na abokin ta wata
Ba rana, sati har wata
Tun da na hango yar wata
Mata daga gefe na kai mata
Hari dan na nuna bajinta ta
Ai ko sai tayi mini raf ta ta
Ta rike hannu na me kanta
Sai ta ja ni cikin dangi na ta
Tai ta nuni ga dangi nan na ta
Baba yayi murna babu karkata
Umma ta taka yar rawa ta ta
Don murna har da kawa ta ta
Maganar aure ce na yi mata
Tun da fari ta dauke kai nata
Ta bi son rai da kawaye nata
Mai kudi shine a gaba nata
Na manta har da batu na ta
Rana daya sai ga kira na ta
Gaisuwa ta Mahaifi na tayi
Ra'ayi, sauyawa ta sa na yi
Tausayi shine da yasa nayi
Kan batun labarin da tayi
Zuciya ta raurawa nan tayi
Tausayawa zuciya ta nan tayi
Na amshi batun ta kuma za'ayi
Takure kai na duka ni nayi
Do na nuna bajinta da ra'ayi
Na kudurce aure ne zamu yi
Yan uwa murna duka sun tayi
Fatan alheri an ta yi
Na ganin auren mu da za'ayi
Gashi nan dai auren an yi
Tun da fari fa zaki ne yayi
Dandanon madara duka yayi
Har Zuma da madi duka yayi
Daga baya ta sauya ra'ayi
Na shiga uku na kara uku
Bana son na shige can kurkuku
In na kara shiga uku sau uku
Apr 9, 2022
Apr 9, 2022 at 6:28 PM UTC
Cada neto tinha nome de flor
as vezes assustava ao dizer
sempre com amor um nome morto,
ali referindo-se a flor que descansa
Cada sorriso e queda ela sorria
da vida breve era a ladra nata
mas da vida só roubara vasos
variados de plantas tantas
Cada ano se erguia sempre
com sua pitula de cachaça
ria até da desgraça, a velha
doce de fala leve e mansa
Agora descansa ali no céu
a sorrir das plêiades lança
da morte ao subir ao monte
outras sementes do barco
de Caronte
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 8:35 PM UTC
Kulang ang mga bituin sa kalangitan
Na kahit minsan ay kay sarap pagmasdan
Kung mawawala ka man ay kulang rin ako,
Ikaw ang nagsisilbing aking katahimikan
Sa aking maingay at magulong mundo,
Para kang isang tanawin
Na kay sarap titigan
Sana nga ay makuha ka sa tingin,
Tayo ay may walong planeta
Ngunit sa iyo lamang umiikot ang mundo ko
Ikaw ang aking paboritong pantasya
Na ayaw kong kalimutan
Ikaw ang paborito kong panaginip
Na kahit minsan sana ay hindi na ako magising
Makasama ka lamang kahit ako’y naka idlip
Pero ayaw kong mabuking
Na ang talino ko sa klase
Pero pagdating sa’yo nabo-bobo at nata-tanga ako
Alam kong wala kang pake
Dahil bihira naman na ako ay magugustuhan mo
Ang isang tulad ko
Nakakasagot naman ako sa oral namin
Pero pagdating sa’yo nata-tameme ako at ‘di maka-amin
Dahil suntok sa buwan lamang ako pagdating sa’yo
Ka-babae kong tao
Pero kapag ikaw nababakla ako
Hindi ko alam bakit nagkakaganito ako
Pagdating sa iyo nagiging abnormal ako
Ikaw ang ilaw
Sa madilim na landas na aking tinatahak;
Ikaw at ang pangalan mo ay sa aking puso't isipan nakatatak
Wala kang ibang kaagaw
Aug 28, 2023
Aug 28, 2023 at 10:09 PM UTC