"kanais" poems - Hello Poetry

Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."

0

Aug 24, 2018

Aug 24, 2018 at 11:10 PM UTC

BryantArinos

Ako Si Juan

Ako si Juan Para kanino ba ang pangalang yan? Para sa taong may pinag-aralan? Para sa taong may pinaghirapan? O para rin sa mga taong nahihirapan? Mga tanong yan na umiikot sa mundong kinabibilangan ko. Hindi ko piniling maging ganito pero ito na ata ang isinulat sa tadhana ko. Ang maging di kanais-kais sa paningin At mas lalong di maging kapansin-pansin. Ako Si Juan Pilipino rin ako pero bakit tingin niyo sa akin walang kwentang tao? Pilipino rin ako at hindi ko ninais na maging ganito ang buhay ko. Oo pilipino rin ako pero bakit parang ayaw niyo akong tanggapin bilang tao sa lipunang ito? Dahil ba marumi ang damit ko? Dahil ba nangangamoy araw ako? Dahil ba wala akong napagaralan? O dahil di na ako katangap-tangap? Ako si Juan Pakiusap wag niyo akong husgahan dahil sa ako'y mahirap Di ko pinili ang takbo ng buhay na mayroon ako. Di ko piniling maging pulubing palaboy-laboy At higit sa lahat Di ko piniling mawala ang lahat. Ang pera, ang pagkain, ang tirahan, ang pamilya, ang inumin ang kaibigan. At hindi ko pinili ang maging mahiral. Pasensya ate, kuya, kung lagi ko kayong kinukulit para sa kaunting pansin. Pasensya na ate at kuya kung kinakalabit ko ang mga damit ninyong mamahalin. Pasensya na ate at kuya kung sa bawat pagdaan ninyo'y nababahuan kayo sa akin. Pero maliban sa pera, palimos naman po ng panalangin. Panalangin na sana'y hindi ako sumuko sa ibinigay saking pagsubok Panalangin laban sa lahat ng bagay na nagdala sakin sa pagkalugmok Panalangin na hindi ako paano sa daan kapag ako ay natutulog At panalangin na sa paggising ko'y may lakas pa rin akong bumangon. Pasensya kung gagamitin ko pa ang pangalang Juan na simbolo ng pagiging likas na Pilipinong may pinagaralan Pero sana maisip niyo na di ko kailangan ng mga bagay na sa aki'y magpapayaman Ang kailangan ko ay ang intindihin niyo ang aking kalagayan Kung makikita niyo man akong naglalakad o nakaupo sa lansangan Maaari bang sumigaw kayo o tawagin niyo ako sa pangalang Juan? Dahil minsan rin sa buhay ko ay katulad niyo rin ako Napaglaruan lang ng tadhana at nawala lahat ng meron ako. Pulubi ako, mabaho, konti ang nalalaman, walang panligo, pangkain, perang pambili ng gamot pangotra sa sakit na dala ng paligid. Pero ito ang tandaan ninyo, Huling mensahe ni lumang Juan para sa mga makabagong Juan Ako si Juan Pagnakita ninyo ako wag niyo akong pandirian Subukan niyong kilalanin ako maliban sa aking pangalan Wag niyo akong husgahan na ipambibili ng droga ang naipon kong barya Wag niyo akong husgahan na nagtatrabaho ako sa isang sindikatong galawan. At sana'y ako'y inyong alalahanin at wag niyo sana akong kalimutan Na minsan sa buhay ko na nakapagpakilala ako na "Ako Si Juan ang dating Pilipino na ngayo'y tinatakwil na ng lipunan."

50

Nakaw lang ang tingin Ngunit ang nakita ay higit Kahit oras ay bitin Paghangang nakuha sa saglit Sa kanyang labing kanais nais Ang kanyang namumutlang pisngi Kanyang tangkad na hindi labis Ang kanyang bihirang ngiti Sa sandaling ikaw ay nasilayan Mata ko ay ayaw kang pagbitiwan Siguro nga ay hindi ka pangkaraniwan Sa ngayo'y tanging magagawa, ika'y titigan

0

Jan 20, 2019

Jan 20, 2019 at 11:44 AM UTC

youraverageAL

Nakaw ng Tingin

Nakaw lang ang tingin Ngunit ang nakita ay higit Kahit oras ay bitin Paghangang nakuha sa saglit Sa kanyang labing kanais nais Ang kanyang namumutlang pisngi Kanyang tangkad na hindi labis Ang kanyang bihirang ngiti Sa sandaling ikaw ay nasilayan Mata ko ay ayaw kang pagbitiwan Siguro nga ay hindi ka pangkaraniwan Sa ngayo'y tanging magagawa, ika'y titigan

12

081721 Bagamat dumadaplis lamang sa atin Ang mga palaso ng kalaba’y Hindi moog ang ating mga damdamin At hindi rin bulag ang ating mga pananaw Sa hayag na pagsasalitan ng mga balang ligaw. Gaya ng durungawang nakasilip Ay bukas na rin ang ating mga isipan Sa mga di kanais-nais na mga patibong Na ilang ulit inilagan sa katahimikan. Bagkus, ang mga ito’y nagmistulang mga laruang papel Na madaling napunit at bumigay Buhat sa walang awang pamimihasa Ng mga ahas at linta sa lipunan. Tila sila’y nakasilid na lamang Sa kahong hindi de-baterya Habang tayo’y nagsisilipat Sa tuwing nagsusulputan ang sari’t saring palatastas. At habang tayo’y nananatiling panatag Buhat sa ating mga kinatitirika’t kinalalagyan, Kasabay naman nito ang pagyurak sa mga dangal Buhat sa mga ideolohiyang kumikitil sa mga pangarap At nagsisilbing diktador sa kani-kaniyang mga tahanang Wala nang makita pang ibang dahilan upang tumahan pa. Ang mga luhang hindi natin makayang punasa’y Nagmimistulang mga tinik na lamang sa’ting mga pagkatao. Syang susulpot at tutusok sa pakiramdam nating Minsan nga’y malapit lamang tayo sa isa’t isa At sana’y kaya nga nating patahimikin Ang walang himpil na pag-usok sa kanilang ipinagbabaka. At sa ating paghimlay sa ating mga kumot Ay sabay din silang mangungulila Sa mga akap at lambing ng kanilang mga mahal sa buhay At hihilinging huminto na lamang ang mga sandali’t Makatakbo sila’t makalisan nang walang nakakapansin.

0

Aug 17, 2021

Aug 17, 2021 at 10:39 AM UTC

psalmiseta

Takas

081721 Bagamat dumadaplis lamang sa atin Ang mga palaso ng kalaba’y Hindi moog ang ating mga damdamin At hindi rin bulag ang ating mga pananaw Sa hayag na pagsasalitan ng mga balang ligaw. Gaya ng durungawang nakasilip Ay bukas na rin ang ating mga isipan Sa mga di kanais-nais na mga patibong Na ilang ulit inilagan sa katahimikan. Bagkus, ang mga ito’y nagmistulang mga laruang papel Na madaling napunit at bumigay Buhat sa walang awang pamimihasa Ng mga ahas at linta sa lipunan. Tila sila’y nakasilid na lamang Sa kahong hindi de-baterya Habang tayo’y nagsisilipat Sa tuwing nagsusulputan ang sari’t saring palatastas. At habang tayo’y nananatiling panatag Buhat sa ating mga kinatitirika’t kinalalagyan, Kasabay naman nito ang pagyurak sa mga dangal Buhat sa mga ideolohiyang kumikitil sa mga pangarap At nagsisilbing diktador sa kani-kaniyang mga tahanang Wala nang makita pang ibang dahilan upang tumahan pa. Ang mga luhang hindi natin makayang punasa’y Nagmimistulang mga tinik na lamang sa’ting mga pagkatao. Syang susulpot at tutusok sa pakiramdam nating Minsan nga’y malapit lamang tayo sa isa’t isa At sana’y kaya nga nating patahimikin Ang walang himpil na pag-usok sa kanilang ipinagbabaka. At sa ating paghimlay sa ating mga kumot Ay sabay din silang mangungulila Sa mga akap at lambing ng kanilang mga mahal sa buhay At hihilinging huminto na lamang ang mga sandali’t Makatakbo sila’t makalisan nang walang nakakapansin.

35

Isa, dalawa, hanggang sampu. Bilang sa daliri ko Ang bilang ng araw na umuwi Ako na hindi lasing Sa pagpasok pa lang Uwi na ang hinahanap Para makapiling Ang kanais nais kong kama Ngunit bago sa pagalis Ay may karamdamang Hindi kakaiba Hindi nakapagtataka Ang pagtawag ng cervesa at tabako Ng aking utak para sa aking katawan Ay dumadagumgdong Sa kaluluwa kong mahina Isang bote isa pa isa pa Isang kaha isa pa tama na tuloy tuloy ang daloy ng alak Sunod sunod Ang buka ng usok Sa pagtulog ubos na ang pakiramdam Ni-pandinig ay sumuko na. Amoy na lang ng amats Ano na ba anng kinahihinatnan Isa Dalawa Tatlo Hanggang sampu Bilang sa aking kamay Ang araw na Hindi ako lasing Ang sigarilyong hindi naubos At ang mga araw na humihinga pa ako

0

Aug 8, 2018

Aug 8, 2018 at 10:30 AM UTC

xilhouette

Katapusan

Isa, dalawa, hanggang sampu. Bilang sa daliri ko Ang bilang ng araw na umuwi Ako na hindi lasing Sa pagpasok pa lang Uwi na ang hinahanap Para makapiling Ang kanais nais kong kama Ngunit bago sa pagalis Ay may karamdamang Hindi kakaiba Hindi nakapagtataka Ang pagtawag ng cervesa at tabako Ng aking utak para sa aking katawan Ay dumadagumgdong Sa kaluluwa kong mahina Isang bote isa pa isa pa Isang kaha isa pa tama na tuloy tuloy ang daloy ng alak Sunod sunod Ang buka ng usok Sa pagtulog ubos na ang pakiramdam Ni-pandinig ay sumuko na. Amoy na lang ng amats Ano na ba anng kinahihinatnan Isa Dalawa Tatlo Hanggang sampu Bilang sa aking kamay Ang araw na Hindi ako lasing Ang sigarilyong hindi naubos At ang mga araw na humihinga pa ako

32

091222 Dakila ang Iyong Ngalan — Walang makapapantay Sa’Yo. Ikaw ang Himig sa aming pagsamba, Ang Liwanag sa mundo naming kaydilim. Ilapit Mo kami Sa’yo, Nawa’y ang aming pagsinta’y Maging kanais-nais na samyo Sa trono **** banal At sa pag-ibig **** hindi pabagu-bago. Hubad man ang aming pagkatao’y Hindi ito naging hadlang Para kami’y Iyong tawagin — At kusa **** akayin Ng wagas **** pag-ibig At bihisan nang walang anumang bahid Ng paghuhusga’t pagkukutya. Putik man ang aming pinagmulan Ngunit kami’y Iyong hiningahan Ng buhay na sa huli’y Sa’Yo rin ang katapusan. Ikaw ang simula at ang wakas — Sa’yo nagmumula ang dunong at lakas. Sa’yo iaalay ang buhay na hiram Sa’yo igagawad ang lahat ng papuri’t pagsamba. Salamat, Panginoon! Ikaw ay Dakila! Maligayang Anibersaryo, LifeChurch! Kaybuti ng Diyos!!!

0

Nov 15, 2022

Nov 15, 2022 at 10:34 PM UTC

psalmiseta

Dakila

091222 Dakila ang Iyong Ngalan — Walang makapapantay Sa’Yo. Ikaw ang Himig sa aming pagsamba, Ang Liwanag sa mundo naming kaydilim. Ilapit Mo kami Sa’yo, Nawa’y ang aming pagsinta’y Maging kanais-nais na samyo Sa trono **** banal At sa pag-ibig **** hindi pabagu-bago. Hubad man ang aming pagkatao’y Hindi ito naging hadlang Para kami’y Iyong tawagin — At kusa **** akayin Ng wagas **** pag-ibig At bihisan nang walang anumang bahid Ng paghuhusga’t pagkukutya. Putik man ang aming pinagmulan Ngunit kami’y Iyong hiningahan Ng buhay na sa huli’y Sa’Yo rin ang katapusan. Ikaw ang simula at ang wakas — Sa’yo nagmumula ang dunong at lakas. Sa’yo iaalay ang buhay na hiram Sa’yo igagawad ang lahat ng papuri’t pagsamba. Salamat, Panginoon! Ikaw ay Dakila! Maligayang Anibersaryo, LifeChurch! Kaybuti ng Diyos!!!

28

Mga boses sa kaniyang isipan Kailan kaya mauubusan? ng lakas loob upang manira hindi lamang ng sarili pati iba pilit na pagpapakinis upang tuluyang matanggap ng iba kailanma'y di ka naging normal produkto nang di kanais nais na mga ganap kailan kaya naisipang sumuko? at ngayo'y di na tumigil sa paghinto at pagpatay ng bawat kasiyahang natitira sa iyong puso ang wirdo mo bakit di ka maging kagaya nila? bakit di mo baguhin kung sino ka? patayin ang sariling pagkatao para matanggap ng iba walang pinagkaiba nagiging kagaya ka na nila ngayon, alam mo pa ba kung sino ka? sa dinarami rami ng kasinungalingang iniluwa mga pader na itinayo't ngayo'y pilit tinatago natatakot na baka sakaling di na sila matuwa na tumigil ang atensyong pinaghirapang makuha matapos ay sasabihin nilang "nag-iba ka na"

0

Dec 4, 2022

Dec 4, 2022 at 10:15 PM UTC

NepthaliaPolenioFungo

12-10-'21

Mga boses sa kaniyang isipan Kailan kaya mauubusan? ng lakas loob upang manira hindi lamang ng sarili pati iba pilit na pagpapakinis upang tuluyang matanggap ng iba kailanma'y di ka naging normal produkto nang di kanais nais na mga ganap kailan kaya naisipang sumuko? at ngayo'y di na tumigil sa paghinto at pagpatay ng bawat kasiyahang natitira sa iyong puso ang wirdo mo bakit di ka maging kagaya nila? bakit di mo baguhin kung sino ka? patayin ang sariling pagkatao para matanggap ng iba walang pinagkaiba nagiging kagaya ka na nila ngayon, alam mo pa ba kung sino ka? sa dinarami rami ng kasinungalingang iniluwa mga pader na itinayo't ngayo'y pilit tinatago natatakot na baka sakaling di na sila matuwa na tumigil ang atensyong pinaghirapang makuha matapos ay sasabihin nilang "nag-iba ka na"

24