nadidiie - Hello Poetry

Hello Poetry

Submit your work and get some sparkles! Create free account

nadidiie

17/F

weg het soms verharde naar geen een maar beton water eindigd val laat van cement adem onkruid leef wat met tijd bedolven aarde breken afgrond onverharde nog wil door verlang schieten gebouwen einde kleine zult dat heen dan touw nodig steekt korst omhoog kil doorbreken voeten enige voelen onder dringend rivier achter bederven grauw die ravijn krijg grind binnen laten verdrink lange buiten wondjes lijkt hap gestorte lang komen snak