"nodig" poems
ek het iemand nodig om namens my te bid, te pleit
my gebede val soos ouds op dowe ore ongehoor
ek voel oud en alleen uit gesmyt
ek het nou op gehou pm te glo ek kan toor
ek het ver geval en seer gekry
ek het op gegee op my
my kop en my lyf probeer mekaar so ver moontlik vermy
weereens het ek myself verloor
ek is te moeg om op te staan om weer te begin soek
ek is bang vir die kry, die kruis verhoor
ek voel teen gekant en vervloek
ek is niks nie anyways
Jul 8, 2015
Jul 8, 2015 at 12:02 AM UTC
Vrees,
vir die geordende paar letters wat jou naam uitspel.
Vrees,
want jy bedreig my geluk soos 'n dors parasiet.
Vrees,
vir die monster wat jy in staat is om te wees.
Angs,
jy maak my bang, jou kaarte is onvoorspelbaar
en jy speel satireis sonder reels, grense of stippellyne vervaag
tussen wat joune is en wat bly eintlik myne.
Angs,
jy vat en gee dinge wat moes bly,
jy kom en gaan en verwoes
ons bly agter, 'n stukkie gronderosie
hou op,
want ek is nou moeg.
Angs,
want jou griewelike vure brand helder warm,
ek is bedek met die paraffien wat jy oor my uitgestort het.
Leuens,
jy wat gevul id met ongesonde nyd
raak jy nooit moeg,
om so vieslik te verwoes?
'n Onverdiende tug
beloon my met somber wanhoop
Ons almal nodig nou 'n bietjie rus,
die leemte wat jy vul sal ons nie maklik mis.
Sep 10, 2012
Sep 10, 2012 at 5:53 PM UTC
Tot die dood ons skei… so berei ek my toe voor… vir n lewe saam met jou my ou, jy is my hero.
Jy is my alles en dit sal jy altyd wees.
Jy is my steun pillar, my altyd daarm my lewe en my vreugde.
Vir my is jy n vriend wat net die beste verdien.
Jy is sterk, gevestig in jou werk om vir my te gee vir wat ek altyd nodig sal kry.
Jy is my krag en ek weet ek verwag altyd te veel van jou, maar tog spog ek met n man van staal.
My hero, die ou vir wie ek lief is…
Dis jy… en vir my sal jy vir ewig en vir altyd bly. 2016/01/19
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:44 AM UTC
*kankerlijer
klootzak
met een halve maan op je gezicht
het is goed bedoelt
als dat het minder erg moet maken
maar nee
het enige wat ik nodig had
was een grijntje begrip
een beetje respect misschien
nu is het al gebeurt
gezegd en gedaan
zal ik jouw gezicht liever niet meer zien
of krijg ik zin om te slaan
sorry oke
maar zonder traan
oprechtheid ver te zoeken dan
is het voorbij
niet meer dichtbij
het is gedaan
klootzak
en nog bedankt voor de argwaan*
Oct 7, 2016
Oct 7, 2016 at 7:36 PM UTC
Ons kyk almal daarvoor.
Ons wil almal dit hê.
Ons het almal dit nodig.
Maar die waarheid is.
Dit bestaan nie eens nie.
Want alhoewel ons wil glo.
Dat ons hier vir 'n rede is.
Die feit is dat daar geen rede is nie.
En dit.
Is die antwoord.
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 1:48 PM UTC
Een blondje,
niet gevallen,
niet haar mondje?
Een brunetteje in een flatje
dat een zetje
nodig heeft
of een verzetje om haar te vertellen dat ze leeft?
Een roetje, roet en zwartje
met een zoeter peperkoekenhartje
of een harde met een oom en tante,
muts en ovenwanten
en een sjaal om te verbergen
dat ze last heeft van constante
onzekerheden die door merg en
lijf en leden?
Een lieve, die me troost
en ik mag troosten.
Een zachte die om me lachen kan,
zicht heeft op haar werk en kroost
en ik mag kroosten.
Maar wat wil je dan?
Nov 12, 2019
Nov 12, 2019 at 11:47 PM UTC
Sigarette en sonskyn
Dagga en rooiwyn
Ek wil vergeet
Ek wil gelukkig wees
Ek wil lewe sonder vrees
Maar die wereld gaan dood
En Armoede verstik aan droe brood
Ons vergaan
Ek nodig sigarette en sonskyn
Ek is opsoek na goeie tye met dagga en rooiwyn
Die wereld maak seer, maar ons kan vergeet
En probeer gelukkig wees.
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 3:22 AM UTC
Ik wil gelezen worden,
geprezen en gewezen worden,
dat mensen zien en voelen
wat mijn doelen
zijn.
Waarom wil ik dat mensen willen,
hoezo zou ik het eten hebben
dat voor hen de honger stillen
kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken?
Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten.
Lieten mensen het maar weten,
welke emotie ze graag gesmeten
zien.
Zal ik ooit iets meer bereiken,
het zachte harde leven trachtend te ontwijken,
minder klachten rapporteren,
minder zagen, minder zeuren, minder zeiken?
Ik heb het bitter makkelijk gehad
toen ik achter de schoolbanken zat.
Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven.
Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven.
Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms
meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn,
zo een ander roeren, zoals ik zei
de hongerigen voeren.
Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd,
treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt.
Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt.
Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan
iets. Werk.
Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen.
Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt.
Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken
en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken.
Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet,
je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt-
ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven,
hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig
want voor mij is dat geen leven.
Feb 27, 2019
Feb 27, 2019 at 3:58 PM UTC
Denk toch niet zo veel aan dan, Daan.
Denk maar aan de zon,
de schaapjes in het veld,
de vrienden die je telt,
de momenten die je won.
Denk maar aan het zachte bed
voor straks en aan muziek,
die liedjes die je luisterde met
je lieve naasten, je hechte kliek.
Denk maar aan dieren, bomen,
gras en rolmodelfiguren komen
vanzelf je netvlies op, stap
naar buiten, lach om de grap
van de pakjesman,
lach met de mop
van je kind.
Wees gewoon vandaag
de beste versie van jezelf,
wees lief en help waar nodig
en als dat niet lukt,
maak je niet zovele zorgen,
je mag het allemaal opnieuw proberen
morgen.
Jun 12, 2019
Jun 12, 2019 at 8:17 PM UTC
Ik heb je nodig om te leven,
niet nog voor het opstaan
op te geven.
Mijn hormonenspiegel
weerkaatst indrukwekkend weinig licht,
terwijl de schaal een gebrek kent
aan lichaamsgewicht.
Mede wegens die problemen
moet ik je elke dag toedienen.
Ik heb een passionele haat
voor het opnemen in overmaat
van serotonine.
May 22, 2019
May 22, 2019 at 1:36 PM UTC
Mag ik bijschuiven,
ook eens proberen,
naar je wuiven
wanneer onze vluchten elkaar scheren?
Wil je me kennen, leren,
temmen, verwennen, verweren
en remmen wanneer nodig?
Zal je me beschermen in afgesproken termen?
Mag het dat de cirkel verder glijdt,
dichter bij de kern, tot de dood ons scheidt
of tot we 'het is genoeg geweest' uitkermen.
Apr 13, 2019
Apr 13, 2019 at 7:02 PM UTC