"nog" poems
Met jou patetiese pantomiem teen n God wat jy haat
verkrag jy harte en bevestig sy bestaan.
*** seer voel jou vuiste as jy slaan na die wind?
*** groot voel jou ego met die roem wat jy vind?
Swakelinge swig soos skape voor jou opstand en hype
Jou talent is verduister in verganklike tripe.
Jy is nie die eerste of laaste wat laster,
wat liefde verloor met die haat wat jy koester.
Ons is almal maar net wasems wat verdwyn in die mis
tot verniet gaan ons woede en onheilige twis.
Daar is nog genade terwyl die son skyn
om omkeer te maak van die krakende pyn.
Feb 2, 2010
Feb 2, 2010 at 10:33 PM UTC
Met boeke vol helde, soos ek en jy
Potgieter, Trichardt, Smuts, Kruger selfs De LaRey
Almal met die doel, om hul volk te bevry,
Die Afrikaner, uit te brei
Om hul families, van leiding te bevry
Selfs, De LaRey
‘n Lafhart, wou eers nie beklei
Later die held, wat die boere, verder wou lei
Familie man, vader seun broer en gesant
Ja, die mense was ook bang
Maar met passie,
Met drang
Met dit wat slange vang
Het hulle als aangevang
Kyk na jou vriend
Kyk na jou maat
Kyk na die, anderkant die straat
Dis jy, wat hul toekoms baat
Dis jy, wat hul vereen, ou maat
Die Afrikaners, was plesierig
Dit, kan julle glo
Nou gevul, net met gierig
En al hul misnoe
Ja, dit kan julle glo
Waar is ons eendrag
Waar is ons mag
Waar is die dae, toe ons nog lekker kon lag
Waar is ons helde, van vandag
‘n Held, in elkeen wat die taal verstaan
Elkeen, wat n weg vir Afrikaans wil baan
Elk, wat sy man wil staan
vir die taal, wat min verstaan
‘n Kultuur, wat net ons verstaan
‘n Kultuur, so ryk aan helde soos ek en jy
Helde, wat die Afrikaner wil bevry
Helde, wat nie bang is om te baklei
Helde, soos ek en jy!
Oct 23, 2010
Oct 23, 2010 at 2:36 AM UTC
Opgedra aan ‘n kind wat gebliksem moet word.
Deur: Desperaatheid en vrees
Jy klim in en uit die ***** van bestaan,
beide die rede vir liefde en
die kind wat sy baar.
Jy is ‘n drievoud van godelike hervertellings
, want wie kan regtig liefde
in ‘n enkel sin verhaal?
Geminag , die seun van liefde en haat
- jou einste bestaan ,van die vroegste
paradoksale meesterstukke.
Verewig , verewig tot ‘n kind
tussen die Groottes wat
blindlings onder jou boogpunt swik.
Vir elke nasie ‘n ander droom
Vir elke geloof ‘n ander naam en
Vir elke mens ‘n ander god.
Amor , oh Amor!
Die sinnebeeld van liefde
wat die mendsom verbly
, maar Eros jou ramkat
jou hupse hygelbek!
Jou erotiese aanraak!
(die begeer ek)
En ek?
Met my koker van lig en van goud,
wat hulde blyk en bou en bring
maar bestorwe le voor my Laurel
oor ‘n lood-stomp pylpunt vir haar ‘n treuerlied sing!
Amor, Amor word wakker!
My son le liefdeloos in my bros hart
, wat instaan teen logika
– sterk op die oorlogspad!
Jy wat na my heuning reik
-met honger hande vieslik gryp
en ek wat jou met angel steek
in desperaatheid jou nat vel breek…
“Oh moeder”, roep die wetter na bo
vir die planete om aan te ****
“Oh moeder, Oh liefde “ ,spat die sot se treur,
“ *** kan so bietjie , so klein – so seer!”
En die heumel druis soos die moeder lag
haar humor eg , maar haar woorde sag:
“ My naakseun, my hinksperd
My fallus met vlerke!
Jy ,nog ‘n roosknop.
gaan ook so te werke!
Aanvaar die poëtiese justitie
Stil nou liefstetjie
Lamtietie Damtietie …”
Amor, Amor!
Weerstaan tog skoonheid se wieggelied
en wees my genadig!
Begunstig my ten einde laaste
, selfs vader tyd is verveeld
met die son se enkelpad!
*** lank nog wil jy sluimer?
Amor, Amor!
Tel weer op jou leisels
en bring liefde op die wind
my wereld lê in afwagting
vir die dolfyn en sy kind!
Wees my genadig, Amor!
Deurboor my leemte met goud,
,want die bringer van lig is slapeloos
en my hart is droewig en koud.
Oh Amor, Amor!
Ek weet jys nog jonk,
maar *** speel jy dollos met lewe se vonk…
Amor, Amor!
Word wakker!
Amor…
Dec 22, 2014
Dec 22, 2014 at 2:56 AM UTC
My hart klop groen vir groei
en ander goed
en pomp van hormone
en suurtof ryke bloed
dit was liefde
met eerste oog opslag
dis net jammer my oe staar blind
teen die mes in jou hand
wat op my kaal rug wag.
Dis 'n gan an soort klop
die go-ahead van my kop
die alles sal reg wees
in jou glimlag
jou oe die mandaat
van 'n regte terg gees.
en ek gaan vir die groen
en silwer en goud,
vir al die goeie goed
vir die land sonder fout.
Maar my hart is die
Andries Hendrik Potgieter
van my boere bloed
wat waarsku teen jou
met alle moed.
My heldersiende hartklop
wat my weg probeer lei
van nog 'n ou grappie
en nog 'n bietjie seerkry.
Nou klop hy rooi
hy klop bloed
hy klop stop.
Maar soos 'n GP kar
vermy ek die tekens
in my haas vir jou mond.
Voel die lem deur my ribbes gly
dood, nog voor die grond.
en my hart, wil lag,
maar skree verwoed.
Nou kook die boerebloed!
Jou simpel, jou wetter
jou bogsnuiter kind!
Snou my hart my toe,
nou is hy stil en
gee my die silent treatment.
Jun 17, 2014
Jun 17, 2014 at 6:18 PM UTC
Jou intrieke detail
En fokus, riem deur
Jou werk soos are...
En ontmitologiseer die
Twyfel rondom ń
Onbetwyfelde meesterstuk...
Jou woorde is die huid
Van ń poëtiese mens
Wat sy stem verhef
Oor die onbenullighede
Wat my begaan , en
My fyn moed,
So breekbaar soos ma
Se porselein goed...
Raak jy verlore of
Raak jy aan my hart.
Raak jy dalk moeg
Vir die bleeksiel wat
Vêr verlore raak in jou
Oneindige insig.
Want jou woorde spoel
Oor die blaai in ń
Vloedgolf van misverstand,
soutwater smart streel
Jou alliterende liefde
Wat verby my rym...
Ons was nog altyd ń klug.
Verlief op ń digter.
Onbenullig, die metafoor.
Tussen die lieflike lyne
-Sal ek myself verloor.
Apr 29, 2014
Apr 29, 2014 at 8:05 PM UTC
In die asemdroogtes van die nag
Word ek gebombardeer deur die warrelwinde van my ongesproke woorde
Wat ten laaste my hart van dolomiet versag
Skrapnel vlieg rond in die inner ruimtes van my gesonder verstand
In die geweldadige debat tussen die skynbare sinneloosheid van die Woord
En die gevoel van jou hand in myne
In geheim bou ek ń koningryk van lugkastele
Waarin jou beeld in elke kamer pronk.
Maar selfs díe verdwyn in die wasige misgordyn van dade
Waarvoor ek self nog swyg
Ten slotte:
Ek smag na jou...
-kammeraaddkap
Apr 4, 2014
Apr 4, 2014 at 2:09 PM UTC
En soms in die vroee oggend ure **** ek steeds jou stem...
wanneer ek sukkel om te slaap,
maar my lyf deuretrek is van moegheid
, voel ek nog jou sagte aanraking.
Dan ***** jy by my soos die neurie van 'n lang vergete wiegelied in die agterkop,
of
die weergalming van ons gegillende stemme deur die lang gange van die lewe...
dis dan wanneer die hartseer my tref.
Dit vul die l e e m t e s wat gelaat is deur die s p a s i e s waar jou vingers altyd so
perfek
In myne gepas het,
in die dooie gevoel,
oor al die plekke waar net jou aanraking
soms
genoeg was om elektrisiteit op te wek
wat my nog vir weke speelvol geprikkel het.
Dan vorm dit saam in die [kamers] van my hart,
waar jou n.a.a.m,
jou < liefde 3
en jou ~legende*
vir altyd sal bly
... en stroom deur die vensters van my siel...
sodat ek weer 'n gesonde uitkyk op die lewe kan he.
Soos 'n magtige rivier
loop dit by al die voue af,
maar altyd met grasie...
en ek huil
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 6:42 PM UTC
Santa sat and looked about the mess that lay before him
"How will I get these gifts all wrapped and gone by Christmas morning?"
The workshop looked as though it had been hit by a Tornado
But instead it was all the fault of *** he brought back from Tobago
A little shot in the elves egg nog would make them all work faster
But, as he saw the end result was short of a disaster
The more they drank the more they all got up and danced on tables
And in the end elf Juniper was left wearing only labels
She looked quite good despite her age, she was just about six thirty
And what she did with candy canes...well, you can say it was quite *****
The paper stretched from room to room, many miles were unravelled
Santa looked at the mess again, and thought "It's high time that I travelled"
He left the North to make a trip to hire cleaning staff
But , turned the reindeer right around, because he knew they'd laugh
How do you tell a person that you are about to hire
That the mess that they will soon clean up, is because my elves were wired
Santa thought that magic would be just the way to go
He would use it to clean up the mess, and nobody would know
The only problem with this stunt is that magic has a rule
He can only use it Christmas eve, it was not his private tool
The toys were strewn everywhere, and most were broke or nicked
He would have to wake the elves all up and to start things getting fixed
So, if you wake up Christmas morn and there is nought beneath your tree
Don't worry, Santas late, he should be there by three
He left a little late this year, but he will be by real quick
And he swore to never serve elves ***** or his name is not Saint Nick!
Oct 28, 2012
Oct 28, 2012 at 3:08 PM UTC
***********
pôrˈnäɡrəfē/noun: *********** printed or visual material
explicit description or display of ****** organs or activity,
intended to stimulate ****** rather than aesthetic or emotional feelings;
erotica, pornographic material, ***** books; **** filth, vice;
hard & soft **** ***** girlie magazines, skin flicks
"an Internet site selling child *********** [?]"
mid 19th century: from Greek pornographos
‘writing about prostitutes,’ from **** ********** + graphein ‘write.’
‘writing by prostitutes’, w/ names & amounts paid;
[the state of mind of constantly thinking about prostitutes or prostitution]
Aug 30, 2018
Aug 30, 2018 at 5:49 PM UTC
My kinderjare was
Soetsappige drome
En ek het weggesluimer
Agter suiwer onskuld,
Met ń krag van geloof
Wat my oortuig het dat
My God ook jou God is...
Dat elke pad ń onnodige
Veiligheidsgordel verg
Dat elke beursie ń oneindigheid van R20
Note besit het en dat
Elke graf leeg was na die derde dag
Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde
Uiltjies knip wat my
Tot die meerderheids
Besef van addolosensie gebring het.
Selfs al het ek teen ń
Eksponensiële spoed
Ń volwasse begrip ontwikkel
,Was my redenasie oor die
Hiernamaals nog vaag
Met slaap in die oog
Eers toe daar een
langs my Val
En tien aan my sy
Het die drakoniese deun
Van die doodswek my
Uit my snoesige slaap geruk.
Met elke groef wat nuwe
Paaie teer vir my trane,
Elke silwer randjie wat
Lostrek van die donker wolke
En op my hoof kom rus
Soos die koue staal
Van ń koningin se swaard
Wat my inlyf in die
Sidderende realiteit van grootword en lewe
Nou is die droom verby
Nou staan ek op
En vrees om plat te val...
Ek oes en saai
Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai...
Nou word paaie ń lang gebed
Ter beskerming van my hart
Wat ek so maklik uitdeel
En beursies ń kommoditeit
Wat skree van die honger
Soos die mense van ń land
Wat al sy geloof verloor het...
Nou brand die sand my voete
En die seesout droog my vel...
Nou word wraak ń amp
En liefde ń kombinasie
Van gifte en giwwe
, maar ek sal nooit weet
Wanneer is dit wat nie...
Nou word lewe ń gebed.
Ek het ophou my
Kinder rympies sê,
Nou bid ek pynlik swaar
En hoop dat God
Nog genade vir my en
vir jou Sal hê
Amen
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:44 PM UTC
Wat skryf die hand?
Wat skryf die pen?
In 'n kunste swyg
wat ek so goed herken.
*** loop die sinne
uit in 'n meesterstuk,
wanneer die muse
aan my stiltes verstik?
*** skep ek weer skrywes
wat mense laat wroeg,
sonder die hartseer
en met al hierdie moeg?
*** laat ek my digters tong
luiters in die oopgraf in
met 'n hand vol liefde
raak my siel weer blind.
Waar kom my ritme en passie vandaan
, maar beter nog, met die koms van geluk
... waar het dit heen gegaan?
Mar 12, 2015
Mar 12, 2015 at 3:53 PM UTC
Het was herfst en vakantie. En vakantie en herfst.
En het was herfstvakantie.
Blaadjes hingen in de lucht.
Veel blaadjes hingen er, maar vooral veel liefde.
Al hing die niet, maar sprankelde en glinsterde.
Weg zijn de blaadjes en de straatjes van toen, maar kortbij is de liefde van toen en nu.
Die sprankelt en glinstert. Nog altijd, en voor altijd.
Naast elkaar in het busje als twee sterretjes naast elkaar aan een donkere koude hemel.
Het flesje de regen van de nacht.
De popcorn mijn hersens die wegsmolten.
De aanrakingen van lippen de zachte streling van de wind.
Ik denk dat vallende sterren is wat wij zijn.
Wat zijn we anders dan vol vuur en liefde vallend voor elkaar?
DREAMYWANDERER
May 24, 2015
May 24, 2015 at 10:27 AM UTC
**** jy die **** van yster-gordyn wat val en die aarde omhels ten laaste sy afwaartse versnelling.
Dit maak seer mamma...
Gewere word neergelê as ń universiële teken van hoop en vrede , maar verlang na ń lid van die geledere.
Dit maak seer mamma...
Ons was almal naïef; in ons drome was daar plek vir twee,
Ń eindelose see waar ons kon wegvaar van die ontbindinde spoke van gister, waar ons ons hande in soutwater-poele kon was iewers langs die kus van versoening...
Dit maak seer...
Niemand sou kon raai dat die jare se snellertrek en loopgraaf grawwe jou eens sagte vel kon magnetiseer nie... *** kon ek voorsien dat jy ń bietjie van die geweld gaan steel het om vir jouself te hou nie. *** sou ek weet dat jou vingers jeuk sonder die dooie staal wat dit streel nie...
Een skoot
Twee skote
Drie skote
Ń eenman vuurpelaton reën op my neer en dring deur my ope arms...
Jy het nog altyd ń plek in my hart gehad, maar nou het jy dit beset met lood en alle onskuld uitgerook met brandende kruit...
Dit maak seer...
Dele van jou hang nog swaar op al die plekke wat saakmaak en seermaak en trek my af grond toe...
Eina...
Liefde ek het altyd geweet ons het mekaar se ruë gehad... ek hey net nie geweet jy was besig om ń rooi kruis vir jou fissier op myne te verf nie...
Dit maak seer mamma...
Koebaai
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:48 PM UTC
Dig silwer linte dans na die maan
in wolkpluime wat na die strerre toe maan
ek is weer hartseer
weer stukkend
gebreek
daarom nog 'n siggaret toestaan
an my mense bestaan
ek beaam my met die kwale
van 'n ongebonde wereld
wat pleit om liefde en genade
wat soene soek in suikersoet
wat drome droom so swart soos roet
wat binne die lyne bly
en so ook verlossing by hul neuse in lei
want meisies is net slette
as hulle saam die verkere perd saal
of die slippie laat val
na hul vir die aborsies betaal
en seuns is net moffies
as hul sukkel om 'n rugby bal te vang
vergeet van die agsteman wat gretig
na die flank se balle verlang
vloek en laster bring God se toorn
werk an jou eie vokken balk en los my doring
dalk is jou masker meer heel
as die van my...
maar met elke krakie...
is ek darem 'n krakie meer vry
- as jy
Apr 29, 2014
Apr 29, 2014 at 8:19 PM UTC
Dis nou die tyd om te babbel
En my mond verby te praat
, want hulle sê mos
A drunk man's words is
A sober man's thoughts...
En wie weet dalk vind ek
Die antwoorde in ń diep gesprek met myself...
Sien ek is nie een van daardie
AA lappies wat skeinheilig
Sit en slukkies suip om
Geluk onder in die bottel
Op te spoor nie.
Ek rook skaamteloos en
Omhels die intense stank
Van 10 jaar se lewe wat ek
Mors en longkanker, want
Dit herrinner my an oupa se
Skoot en *** veilig ek was
In daardie asbak woonstel
Waar ek soos white-trash eers my brood moes inspekteer vir
Indringer kokkerotte wat ook
Maar net teen ons kompeteer het
Vir ń krummeltjie kos.
Ek babbel, want wat anders kan mens doen as vrees jou aangryp as die koue staal jou hande brand -
En nee ek praat nie van lemme en inspuitings nie,
Want lemme maak merke waarvan ek reeds te veel het wat nou oor my polse uitgesprei lê en my herrinner *** swak ek was, maar *** sterk ek was... en inspuitings los ek vir die dokters en susters en die bloeddiens
Wat my leeg wil tap om een of ander sad case se lewe te red met bloed van ń bloedjie wat self nog in die verdoemtenis rond dwaal.
Ek babbel, want dis social anxiety en scary stuff om in ń kring te sit en Russian roulette te speel met al 5 van die mense wat ander van jou verwag om te wees. Want wat gebeur as ek myself in hierdie hoerasie van persoonlikhede raakskiet. *** weet ek watter een is ek as elke een die sneller swaar trek en hoop en bid vir ń blank... *** weet ek.
Kliek...
Kliek...
Kliek...
Kliek...
Bang!!
En nou babbel ek maar weer
...
Want ek het so pas agtergekom ek weet ook nie juis *** dit voel om dood te wees nie.
Wie is ek...
*** sal ek weet
Bang!
Bang!
Bang!
...
Ek weet.
Apr 26, 2014
Apr 26, 2014 at 8:23 PM UTC
Yster slyp yster
en staal omhels
in n magtige bymekaarkoms
Die twee spoed monsters
om mekaargevou,
maak liefde, om die trane en seer
Daar was geen flitse
in die donker nag nie
tyd het stil gestaan
maar die hartseer gaan aan.
Yster slyp yster
en dank die Vader
die ronde oe bevat nog kleur
en die gapende monde vloek my
Yster slyp yster
maar my seer is gespaar
vir n ander dag
en 'n ander pad.
Apr 21, 2015
Apr 21, 2015 at 5:25 PM UTC
I close my eyes
Silently I listen
A voice that's vanished
That will sound forever
The voice that will always slingshot
The poetic words
Of the nightingale
Into the world
For a second I start to dream
I forget
What I saw
When my eyes were still open
Ik sluit mijn ogen
Zwijgend luister ik
Een stem die is weggestorven
Die voor eeuwig zal klinken
De stem die voor altijd
De poëtische woorden
Van de zanger
De lucht inslingerd
Even droom ik weg
Vergeet ik
Wat ik zag
Toen mijn ogen nog open waren
Feb 2, 2015
Feb 2, 2015 at 4:08 PM UTC
THE CAMINO CHRONICLES
( Sidhe – Spirit, Ard Ri - High King, Tir na nOg – Land of eternal youth )
JUST A MOMENT AGO
Just a moment ago, it was just a moment ago
Father in Time embracing Mothers Melody to rhyme
Birthing Sidhe candles smile, lights of love, souls glory
Stars dancing with joys release, Sidhe awakening to loves destiny
Just a moment ago, it was just a moment ago
I stood upon Erins western shore amidst constellations considerations
And dreamed I had sailed again across the eternal sea
To Tir na nOg there returned to be
Oisin the Wanderer no more, ever seeking my beloved Naimh’s shore
Queen of the Sidhe, her consort again, Ard Ri of Eternity
Ah my heart demands my Sidhe sings of Naimh’s wondrous beauty. .
Her Eyes Like Twin Candles Dancing
Lips Full Of Mysterys Promise
Her Hair Bound, Crowned With Lustered Glory
A Smile To Die For . .
She Moves . . Sidhe Moves . . Like Poetry . .
Aie, Her Voice, Her Voice, Like Honey and Cream
Just a moment ago, it was just a moment ago
When love was a rose without thorns
Before tides of centuries tears
Swept us apart
Just a moment ago, it was just a moment ago
The glorious moment of our days glory
Our age of grace
Father in Time embracing Mothers Melodys Grace. .
INTO THE DARK
What does a candle remember . . .?
What does its flame recall . . .?
Aiee Aiee . . . Akhenaten Flee We . . . Nefertiti Aieee Aieeeee
Flee . .Flee . . . Undone We . . . Betrayal. .Flee Flee
Akhenaten Akhenaten . . . Must Flee We . . . Wee Wans Take
Nefertiti Holds . . . Flee We Must . . . Fleet . . . Flee Fleet . . .
Harps heart has chambers that sigh with grief
Ashes of roses burned with weeds
Remains of our loves day
Harps heart by hearts harp no music moved to test
Hall of memories by no one chorus caress
No whispered echo no candles smile no Nefertiti
NOW MY CITADELS HALL I MUST NEEDS MY IRE
RETREAT TO WHERE NEEDS MUST ABJURE DESIRE
Once more to recite survivals bitter creed
By heartstone embers to gnaw betrayals cold deed
WILL TO BEAR SILENT DEEP EMPTY DAY
HARP HEART STILLED
by no Nefertiti played.
Jan 26, 2015
Jan 26, 2015 at 12:37 PM UTC
*Binne d vlgde 20 min verjaar jy ~ jy word ouer ~ nog 'n jaar verby ~ waisted! Or so it feels! Ma net vi een rede... Its another year I did not spend with you!!! Jys my love at first sight! The love of my life!! And I'm not there wif you!!!! Ek hoop mt my hele hart ~ jy geniet jou aand! Weet net ek sit hier ~ en **** an jo wens ek was daar saam mt jo!!! Happy birthday!!*
Apr 16, 2011
Apr 16, 2011 at 2:01 PM UTC
-Ek en my geraamtes het soms ook 'n uitval
Verdoem deur drome van 'n wakker oog
gee ek in tot die eindelose gekarring.
Waaroor die ophef van 'n silwerdoek beeld
die trane en inspirasie , aangemeld -
en saamgesmelt in elke belydenis?
Ek spaar toe maar my knieë en sak neer
voor die rekenaar en fynkam
die intrieke sydrade van ons spinnerakke
Vergrootglas die letters, opsoek na:
'n Gebed vir - 'n Gebed vir hom...
NEE MY!
Toe speel my storie... Ag ek meen
Sy outobiografie af en ek's aleen.
Elke nou en dan en dan en wan
vee ek oor die rekenaar skerm en
skrik as ek sý gesig sien.
Hy wou dit nie aanvaar nie!
- ek wou regtig nie!
Hy wou verander!
-ek wou regtig graag verander...
ek... - ek bedoel hy;
Ons ma's was swertsend selfs
godslasterik lief vir ons en
haar stickynotes het ons oral vasgekeur
, want Levitikus!!!
Levitikus sê NEE...
Ma sê die Bybel sê:
"Ons is dood".
Ma se sy wil ons nie verloor nie.
Kom sy nie agter dat ons in
haar geweierde woorde versmoor nie.
My knieë is lank genoeg gespaar.
Na 90 minute se snikke en trane
val ek neer voor die Heer en
almal wat nog wil luister.
Ware ellende stort uit perelpoele
en plas neer op die koue wereld.
Uiteindelik bid ek vir hom, maar
my gebede is te laat - met so
dertig jaar of wat -.
Ek hoop iemand bid vir my...
ek hoop die gebede vind my
- maar vir my , betyds-.
Want ek sit met VIGS van die
siel. 'n Tipe kanker op sy eie 'n
lifelong companion om die eufemisme
mooi te stel...
Ek is Hy.
Hy is ek.
Ons is ons eie tipe mens.
Amen
May 24, 2014
May 24, 2014 at 3:12 PM UTC
niemand behalwe ek ken die krag van jou hartklop van binne. dus die eerste ding wat ek gehoor het. dit het my gekalmeer en gese moenie bekommerd wees nie ek is hier, altyd. gevolg deur 'n rustige stem wat die wind kalmeer. die het gesing en gebid oor my. gesondheid was die meeste gevra. die stem het baie gepraat. dit was goeie tye vir my. al wat ek graag vergeet is die tye wat jy en die ander stem gestry het. dan het jou stem verander na hartseer en bedroef. trane het jou wange gevul terwyl jou arms my omvou het. al stywer en stywer. so belangrik was ek.
die groot dag, jy het gese jy gaan jou hare eers was, maar toe versnel die hartklop en dinge gebeur wat ek nie begryp het nie. jy het ernstig siek geword en nog alleen by die huis. jou arm om my hospitaal toe. ek is gebore saterdag 25 mei 1985.
skielik was ek alleen en weg van my geliefde klop. jy was in 'n diep slaap. mense gehardloop om ons om als weer reg te maak. ai opwindende oomblik. Maar geen arms wat omvou en rustige stem wat bekend is nie. net vreemdheid.
Apr 3, 2013
Apr 3, 2013 at 2:06 AM UTC
Knuppeldik gaan slaap die stad
na 'n feesmaal van smaak en kleur
vloei die reuke deur die strate
in 'n Brown se beweging van geur.
Alle trommels , trommeldik maar maak 'n lee geraas
en in die donker , agterstrate begin die ander nou te aas
Kom die honger hande uit die sakke
en krap met rook-geel vingernael
soek die skummel in die swartsak
vir 'n laaste dissipelsmaal.
Maar jy is skille , jy is doppe
jy is alles wat laat gril
nie genoeg vir koningstafels maar vir my
net genoeg om die knaagdiere te stil.
Onerfare soos ek is , vat my hongerbrein ook mis
watter mens kan so dan lewe? watter mens kan so dan eet?
van die lykswa en die straatveers
het hierdie boemelaar vergeet.
Ek is mens en nie 'n vark nie,
(al moet 'n mens ook eet).
En stil vergaan die boemelaar
wat kieskeur ook wou wees,
nog 'n straatkind se ou lykie
nog 'n honger kinder gees...
ek wat was het mos gesien
*** kos op tafels lyk,
en het sodanig hart verloor
op kosse kleur en ruik.
Met 'n bord vol knubbels le die lykie
voor hom , onaangeraak.
Al was kos ook wat kos was daar
het hy te lief vir die droom geraak.
Eerder kwyn en dood verslaan
as om die droom te ruineer.
Eerder dood van honger,
as om hierdie kos , as sulks te eer.
Jan 14, 2015
Jan 14, 2015 at 10:37 AM UTC
ek kyk vir die girl in die spieel en wonder of sy weet
*** hard ek probeer om haar te help vergeet
ek se vir haar ek hou van *** sy lag
en *** hoog sy mense wat dit nie verdien nie, ag
sy sug en trek haar skouers op en af
"die lewe is te kort om almal te straf"
se sy terwyl stadig wegkyk
en nog n stukkie van haarself weg smyt
ek fluister sag "as jy so aanhou gaan daar niks oor wees"
antwoord sy " ons is niks meer as vlees en gees
wanneer more kom, beteken vandag nie veel
als verander en tog niks want die son bly geel"
nikseegende donker oe kyk terug na my
ek is bevrees die girl gaan leeg bly
Jul 8, 2015
Jul 8, 2015 at 12:10 AM UTC
Die fluister van my hart...
Ek raak stil en luister *** fluister my hart.
Die liggiese geklop in my keel maak my bly oor die lewe wat ek voel. Myne praat van die ope lug so blou, ek hou dit vas, en van die wind wat vry waai sonder om toestemming hoef te vra.
Van die son wat vroeg oggend goud op kom met die begin van nog n nuwe dag, wat warm bak teen jou rug as jy dit die minste verwag.
Van harde hande werk in die kombuis na die tuin wat vra vir bietjie liefde en gesels.
So is die lewe vol lewe, vol kere vir lekker lag.
Ja dit gee mens krag om die mooi te sien, in elke dag. 2016-11-28
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:19 AM UTC