Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"binnen" poems
Gebroken verslonden kapot de muren de vloer waar ik sta het is ingestort buiten en van binnen Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen neergelegd met een precisie als geen ander het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde de muren de vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Alles omarmende warmte wat eruit raasde alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen de muren zijn weggeblazen de vloer onder mijn voeten weggevaagd waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Oorverdovende herrie dat het maakte toen één voor één de stenen vielen de hemel brak open evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren tot de blik op de edelen haar ***** verraadde het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Als gegeven lagen ze er voor het oprapen een voor een tot aan de daken met eigen handen gebouwen om te bewaken opende het de deuren tot alle ramen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Het haard inmiddels geladen wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen met stenen, hand gesmeden opnieuw de warmte in gekneden van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen de muren de vloer waar ik sta alleen maar juwelen buiten en van binnen.
0
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
Erfenis
Gebroken verslonden kapot de muren de vloer waar ik sta het is ingestort buiten en van binnen Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen neergelegd met een precisie als geen ander het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde de muren de vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Alles omarmende warmte wat eruit raasde alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen de muren zijn weggeblazen de vloer onder mijn voeten weggevaagd waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Oorverdovende herrie dat het maakte toen één voor één de stenen vielen de hemel brak open evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren tot de blik op de edelen haar ***** verraadde het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Als gegeven lagen ze er voor het oprapen een voor een tot aan de daken met eigen handen gebouwen om te bewaken opende het de deuren tot alle ramen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Het haard inmiddels geladen wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen met stenen, hand gesmeden opnieuw de warmte in gekneden van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen de muren de vloer waar ik sta alleen maar juwelen buiten en van binnen.
Continue reading...
78
Transcendence. A word to pay attention to. To find that transcendence in you, that feeling within, that's the genius behind poetry. Transport. A word to pay attention to. To find that transport in you, that vehicle within, that's the transport self to find the genius in poetry. Transparence. A word to pay attention to. To find that transparence in you, that light within, that's the genius in poetry. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have written these lines first in DUTCH (my mother tongue) then in English: Transcendence. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transcendentie in u te vinden, dat gevoel van binnen, dat is het genie achter poëzie. Transporteren. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transport in je, dat voertuig binnenin, dat is het vervoer zelf om het genie in de poëzie te vinden. Transparantie. Een woord om aandacht te besteden aan. Om dat transparantie in u, dat licht binnenin te vinden, dat is het genie in poëzie. © Sylvia Frances Chan~~ Thursday 13th March 2014 17.17 hrs p.m. W.E.Time
0
Mar 15, 2014
Mar 15, 2014 at 12:18 PM UTC
Expressing Myself In Poetry
*een meisje wilt iets na een feest slapen bij jou want ze is nog nooit zo ver weg geweest aan jouw zijde sta ik en met meelevend hart zei je 'dat is goed' op dat moment zei ik 'goodbye' to my mood ik hou me groot ik hou mijn mond terwijl ik wil zakken me laten vallen op de grond als van binnen een demoon of meer mij aan het verslinden zijn negatief van de pijn ik voel me klein dat het goed is, zei je tegen wat? bij mijn ex had ik hier nooit last van geen moeite mee gehad nu graaf ik dan misschien elke keer mijn graf maar dit hier was een droom gebroken wakker is niet iets dat ik mezelf gaf en ik weet niet wat te zeggen weet niet wat ik moet doen misschien is jouw hart goed maar zo is onze **** laat het de onze blijven niet verpesten door een heks rampscenarios om te overleven bedrogen door eigen boven kamer maar om **** niet erger te maken is het soms beter te zwijgen omdat je de 'ja' hebt maar 'nee' nog **** krijgen*
0
Jun 6, 2015
Jun 6, 2015 at 4:58 PM UTC
'Foute' droom
*Een blinde vlek voor de observant een langdurige schaduw die de zon alleen kan bereiken door de weerkaatsing van licht op specifieke tijden en via specifieke planeten op cruciale zeldzame plaatsen De zon schijnt er niet diepe kraters en littekens alles komt hard binnen er is geen atmosfeer die klappen verzacht of obstakels verbrand alles komt ongefilterd binnen Alles vind plaats in de schaduw Terwijl de andere kant straalt en iedereen het prachtige schouwspel 'snachts aanschouwt Alleen een enkeling echt bewust van de misère die afspeelt aan de duistere kant van de maan Daarvoor is de maan dankbaar dankbaar dat het gezicht dat niemand ziet gezien word en erkent word.*
0
Jun 1, 2015
Jun 1, 2015 at 6:49 AM UTC
De misere aan de andere kant van de maan.
DE SNEEUW VINDT HAAR EINDE OP EEN WARM GAZON EN WAT OVERBLIJFT De diepste indruk maakt een dik pak sneeuw. Rustig residu die middag, opziend naar een wonderblauwe hemel. Sneeuw biedt je weer een lijf, zet je een hoed op, begraaft je in haar tweede natuur, met een schijnsel van sepia, lekkend schemerblauw. De sneeuw friemelt aan je voegen, wil naar binnen. In de sneeuw ben je engelachtig en zij is niet beangstigend, zij lijkt ons veeleer te omarmen en te beschermen op onze weg door de stad Zelfs middelbaar ben je weer even kind. De sneeuw vangt ons met haar gepeperde adem en geeft frisse lucht. Zij komt en gaat en komt weer terug Zij hoopt zich op zonder hoop op duurzaamheid & wenst niet te blijven. De sneeuw, ik benijd haar, dat zij zal verdwijnen laat haar koud Zij is haar eigen landschap, met haar coole witkalk creëert ze een albasten pracht trekt zich dan terug zonder klacht.
0
Feb 28, 2019
Feb 28, 2019 at 12:08 AM UTC
The Snow Goes to the Gallows of a Warm Grass and What Survives - Deborah Landau
DWAALLICHT Schoorvoetend naar binnen. Je herkent het gelijk: De vale muren, het formica aanrechtblad, Continu malende gedachten onder een Flikkerende tl-buis—twijfel, hoop, twijfel... Ze weet dat je kwam voor je fonkelende vlam Vol beloften, maar er steeds weer vandoor Met een ander. Overtuigd van je terugkeer, Met lege handen gebald in je zakken. Waarom dit verzet? Wanneer zul je leren Wat het wezen is van je afmattende dromen—  Bezwijken voor Haar onvoorwaardelijke liefde?
0
Feb 28, 2020
Feb 28, 2020 at 11:46 PM UTC
Failure - A.E. Stallings
Natuurlijk ben ik niet bang Angst ken ik niet Ik heb de grootte van de hoogste boom Heb een huid als een pantser Ben sterker dan twintig beren Hier komt niemand doorheen Behalve jij Jij Met je lichaam als flatgebouw Vingers gemaakt van laserstralen En de sterkte van een-en-twintig beren Jij gloop naar binnen En ik krijg je er niet uit
0
Oct 21, 2018
Oct 21, 2018 at 5:51 AM UTC
Jij
*niet binnen de lijntjes maar er buiten wat vind ik fijn ik, wie ben ik prioriteiten van binnen van buiten*
0
Mar 13, 2018
Mar 13, 2018 at 8:02 PM UTC
Untitled
Werd er altijd al zoveel geklaagd, mensen de grond in geboord, belaagd? Jezus zei al, zij die zonder zonden is, werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis en op school, kijk niet naar splinter in het oog van een ander want niet enkel ezels balken. Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken. Is heksenjacht nog wettelijk? Is de schandpaal niet al ettelijke malen zelf aan de palen vastgeketend? Natuurlijk, niemand is alwetend. Het is een simpel fenomeen, snobisme, één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme. Niemand heeft tijd om alles op te zoeken. En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon? Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.
0
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 7:07 PM UTC
Splitting
Ik herken je nog maar half. Jij was de enige die met vervallen zalf onze wondes bleef genezen. Ik hoop nog dat je dit kan lezen of dat je minstens weet dat wij dagelijks dankbaar waren voor alles wat je deed. Het sijpelt stilaan binnen. Het valt niet te begrijpen *** Je ziet dat niet beginnen. Zeg nu al dat je van haar houdt voordat de lucht komt te veranderen en langzaamaan, tot het onhoudbare toe, zijn kleur verliest, vergrauwt. Binnenkort zien wij je terug. Dan verwacht ik van die fiere dame zachte, lieve klopjes op mijn rug, zoals toen we bij jou, na het vallen, om troost en zalfjes kwamen.
0
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 2:35 PM UTC
De generatie f