"binnen" poems
Gebroken
verslonden
kapot
de muren
de vloer
waar ik sta
het is ingestort
buiten
en van binnen
Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen
neergelegd met een precisie als geen ander
het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Alles omarmende warmte wat eruit raasde
alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen
hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen
de muren zijn weggeblazen
de vloer onder mijn voeten weggevaagd
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Oorverdovende herrie dat het maakte
toen één voor één de stenen vielen
de hemel brak open
evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken
zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren
tot de blik op de edelen haar ***** verraadde
het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Als gegeven lagen ze er voor het oprapen
een voor een tot aan de daken
met eigen handen gebouwen om te bewaken
opende het de deuren tot alle ramen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Het haard inmiddels geladen
wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen
tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen
lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen
van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen
met stenen, hand gesmeden
opnieuw de warmte in gekneden
van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen
de muren
de vloer
waar ik sta
alleen maar juwelen
buiten
en van binnen.
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
Transcendence. A word to pay attention to.
To find that transcendence in you,
that feeling within,
that's the genius behind poetry.
Transport. A word to pay attention to.
To find that transport in you, that vehicle within,
that's the transport self to find the genius in poetry.
Transparence. A word to pay attention to.
To find that transparence in you,
that light within, that's the genius in poetry.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
I have written these lines first in DUTCH
(my mother tongue) then in English:
Transcendence.
Een woord om aandacht te besteden aan.
Om dat transcendentie in u te vinden, dat gevoel
van binnen, dat is het genie achter poëzie.
Transporteren.
Een woord om aandacht te besteden aan.
Om dat transport in je, dat voertuig binnenin,
dat is het vervoer zelf om het genie in de poëzie
te vinden.
Transparantie.
Een woord om aandacht te besteden aan.
Om dat transparantie in u, dat licht binnenin
te vinden, dat is het genie in poëzie.
© Sylvia Frances Chan~~
Thursday 13th March 2014
17.17 hrs p.m. W.E.Time
Mar 15, 2014
Mar 15, 2014 at 12:18 PM UTC
*een meisje wilt iets
na een feest
slapen bij jou
want ze is nog nooit
zo ver weg geweest
aan jouw zijde sta ik
en met meelevend hart
zei je 'dat is goed'
op dat moment zei ik
'goodbye' to my mood
ik hou me groot
ik hou mijn mond
terwijl ik wil zakken
me laten vallen
op de grond
als van binnen
een demoon of meer
mij aan het verslinden zijn
negatief van de pijn
ik voel me klein
dat het goed is, zei je
tegen wat?
bij mijn ex had ik hier
nooit last van
geen moeite mee gehad
nu graaf ik dan misschien
elke keer mijn graf
maar dit hier was een droom
gebroken wakker
is niet iets dat ik mezelf gaf
en ik weet niet wat te zeggen
weet niet wat ik moet doen
misschien is jouw hart goed
maar zo is onze ****
laat het de onze blijven
niet verpesten door een heks
rampscenarios om te overleven
bedrogen door eigen boven kamer
maar om **** niet erger te maken
is het soms beter te zwijgen
omdat je de 'ja' hebt
maar 'nee' nog **** krijgen*
Jun 6, 2015
Jun 6, 2015 at 4:58 PM UTC
*Een blinde vlek voor de observant
een langdurige schaduw die de zon alleen kan bereiken door de weerkaatsing van licht
op specifieke tijden
en via specifieke planeten
op cruciale zeldzame plaatsen
De zon schijnt er niet
diepe kraters en littekens
alles komt hard binnen
er is geen atmosfeer die klappen verzacht
of obstakels verbrand
alles komt ongefilterd binnen
Alles vind plaats in de schaduw
Terwijl de andere kant straalt
en iedereen het prachtige schouwspel 'snachts aanschouwt
Alleen een enkeling echt bewust
van de misère die afspeelt aan de duistere kant van de maan
Daarvoor is de maan dankbaar
dankbaar dat het gezicht dat niemand ziet
gezien word en erkent word.*
Jun 1, 2015
Jun 1, 2015 at 6:49 AM UTC
DE SNEEUW VINDT HAAR EINDE OP EEN WARM GAZON
EN WAT OVERBLIJFT
De diepste indruk maakt een dik pak sneeuw.
Rustig residu die middag,
opziend naar een wonderblauwe hemel.
Sneeuw biedt je weer een lijf, zet je een hoed op,
begraaft je in haar tweede natuur, met een schijnsel
van sepia, lekkend schemerblauw.
De sneeuw friemelt aan je voegen,
wil naar binnen.
In de sneeuw ben je engelachtig
en zij is niet beangstigend, zij lijkt ons veeleer
te omarmen en te beschermen
op onze weg door de stad
Zelfs middelbaar ben je weer even kind.
De sneeuw vangt ons met haar gepeperde adem
en geeft frisse lucht.
Zij komt en gaat en komt weer terug
Zij hoopt zich op zonder
hoop op duurzaamheid
& wenst niet te blijven.
De sneeuw, ik benijd haar,
dat zij zal verdwijnen
laat haar koud
Zij is haar eigen landschap,
met haar coole witkalk
creëert ze
een albasten pracht
trekt zich dan terug zonder klacht.
Feb 28, 2019
Feb 28, 2019 at 12:08 AM UTC
DWAALLICHT
Schoorvoetend naar binnen. Je herkent het gelijk:
De vale muren, het formica aanrechtblad,
Continu malende gedachten onder een
Flikkerende tl-buis—twijfel, hoop, twijfel...
Ze weet dat je kwam voor je fonkelende vlam
Vol beloften, maar er steeds weer vandoor
Met een ander. Overtuigd van je terugkeer,
Met lege handen gebald in je zakken.
Waarom dit verzet? Wanneer zul je leren
Wat het wezen is van je afmattende dromen—
Bezwijken voor Haar onvoorwaardelijke liefde?
Feb 28, 2020
Feb 28, 2020 at 11:46 PM UTC
Natuurlijk ben ik niet bang
Angst ken ik niet
Ik heb de grootte van de hoogste boom
Heb een huid als een pantser
Ben sterker dan twintig beren
Hier komt niemand doorheen
Behalve jij
Jij
Met je lichaam als flatgebouw
Vingers gemaakt van laserstralen
En de sterkte van een-en-twintig beren
Jij gloop naar binnen
En ik krijg je er niet uit
Oct 21, 2018
Oct 21, 2018 at 5:51 AM UTC
*niet binnen de lijntjes
maar er buiten
wat vind ik fijn
ik, wie ben ik
prioriteiten
van binnen
van buiten*
Mar 13, 2018
Mar 13, 2018 at 8:02 PM UTC
Werd er altijd al zoveel geklaagd,
mensen de grond in geboord, belaagd?
Jezus zei al, zij die zonder zonden is,
werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis
en op school, kijk niet naar splinter in het oog
van een ander want niet enkel ezels balken.
Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog
en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken.
Is heksenjacht nog wettelijk?
Is de schandpaal niet al ettelijke malen
zelf aan de palen vastgeketend?
Natuurlijk, niemand is alwetend.
Het is een simpel fenomeen, snobisme,
één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme.
Niemand heeft tijd om alles op te zoeken.
En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon?
Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet
achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 7:07 PM UTC
Ik herken je nog maar half.
Jij was de enige die met vervallen zalf
onze wondes bleef genezen.
Ik hoop nog dat je dit kan lezen
of dat je minstens weet
dat wij dagelijks dankbaar waren
voor alles wat je deed.
Het sijpelt stilaan binnen.
Het valt niet te begrijpen ***
Je ziet dat niet beginnen.
Zeg nu al dat je van haar houdt
voordat de lucht komt te veranderen
en langzaamaan, tot het onhoudbare toe,
zijn kleur verliest, vergrauwt.
Binnenkort zien wij je terug.
Dan verwacht ik van die fiere dame
zachte, lieve klopjes op mijn rug,
zoals toen we bij jou, na het vallen, om troost
en zalfjes kwamen.
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 2:35 PM UTC