"vra" poems
En wanneer hou ons piekniek op die maan
- daar waar die son nie meer skyn nie,
kan ek jou donker toevlug wees
as die dag se hitte steek?
en sal jy 'n skadu gooi
oor my en my lieflike hart
ons kan saam met strome swem
as die branders oor ons breek.
Voor vrees jy weer oortrek
en my noodloos in die noodlot agter laat
in 'n eensame straat, van drome
en ander herrennerings wat by my *****
van liefde en so ook my verlede
wat jy veronderstel was om te tem.
En in die gaap van stilte tyding
waar die wysers ons vermy, sing
ek my eensaam lied en vra vir jou...
**** jy die golwe huil vir die koeelronde maan?
Sien jy die spore op die strand?
Waar vat die pad van verdwaaltenis my,
anders as na Jonker se hand.
Vanaand is ek verslae.
Die maan se kind trek pêrels en rol hulle oor die hartseer berge. Vanaand le ek en dryf, terwyl ek kyk na die maan, en die sterre...
sal jy my wolkombers wees
, my glimlag pille vir kersfees,
want ek is dalk te arm
, maar ryklik met jou geseen.
Sal jy my korrel sand , my rooikruis , my boei
want my hart is reeds verweer
, keur my voor ek ook
in die see uitbloei.
Jan 6, 2015
Jan 6, 2015 at 3:41 PM UTC
duisternis in
Sonder olie,
Sonder lamp,
die nag het my ingewag
Mag ek vra
waarheen hy loop
die kronkelpad
só geknoop?
Seker nie!
dis te laat
vrae is heen
die wolke dreun
die miere vergader
om my rantsoene
en druppels besmeer
die kaart kontoere
en so is ek duisternis in
sonder olie
sonder lamp
die nag het my ingewag
Mar 31, 2015
Mar 31, 2015 at 3:48 PM UTC
Die ou kniee knak en kraak
en maak geraas
, maar sal sukkel-sukkel teen die rand
hou om jou te dra.
**** *** ek kriekbeen,
in die laatnag na jou vra.
My ribbes is marimbas,
uitgehonger vir die hokmaak
van 'n antieke snaardrom hart.
Wat nou met mening elke been
se noot raak slaan en hammer
asof opnuut gevorm en gespeen.
En tog die kop raas soos
basyn geskal en bomval,
want binne woed die stryd
van goed teen kwaad.
Ek speel vir jou 'n simfonie:
Die lirieke dalk af, maar tog op maat.
Ag ek's sommer simpel,
dis die liefde wat so praat...
Sep 5, 2014
Sep 5, 2014 at 7:14 PM UTC
Die fluister van my hart...
Ek raak stil en luister *** fluister my hart.
Die liggiese geklop in my keel maak my bly oor die lewe wat ek voel. Myne praat van die ope lug so blou, ek hou dit vas, en van die wind wat vry waai sonder om toestemming hoef te vra.
Van die son wat vroeg oggend goud op kom met die begin van nog n nuwe dag, wat warm bak teen jou rug as jy dit die minste verwag.
Van harde hande werk in die kombuis na die tuin wat vra vir bietjie liefde en gesels.
So is die lewe vol lewe, vol kere vir lekker lag.
Ja dit gee mens krag om die mooi te sien, in elke dag. 2016-11-28
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:19 AM UTC
Die studies van vraagtekens
wat ons koppe krap
en klont lont laat brand
opsoek na ellipse en vonke spat.
Die wetenskap wat vrae vra
soos die jonges van dae
wat nie einlik wil weet nie
- wat nie die honger vir wonder wil heet nie
-wat uitroep tekens wil uitroep in n vraag
en hoop dat die tronke sal voller word
, want hulle weet n lee kerk is n gebou
en geloof is net te vinde binne jou!
Ek blyk n kenner te wees,
want *** maklik verdwaal ek nie
in n woud van waaroms nie?
As die donker van n liefdelose dag om jou toevou
en jy versekering soek vir jou troesou
van blindstaar en wangdraai,
begin jy jouself toesnou
met vrae soos spieelkrake en lemsnye
ontdek jy die pseuodo metafisika van die siel.
Ek, verkul n wetenskap op my eie.
Dec 22, 2014
Dec 22, 2014 at 2:45 AM UTC
Sy vra: "Hoekom is jy nou so n non"?
Ek sê: **** is mos eintlik net vir die lewendes".
Ek is my eie memento mori.
Jy is die oorsaak van dood.
Laat dit so op my graf geskrywe staan:
-Hier lê die skerwe van iets amper heel-
,want nou sit ek weer aan jou tafel
en my laaste maaltyd is n herkouing
van spoegsels vergete tye saam met jou
En ek kou en ek kou en ek onthou:
*** warm jou hande was teenoor jou hartskou
, *** gretig jy was om my vas te hou
en na die tyd toe te snou.
"Ek sit nou waar jy gesit het"
, grinnik jou wellus oor die porselein rand
en ek wil vir jou sê staan op en gee vet
want almal wat daardie stoel beset
wals met die noodlot en wink vir seer.
"Kom ons probeer , nog n keer"
Sê jou hand langs jou ritsluiter
, maar ek voel n veer
, want kadawers ken nie lustigheid nie
en ek is oorgebalsem met n gelofte.
Los die dooies dat ons rus,
Los daardie "ons" begrawe in die kis.
Feb 18, 2017
Feb 18, 2017 at 12:51 PM UTC
Ons gaan weer oor die
Alfabet , numeries , strategies
Ń sikliese seerkry storie.
Dieselfde -tagoniste herhaal
En haal mekaar aan , produkte
Van verandering , ja altyd
Anders. Maar so vervlaks
Eenders soos kop teen-
Kop in een mus.
Herhaal die verhaal my
beursie Is lig en
die lig is te skerp en
Die lug is te droog
, maar ek kla nie
Ek vra nie vra nie.
My hart weet hy begeer
Net. Nie vir A nie
Nie vir F nie
Nie vir
my nie.
Wat jy kort is-
Nie altyd wat jy kry nie.
En wat ek kry...
Is verseker nie
Jy nie.
May 24, 2014
May 24, 2014 at 3:09 PM UTC
"Nou wie is jy?"
"Ouma, my naam is Siyasanga,
Ek is jou dogter Lalie se seun"
"My Lalie, sy wat in Suid Afrika bly?"
"Ja ouma, ek het vir ouma kom keur"
I watch on as the spark of recognition lights up her eyes
Happiness flowers through the creases on her face like fresh rain through a Namib riverbed
Her brow furrows as if trying to keep this revelation prisoner
The Sun continues its long journey across the sky
Her brow relaxes, and. . . . .
"Hello virtel my, my kind,
Wie is jy?"
"My naam is Siyasanga Ouma,
Ek is ouma se klien kind.
My ma se naam is Lalie"
"Lalie, sy is my dogter wat in Suid Afrika bly"
"Dis reg ouma, ek het vir ouma kom keur"
The spark returns
The fresh rain flows
The love warms my soul as we embrace
The Sun once more takes flight
Taking respite from the heat
I watch as she shuffles and shimmies and shuffles once more down the corridor
To the foot of the bare bed I've made my haven
Words like spun silk spill from her lips as she asks
"May I sit here my child?
"Ja my ouma, ouma hoef nie vra nie"
She shuffles and shimmies and sits down to read
What a beautiful life affair she has with words,
Even those from a magazine,
Whose pages danced that day at her touch
A letter whose ink for 2 decades laid dry
The name of the man she loved preserved in his evergreen book
Both retrieved from the vault that was her purse
Oh how she loved those words, and they loved her
She turns her head to look at me
With that spark in her eye
"Jy is my Lalie se seun"
I smile, my face awash with fresh rain
"Ja ouma, ek het vir ouma kom kuier"
Dec 4, 2019
Dec 4, 2019 at 5:52 AM UTC
Elke dag bring ek notepad op,
En begin ek om te skryf,
Maar die woorde kom nie.
Ek kan vra en ek kan smeek,
Maar hul wag langs die kantlyn
En spot my stil.
Jan 6, 2021
Jan 6, 2021 at 9:43 AM UTC
Skryf poësie in die sand
Dis altyd soeter deur jou hand
Sien *** die letters smelt as die gety inkom
Dis nou te laat om weer huis toe te kom
Kom ons hardloop in die nag
Wilde harte is op jag
Vasgedruk hier in mekaar se arms
Lê ons veilig, bly en warm
Ek wil jou vra, kan ek soen jou op die bek
Soos ons gedoen het toe ons nog verliefdes was
Om vriende aan die einde van dit als te bly
Was wat ons wou, maar dit gee geen vrede nie
Apr 17, 2023
Apr 17, 2023 at 12:35 AM UTC
Fifty-two years ago
The people of the US saw
President Lyndon Johnson sign
The Voting Rights Act into law.
Our leaders and our Supreme Court
Have since struck down important protections
That came with the VRA,
Affecting our freedom and future elections.
Our right to vote is under attack--
A blow in the gut to Uncle Sam.
The president's new Voter Fraud
Commission is real sham.
Applying more obstacles
That make it harder for people to vote
Is not conducive for keeping our
Democratic values afloat.
The reasons for the assaults on our rights
Are obvious and calculating.
Believers of democracy
Should find them all infuriating.
It's sad and scary to see our leaders
Limit our rights with no remorse.
But clearly for our president,
That, good people, is par for the course.
(8-7-17) By Bob B
Aug 7, 2017
Aug 7, 2017 at 11:57 AM UTC