"tagsibol" poems - Hello Poetry

Ríete de la noche, Pagtawanan mo ang gabi, Laugh at the night, del día, de la luna, ang araw, ang buwan, at the day, at the moon, ríete de las calles torcidas de la isla, *pagtawanan mo ang liku-likong landas sa isla,* **laugh at the twisted streets of the island,** ríete de este torpe muchacho que te quiere, *pagtawanan mo ang torpeng lalaking ito na nagmamahal sa iyo,* **laugh at this clumsy boy who loves you,** pero cuando yo abro los ojos y los cierro, *ngunit kapag bubuksan at isasara ko ang aking mga mata,* **but when I open my eyes and close them,** cuando mis pasos van, kapag ako ay umalis, when my steps go, cuando vuelven mis pasos, kapag ako ay muling bumalik, when my steps return, niégame el pan, el aire, la luz, la primavera ipagkait mo na sa akin ang tinapay, ang hangin, ang liwanag at ang tagsibol, **deny me bread, air, light, spring,** pero tu risa nunca porque me moriría. *wag lamang ang iyong mga ngiti dahil ito ay aking ikasasawi.* **but never your laughter for I would die.**

0

Sep 4, 2015

Sep 4, 2015 at 3:39 PM UTC

meredith-gualberto

Pablo Neruda's TU RISA

Ríete de la noche, Pagtawanan mo ang gabi, Laugh at the night, del día, de la luna, ang araw, ang buwan, at the day, at the moon, ríete de las calles torcidas de la isla, *pagtawanan mo ang liku-likong landas sa isla,* **laugh at the twisted streets of the island,** ríete de este torpe muchacho que te quiere, *pagtawanan mo ang torpeng lalaking ito na nagmamahal sa iyo,* **laugh at this clumsy boy who loves you,** pero cuando yo abro los ojos y los cierro, *ngunit kapag bubuksan at isasara ko ang aking mga mata,* **but when I open my eyes and close them,** cuando mis pasos van, kapag ako ay umalis, when my steps go, cuando vuelven mis pasos, kapag ako ay muling bumalik, when my steps return, niégame el pan, el aire, la luz, la primavera ipagkait mo na sa akin ang tinapay, ang hangin, ang liwanag at ang tagsibol, **deny me bread, air, light, spring,** pero tu risa nunca porque me moriría. *wag lamang ang iyong mga ngiti dahil ito ay aking ikasasawi.* **but never your laughter for I would die.**

41

Maaaring narito ka ngayon ang sakit na iyong naidulot ay pansamantala mo ring mapapawi. Muling maipipinta ang isang magandang ngiti sa aking mukha. Ngunit kasabay nito ay ang mas masakit pang parusa. Ika'y magbabalik at habang buhay akong lilisanin. Ang iyong alaalala ay matatakpan ng panibagong tagsibol. Ang sakit ay madadagdagan pa ng nag-uumapaw na damdamin. Mabuti pang ika'y hindi nagbalik nang sa gayon, hindi umasa ang mga tuyot na rosas na ito'y muli pang mamumulaklak.

0

Sep 2, 2013

Sep 2, 2013 at 12:23 PM UTC

princess-dawn

Pagbabalik

Maaaring narito ka ngayon ang sakit na iyong naidulot ay pansamantala mo ring mapapawi. Muling maipipinta ang isang magandang ngiti sa aking mukha. Ngunit kasabay nito ay ang mas masakit pang parusa. Ika'y magbabalik at habang buhay akong lilisanin. Ang iyong alaalala ay matatakpan ng panibagong tagsibol. Ang sakit ay madadagdagan pa ng nag-uumapaw na damdamin. Mabuti pang ika'y hindi nagbalik nang sa gayon, hindi umasa ang mga tuyot na rosas na ito'y muli pang mamumulaklak.

15

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

0

Jun 26, 2021

Jun 26, 2021 at 12:53 AM UTC

psalmiseta

Equinox

Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.

34

Pagsinta na ipinanganak sa buwan na kulang-kulang ang mga araw Kadalasan ay dalampu't walo at sa tuwing ikaapat na taon nagiging dalawampu't siyam Winawangis sa tagsibol ang panahon ng pagsilang Kaya magiliw ang hangin, bagong simoy hatid ng dalampasigan Ang dapyo ng Amihan simbanayad ng paghinga sa pumapagaspas na dahon sa bumabaluktot na sanga Dahan-dahan nang nanaog ang kaluwalhatian ng langit sa mga batang umiibig sa mga binatang naghihintay nang nanabik Sa sumasangang pag-irog dalawa o mahigit pang katipan marami ang nagugustuhan Walang wasto at tiyak na kamalian sa pagmamahal Di ang mayayabong bukirin at nagsitaasang gusali ang makapaghahadlang Maging ang mga naging bulag na ay matuwid kung lumakad sa daan Sa batas ng pag-ibig ang kalooban ang magtitiis kung magkasala ang damdamin ang maghihinagpis

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 1:47 AM UTC

haringibon

Puso ng Pebrero I

Pagsinta na ipinanganak sa buwan na kulang-kulang ang mga araw Kadalasan ay dalampu't walo at sa tuwing ikaapat na taon nagiging dalawampu't siyam Winawangis sa tagsibol ang panahon ng pagsilang Kaya magiliw ang hangin, bagong simoy hatid ng dalampasigan Ang dapyo ng Amihan simbanayad ng paghinga sa pumapagaspas na dahon sa bumabaluktot na sanga Dahan-dahan nang nanaog ang kaluwalhatian ng langit sa mga batang umiibig sa mga binatang naghihintay nang nanabik Sa sumasangang pag-irog dalawa o mahigit pang katipan marami ang nagugustuhan Walang wasto at tiyak na kamalian sa pagmamahal Di ang mayayabong bukirin at nagsitaasang gusali ang makapaghahadlang Maging ang mga naging bulag na ay matuwid kung lumakad sa daan Sa batas ng pag-ibig ang kalooban ang magtitiis kung magkasala ang damdamin ang maghihinagpis

27

Sa pagsipol ng hanging Banayad, ang Bulaklak, Ay sinabayan ng indak. At masiglang nag-hintay Sa mainit na haplos Ni Haring Araw.

0

Jan 30, 2018

Jan 30, 2018 at 6:06 AM UTC

aztecagain

Umaga Ng Tagsibol

Sa pagsipol ng hanging Banayad, ang Bulaklak, Ay sinabayan ng indak. At masiglang nag-hintay Sa mainit na haplos Ni Haring Araw.

6

#06302021 Saan nga ba tutungo ang mga salita? Mga salitang mitsa ng mga ngiting abot-langit. Mga salitang noon pa sana'y nabitawan Mga salitang matagal na hinintay at ipinagdasal. May mga alaalang akala ko'y nanatiling abo na. At sa aking pagbabakasali noo'y Baka nga kaya pang mag-krus ang mga landas Sa daang ilang mga ekstranghero na ang nagdaan. Sa bawat sandalyas na hindi tiyak ang pinagmulan, Nangusap ang pusong wag muna't maghintay. At habang nagbibilang ng mga rosas na pula'y Mayroong nag-iisang puting isinaboy buhat sa kalangitan. Sambit ko nga'y sana'y sapat na ang mga panahong binilang Ngunit ang mga pahina sa kalendaryo'y tila ba naglagasan -- Naglagasan nang walang pasabi't Nag-iwan ng mga luhang nag-uumapaw. Natuklasan kong sa buhay na minsang ma'y lumilisan, Minsan di'y may ilang babalik nang kusa. Gaya ng tagsibol, ay magsisimulang mamulaklak muli Ang mga rosas na akala kong nahimlay na sa libingan.

0

Jun 30, 2021

Jun 30, 2021 at 11:19 AM UTC

psalmiseta

Blossom

#06302021 Saan nga ba tutungo ang mga salita? Mga salitang mitsa ng mga ngiting abot-langit. Mga salitang noon pa sana'y nabitawan Mga salitang matagal na hinintay at ipinagdasal. May mga alaalang akala ko'y nanatiling abo na. At sa aking pagbabakasali noo'y Baka nga kaya pang mag-krus ang mga landas Sa daang ilang mga ekstranghero na ang nagdaan. Sa bawat sandalyas na hindi tiyak ang pinagmulan, Nangusap ang pusong wag muna't maghintay. At habang nagbibilang ng mga rosas na pula'y Mayroong nag-iisang puting isinaboy buhat sa kalangitan. Sambit ko nga'y sana'y sapat na ang mga panahong binilang Ngunit ang mga pahina sa kalendaryo'y tila ba naglagasan -- Naglagasan nang walang pasabi't Nag-iwan ng mga luhang nag-uumapaw. Natuklasan kong sa buhay na minsang ma'y lumilisan, Minsan di'y may ilang babalik nang kusa. Gaya ng tagsibol, ay magsisimulang mamulaklak muli Ang mga rosas na akala kong nahimlay na sa libingan.

21