"sumusulat" poems - Hello Poetry

“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman. Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.

0

Nov 9, 2017

Nov 9, 2017 at 3:31 AM UTC

makabagongmakata69

MAY PANAHON SA BUHAY

“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman. Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.

7

080416 Ilang beses na akong sumusulat ng tula, Nagbilang ng talatang puno ng metapora, At naglaan ng kuwit sa humihingal na mga pangungusap. Ilang beses na akong humukay ng alaala, Mabigyang buhay lamang ang reporma ng katha, Makaniig lamang ng puso ang mga mambabasa. Ilang beses na akong nagtapon ng papel, Naubusan ng tinta't napurulan ng panulat. Ilang beses ko nang sinabi saking sariling "Hihinto na ako sa sa pagsusulat." Bagkus sa bawat pintig ng puso'y Tanging Ikaw ang pamagat. At sa bawat pagsalin ng lenggwahe ng damdami'y Ni hindi masilayan ang binagtas ng pusong marupok na. Ilang beses na akong nagtula, Pero paulit-ulit ang tugma, Ikaw at Ikaw pa rin ang pamagat.

0

Aug 4, 2016

Aug 4, 2016 at 9:17 PM UTC

psalmiseta

Ikaw pa rin ang Pamagat

080416 Ilang beses na akong sumusulat ng tula, Nagbilang ng talatang puno ng metapora, At naglaan ng kuwit sa humihingal na mga pangungusap. Ilang beses na akong humukay ng alaala, Mabigyang buhay lamang ang reporma ng katha, Makaniig lamang ng puso ang mga mambabasa. Ilang beses na akong nagtapon ng papel, Naubusan ng tinta't napurulan ng panulat. Ilang beses ko nang sinabi saking sariling "Hihinto na ako sa sa pagsusulat." Bagkus sa bawat pintig ng puso'y Tanging Ikaw ang pamagat. At sa bawat pagsalin ng lenggwahe ng damdami'y Ni hindi masilayan ang binagtas ng pusong marupok na. Ilang beses na akong nagtula, Pero paulit-ulit ang tugma, Ikaw at Ikaw pa rin ang pamagat.

18

“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.

0

Nov 27, 2017

Nov 27, 2017 at 9:06 PM UTC

makabagongmakata69

ANG REBOLUSYUNARYO AT ANG KANYANG MGA TULA

“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.

27

Maari ko bang masabing, iniiwasan ko ang pag-ibig? Para bang sinasabi kong pinipigilan ko na ang huminga? Lumanghap ng buhay at magtaboy ng karamay? Sinasabi ko ring araw-araw na ang aking lamay Hindi ako sumusulat ng tula ng poot Pawang pag-ibig lamang na sa dugo'y nanunuot Pagkahalina sa pag-iisa at paglalakbay Pag-ibig na lamang ang sa tao'y bumubuhay Iniibig ko ay hindi ang tinubuang lupa Kundi sa mundong unos na ang sinagupa Hinati ng porma ng pag-ibig sa sarili at kapwa Nang bakuran, tinatawag nating ngayong mga bansa Kung ang ideya ng mga tao'y di magkakapareho Paanong lahat tayo'y magkakasundo? Pag-ibig na dalisay sa pagtanggap Hindi huwad, malinis at di nagpapanggap

0

Oct 24, 2016

Oct 24, 2016 at 10:29 PM UTC

AndieBonifacio

Bakuran

Maari ko bang masabing, iniiwasan ko ang pag-ibig? Para bang sinasabi kong pinipigilan ko na ang huminga? Lumanghap ng buhay at magtaboy ng karamay? Sinasabi ko ring araw-araw na ang aking lamay Hindi ako sumusulat ng tula ng poot Pawang pag-ibig lamang na sa dugo'y nanunuot Pagkahalina sa pag-iisa at paglalakbay Pag-ibig na lamang ang sa tao'y bumubuhay Iniibig ko ay hindi ang tinubuang lupa Kundi sa mundong unos na ang sinagupa Hinati ng porma ng pag-ibig sa sarili at kapwa Nang bakuran, tinatawag nating ngayong mga bansa Kung ang ideya ng mga tao'y di magkakapareho Paanong lahat tayo'y magkakasundo? Pag-ibig na dalisay sa pagtanggap Hindi huwad, malinis at di nagpapanggap

16

Ano ang dahilan at tila Sumusulat ka ng tula Upang aliwin ba ang madla O sambahin ang mga dakila? Sapat nga ba ang aanihin Sa ihahasik na pagkain Ito nga ba ay diringgin Ng pusong malayo ang tingin? Kung tapos na ang simula Ano pa ang mapapala At kung wala nang manunula At patay na ang tula? Sino ang makikinig Kung higit na nananaig Sa kumpas ng aking bibig Ang maingay na sahig? Walang may nais umunawa Sila'y pagod na't nagsawa Nais ay mabilis na ginhawa Sa isip na nakakaawa JGA

0

May 10, 2019

May 10, 2019 at 3:44 PM UTC

pusang-tahimik

Patay na ang Tula!

Ano ang dahilan at tila Sumusulat ka ng tula Upang aliwin ba ang madla O sambahin ang mga dakila? Sapat nga ba ang aanihin Sa ihahasik na pagkain Ito nga ba ay diringgin Ng pusong malayo ang tingin? Kung tapos na ang simula Ano pa ang mapapala At kung wala nang manunula At patay na ang tula? Sino ang makikinig Kung higit na nananaig Sa kumpas ng aking bibig Ang maingay na sahig? Walang may nais umunawa Sila'y pagod na't nagsawa Nais ay mabilis na ginhawa Sa isip na nakakaawa JGA

21

habang ikinakawing ko ang aking mga daliri unti-unti rin nitong napupunan ang bawat patlang sa pagitan ng aking mga daliri, naisip ko kung bakit patuloy akong nagsusulat. nagsusulat ako na para bang pinupunan nito lahat ng patlang na aking nararamdaman. umaasa na sa paraang ito kahit papaano, kahit kaunti mabawasan lahat ng halu-halong emosyon. na tulad ng mga kamay na ikinawing ay mas magiging matibay ito, hindi madaling paghiwalayin. na para bang kinukuha ko ang lakas sa mga kataga na binibitawan ko at pinupunan ang bawat butas na para bang kailan man hindi ito nagkaroon ng kakulangan o guwang. nagsisilbing bakas bilang patunay na, "kaya ko" o kadalasan ay, "okay lang ako"

0

Apr 12, 2020

Apr 12, 2020 at 4:15 PM UTC

elizanity

sumusulat ako

habang ikinakawing ko ang aking mga daliri unti-unti rin nitong napupunan ang bawat patlang sa pagitan ng aking mga daliri, naisip ko kung bakit patuloy akong nagsusulat. nagsusulat ako na para bang pinupunan nito lahat ng patlang na aking nararamdaman. umaasa na sa paraang ito kahit papaano, kahit kaunti mabawasan lahat ng halu-halong emosyon. na tulad ng mga kamay na ikinawing ay mas magiging matibay ito, hindi madaling paghiwalayin. na para bang kinukuha ko ang lakas sa mga kataga na binibitawan ko at pinupunan ang bawat butas na para bang kailan man hindi ito nagkaroon ng kakulangan o guwang. nagsisilbing bakas bilang patunay na, "kaya ko" o kadalasan ay, "okay lang ako"

1

Filipino: Ang sumusulat - Lumalamig ang puso, Nag-iisa lang. Damdaming tinatago - Nagsusulat ng tanka. English: The person writing - Her heart is getting colder, She's isolated. Her feelings are her secrets - She is writing a tanka.

0

Sep 10, 2018

Sep 10, 2018 at 7:41 AM UTC

akosizai

ang sumusulat/the person writing

Filipino: Ang sumusulat - Lumalamig ang puso, Nag-iisa lang. Damdaming tinatago - Nagsusulat ng tanka. English: The person writing - Her heart is getting colder, She's isolated. Her feelings are her secrets - She is writing a tanka.

12

Sumusulat s'ya sa akin ng liham, Ngunit ayaw n'yang ipaalam Tinatanong ko s'ya kung ano iyan Ang sagot n'ya'y 'di n'ya alam Sa katagalan gusto ko malaman Binasa ko ito ng 'di n'ya alam Nalungkot ako sa aking nabasa't nalaman, Sapagka't ako'y kaniyang iiwan Ngunit sa dulo'y ako'y naging luhaan, Sapagka't may sakit s'ya at walang gamutan Akala'y kami'y walang hangganan Ang isa pala'y mamamatay at ako'y iiwan.

0

Mar 20, 2018

Mar 20, 2018 at 11:19 AM UTC

vincenttt013

Paalam

Sumusulat s'ya sa akin ng liham, Ngunit ayaw n'yang ipaalam Tinatanong ko s'ya kung ano iyan Ang sagot n'ya'y 'di n'ya alam Sa katagalan gusto ko malaman Binasa ko ito ng 'di n'ya alam Nalungkot ako sa aking nabasa't nalaman, Sapagka't ako'y kaniyang iiwan Ngunit sa dulo'y ako'y naging luhaan, Sapagka't may sakit s'ya at walang gamutan Akala'y kami'y walang hangganan Ang isa pala'y mamamatay at ako'y iiwan.

12

sumusulat sa’yo simula nang ‘yong pagdating sumusulat sa’yo hanggang sa ‘yong paglisan sumusulat sa’yo sa pagitan ng lupa’t kalangitan sumusulat sa’yo kakabit na ng ‘yong pag-ibig; ang tinta sa aking mumunting libro ng mga pangako. ‘balik ka na’—sigaw ng bawat letra.

0

Sep 6, 2021

Sep 6, 2021 at 11:13 AM UTC

kahel

sigaw ng bawat letra

sumusulat sa’yo simula nang ‘yong pagdating sumusulat sa’yo hanggang sa ‘yong paglisan sumusulat sa’yo sa pagitan ng lupa’t kalangitan sumusulat sa’yo kakabit na ng ‘yong pag-ibig; ang tinta sa aking mumunting libro ng mga pangako. ‘balik ka na’—sigaw ng bawat letra.

5