"sumisira" poems - Hello Poetry

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

0

Feb 9, 2024

Feb 9, 2024 at 12:31 PM UTC

katzja

mga sulok ng maynila

ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.

8

Kita kita bilang isang kaibigan Bilang isang kakwentuhan Laging kasama sa lahat ng mga kalokohan Kita kita, kaibigan. Sana kaibigan ay kita mo rin ako, Kita mo rin ako bukod sa pagiging kakwentuhan mo Bukod sa laging kasama sa lahat ng kalokohan mo Sana kita mo rin ako. Di ko alam kung ano ang dapat maramdaman Kapag tinatawag mo ako bilang kaibigan Kahit minsan kitang kayakapan Tuwing namomoblema sa mga problemang dapat lampasan. Ngunit alam kong hindi ako Hindi ako ang gusto mo Mahal mo, hindi ako. Oo. Matagal ko ng alam ito ngunit pinili kong magpakagago At bulagin ang sarili sa sa'yo. Bakit? Kasi ikaw ang gusto ko! Kasi ikaw ang mahal ko! Pero, hindi mo kita ang isang tulad ko. Minsan, ayaw ko ng isipin ang mga problema ko Lahat ng problemang bumabalot at sumisira sa mundo ko Wala! Wala ng luhang lalabas sa mga mata ko Wala ng tubig ang aagos sa mukha ko. Kung kaya't hinihiling ko na sana Takpan na lang ang aking mga mata At tsaka ako bulungan sa tenga, "Magiging maayos rin ang lahat kaya magpahinga ka muna. Tumigil ka muna sa pagpapakatanga sa taong nakatingin naman sa iba. Huwag kang mag-alala, ilalayo kita sayong mga problema. Pipigilan ko ang luha mula sa'yong mga mata. Hindi ko hahayaan na may tubig na muling umagos sa iyong mukha. Dahil gusto kita. Mahal kita. Kita na kita."

0

Mar 7, 2018

Mar 7, 2018 at 3:59 AM UTC

NoOneKnows

Kita na Kita

Kita kita bilang isang kaibigan Bilang isang kakwentuhan Laging kasama sa lahat ng mga kalokohan Kita kita, kaibigan. Sana kaibigan ay kita mo rin ako, Kita mo rin ako bukod sa pagiging kakwentuhan mo Bukod sa laging kasama sa lahat ng kalokohan mo Sana kita mo rin ako. Di ko alam kung ano ang dapat maramdaman Kapag tinatawag mo ako bilang kaibigan Kahit minsan kitang kayakapan Tuwing namomoblema sa mga problemang dapat lampasan. Ngunit alam kong hindi ako Hindi ako ang gusto mo Mahal mo, hindi ako. Oo. Matagal ko ng alam ito ngunit pinili kong magpakagago At bulagin ang sarili sa sa'yo. Bakit? Kasi ikaw ang gusto ko! Kasi ikaw ang mahal ko! Pero, hindi mo kita ang isang tulad ko. Minsan, ayaw ko ng isipin ang mga problema ko Lahat ng problemang bumabalot at sumisira sa mundo ko Wala! Wala ng luhang lalabas sa mga mata ko Wala ng tubig ang aagos sa mukha ko. Kung kaya't hinihiling ko na sana Takpan na lang ang aking mga mata At tsaka ako bulungan sa tenga, "Magiging maayos rin ang lahat kaya magpahinga ka muna. Tumigil ka muna sa pagpapakatanga sa taong nakatingin naman sa iba. Huwag kang mag-alala, ilalayo kita sayong mga problema. Pipigilan ko ang luha mula sa'yong mga mata. Hindi ko hahayaan na may tubig na muling umagos sa iyong mukha. Dahil gusto kita. Mahal kita. Kita na kita."

34

Sa dilim ng aking pag-iisa Halos gumuho na ang pag-asa Hinuhusgahan at kinukutya Tinatawanan at minumura Mga salitang lason ang dala Sa pagkakamaling naging sumpa Na kumakain sa pang-unawa At kaisipan na nagwawala Nanlalamig ang puso't gunita Hindi maibigkas ang salita Sino nga ba ang maniniwala Sa sinasabi at ginagawa Sa dami ng mga kumokontra Na sa pagkatao'y sumisira Mga pagkakamaling nagawa Ipinipilit ko na itama Ngunit kinukulang ng unawa Ang damdamin nilang natutuwa Ilaban ma'y walang magagawa Mali pa rin ang ginawang tama Lumalalim ang sugat na dala Lumalatim ang sinasalita Pinipilit nito na magiba Ang natitirang paniniwala Gabay ng pananampalataya Ang nagpapatibay na gumawa Upang pagkakamali'y itama At maging ganap ang nakatakda Ang pagsibol ng bagong simula Umpisa ng isang kabanata ...

0

Aug 30, 2020

Aug 30, 2020 at 10:20 PM UTC

Naztriv

UNANG KABANATA

Sa dilim ng aking pag-iisa Halos gumuho na ang pag-asa Hinuhusgahan at kinukutya Tinatawanan at minumura Mga salitang lason ang dala Sa pagkakamaling naging sumpa Na kumakain sa pang-unawa At kaisipan na nagwawala Nanlalamig ang puso't gunita Hindi maibigkas ang salita Sino nga ba ang maniniwala Sa sinasabi at ginagawa Sa dami ng mga kumokontra Na sa pagkatao'y sumisira Mga pagkakamaling nagawa Ipinipilit ko na itama Ngunit kinukulang ng unawa Ang damdamin nilang natutuwa Ilaban ma'y walang magagawa Mali pa rin ang ginawang tama Lumalalim ang sugat na dala Lumalatim ang sinasalita Pinipilit nito na magiba Ang natitirang paniniwala Gabay ng pananampalataya Ang nagpapatibay na gumawa Upang pagkakamali'y itama At maging ganap ang nakatakda Ang pagsibol ng bagong simula Umpisa ng isang kabanata ...

30

Walang tigil ang luha Walang tigil ang dusa Tila parang parusa Sa mahabang panahon Piniling magtago Magtago sa isang pagkatao Pagkataong walang hintong, Sumisira ng aking isip at puso Ngunit ikaw ay bumalik Pinasalubungan ng yakap at halik Tila isang panaginip Ang mayakap kang mahigpit Ngayon ay piniling magbago Dahil sa iyong pangako Na tayo ay magkasama hanggang dulo Sa gabing ito Walang nang gumugulo Hindi na nalilito Alam kong hindi ka na muling lalayo

0

Mar 10, 2018

Mar 10, 2018 at 11:42 AM UTC

Ms_Gatsby

Pagbangon

Walang tigil ang luha Walang tigil ang dusa Tila parang parusa Sa mahabang panahon Piniling magtago Magtago sa isang pagkatao Pagkataong walang hintong, Sumisira ng aking isip at puso Ngunit ikaw ay bumalik Pinasalubungan ng yakap at halik Tila isang panaginip Ang mayakap kang mahigpit Ngayon ay piniling magbago Dahil sa iyong pangako Na tayo ay magkasama hanggang dulo Sa gabing ito Walang nang gumugulo Hindi na nalilito Alam kong hindi ka na muling lalayo

19

Hindi sa ayokong maging masaya Hindi sa ayokong makaahon sa lusak na iba ang nagdala Guni guni, pilit pinaniniwala ang sarili yan ang akala nila. May mabuti kang pamilya, ilang daang tropa magandang suporta Sabi ng lipunan, madali lang sumaya, gumalaw ka, sumayaw ka, sumulat ka ng kanta. Hindi nila wari lahat yan ay akin ng ginawa Depresyon ay hindi kathang isip. Minsan parang langgam kukurot sa iyong isipan, madalas sya ay halimaw, lalamunin ka sa madilim **** mga araw. paano paano yan ang tanong nila. mukha ka namang masaya, halakhak ang dala sa tuwing kasama ka nila. ngunit di nila alam, sa likod ng mga biro, ay lungkot ang pinagmulan sa likod ng mga tawa, ay mga sigaw "ang sakit sakit na!" sa likod ng mga talon at palakpak ay mga iyak na di maikubli ng aking kasaralinlan kung pwede lang kung maari lang araw araw hiling ko lang ay makaahon sa kalungkutan kung tatanungin ako ulit, wala kong kasagutan. Hindi sa ayoko ng kasagutan, hindi sa ayoko lunasan. Hindi ko lang talaga maahon ang sarili sa bangungot na patuloy sumisira ng aking laban. Wag nio ko husgahan, sinubukan ko, binigay ko ang kaya ko pero kapag nakikita ko na ang panalo bigla na lang ulit itong lalayo ngaunit hanggang andito ako, hanggat nakikipaglaban ako alam ko sa sarili ko may pag asa pa ako. at ikaw rin! alam kong malalim ang pinanggalingan alam kong ilang beses mo ding sinubukan alam kong palagay mo kamatayan na lang ang huling alas mo MALI Hindi ito ang magpapatumba sayo. Hindi ang halimaw na ito ang tatapos ng laban mo. Sa bawat pagdapa, sa bawat gasgas sa bawat pagsubok ng isa pa lahat yun napagtagumpayan mo na. kung hanggang kelan hindi ko alam ang mahalaga sa bawat araw na binibgyan ka ng pag asa andun ka buhay ka lumalaban ka. Walang tiyak ang bukas pero wag lang mag alala HINDI KA NAG IISA

0

Feb 16, 2021

Feb 16, 2021 at 4:58 PM UTC

tulanigrasya

HINDI KA NAG IISA

Hindi sa ayokong maging masaya Hindi sa ayokong makaahon sa lusak na iba ang nagdala Guni guni, pilit pinaniniwala ang sarili yan ang akala nila. May mabuti kang pamilya, ilang daang tropa magandang suporta Sabi ng lipunan, madali lang sumaya, gumalaw ka, sumayaw ka, sumulat ka ng kanta. Hindi nila wari lahat yan ay akin ng ginawa Depresyon ay hindi kathang isip. Minsan parang langgam kukurot sa iyong isipan, madalas sya ay halimaw, lalamunin ka sa madilim **** mga araw. paano paano yan ang tanong nila. mukha ka namang masaya, halakhak ang dala sa tuwing kasama ka nila. ngunit di nila alam, sa likod ng mga biro, ay lungkot ang pinagmulan sa likod ng mga tawa, ay mga sigaw "ang sakit sakit na!" sa likod ng mga talon at palakpak ay mga iyak na di maikubli ng aking kasaralinlan kung pwede lang kung maari lang araw araw hiling ko lang ay makaahon sa kalungkutan kung tatanungin ako ulit, wala kong kasagutan. Hindi sa ayoko ng kasagutan, hindi sa ayoko lunasan. Hindi ko lang talaga maahon ang sarili sa bangungot na patuloy sumisira ng aking laban. Wag nio ko husgahan, sinubukan ko, binigay ko ang kaya ko pero kapag nakikita ko na ang panalo bigla na lang ulit itong lalayo ngaunit hanggang andito ako, hanggat nakikipaglaban ako alam ko sa sarili ko may pag asa pa ako. at ikaw rin! alam kong malalim ang pinanggalingan alam kong ilang beses mo ding sinubukan alam kong palagay mo kamatayan na lang ang huling alas mo MALI Hindi ito ang magpapatumba sayo. Hindi ang halimaw na ito ang tatapos ng laban mo. Sa bawat pagdapa, sa bawat gasgas sa bawat pagsubok ng isa pa lahat yun napagtagumpayan mo na. kung hanggang kelan hindi ko alam ang mahalaga sa bawat araw na binibgyan ka ng pag asa andun ka buhay ka lumalaban ka. Walang tiyak ang bukas pero wag lang mag alala HINDI KA NAG IISA

58

Cannabis Ang hirap mag mahal ng lalaking may girlfriend pang isa oo si Mary Jane. Si Mary Jane na lagi niyang tinitira. Si Mary Jane na kahati mo lagi sa oras niya. Akala mo ikaw ang dahilan ng kanyang saya pero si Mary Jane pala. Si Mary Jane na takbuhan niya tuwing may problema siya. Si Mary Jane na sandalan niya sa lahat ng bagay na hindi niya kaya. Si Mary Jane na nag bibigay ng lakas ng loob sa damdamin niyang napaka hina. Si Mary Jane din ang unti-unting sumisira sa buhay niya. Hindi niya alam pero sirang sira na siya. Oo nga pala si Mary Jane ang una niyang nakilala hindi ako na pumapangalawa lang sa puso niya. PUTANGINA NAMAN MARY JANE MAG PARAYA KA NAMANG AHAS KA LAHAT NA LANG SYOTA KA BUKOD SA DAHON KA MAKATI KA PA!!

0

Jun 12, 2017

Jun 12, 2017 at 2:03 PM UTC

ysabelle-vilo

Cannabis

Cannabis Ang hirap mag mahal ng lalaking may girlfriend pang isa oo si Mary Jane. Si Mary Jane na lagi niyang tinitira. Si Mary Jane na kahati mo lagi sa oras niya. Akala mo ikaw ang dahilan ng kanyang saya pero si Mary Jane pala. Si Mary Jane na takbuhan niya tuwing may problema siya. Si Mary Jane na sandalan niya sa lahat ng bagay na hindi niya kaya. Si Mary Jane na nag bibigay ng lakas ng loob sa damdamin niyang napaka hina. Si Mary Jane din ang unti-unting sumisira sa buhay niya. Hindi niya alam pero sirang sira na siya. Oo nga pala si Mary Jane ang una niyang nakilala hindi ako na pumapangalawa lang sa puso niya. PUTANGINA NAMAN MARY JANE MAG PARAYA KA NAMANG AHAS KA LAHAT NA LANG SYOTA KA BUKOD SA DAHON KA MAKATI KA PA!!

11

Mga alaalang patuloy na bumabalik Mga bagay na alam nating masakit Araw, buwan, at taon na kailaman ay di mauulit Mga panahong sinubukang masulit Ngumiti ng mapait Baka sakaling mawala ang sakit Na patuloy sumisira ng saya Na humihila sayo pabalik upang di ka makalaya Pilit na ipinasasawalang bahala Dahil alam kong nagkamali ako sa aking mga inakala Dahil kung sino pa yung hindi sumusuko Sa huli Sila padin pala ang naloloko Hindi madali mag mahal Dahil kailangan mo matuto sumugal Mas masakit ang kakailanganin harapin Kaya’t sa ngayon sarili mo muna ang iyong isipin Ngunit Kaya mo pa ba? O susuko ka na? Kasi yung taong pinaglalaban mo May pinaglalaban ng iba..

0

Jul 2, 2019

Jul 2, 2019 at 4:29 AM UTC

bella-11

KAYA MO PA BA?

Mga alaalang patuloy na bumabalik Mga bagay na alam nating masakit Araw, buwan, at taon na kailaman ay di mauulit Mga panahong sinubukang masulit Ngumiti ng mapait Baka sakaling mawala ang sakit Na patuloy sumisira ng saya Na humihila sayo pabalik upang di ka makalaya Pilit na ipinasasawalang bahala Dahil alam kong nagkamali ako sa aking mga inakala Dahil kung sino pa yung hindi sumusuko Sa huli Sila padin pala ang naloloko Hindi madali mag mahal Dahil kailangan mo matuto sumugal Mas masakit ang kakailanganin harapin Kaya’t sa ngayon sarili mo muna ang iyong isipin Ngunit Kaya mo pa ba? O susuko ka na? Kasi yung taong pinaglalaban mo May pinaglalaban ng iba..

20

“Sige may mumu dyan!” Noong bata ako mandalas itong sabihin sa akin ni mama para iwasan ko ang mga delikadong lugar na magpapahamak sa akin. At habang nagkakaedad ako Napagtanto ko na may mas nakakatakot pa pala kaysa sa mga multo Na mas dapat kong pagtuunan ng pansin. Ito ang mga mapanghusgang lipunan Mga mata nilang sumsukat sa iyong pagkatao At mga opinyon nilang sisira sa iyong sariling kumpiyansa Sa kabila nito, ipinagpapasalamat ko pa rin Na sinunod ko noon si Mama At isinapuso ang mga payo niya. Dahil kahit napapalibutan pa ako ng mapanghusgang lipunan Mga matang sumusukat sa aking kakayahan, At mga salita nilang pilit sumisira sa kumpiyansa ko Heto ako, nananatiling matatag At ipinaglalaban ang prinsipiyong pinaniniwalaan ko.

0

Apr 1, 2023

Apr 1, 2023 at 8:03 PM UTC

yhin2x

“Mumu”

“Sige may mumu dyan!” Noong bata ako mandalas itong sabihin sa akin ni mama para iwasan ko ang mga delikadong lugar na magpapahamak sa akin. At habang nagkakaedad ako Napagtanto ko na may mas nakakatakot pa pala kaysa sa mga multo Na mas dapat kong pagtuunan ng pansin. Ito ang mga mapanghusgang lipunan Mga mata nilang sumsukat sa iyong pagkatao At mga opinyon nilang sisira sa iyong sariling kumpiyansa Sa kabila nito, ipinagpapasalamat ko pa rin Na sinunod ko noon si Mama At isinapuso ang mga payo niya. Dahil kahit napapalibutan pa ako ng mapanghusgang lipunan Mga matang sumusukat sa aking kakayahan, At mga salita nilang pilit sumisira sa kumpiyansa ko Heto ako, nananatiling matatag At ipinaglalaban ang prinsipiyong pinaniniwalaan ko.

16