"pagkamulat" poems - Hello Poetry

Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#

0

Sep 8, 2018

Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC

kryselanson

SIYUDAD (City: Bones of the Jungles)

Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#

45

Napatag na ang hindi mapatag ng Sanlaksang idelohiya't pananampalataya. Panata ito ng kalawakan. Lilinisi't lilipulin Yaong hindi umaayon sa itinakdang Orden ng katutubong balanse ng ulan At hangin, ng dagat at pagkamulat, Ng lupa at pagtatangka. Hindi sasapat Ang libu-libong bangkay na nakahundasay Sa mga lansanga't simbahan dahil malaon Nang naagnas na bangkay ang ating Kamalayan. Malaon nang umahon si Kamatayan sa anyo ng kasakiman sa Kayamanan, at tayo bilang mga kalakal Na nagpapatiwakal sa ngalan ng kaligayahan Sa anyo ng kasaganaan. Hindi sasapat ang Mga pagtangis ng mga ama't ina, ng mga Anak at kapatid, dahil matagal nang Tumatangis ang Inang unang naghandog ng Paraiso sa atin. Saan nga ba tayo patungo? "Tayo'y mga punong matayog ang pangarap, Ngunit sa lupa'y laging nakaugat..."

0

Nov 13, 2013

Nov 13, 2013 at 5:43 AM UTC

jose-remillan

Pagkatapos ni Yolanda

Napatag na ang hindi mapatag ng Sanlaksang idelohiya't pananampalataya. Panata ito ng kalawakan. Lilinisi't lilipulin Yaong hindi umaayon sa itinakdang Orden ng katutubong balanse ng ulan At hangin, ng dagat at pagkamulat, Ng lupa at pagtatangka. Hindi sasapat Ang libu-libong bangkay na nakahundasay Sa mga lansanga't simbahan dahil malaon Nang naagnas na bangkay ang ating Kamalayan. Malaon nang umahon si Kamatayan sa anyo ng kasakiman sa Kayamanan, at tayo bilang mga kalakal Na nagpapatiwakal sa ngalan ng kaligayahan Sa anyo ng kasaganaan. Hindi sasapat ang Mga pagtangis ng mga ama't ina, ng mga Anak at kapatid, dahil matagal nang Tumatangis ang Inang unang naghandog ng Paraiso sa atin. Saan nga ba tayo patungo? "Tayo'y mga punong matayog ang pangarap, Ngunit sa lupa'y laging nakaugat..."

21

Puno ng init ang unang higop ng kape Nakakapaso ngunit ramdam mo ring gumuguhit ito sa iyong mga ugat Hanggang sa umabot na ito sa iyong pusong bumibilis na ang pagtibok Sa iyong mga kamay na walang tigil ang panginginig Sa iyong mga matang mulat na mulat sa hating-gabi At sa iyong mga bibig na nananatiling bukas at handang sabihin ang lahat ng ninanais Ngunit sino ba ang iyong kape? Ang nagbibigay sa’yo ng panandaliang lakas? Sino ba siyang nagiging rason para manatili kang gising sa gabi kahit gustong-gusto mo nang matulog? Sino ba siyang nagdudulot ng matinding panginginig sa iyong mga kamay at tuhod sa tuwing nakikita mo siya? Sino ba siyang nagpapabilis ng pagtibok ng iyong pusong naghahanap lamang ng panibagong taong mamahalin habang inaantay **** mawala ang paso sa iyong dila na nadulot ng iyong nakaraang baso ng kape na punong-puno ng pait? Ayan na’t naglalakad na siya papunta sa’yo Inaantok ka pa at walang kamalay-malay na nariyan na pala siya Papalapit nang papalapit hanggang sa nauwi nang magkahawak ang inyong mga kamay at ayan na naman Ang pagbilis ng tibok ng iyong puso Ang walang tigil na panginginig ng iyong mga kamay Ang pananatiling bukas ng iyong mga mata Kahit gusto na nitong pumikit, magpahinga, at mamaalam na sa ginagalawang mundo Ngunit tulad ng epekto ng kapeng iniinom mo araw-araw Papawi rin ang pananabik at pagkamulat ng iyong mga mata Mapapagod din ang iyong pusong nalasing na sa dami ng kapeng iyong nainom na akala mo’y matamis ngunit nag-iiwan din pala ng mapait na bakas sa iyong mga labi Titigil din ang panginginig ng iyong mga kamay Sadyang panandalian lang at hinding-hindi na tatagal Sapagkat siyang kape na nagbibigay sa’yo ng lakas Ay siya ring kape na inubos mo hanggang sa huling patak

0

Jan 2, 2018

Jan 2, 2018 at 11:45 AM UTC

heyitspoti

kape

Puno ng init ang unang higop ng kape Nakakapaso ngunit ramdam mo ring gumuguhit ito sa iyong mga ugat Hanggang sa umabot na ito sa iyong pusong bumibilis na ang pagtibok Sa iyong mga kamay na walang tigil ang panginginig Sa iyong mga matang mulat na mulat sa hating-gabi At sa iyong mga bibig na nananatiling bukas at handang sabihin ang lahat ng ninanais Ngunit sino ba ang iyong kape? Ang nagbibigay sa’yo ng panandaliang lakas? Sino ba siyang nagiging rason para manatili kang gising sa gabi kahit gustong-gusto mo nang matulog? Sino ba siyang nagdudulot ng matinding panginginig sa iyong mga kamay at tuhod sa tuwing nakikita mo siya? Sino ba siyang nagpapabilis ng pagtibok ng iyong pusong naghahanap lamang ng panibagong taong mamahalin habang inaantay **** mawala ang paso sa iyong dila na nadulot ng iyong nakaraang baso ng kape na punong-puno ng pait? Ayan na’t naglalakad na siya papunta sa’yo Inaantok ka pa at walang kamalay-malay na nariyan na pala siya Papalapit nang papalapit hanggang sa nauwi nang magkahawak ang inyong mga kamay at ayan na naman Ang pagbilis ng tibok ng iyong puso Ang walang tigil na panginginig ng iyong mga kamay Ang pananatiling bukas ng iyong mga mata Kahit gusto na nitong pumikit, magpahinga, at mamaalam na sa ginagalawang mundo Ngunit tulad ng epekto ng kapeng iniinom mo araw-araw Papawi rin ang pananabik at pagkamulat ng iyong mga mata Mapapagod din ang iyong pusong nalasing na sa dami ng kapeng iyong nainom na akala mo’y matamis ngunit nag-iiwan din pala ng mapait na bakas sa iyong mga labi Titigil din ang panginginig ng iyong mga kamay Sadyang panandalian lang at hinding-hindi na tatagal Sapagkat siyang kape na nagbibigay sa’yo ng lakas Ay siya ring kape na inubos mo hanggang sa huling patak

25

Sa kumpas ng mga kamay Yaong mapapanood Hihinto ang oras Kasabay ng delubyo Tila nasa sentro ng mata ng bagyo Tangan ang manika na pinatakan ng dugo Isinuob at ang usok na umilanglang ay nakakahilo Malapit na maghating gabi Habang namumula ang buwan Isang salita na lng isasambit iyon Ay ang pangalan Maghahari ang sumpa na di Maglulubay Ngunit sa kahu-huling minuto Ay ang sandali Nang pagkamulat sa kapakanan ng minamahal At di sa pansariling pagkagusto at pag mamay-ari Kapatawaran sa Diyos ay inihiling Nang biglang may kulog at kidlat Kasabay ng malakas na hangin Parang may nagalit Gamunggong patak ng ulan sa pisngi Tila may mabigat na pasanin

0

Jun 27, 2019

Jun 27, 2019 at 8:16 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #70

Sa kumpas ng mga kamay Yaong mapapanood Hihinto ang oras Kasabay ng delubyo Tila nasa sentro ng mata ng bagyo Tangan ang manika na pinatakan ng dugo Isinuob at ang usok na umilanglang ay nakakahilo Malapit na maghating gabi Habang namumula ang buwan Isang salita na lng isasambit iyon Ay ang pangalan Maghahari ang sumpa na di Maglulubay Ngunit sa kahu-huling minuto Ay ang sandali Nang pagkamulat sa kapakanan ng minamahal At di sa pansariling pagkagusto at pag mamay-ari Kapatawaran sa Diyos ay inihiling Nang biglang may kulog at kidlat Kasabay ng malakas na hangin Parang may nagalit Gamunggong patak ng ulan sa pisngi Tila may mabigat na pasanin

25

Sa kasaysayan ng aking bukas na pagkamulat Hindi lamang kaalamang pang-ibabaw kundi pati panloob nami’y binulabog Hindi lang hinayaang sumakay sa bangka kundi pati pagsagwa’y itinuro Binuksan ang inaakalang hindi na mahihigilap o matatagpuan man Pero higit pang liwanag ang iyong ipinadama, at ipinahamon sa dilim na nagtuturo Binusog mo kami ng kasaganaang higit pa sa inaasahan Sa yakap ng pag-irog, pang-unawa at pagtuklas Pamilyang naging karamay sa bawat hirap, gutom at pagsubok Tunay na tahanan ng mga propeta, tunay na naging huwaran sa aming kalagitnaan Hinubog mo kami ng may pagkakakilanlan buhat sa aming pagkakaiba’t iba Kinalampag mo hindi lamang ang aming tenga, bibig at mata Ngunit buong pandama nami’y iyong ginigising Pati ang kaibuturan ng aming mga laman at buto Inilubog kami sa karanasang nakakapagpabago Upang konkretong sumaksi na may tapang at dangal At dahil dito, sama-sama’t magkaagapay tayong kumikilos Nakikiisa sa tanging layon ng Kristong sinusundan Ang bukal ng kasaganaan at kahulugan ng buhay Patuloy na bibigyang kulay at padadaluyin sa ugat’ dugo ng pakikibaka Hayagang ipalalaganap at isasabog sa buong sangnilikha Na may pagkilala sa Diyos na Buhay, ng Kasaysayan, Kaayusan, at Pag-ibig Pagpupugay sa Tahanan ng mga Propeta, Union Theological Seminary! Sa Sampung Dekada at Labindalwang Taon “Masaganang Nananahan, Buong Diwang Sumasaksi, Bukas-palad na Naglilingkod!”

0

Nov 21, 2019

Nov 21, 2019 at 4:16 AM UTC

Eykaey

Masaganang Nananahan, Buong Diwang Sumasaksi, Bukas-palad na Naglilingkod (Dweeling Abundantly, Witnessing Boldly, Serving Generously)

Sa kasaysayan ng aking bukas na pagkamulat Hindi lamang kaalamang pang-ibabaw kundi pati panloob nami’y binulabog Hindi lang hinayaang sumakay sa bangka kundi pati pagsagwa’y itinuro Binuksan ang inaakalang hindi na mahihigilap o matatagpuan man Pero higit pang liwanag ang iyong ipinadama, at ipinahamon sa dilim na nagtuturo Binusog mo kami ng kasaganaang higit pa sa inaasahan Sa yakap ng pag-irog, pang-unawa at pagtuklas Pamilyang naging karamay sa bawat hirap, gutom at pagsubok Tunay na tahanan ng mga propeta, tunay na naging huwaran sa aming kalagitnaan Hinubog mo kami ng may pagkakakilanlan buhat sa aming pagkakaiba’t iba Kinalampag mo hindi lamang ang aming tenga, bibig at mata Ngunit buong pandama nami’y iyong ginigising Pati ang kaibuturan ng aming mga laman at buto Inilubog kami sa karanasang nakakapagpabago Upang konkretong sumaksi na may tapang at dangal At dahil dito, sama-sama’t magkaagapay tayong kumikilos Nakikiisa sa tanging layon ng Kristong sinusundan Ang bukal ng kasaganaan at kahulugan ng buhay Patuloy na bibigyang kulay at padadaluyin sa ugat’ dugo ng pakikibaka Hayagang ipalalaganap at isasabog sa buong sangnilikha Na may pagkilala sa Diyos na Buhay, ng Kasaysayan, Kaayusan, at Pag-ibig Pagpupugay sa Tahanan ng mga Propeta, Union Theological Seminary! Sa Sampung Dekada at Labindalwang Taon “Masaganang Nananahan, Buong Diwang Sumasaksi, Bukas-palad na Naglilingkod!”

26

sa rami ng tulang nilikha panaghoy ang tila namamayagpag emosyong natatakpan ng mukha ay patuloy na binabagabag madalas ay natatapos sa lungkot madalang na naguumpisa sa saya bawat linyang kataga'y puot tila walang dinudulot na ligaya sa daang salita na kayang bigkasin nasaan ang malalambing na parirala? sa bawat boses na nais kalasin kailan ang araw na maaabot ang tala? May dalisay nga ba sa mga letra? May pag-asa nga ba sa mga talata? muli nga bang darating ang saya sa paggising ng bagong hiraya? Marahil ay unti-unti, hindi bigla-bigla yayakapin nang mahigpit, dahan-dahan upang ituloy ang naudlot na sigla upang magmistulang sarili ang tahanan Gaya ng dapit-hapon ay manlalamig ngunit sa bukang-liwayway, gugunitain sarili ang maging unang daigdig pagkamuhi ay tuluyan nang palayain kaya't sa bawat salitang isusulat yakapin ang letrang namumukadkad darating ang araw na muling pagkamulat masisilayang muli ang ligaya sa paglipad

0

Sep 14, 2021

Sep 14, 2021 at 12:02 PM UTC

hiddenxgirl

Ako Ang Tula

sa rami ng tulang nilikha panaghoy ang tila namamayagpag emosyong natatakpan ng mukha ay patuloy na binabagabag madalas ay natatapos sa lungkot madalang na naguumpisa sa saya bawat linyang kataga'y puot tila walang dinudulot na ligaya sa daang salita na kayang bigkasin nasaan ang malalambing na parirala? sa bawat boses na nais kalasin kailan ang araw na maaabot ang tala? May dalisay nga ba sa mga letra? May pag-asa nga ba sa mga talata? muli nga bang darating ang saya sa paggising ng bagong hiraya? Marahil ay unti-unti, hindi bigla-bigla yayakapin nang mahigpit, dahan-dahan upang ituloy ang naudlot na sigla upang magmistulang sarili ang tahanan Gaya ng dapit-hapon ay manlalamig ngunit sa bukang-liwayway, gugunitain sarili ang maging unang daigdig pagkamuhi ay tuluyan nang palayain kaya't sa bawat salitang isusulat yakapin ang letrang namumukadkad darating ang araw na muling pagkamulat masisilayang muli ang ligaya sa paglipad

28

Nalalayuan kaya ang mga ibon tuwing tinatanaw ang malawak na hinagap ng kaparangan? Nasisilaw pa rin kaya sila sa bukang liwayway kahit mula pagkamulat ay iyon ang kinagisnan? Nasasaktan pa rin kaya sila sa ganda ng paglubog ng araw at ang angking kawalang pagkakatulad ng bawat isa? Natatakot pa rin kaya sila sa halik ng dilim kahit ang gabi ay nangangakong magdala ng lamikmik? Kay rami ko pang nais itanong sa mga ibon, kay bigat ng patong sa munti nilang mga pakpak. Paano magtatanong ang isang hamak na bulaklak sa kagitingan ng mataas at malayang agila? Kay rami ko pang balak ibulong sa mga maya, kung may pangarap man sila, ihahalik ko sa hiraya. Ngunit anong magagawa ng isang payak na talulot sa ilalim ng langit at sa ibabaw ng gumuguhong mundo?

0

Apr 30, 2025

Apr 30, 2025 at 12:16 AM UTC

ang_lakambini

Ang Pugad

Nalalayuan kaya ang mga ibon tuwing tinatanaw ang malawak na hinagap ng kaparangan? Nasisilaw pa rin kaya sila sa bukang liwayway kahit mula pagkamulat ay iyon ang kinagisnan? Nasasaktan pa rin kaya sila sa ganda ng paglubog ng araw at ang angking kawalang pagkakatulad ng bawat isa? Natatakot pa rin kaya sila sa halik ng dilim kahit ang gabi ay nangangakong magdala ng lamikmik? Kay rami ko pang nais itanong sa mga ibon, kay bigat ng patong sa munti nilang mga pakpak. Paano magtatanong ang isang hamak na bulaklak sa kagitingan ng mataas at malayang agila? Kay rami ko pang balak ibulong sa mga maya, kung may pangarap man sila, ihahalik ko sa hiraya. Ngunit anong magagawa ng isang payak na talulot sa ilalim ng langit at sa ibabaw ng gumuguhong mundo?

16

Nagpalit ang mga numero sa aking relo Bigla itong tumunog at nabahala ako Labing-isang minuto makalipas ang alas onse na Oras na para humiling na ika'y muling makita Lumipas na ang apat na buwan Mula nung aking sinimulan Pagtigil at pagpikit ng mga mata Nangangarap, humihiling na magkatotoo nga Ikaw, oo ikaw, ang rason kung bakit Isang minuto akong nakatingala sa langit Hiling na makasama ka kahit ilang sandali Makita ka lang ay kumukurba ang aking lahi Dumating ang panahong ikinalulungkot ko Kawalang pag-asa sa buhay ay naramdaman mo Dahil doon nag-iba ang aking hinihiling Sana'y maging masaya ka kahit ako'y wala sa 'yong piling Bawat hiling ko ay laging tungkol sa'yo Hindi na iisipin kung may lugar ako sa puso mo Sana naman hindi maaaksaya Hiniling ko sa langit na ika'y maging masaya na Lumipas ang ilang taon, ikaw pa rin talaga Ang tanging hinihiling na makasama Muli akong pumikit at humiling Pagkamulat ng mga mata'y ika'y dumating

0

May 29, 2017

May 29, 2017 at 10:16 AM UTC

ptrcmblng

11:11

Nagpalit ang mga numero sa aking relo Bigla itong tumunog at nabahala ako Labing-isang minuto makalipas ang alas onse na Oras na para humiling na ika'y muling makita Lumipas na ang apat na buwan Mula nung aking sinimulan Pagtigil at pagpikit ng mga mata Nangangarap, humihiling na magkatotoo nga Ikaw, oo ikaw, ang rason kung bakit Isang minuto akong nakatingala sa langit Hiling na makasama ka kahit ilang sandali Makita ka lang ay kumukurba ang aking lahi Dumating ang panahong ikinalulungkot ko Kawalang pag-asa sa buhay ay naramdaman mo Dahil doon nag-iba ang aking hinihiling Sana'y maging masaya ka kahit ako'y wala sa 'yong piling Bawat hiling ko ay laging tungkol sa'yo Hindi na iisipin kung may lugar ako sa puso mo Sana naman hindi maaaksaya Hiniling ko sa langit na ika'y maging masaya na Lumipas ang ilang taon, ikaw pa rin talaga Ang tanging hinihiling na makasama Muli akong pumikit at humiling Pagkamulat ng mga mata'y ika'y dumating

24