"kadahilanan" poems
Bato sa balat,
Hayaan **** lumapat ang ‘yong kahinaan sa mahinahong baldosa
Payagang lamig ay yumanig sa bawat panig ng iyong katawan
Mula sa kalamlaman ng iyong talampakan hanggang umabot sa–
Pagitan ng iyong mga hita, paakyat sa kalamnan, patungo sa dibdib
Hanggang maramdaman nginig na dala ng iyong pag-iisa.
Ipagpaliban mo muna ang mundo
Ilaw sa paningin,
Hayaan **** angkinin ka ng daang-daang mukhang nasasalamin sa bawat tisa
Tignan ang iyong mga nakikita, ikaw ngayon ay nakakahon sa bato–
At mga multo na iisa lang ang mga mukha’t hinaing
Payagang ika’y ariin ng kanilang mga nanlilisik na titig,
Huminga ng malalim at iyong sabihing
Ginusto mo ang linggatong na ‘to
Mata sa dutsa,
Tumingala hanggang kadahilanan ay magunita
Ang iyong katwiran kung bakit pinili mo ang kapangahasan
Hamakin ang sarili’t magnilay-nilay sa nagbabadyang kasalanan
‘Di hamak naman na mas ikakasaya mo ang pait–
Ng paglalapastangan sa sarili nang ilang makamundong saglit
Pagbigayang mabasa ang sarili
Silakbo sa kawalan,
Ipikit ang mga mata’t pakiramdaman ang daloy ng tubig sa’yong balat
Ipaanod sa agos ang haplos ng pighati’t pagtitimpi
Sa mahigpit na bisig ng isang mapanghusgang mundo
Tikman ang hagod ng malamig na pelus sa iyong mga labi
Sumidhi sana ang pagdanak ng init ng pagnanasa sa bawat bena
Mahalin mo ang iyong pagkatao
Makipagtalik sa sarili,
Ibigin **** maibigan ang pagiging makamundo’t makasalanan
Ibaling ang pansin sa pagpapalabas ng himutok
Muling sabihin na hindi makasarili ang pagnanasa sa sarili’t
Ulit-ulitin ang pagbaluktot ng diwa’t isipan hanggang ito’y tumatak,
Hanggang sa mabulalas mo ang iyong mga suliranin
At matapos ang lahat ng iyon hindi mo maiiwasan–
Pagkamuhi sa sarili.
Jun 9, 2018
Jun 9, 2018 at 1:20 PM UTC
At sa paglipas ng araw-araw
Aking napapansin ang unti-unting pag-iiba
Ng aking pag tingin sa'yo
Damdami'y hindi maipinta
Kung ito ba'y hanga lang o may halo nang mas malalim
Ako'y natatakot sa kung anong ibig sabihin nito
Ngunit aking pag tingin sa'yo ay hindi maiiba
Sa kadahilanan na ika'y pinili
Sinasadya man o hindi
Ng aking puso't utak
Pero siguro sa ngayon, mas maigi na tayo'y maging magkaibigan na muna lamang
Dahil ako'y namamanhid, at iyong hindi iniisip ang ganitong bagay sa buhay
Oct 27, 2016
Oct 27, 2016 at 4:34 AM UTC
• • •
Bigo, yan ako labing-limang araw bago ka dumating
Pinaasa sa mga susunod na araw na hindi naman pala makakamit
Niloko sa hindi malamang kadahilanan kung bakit
Panay ang tanong sa isipan kung bakit ako pa ang napili
Na nananahimik at wala namang balak manakit
Sabi ko tama na't huwag nang umasa pang muli
Dahil sa henerasyon at ikot ng mundo ngayon,
Ang makatagpo ng taong kayang suklian ang pag-ibig na meron ako
Ay parang inaabot ang langit sa liit kong ito
Pero mahirap nga naman talagang pigilan [minsan] ang nararamdaman
Na kahit ilang araw pa lamang ang nagdaan
Umaga, tanghali, hapon, gabi habang naghahapunan
Ay laman ka na lagi nang aking isipan
Hep hep hep!
Sinabi nang saglit!
Masyado kang makulit
Hindi ka na bata na dapat pang paluin sa puwit!
Pero eto, seryoso na ulit. . .
Bakit ba kasi umaasa pa nang paulit-ulit?
Eh nasa harapan na nga yung sagot na wala ka naman ngang ****
Kahit sa totoo lang may konti nang sakit
Nakakatawa lang din minsan, ano?
Hindi ko lang sigurado kung yung tadhana lang o pati ako
Na alam namang mapaglaro
Pero sinasabayan yung agos kahit alam na hindi sigurado't [minsan] delikado
Risk taker nga ako, hindi ba?
Pero may kaduwagan sa aking kalooban at ayaw ko pang bumigay
Kasi hindi ko pa kayang mapalayo ka't baka magpaalam na nang tuluyan
Kaya dito na muna ako sa isang tabi,
Na muli nalang maghihintay sa iyong susunod na mensahe.
• • •
Oct 4, 2020
Oct 4, 2020 at 5:55 PM UTC
Sa isang maliit na pasilyo, ikaw ay dumaan. Napansin ang isang animo ay silid-aklatan. Dala ng iyong pagka-mausisa ay tinungo mo ang silid ng walang pag-aalinlangan.
Marahan **** binuksan ang pinto. Dinig na dinig mo ang tila langitngit nito hanggang sa makapasok ka. Sa loob ay tumambad sa iyo ang nanari-saring mga imaheng minsan mo lamang nakita.
Iginagala mo ang iyong paningin nang mga oras na iyon nang biglang umandap-andap ang liwanag sa dilaw na bombilyang naroon. Nakaramdam ka ng panlalamig. Nagsitayuan ang mga balahibo mo sa batok, kamay at paa.
Takot at kaba ay pumailanlang at agad **** tinungo ang pintuan ngunit, hindi mo na iyon mabuksan.
Ilang sandali pa ay napatitig ka sa isang aparador na kasing tangkad mo lamang. Naririnig ng iyong mga tainga ang tunog na may kumaluskos sa loob.
Sa hindi maipaliwanag na kadahilanan ay kusang naglakad ang iyong mga paa sa kinaroroonan niyon. Kusang hinawakan ng iyong dalawang kamay ang hugis putol na sanga ng kahoy na hawakan ng aparador.
Nang iyong mabuksan ay bigla ka na lamang nilamon papasok sa loob hanggang sa sumara ito at hindi ka na nakalabas.
Aug 16, 2017
Aug 16, 2017 at 1:54 PM UTC
Hulyo, 2005.
Nag simula bilang taga masid,
Sa kadahilanan na ika'y mapang-ismid.
Pero puso ay di sumuko,
Lagi ang isipan sayo'y patungo.
Salamat sa iyong ngiti
Ni minsan ay di mo kinubli,
Kaya nga ika'y agad napansin
Naka bihag ng puso na di akalain.
Mukhang laging nakasimangot,
Nababalot ng lungkot.
Ngunit sa ngiting iniwan,
Naging isang magandang larawan.
Humarap sa salamin,
Handa na ba aminin?
Biglang natakot ang sarili
Alam na ika'y mapili.
Naging magulo ang isipan,
Na para bang masisiraan,
Pero sa sarili'y nagkaroon ng kasunduan
Na mananatiling magkaibigan.
Labing limang taong pag-ibig na tinago,
Kailan nga ba mabibiktima ni kupido?
Kinaya na mamuhay mag-isa,
Ngunit hindi nawawalan ng pag-asa.
Patuloy na mangangarap at mananaginip,
Na sa tamang oras ang tadhana ay sumilip.
Sep 2, 2020
Sep 2, 2020 at 12:58 AM UTC
Pilit inuunawa takbo ng tadhana
At mga pangyayari na pilit winawari
Sa aking mundong ginagalawan
Tadhana'y pilit kinakalaban
Upang mga pangako'y manatiling buo
At hindi kailan man mapapako
Ikaw ay aking nakapiling
Sa ilang araw na nagdating
Saksi ang buwan at bituin sa aking hiling
Na sanay hindi dumating
Ang araw na ika'y mawala sa aking piling
Iyong pangako ay aking panghahawakan
Kahit minsan ako'y nasasaktan
Sa mga araw na iyong kinukubli
Iyong kataohan sa akin
Teka teka sino nga ba ako?
Ano nga ba ako sayo?
Mga nangyayari'y napakagulo
Pilit kong inaayos ang lahat
At iniiwasan kung sino ang dapat
Ngunit bakit parang hindi sapat?
Kailan kaya masasagot aking mga katanungan?
Na kadahilanan ng aking minsang paglaho
Kailan ko kaya makikilala ang iyong buong katauhan?
Na kadahilanan ng aking pagiging toliro
Jun 2, 2020
Jun 2, 2020 at 12:09 PM UTC