"imulat" poems - Hello Poetry

Kailan kaya mamumulat ang mga pilipino at iwasan ang pag ka ganid sa salapi Kailan kaya matutupad ang pangarap kong mahirap mangyari Sa sarili , bayan , at sa aking mga kababayan na masarap ang tulog sa gabi Nasan na kaya ang mga kaibigan ko dati na nagbibigay saya palagi? Puno parin ba nang hinagpis at sakit ang mga puno na puno ng kalungkutan? Kamusta na kaya ang mga taong hindi na nakaalis sa kalungkutan at patuloy na nahihirapan? Ang konsensya kong patuloy na gumagambala sa akin tuwing ako'y nagiisa Hindi ko naman gusto ang mga nangyari , tuloy parin ang paggalaw at hindi paralisa Bigo man ako sa mga bagay , patuloy parin at sinubukan gumawa ng paraan para makatulong sa bayan Wala man dumating at magpasaya sa akin , patuloy parin sa pagrespeto sa kapaligiran Malabo nga bang imulat ang isipan ng aking mga kababayan o nasisilaw lang sila sa kayamanan Na nanggaling sa kasakiman ng iilang gahaman sa ating bayan Ang sarap sa pakiramdam mamuhay ng simple at walang ipinaglalaban kundi ang pamilya at minamahal Mga simoy ng hangin na sariwa at walang teknolohiya na gumugulo sa ating mga isipan kailanman. Huni ng ibon , magagandang tanawin sa bakuran at paggalang sa nakakatanda na bihira nang mangyari sa kasalukuyan Ang daming pangarap na mahirap matupad , kapag hindi natupad ang aking mga pangarap hanapin ninyo ako sa lupang aking tinamnan ng puno na aking inukitan,habang lumulutang ang aking katawan na nakatali ang abaka sa aking leeg dala ng kabiguan.

0

Aug 22, 2018

Aug 22, 2018 at 1:13 PM UTC

Johnad

Kapag ako'y nabigo

Kailan kaya mamumulat ang mga pilipino at iwasan ang pag ka ganid sa salapi Kailan kaya matutupad ang pangarap kong mahirap mangyari Sa sarili , bayan , at sa aking mga kababayan na masarap ang tulog sa gabi Nasan na kaya ang mga kaibigan ko dati na nagbibigay saya palagi? Puno parin ba nang hinagpis at sakit ang mga puno na puno ng kalungkutan? Kamusta na kaya ang mga taong hindi na nakaalis sa kalungkutan at patuloy na nahihirapan? Ang konsensya kong patuloy na gumagambala sa akin tuwing ako'y nagiisa Hindi ko naman gusto ang mga nangyari , tuloy parin ang paggalaw at hindi paralisa Bigo man ako sa mga bagay , patuloy parin at sinubukan gumawa ng paraan para makatulong sa bayan Wala man dumating at magpasaya sa akin , patuloy parin sa pagrespeto sa kapaligiran Malabo nga bang imulat ang isipan ng aking mga kababayan o nasisilaw lang sila sa kayamanan Na nanggaling sa kasakiman ng iilang gahaman sa ating bayan Ang sarap sa pakiramdam mamuhay ng simple at walang ipinaglalaban kundi ang pamilya at minamahal Mga simoy ng hangin na sariwa at walang teknolohiya na gumugulo sa ating mga isipan kailanman. Huni ng ibon , magagandang tanawin sa bakuran at paggalang sa nakakatanda na bihira nang mangyari sa kasalukuyan Ang daming pangarap na mahirap matupad , kapag hindi natupad ang aking mga pangarap hanapin ninyo ako sa lupang aking tinamnan ng puno na aking inukitan,habang lumulutang ang aking katawan na nakatali ang abaka sa aking leeg dala ng kabiguan.

16

Gera nang karahasan,Pagyao ng iilan Kasamaan na meron sila,inosente ang pinupuntirya Marami na ring nabubulag sa salapi,masyado ng sakim sa kapangyarihan Kaya pati mga mamamayan,ginagawan ng paraan para kumita sila ng barya Sakim sa kapangyarihan,umiiyak ang iilan Wala na ngang laban,Sinasabi nyo paring nanlaban Tahimik lang akong naglalakad,bukid ang kapaligiran Ang dami kasing magsasaka,kung magtanim droga ang nilalagay sa tagiliran Kaya kailangang mag-ingat,magmasid dahil Hindi lahat ng tagapangahalaga sa bayan ay dapat pagkatiwalaan Narinig mo na ba yung putok ng baril sa kanluran Nangangahulugan na nawalan nanaman tayo ng isang pag-asa ng bayan Inabuso na kasi ang katungkulan,Sulit tuloy ang nakamit na kalayaan Ang tagal nga imulat ng mga mamamayan ang kanilang isip at matang nagbubulag-bulagan Ginigising ko na kayo,Tulog pa yata,Lasing sa tinomang alak ng kalokohan, Tanghali na!Tulog na ang mga manok na naunang nagising kanina habang tayo'y nagbibingi-bingihan.

0

Apr 12, 2018

Apr 12, 2018 at 10:17 AM UTC

Johnad

Tilaok

Gera nang karahasan,Pagyao ng iilan Kasamaan na meron sila,inosente ang pinupuntirya Marami na ring nabubulag sa salapi,masyado ng sakim sa kapangyarihan Kaya pati mga mamamayan,ginagawan ng paraan para kumita sila ng barya Sakim sa kapangyarihan,umiiyak ang iilan Wala na ngang laban,Sinasabi nyo paring nanlaban Tahimik lang akong naglalakad,bukid ang kapaligiran Ang dami kasing magsasaka,kung magtanim droga ang nilalagay sa tagiliran Kaya kailangang mag-ingat,magmasid dahil Hindi lahat ng tagapangahalaga sa bayan ay dapat pagkatiwalaan Narinig mo na ba yung putok ng baril sa kanluran Nangangahulugan na nawalan nanaman tayo ng isang pag-asa ng bayan Inabuso na kasi ang katungkulan,Sulit tuloy ang nakamit na kalayaan Ang tagal nga imulat ng mga mamamayan ang kanilang isip at matang nagbubulag-bulagan Ginigising ko na kayo,Tulog pa yata,Lasing sa tinomang alak ng kalokohan, Tanghali na!Tulog na ang mga manok na naunang nagising kanina habang tayo'y nagbibingi-bingihan.

16

minsan ko nang ipininta aparisyon ng aking obra doon,,, manipulasyon lamang ang kontra pagkat ilusyon lang ang gamit kong tinta o pareng makata imulat ang mata sa larawang likha ng madamdaming kataga kung itutuon sa puso't isipan, titimo talaga sa isang alagad ng sining walang boses na matining ang tulad nating mandirigma ay isinilang upang ang kapayapaan ay isaalang-alang [5 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters] © copyright 2015 - All Rights Reserved

0

Dec 16, 2015

Dec 16, 2015 at 6:52 PM UTC

TanglawatPanglaw

I N N U E N D O (8L)

minsan ko nang ipininta aparisyon ng aking obra doon,,, manipulasyon lamang ang kontra pagkat ilusyon lang ang gamit kong tinta o pareng makata imulat ang mata sa larawang likha ng madamdaming kataga kung itutuon sa puso't isipan, titimo talaga sa isang alagad ng sining walang boses na matining ang tulad nating mandirigma ay isinilang upang ang kapayapaan ay isaalang-alang [5 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters] © copyright 2015 - All Rights Reserved

14

Sa wakas! Nariyan na ang matagal Kong hinintay Sa mahabang panahon, mailalabas ko na ang tinatago Kong lumbay Dumating na ang bagay na aking pinaghandaan At yun ay ang pagbuhos ng maganda at malakas na ulan Oo Alam Kong ****** kung pakikinggan Pero epektibong pampagaan ng bigat kong nararamdaman Nakatutuwa kasing pagmasdan ang nag uunahang patak nito sa lupa Animo'y naghaharuta't naghahabulang mga bata Maganda rin ditong isabay ang pagpatak ng mga luha Pagkat sa ilalim nito, walang makakakita Masayang pakinggan ang musikang gawa ng ulan Na nagbibigay sa puso ko ng konting kapayapaan. Ng konting katahimikan. Ngunit sa paglisan ng bagay na minsang nagbigay sayo ng saya, Kaakibat din ang epektong sadyang nakapangangamba Pagkat sa pagtatapos ng ulan ay may baha Sa pag alis ng mahal mo nama'y mayroong mga luha Kung paanong sa bagyo ang bahay ay nasisira At sa paghampas ng hangin, ang mga puno'y nagwawala Ganoon din ang puso mo, ngunit wala kang magawa Pagkat siya ang bumitaw sa higpit ng iyong kapit Siya ang umayaw sa pilit **** paglapit Siya ang sumuko sa pagmamahal ng tapat Samantalang ikaw handa pa ring patawarin ang lahat. Katangahan. Yan ang pinairal mo sa matagal na panahon Yan pa rin ba hanggang ngayon? Imulat mo ang iyong mata Sa pagpapanggap nila,huwag kang padadala.

0

Oct 11, 2017

Oct 11, 2017 at 1:42 AM UTC

ChameleonInk

Ulan

Sa wakas! Nariyan na ang matagal Kong hinintay Sa mahabang panahon, mailalabas ko na ang tinatago Kong lumbay Dumating na ang bagay na aking pinaghandaan At yun ay ang pagbuhos ng maganda at malakas na ulan Oo Alam Kong ****** kung pakikinggan Pero epektibong pampagaan ng bigat kong nararamdaman Nakatutuwa kasing pagmasdan ang nag uunahang patak nito sa lupa Animo'y naghaharuta't naghahabulang mga bata Maganda rin ditong isabay ang pagpatak ng mga luha Pagkat sa ilalim nito, walang makakakita Masayang pakinggan ang musikang gawa ng ulan Na nagbibigay sa puso ko ng konting kapayapaan. Ng konting katahimikan. Ngunit sa paglisan ng bagay na minsang nagbigay sayo ng saya, Kaakibat din ang epektong sadyang nakapangangamba Pagkat sa pagtatapos ng ulan ay may baha Sa pag alis ng mahal mo nama'y mayroong mga luha Kung paanong sa bagyo ang bahay ay nasisira At sa paghampas ng hangin, ang mga puno'y nagwawala Ganoon din ang puso mo, ngunit wala kang magawa Pagkat siya ang bumitaw sa higpit ng iyong kapit Siya ang umayaw sa pilit **** paglapit Siya ang sumuko sa pagmamahal ng tapat Samantalang ikaw handa pa ring patawarin ang lahat. Katangahan. Yan ang pinairal mo sa matagal na panahon Yan pa rin ba hanggang ngayon? Imulat mo ang iyong mata Sa pagpapanggap nila,huwag kang padadala.

29

Tahimik na kalangitan Buo ang mga ulap Maaliwas, o kay sarap pagmasdan Maliwanag, walang dilim na maaninag Mga ibong humuhuni malaya't maligaya Linilibot ang kalangitan punong puno ng kalayaan, sinasariwa ang preskong hangin'g bigay ng kalikasan. Sanay inyo ring marinig ang mga huni ng mga ibong nawalan ng tirahan, Sa pagputol nyo sa kanilang pinapangalagaang tahanan. Na sa bawat pagbuka ng bibig ay ramdam ang bigat na kanilang dinadala't, dinaranas Sana'y pagbigyan kahit minsan lamang Ang hiling ng bawat nilalang. Ang buhay ng tao ay tulad din ng mga ibon sa kapaligiran, malayang pumili,malayang maglakbay, malayang piliin ang gustong tahakin sa kani-kanilang buhay. ngunit may ibang ipinagkaitan labag man sa kanilang kalooban tuloy padin ang laban tungo sa magandang kinabusan. Sana'y imulat nyo ang inyong mga mata Pakingan ang mga hinaing ng mga taong pi'lit makamtan ang magandang umaga. Ngunit may narinig ka ba? Hindi ba't wala?! Hirap man, pagod, at walang makain. Pero ito ba ang basihan? upang sila'y pagkaitan ng pag-asa. Tulad din ng mga ibon sa malawak ng karagatan, gaano man ito kalawak, gaano man sila katagal maghanap, Magtyaga't, maghintay, magtiwala ka lang dahil ang bukas ay hindi natatapos ngayon, kundi magsisimula pa lang ulit bukas. Humayo ka't ipagaspas ang iyong pak-pak, lumipad ka't abotin ang iyong mga pangarap. Lipad munting ibon huwag kang huminto't ibangon muli, ang minsan mo ng nasirang tahanan Tulad din ng isang ibon, maging malaya ka't maging masaya.

0

Mar 12, 2021

Mar 12, 2021 at 12:47 PM UTC

thoughts-on-my-head

Malaya

Tahimik na kalangitan Buo ang mga ulap Maaliwas, o kay sarap pagmasdan Maliwanag, walang dilim na maaninag Mga ibong humuhuni malaya't maligaya Linilibot ang kalangitan punong puno ng kalayaan, sinasariwa ang preskong hangin'g bigay ng kalikasan. Sanay inyo ring marinig ang mga huni ng mga ibong nawalan ng tirahan, Sa pagputol nyo sa kanilang pinapangalagaang tahanan. Na sa bawat pagbuka ng bibig ay ramdam ang bigat na kanilang dinadala't, dinaranas Sana'y pagbigyan kahit minsan lamang Ang hiling ng bawat nilalang. Ang buhay ng tao ay tulad din ng mga ibon sa kapaligiran, malayang pumili,malayang maglakbay, malayang piliin ang gustong tahakin sa kani-kanilang buhay. ngunit may ibang ipinagkaitan labag man sa kanilang kalooban tuloy padin ang laban tungo sa magandang kinabusan. Sana'y imulat nyo ang inyong mga mata Pakingan ang mga hinaing ng mga taong pi'lit makamtan ang magandang umaga. Ngunit may narinig ka ba? Hindi ba't wala?! Hirap man, pagod, at walang makain. Pero ito ba ang basihan? upang sila'y pagkaitan ng pag-asa. Tulad din ng mga ibon sa malawak ng karagatan, gaano man ito kalawak, gaano man sila katagal maghanap, Magtyaga't, maghintay, magtiwala ka lang dahil ang bukas ay hindi natatapos ngayon, kundi magsisimula pa lang ulit bukas. Humayo ka't ipagaspas ang iyong pak-pak, lumipad ka't abotin ang iyong mga pangarap. Lipad munting ibon huwag kang huminto't ibangon muli, ang minsan mo ng nasirang tahanan Tulad din ng isang ibon, maging malaya ka't maging masaya.

18

mahirap labanan ang pakiramdam mahirap ipilit ang isang bagay mahirap pigilan ang mga mangyayari sa paligid mo hanggang saan ba ang kaya **** ibigay? hanggang kailan ka magiging matatag? hanggang saan mo kayang ipaglaban ang taong mahal mo? hindi ka ba susuko? hindi ka ba napapagod? natanong mo ba siya KUNG mahal ka pa niya? at mas masakit kung hindi mo natanong na minahal ka ba niya? mga hiling na gustong maabot mga taong nayayamot sa mundong kulot-kulot mga noong nakakunot mga buhok na napapanot kakaisip sa mamaya bukas at sa susunod pang mga gabi wala na siya at di mo katabi mata mo'y may luha dahil sa gusto **** di mo makuha ikaw ay sobrang ng napapagal pagod na pagod na kakahabol kaya ikaw ay hinihingal pilitin **** maging masaya kahit wala na siya hindi sa lahat ng pagkakataon hindi sa lahat ng direksyon kasunod, kabuntot mo siya o ikaw ang nakabuntot sa kanya bawat tao ay may kanya kanyang landas at sa bawat landas ay mayroong hudas sa iyong pagtakbo bawat pagtapak mo ay titignan mo wag kang tumingin sa isang direksyon imulat mo yung mga mata mo dahil hindi mo alam may ahas na kakagat sayo at dala nito ay lason lason na magpapahina lason na papatay at tatapos sa iyong buhay.

0

Feb 25, 2018

Feb 25, 2018 at 10:11 PM UTC

Siatam

Saan ka patungo?

mahirap labanan ang pakiramdam mahirap ipilit ang isang bagay mahirap pigilan ang mga mangyayari sa paligid mo hanggang saan ba ang kaya **** ibigay? hanggang kailan ka magiging matatag? hanggang saan mo kayang ipaglaban ang taong mahal mo? hindi ka ba susuko? hindi ka ba napapagod? natanong mo ba siya KUNG mahal ka pa niya? at mas masakit kung hindi mo natanong na minahal ka ba niya? mga hiling na gustong maabot mga taong nayayamot sa mundong kulot-kulot mga noong nakakunot mga buhok na napapanot kakaisip sa mamaya bukas at sa susunod pang mga gabi wala na siya at di mo katabi mata mo'y may luha dahil sa gusto **** di mo makuha ikaw ay sobrang ng napapagal pagod na pagod na kakahabol kaya ikaw ay hinihingal pilitin **** maging masaya kahit wala na siya hindi sa lahat ng pagkakataon hindi sa lahat ng direksyon kasunod, kabuntot mo siya o ikaw ang nakabuntot sa kanya bawat tao ay may kanya kanyang landas at sa bawat landas ay mayroong hudas sa iyong pagtakbo bawat pagtapak mo ay titignan mo wag kang tumingin sa isang direksyon imulat mo yung mga mata mo dahil hindi mo alam may ahas na kakagat sayo at dala nito ay lason lason na magpapahina lason na papatay at tatapos sa iyong buhay.

37

Nakaupo ako sa isang upuang nakalagay sa gitna. Pinilit kong imulat ang aking mga mata. Pero parang binibiyak sa sakit ang aking ulo. Umiikot na rin ang paningin ko nang mga oras na iyon nang mapansin kong unti-unting lumalapit ang magkabilang dingding na gustong dumikit sa akin. Isa... Sinubukan kong tumayo. Dalawa... Hindi ko mailakad ang aking mga paa. Tatlo... Ilang dipa na lamang ang layo ng mga dingding sa akin. Apat... Hindi ako p'wedeng mamatay dito sa maliit at masikip na espasyong ito. Lima... Pinigilan ng dalawa kong kamay sa kaliwa at kanan ang dingding. Anim... Wala na akong lakas. Maging ang mga paa ko ay kusa na ring nanghina. Pito... Tanging mga braso ko na lamang ang pumipigil. Walo... Ramdam ko na ang unti-unting pagpisa ng mga buto ko sa katawan. Siyam... Nabali na ang mga buto ko. Tumilamsik na ang mga dugo sa aking katawan. Sampu... Tuluyan nang sumabog ang bungo ko. Mistulang kulay pulang pinturang dumikit ang mga utak ko sa dingding na iyon.

0

Aug 11, 2017

Aug 11, 2017 at 2:46 PM UTC

eugene

Masikip na Espasyo

Nakaupo ako sa isang upuang nakalagay sa gitna. Pinilit kong imulat ang aking mga mata. Pero parang binibiyak sa sakit ang aking ulo. Umiikot na rin ang paningin ko nang mga oras na iyon nang mapansin kong unti-unting lumalapit ang magkabilang dingding na gustong dumikit sa akin. Isa... Sinubukan kong tumayo. Dalawa... Hindi ko mailakad ang aking mga paa. Tatlo... Ilang dipa na lamang ang layo ng mga dingding sa akin. Apat... Hindi ako p'wedeng mamatay dito sa maliit at masikip na espasyong ito. Lima... Pinigilan ng dalawa kong kamay sa kaliwa at kanan ang dingding. Anim... Wala na akong lakas. Maging ang mga paa ko ay kusa na ring nanghina. Pito... Tanging mga braso ko na lamang ang pumipigil. Walo... Ramdam ko na ang unti-unting pagpisa ng mga buto ko sa katawan. Siyam... Nabali na ang mga buto ko. Tumilamsik na ang mga dugo sa aking katawan. Sampu... Tuluyan nang sumabog ang bungo ko. Mistulang kulay pulang pinturang dumikit ang mga utak ko sa dingding na iyon.

22

Ipikit mo ang iyong mga mata, Bulagin mo ang sarili sa katotohanan Ipikit mo’t huwag imulat. Nang di masaksihan mapanghusga nilang mga mata. Takpan mo ang iyong tainga, Huwag pakinggan ang ingay na gugulo sa iyong isipan. Takpan mo’t huwag hayaang marinig. Mga akusang kay bangis. Pigilan mo ang iyong mga labi, Bumitaw ng maling salita. Pigilan mo’t huwag hahayaang magsalita. Nakikinig sila, hindi mo lang alam. Itago mo ang tunay na damdamin, Bago pa man puso’y pairalin. Itago mo’t huwag hahayaang maghari. Gamitin ang isip wala nang iba pa. Magpanggap ka na lang. Manahimik ka na lang. Huwag **** papansinin. Marahil ito’y matatapos rin.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:20 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Matatapos rin ...

Ipikit mo ang iyong mga mata, Bulagin mo ang sarili sa katotohanan Ipikit mo’t huwag imulat. Nang di masaksihan mapanghusga nilang mga mata. Takpan mo ang iyong tainga, Huwag pakinggan ang ingay na gugulo sa iyong isipan. Takpan mo’t huwag hayaang marinig. Mga akusang kay bangis. Pigilan mo ang iyong mga labi, Bumitaw ng maling salita. Pigilan mo’t huwag hahayaang magsalita. Nakikinig sila, hindi mo lang alam. Itago mo ang tunay na damdamin, Bago pa man puso’y pairalin. Itago mo’t huwag hahayaang maghari. Gamitin ang isip wala nang iba pa. Magpanggap ka na lang. Manahimik ka na lang. Huwag **** papansinin. Marahil ito’y matatapos rin.

20

Salamat dahil hindi moko hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi moko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa matatamis na ngiti na hanggang ngiti lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang dahil duwag ako. Dahil andyan ka andito ako pinag dugtong lang ng isang mesa na para bang libo-libong distansyang mahirap abutin. Dahil hindi ko kayang tawirin dahil duwag ako oo duwag ako na harapin ka nakakapagod maniwala sa isang panaginip na baka balang araw mag dikit din ang ating mga daliri at mabatid ko sayo ang nararamdaman duwag ako pumaroon sa espasyong walang kasiguradohan pero napakatapang ko hinarap ko ang katotohanan nakakabit sa akin na andyan ka andito ako malayong-malayo itong paang pumipigil sa akin sa kaligayahanng hatid mo. hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natitigan ang mga mata mo. lagi ako nakapikit na hindi kayang imulat ang mga mata dahil duwag ako at ito ay isang pekeng pangarap.

0

Feb 13, 2019

Feb 13, 2019 at 2:50 AM UTC

shyu730869

Duwag ako

Salamat dahil hindi moko hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi moko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa matatamis na ngiti na hanggang ngiti lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang dahil duwag ako. Dahil andyan ka andito ako pinag dugtong lang ng isang mesa na para bang libo-libong distansyang mahirap abutin. Dahil hindi ko kayang tawirin dahil duwag ako oo duwag ako na harapin ka nakakapagod maniwala sa isang panaginip na baka balang araw mag dikit din ang ating mga daliri at mabatid ko sayo ang nararamdaman duwag ako pumaroon sa espasyong walang kasiguradohan pero napakatapang ko hinarap ko ang katotohanan nakakabit sa akin na andyan ka andito ako malayong-malayo itong paang pumipigil sa akin sa kaligayahanng hatid mo. hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natitigan ang mga mata mo. lagi ako nakapikit na hindi kayang imulat ang mga mata dahil duwag ako at ito ay isang pekeng pangarap.

13

maaari bang imulat natin ang ating mga mata, mula sa pagkakatulog nang pagka haba-haba pati na rin sa pagkakagapos, mula sa mga maling desisyon na itinali sa atin ng administrasyon

0

Apr 1, 2020

Apr 1, 2020 at 11:47 AM UTC

billie

Gising Na

maaari bang imulat natin ang ating mga mata, mula sa pagkakatulog nang pagka haba-haba pati na rin sa pagkakagapos, mula sa mga maling desisyon na itinali sa atin ng administrasyon

5