"iiwasan" poems - Hello Poetry

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

0

Jul 18, 2015

Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC

thealltimejor

Pangalawang Pagkakataon

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

75

“Hayaan mo na lang ako matulog.” Eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At hindi ko maisip kung ano ba dapat ko maging. Ano ba dapat **** gawin? Marami nang nangyare, At ano pa ba ang pwedeng maganap? Magkukulong sa sulok, At magmumukmok, Naka-ilang hithit-buga na ng yosi, Baka sakaling makalimot. Naka-ilang bote na ng alak, Pampakalma sa pusong kumakabog. Hindi mo mapigil ang pag-tulo ng luha, Isa-isang nawawalan ng kislap ang mga tala sa iyong mata. Nawalan na ng liwanag ang buwan, At ang araw ay hindi na sikat, Naghalo ang amoy ng dagat at ulan, Sumingaw mula sa mainit na lupa parang naagnas na katawan. Lalabanan ba ang apoy? O hahayaan lamunin ka at matupok? Lalangoy ba kasabay ng mga alon? O handa ka nang malunod at mabulok sa kailaliman? Hanggang sa hindi na ma-iahon. Marami ang nagtatanong, “Mahalaga pa ba ang nakaraan?” Kung ang hinaharap ay nagtatago sa likod ng kasalukyang puno ng kirot at hirap, Hinagpis at galit, Poot at pagkamuhi, At sakit na walang lunas. Mahalag ba ang nakaraan? Maraming pagkakataon na ako ay lumipad, Mula sa kalangitan, malaya ang diwang may pakpak, Naglalangoy sa ulap ng kawalan. Tanaw ko ang sanlibutan, nag-aaway, Nag-papatayan, para sa ano? Lupa? Pera? Para sa diyos na makapangyarihan? Ngunit ang mahabaging diyos ay wala namang pakialam. Wala naman dapat patunayan, Wala naman dapat paglabanan. Rinig mo ba ang ingay mula sa kabilang baryo, Parang mga asong ulol, nagkumpulan at tumatahol. Ako ay naglakad, Saksi ang dalawang paa sa harapang pang-gagahasa ng mga higanteng buwaya; walang umalsa. Natatakot sila. Dahil sa mata ng nakararami, Karahasan ang tama, At hindi ang karapatan ng bawat isa. Marami ng problema ang daigdig, Dadagdag ka pa ba? Iiwasan mo na ba o babalikan mo pa? Pilit lumalayo, Patuloy ang pagtakbo, Ngunit hindi pa rin maabot ang dulo. Hindi malaman kung saan patungo. Dalhin mo ako sa lugar, Kung saan mapayapa ang buhay, At mayroong pag-ibig na tunay. Dahil matagal nang may sindi ang nitsa, Hihipan ko na ba? O hahayaan na lang mamatay ng kusa parang paubos na kandila. Dahil eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At pagod na’ko magising, Gusto ko na lamang umidlip at managinip, Patungo sa paraisong ang ihip ng hangin ay malumanay, At ang kulay ng paligid ay pagmamahal na dalisay. “Hayaan mo na lang akong matulog. Kung sa aking pag-gising ay meron paring sakit, hayaan mo na lang akong matulog, dahil pagod na’ko magising.” Hayaan mo na lang akong matulog. Baka sakaling hindi ko na maramdaman ang sakit. Hayaan mo na lang akong matulog. Kahit ilang oras lang, iiwan ko ang mundong mapanakit. Hayaan mo na lang ako. Dahil gaya ng sabi mo, “Sa sobrang hilig mo sa sleep, pwede ng ipalit ang pangalan mo sa salitang *ogip.” Kaya hayaan mo na lang akong matulog, Dahil pagod na’ko magising. At ayoko nang magising.

0

Apr 25, 2018

Apr 25, 2018 at 11:05 PM UTC

mel-patrick-s-pilapil

Pagod Na’ko Magising

“Hayaan mo na lang ako matulog.” Eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At hindi ko maisip kung ano ba dapat ko maging. Ano ba dapat **** gawin? Marami nang nangyare, At ano pa ba ang pwedeng maganap? Magkukulong sa sulok, At magmumukmok, Naka-ilang hithit-buga na ng yosi, Baka sakaling makalimot. Naka-ilang bote na ng alak, Pampakalma sa pusong kumakabog. Hindi mo mapigil ang pag-tulo ng luha, Isa-isang nawawalan ng kislap ang mga tala sa iyong mata. Nawalan na ng liwanag ang buwan, At ang araw ay hindi na sikat, Naghalo ang amoy ng dagat at ulan, Sumingaw mula sa mainit na lupa parang naagnas na katawan. Lalabanan ba ang apoy? O hahayaan lamunin ka at matupok? Lalangoy ba kasabay ng mga alon? O handa ka nang malunod at mabulok sa kailaliman? Hanggang sa hindi na ma-iahon. Marami ang nagtatanong, “Mahalaga pa ba ang nakaraan?” Kung ang hinaharap ay nagtatago sa likod ng kasalukyang puno ng kirot at hirap, Hinagpis at galit, Poot at pagkamuhi, At sakit na walang lunas. Mahalag ba ang nakaraan? Maraming pagkakataon na ako ay lumipad, Mula sa kalangitan, malaya ang diwang may pakpak, Naglalangoy sa ulap ng kawalan. Tanaw ko ang sanlibutan, nag-aaway, Nag-papatayan, para sa ano? Lupa? Pera? Para sa diyos na makapangyarihan? Ngunit ang mahabaging diyos ay wala namang pakialam. Wala naman dapat patunayan, Wala naman dapat paglabanan. Rinig mo ba ang ingay mula sa kabilang baryo, Parang mga asong ulol, nagkumpulan at tumatahol. Ako ay naglakad, Saksi ang dalawang paa sa harapang pang-gagahasa ng mga higanteng buwaya; walang umalsa. Natatakot sila. Dahil sa mata ng nakararami, Karahasan ang tama, At hindi ang karapatan ng bawat isa. Marami ng problema ang daigdig, Dadagdag ka pa ba? Iiwasan mo na ba o babalikan mo pa? Pilit lumalayo, Patuloy ang pagtakbo, Ngunit hindi pa rin maabot ang dulo. Hindi malaman kung saan patungo. Dalhin mo ako sa lugar, Kung saan mapayapa ang buhay, At mayroong pag-ibig na tunay. Dahil matagal nang may sindi ang nitsa, Hihipan ko na ba? O hahayaan na lang mamatay ng kusa parang paubos na kandila. Dahil eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At pagod na’ko magising, Gusto ko na lamang umidlip at managinip, Patungo sa paraisong ang ihip ng hangin ay malumanay, At ang kulay ng paligid ay pagmamahal na dalisay. “Hayaan mo na lang akong matulog. Kung sa aking pag-gising ay meron paring sakit, hayaan mo na lang akong matulog, dahil pagod na’ko magising.” Hayaan mo na lang akong matulog. Baka sakaling hindi ko na maramdaman ang sakit. Hayaan mo na lang akong matulog. Kahit ilang oras lang, iiwan ko ang mundong mapanakit. Hayaan mo na lang ako. Dahil gaya ng sabi mo, “Sa sobrang hilig mo sa sleep, pwede ng ipalit ang pangalan mo sa salitang *ogip.” Kaya hayaan mo na lang akong matulog, Dahil pagod na’ko magising. At ayoko nang magising.

84

Nangako ako sayo na poprotektahan kita kahit anong mangyari Nagsinungaling ako Dahil noong araw na pinulikat ka habang nasa gitna ng dagat Na sobrang lalim na hindi mo na makita ang ilalim Hindi kita nasagip Nangako ako sayo na iingatan kita ng di nagdadalawang-isip Nagsinungaling ako Habang naghihingalo ka at humihingi ng saklolo Wala akong nagawa kundi tignan ang paghampas ng mga alon Pinapamukha na bakit ba kasi hindi ako marunong lumangoy Nangako ako sayo na hindi kita papabayaan mag-isa Nagsinungaling ako Hinayaan kita malunod at hatakin pababa ng iba't ibang lamang dagat Hinayaan maubos ang hangin hanggang sa huling hininga Pinanood lumubog ang mga matang kasing ganda ng mga perlas Pasensya ka na at nagsinungaling ako Dahil akala ko matatakasan ko ang sariling anino Pasensya ka na at hindi kita nailigtas Hinayaan ko na may ibang sumagip sayo dahil kung ako 'yon Baka pareho lang tayong lumubog at malagay ka lalo sa panganib Pasensya ka na at lumutang ang mga pangako Na sabay lalanguyin ang lawak ng buhay Sisisirin ang lalim ng ating mga pangarap Sasalubungin ang mga problemang dadaong Iiwasan ang mga dikya na dulot ng nakaraan Kaya patawad dahil ngayon lang napupuno ang pagkukulang Wag ka mag-alala,matututunan ko din tumalon ng walang alinlangan Susubukan maabot ang dagat na tinatahak mo kahit gaano pa ito kaalat Pero sa ngayon, pasensya muna unang nagpakilala ang takot kaysa sa lakas ng loob Pasensya dahil tinangay tayo ng alon palayo sa isa't isa

0

Oct 15, 2016

Oct 15, 2016 at 4:33 AM UTC

kahel

CPR

Nangako ako sayo na poprotektahan kita kahit anong mangyari Nagsinungaling ako Dahil noong araw na pinulikat ka habang nasa gitna ng dagat Na sobrang lalim na hindi mo na makita ang ilalim Hindi kita nasagip Nangako ako sayo na iingatan kita ng di nagdadalawang-isip Nagsinungaling ako Habang naghihingalo ka at humihingi ng saklolo Wala akong nagawa kundi tignan ang paghampas ng mga alon Pinapamukha na bakit ba kasi hindi ako marunong lumangoy Nangako ako sayo na hindi kita papabayaan mag-isa Nagsinungaling ako Hinayaan kita malunod at hatakin pababa ng iba't ibang lamang dagat Hinayaan maubos ang hangin hanggang sa huling hininga Pinanood lumubog ang mga matang kasing ganda ng mga perlas Pasensya ka na at nagsinungaling ako Dahil akala ko matatakasan ko ang sariling anino Pasensya ka na at hindi kita nailigtas Hinayaan ko na may ibang sumagip sayo dahil kung ako 'yon Baka pareho lang tayong lumubog at malagay ka lalo sa panganib Pasensya ka na at lumutang ang mga pangako Na sabay lalanguyin ang lawak ng buhay Sisisirin ang lalim ng ating mga pangarap Sasalubungin ang mga problemang dadaong Iiwasan ang mga dikya na dulot ng nakaraan Kaya patawad dahil ngayon lang napupuno ang pagkukulang Wag ka mag-alala,matututunan ko din tumalon ng walang alinlangan Susubukan maabot ang dagat na tinatahak mo kahit gaano pa ito kaalat Pero sa ngayon, pasensya muna unang nagpakilala ang takot kaysa sa lakas ng loob Pasensya dahil tinangay tayo ng alon palayo sa isa't isa

30

Alam kong mali ito Kahit ang nasa itaas di sasang-ayon Pero ano nga bang magagawa ko? Pakiramdam ko’y lalong nahuhulog sayo. Nung una at pangalawa di ako sigurado Ngunit sa pangatlong beses? Di ko na mawari ang nadarama Pag-ibig ko sayo’y lalong lumalalim Ang hirap! mali kasi talaga to, minsan iniiwasan kitang kausapin, dumidistansya Hindi dahil sa maygalit ako Subalit yun lang ang paraan ko, Paraan na mabawasan ang pagkahulog sayo Minabuti kong di magpakita ng ilang araw’ “And it’s been weeks” Subalit, lalo lang kitang namimiss. Pag ika’y aking kaharap Hindi ko alam ang sasabihin Hindi ko alam saan ako mag uumpisa Ni hindi nga makatingin ng deretso sayo Oo! Single naman tayong pareho Ngunit sa kabila ng lahat Alam kong hindi pwedeng pilitin Alam kong hindi ka itinadhana sa akin Kung hindi lang ito mali Bakit pa kita pakakawalan? Bakit pa kita iiwasan? Bakit ko pa patatagalin? Ngunit may dahilan ang lahat May ibang plano ang Diyos Plano niya'y ikakabuti nating dalawa Kaya di ako manghihinayang! Dalangin ko sa maykapal Maibsan ang aking nadarama Pagkat tanging ito lamang ang solusyon, Sa puso kong di na dapat umaasa sayo.

0

Apr 11, 2016

Apr 11, 2016 at 2:08 AM UTC

mimiv

SIDE B

Alam kong mali ito Kahit ang nasa itaas di sasang-ayon Pero ano nga bang magagawa ko? Pakiramdam ko’y lalong nahuhulog sayo. Nung una at pangalawa di ako sigurado Ngunit sa pangatlong beses? Di ko na mawari ang nadarama Pag-ibig ko sayo’y lalong lumalalim Ang hirap! mali kasi talaga to, minsan iniiwasan kitang kausapin, dumidistansya Hindi dahil sa maygalit ako Subalit yun lang ang paraan ko, Paraan na mabawasan ang pagkahulog sayo Minabuti kong di magpakita ng ilang araw’ “And it’s been weeks” Subalit, lalo lang kitang namimiss. Pag ika’y aking kaharap Hindi ko alam ang sasabihin Hindi ko alam saan ako mag uumpisa Ni hindi nga makatingin ng deretso sayo Oo! Single naman tayong pareho Ngunit sa kabila ng lahat Alam kong hindi pwedeng pilitin Alam kong hindi ka itinadhana sa akin Kung hindi lang ito mali Bakit pa kita pakakawalan? Bakit pa kita iiwasan? Bakit ko pa patatagalin? Ngunit may dahilan ang lahat May ibang plano ang Diyos Plano niya'y ikakabuti nating dalawa Kaya di ako manghihinayang! Dalangin ko sa maykapal Maibsan ang aking nadarama Pagkat tanging ito lamang ang solusyon, Sa puso kong di na dapat umaasa sayo.

36

Ano bang merong sa iyo at bakit hindi kitang kayang iwan Sa tuwing ikaw ay may hiling, ika'y pinagbibigyan Madaming Gustong Sabihin ngunit hindi alam kung pano sasabihin Mga panahong kailangan ng sasandalan Ikaw ang una kong naisip ngunit napagtanto ko, ako pala'y iniiwasan Dumaan ang ilang araw Tayo'y di na nagpapasinan Gusto sana kitang puntahan kaso ako naman ay iiwasan Hindi pa ba ko sapat? Sapat na bigyan ng oras Sapat na bigyan ng panahon Sapat na bigyan ng pagmamahal? Bakit ba nagkaganito, tanong sa sarili Diba't ang saya saya natin noon? Diba't nangako ka sakin na walang iwanan? pero nasaan na yung pangako mo Pangako **** tuluyan ng napako. Balang araw Ipapamukha ko sayo na kaya ko na, na kaya ko nang tumayo magisa at kayo ko nang kalimutan ka

0

Oct 27, 2017

Oct 27, 2017 at 8:08 AM UTC

colisian

Kaya ko na

Ano bang merong sa iyo at bakit hindi kitang kayang iwan Sa tuwing ikaw ay may hiling, ika'y pinagbibigyan Madaming Gustong Sabihin ngunit hindi alam kung pano sasabihin Mga panahong kailangan ng sasandalan Ikaw ang una kong naisip ngunit napagtanto ko, ako pala'y iniiwasan Dumaan ang ilang araw Tayo'y di na nagpapasinan Gusto sana kitang puntahan kaso ako naman ay iiwasan Hindi pa ba ko sapat? Sapat na bigyan ng oras Sapat na bigyan ng panahon Sapat na bigyan ng pagmamahal? Bakit ba nagkaganito, tanong sa sarili Diba't ang saya saya natin noon? Diba't nangako ka sakin na walang iwanan? pero nasaan na yung pangako mo Pangako **** tuluyan ng napako. Balang araw Ipapamukha ko sayo na kaya ko na, na kaya ko nang tumayo magisa at kayo ko nang kalimutan ka

27

sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan

0

Mar 8, 2011

Mar 8, 2011 at 2:49 AM UTC

maps

KRAS

sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan

24

Paano kung magkita tayo Nang di naman natin pinaplano Ano kayang sasabihin mo O iiwasan mo ba ako Paano kung magkunwari Tumingin sa malayo at magkubli Sa likod ng mga taong nagpapanggap Sa likod ng mga matang naghahanap Pero paano kung tawagin kita Magugulat ka kaya Kung marinig mo Yung dating tawag ko sayo Pero hindi pala ikaw yung nakita ko Yan lang yung nabuo sa isip ko Paano kung isang araw nakatayo ka na sa harap ko Maririnig ko kayang muli yung mga salitang nagpatibok sa puso ko.

0

Oct 3, 2017

Oct 3, 2017 at 11:17 AM UTC

badud

Salubong

Paano kung magkita tayo Nang di naman natin pinaplano Ano kayang sasabihin mo O iiwasan mo ba ako Paano kung magkunwari Tumingin sa malayo at magkubli Sa likod ng mga taong nagpapanggap Sa likod ng mga matang naghahanap Pero paano kung tawagin kita Magugulat ka kaya Kung marinig mo Yung dating tawag ko sayo Pero hindi pala ikaw yung nakita ko Yan lang yung nabuo sa isip ko Paano kung isang araw nakatayo ka na sa harap ko Maririnig ko kayang muli yung mga salitang nagpatibok sa puso ko.

16

May mga gabing ihehele ka ng lumbay. Magpahele ka. Makinig ka sa uyayi nito. Wag **** iiwasan. Magpalambing ka, yapusin mo, at damhin mo. Yakapin mo nang mahigpit hanggang sa kumalas. Dahil minsan, 'yon ang paraan para pakawalan.

0

Dec 4, 2019

Dec 4, 2019 at 7:47 PM UTC

Dahdahng

Uyayi

May mga gabing ihehele ka ng lumbay. Magpahele ka. Makinig ka sa uyayi nito. Wag **** iiwasan. Magpalambing ka, yapusin mo, at damhin mo. Yakapin mo nang mahigpit hanggang sa kumalas. Dahil minsan, 'yon ang paraan para pakawalan.

5

Mahal, samahan mo ko. Iwanan natin ang mundo, Lakbayin natin hanggang dulo, Iiwasan ang lungkot at gulo. Mahal, hawakan mo ang aking kamay. Malayo pa ang ating lalakbayin Kaya pakiusap, Huwag **** bibitawan ang aking kamay. Mahal, huwag kang matakot. Pangako ko di ko bibitawan ang 'yong kamay. Ipikit mo lang iyong mga mata. Tayo'y papalit na sa ating patutunguhan. Mahal, salamat sinamahan mo ko takasan ang mundo na puno ng problema, Muling idilat mo ang iyong mga mata, Sasayaw tayo sa gitna ng mga tala.

0

Nov 2, 2020

Nov 2, 2020 at 10:07 AM UTC

rhosie

Samahan mo ko

Mahal, samahan mo ko. Iwanan natin ang mundo, Lakbayin natin hanggang dulo, Iiwasan ang lungkot at gulo. Mahal, hawakan mo ang aking kamay. Malayo pa ang ating lalakbayin Kaya pakiusap, Huwag **** bibitawan ang aking kamay. Mahal, huwag kang matakot. Pangako ko di ko bibitawan ang 'yong kamay. Ipikit mo lang iyong mga mata. Tayo'y papalit na sa ating patutunguhan. Mahal, salamat sinamahan mo ko takasan ang mundo na puno ng problema, Muling idilat mo ang iyong mga mata, Sasayaw tayo sa gitna ng mga tala.

15

Ngayong lumipas na ang temang nakasanayan Silip banayad sa kahapong dagliang dumaan Pikit man ang mata, alaala naman ay pabulong Hikahos sa hanging hindi naman tunay na yumao Niyaring tinapos ang kasalukuyan sa halina't Imahe ng kapayapaan sa kabilang daungan Lingid sa ibabaw ng katinuan na ang bangka Lumutang man ay di masasakyang tuluyan Bigkas ay mga hikbi sa bawat pagsulong Hanggat ang biyak ay hindi tuluyang magtagpo Sa harap ng dahas at galit ng ilog sa pagitan Paglubog ng liwanag ay syang di maiiwasan Niyaring tinapos ang kasalukuyan sa halina, Silip banayad sa kahapong dagliang dumaan Sa harap ng dahas at galit ng ilog sa pagitan Pagkalunod sa sariling luha'y syang di iiwasan

0

Nov 21, 2020

Nov 21, 2020 at 3:43 AM UTC

kentdlr13

Sa Kabilang Daungan

Ngayong lumipas na ang temang nakasanayan Silip banayad sa kahapong dagliang dumaan Pikit man ang mata, alaala naman ay pabulong Hikahos sa hanging hindi naman tunay na yumao Niyaring tinapos ang kasalukuyan sa halina't Imahe ng kapayapaan sa kabilang daungan Lingid sa ibabaw ng katinuan na ang bangka Lumutang man ay di masasakyang tuluyan Bigkas ay mga hikbi sa bawat pagsulong Hanggat ang biyak ay hindi tuluyang magtagpo Sa harap ng dahas at galit ng ilog sa pagitan Paglubog ng liwanag ay syang di maiiwasan Niyaring tinapos ang kasalukuyan sa halina, Silip banayad sa kahapong dagliang dumaan Sa harap ng dahas at galit ng ilog sa pagitan Pagkalunod sa sariling luha'y syang di iiwasan

16

naalala mo pa ang mga masayang araw? na sa bahay niyo'y lagi kitang dinadalaw Oo suot suot ko yung damit ko na dilaw na tumeterno sa sa inyong ilaw nakakatawang isipin dahil sa mga masasayang kwentuhan natin kalaliman na ng gabi kung tayo'y abutin pero ang sabi mo ang gabi'y atin ng sulitin mga tawa mong walang humpay kasabay ng paghampas ng iyong kamay yun lang naman ang aking hinihintay ang mga tawa't ngiti mo na hindi nakakaumay pero tila lahat ay naglaho ika'y biglang umiwas at nagbago hindi ko alam kung bakit at papaano ako'y iniwan ng walang abiso puso ko'y parang binugbog na sinalang sa apoy at sinunog mundo ko'y binasag at dinurog na tanging natira nalamang ay bubog pero ang lahat ay nagbabago sa rehas ng nakaraan ayokong mabilanggo iiwasan ng magpakagago sa minahal ko't ako'y itinago

0

Jan 4, 2020

Jan 4, 2020 at 12:13 AM UTC

kev-catsi

Rehas ng Nakaraan

naalala mo pa ang mga masayang araw? na sa bahay niyo'y lagi kitang dinadalaw Oo suot suot ko yung damit ko na dilaw na tumeterno sa sa inyong ilaw nakakatawang isipin dahil sa mga masasayang kwentuhan natin kalaliman na ng gabi kung tayo'y abutin pero ang sabi mo ang gabi'y atin ng sulitin mga tawa mong walang humpay kasabay ng paghampas ng iyong kamay yun lang naman ang aking hinihintay ang mga tawa't ngiti mo na hindi nakakaumay pero tila lahat ay naglaho ika'y biglang umiwas at nagbago hindi ko alam kung bakit at papaano ako'y iniwan ng walang abiso puso ko'y parang binugbog na sinalang sa apoy at sinunog mundo ko'y binasag at dinurog na tanging natira nalamang ay bubog pero ang lahat ay nagbabago sa rehas ng nakaraan ayokong mabilanggo iiwasan ng magpakagago sa minahal ko't ako'y itinago

24

Kapag naiinis, pipikit mata nalang Hihinga ng malalim, saka pakakawalan Hindi na makikipagtalo pa, Problema ay iiwasan na Sa dilim nalang nakikita parin ang pagkadismaya Pagod na sa nilalakarang kalye Walang laman ang isip kundi ikaw At patapos na ang ating gabi Ngunit musmos parin, mistulang ligaw Pinili **** magtago

0

Jan 4, 2019

Jan 4, 2019 at 8:41 AM UTC

youraverageAL

Hanap ka

Kapag naiinis, pipikit mata nalang Hihinga ng malalim, saka pakakawalan Hindi na makikipagtalo pa, Problema ay iiwasan na Sa dilim nalang nakikita parin ang pagkadismaya Pagod na sa nilalakarang kalye Walang laman ang isip kundi ikaw At patapos na ang ating gabi Ngunit musmos parin, mistulang ligaw Pinili **** magtago

13