"hopen" poems
I wish i could just hit you with this writers block.. its the only solid thing that remains on my watch, besides the useless clock and you telling me to stop so i act not positive but only for the thought of my cause. turning rights into wrongs for the darkness is comfort, barrying my head in the dirt So i could think from down under. forgetting where thunder comes from i throw the block over my shoulder and continue to silently soldier my way threw this old curse of lost words.. I've never asked them why it hurts. Just continue to suffer hopen these verbs will work them selves out with an open stir from the colapse of my souls worth.. living dead i relapse on the feeling of hearing some critiqued work. So i write from another artists eyes, relizing the potential of my vocal instrument on a low pitch cure. EARTHH BOUND
Nov 5, 2013
Nov 5, 2013 at 5:18 PM UTC
I wish, expect, and look forward to…
Word of unknown origin,
Thought to be of general Low Germanic origin
hopia
hopen
hoffen
Suggestions abound
A connection with hop –
To offer leaps of expectation.
I shout:
Let it not be grounded and be transformed in
Despair!
From Latin
De – without
And
Sperare – to hope
Jul 21, 2011
Jul 21, 2011 at 7:56 AM UTC
Hologram (translated)
Wary and full of hunger, we lie
the rumor of Love
with such haste
for physicality,
the urgency to embrace
blurs our faces
Reluctantly, we find
there is truth in tenderness.
But like former convicts
unpracticed in honesty,
we let it slip between the bars
of doubt
We’re not living we just
flutter
and hope to touch something real.
Hologram (origineel)
Vol van leegte liegen we
het gerucht van liefde
met zo’n smacht
naar tastbaarheid,
gezichten vervaagd
door de haast
om te omhelzen
Doch aarzelend wanneer
dichtbij, de tederheid
glipt voorbij
aan deze voormalige gevangenen,
ongeoefend in eerlijkheid
tussen tralies van twijfel
Wij leven niet, wij zweven
en hopen
iets echts aan te raken
Jan 27, 2015
Jan 27, 2015 at 3:53 PM UTC
Dont recongnize me thats ok..Ill make you see,...
i dont do this for my name i do this so you see...
blinded eyed people im hopen that i can heal...
This is brialle that im writting hopen that you just feel...
Every word that Im saying even if you cant hear...
Sometimes to see u just need to shed a couple tears..
.dirt in your eyes distraction from whats ahead...
For He keeps you alive your the reasons why... He Bled..
im just a messenger, just another type sinner...
Writting in your Languge, Yeah the dude delivers...
So I open up my mouth, but Im not he who speaks...
For He gave me what to say, You just hear it in my speech...
So what is it aboout me, that makes you want to be like me??..
What you see is not me, i just need You to believe Thee...
#Icantcontrolthis
Jan 20, 2012
Jan 20, 2012 at 8:35 AM UTC
I sleep with the window open
so in the night
hope might float in
Apr 28, 2024
Apr 28, 2024 at 2:24 PM UTC
Help me pick up the pieces so broken,
Its vicious shards cackling maliciously when trodden,
All I can do is wait and hopen,
My mind alert, my eyes wide-open.
/rahel/
Aug 1, 2019
Aug 1, 2019 at 1:12 AM UTC
Aan het einde van de week
moet ik naar een evenement,
dat mij bij beslissen leek
leuk te worden. Je kent
het wel, niet iedereen
en je moet veel doen
alsof, acteren.
Die moed kan keren
want het was zo druk,
het was vermoeiend op het werk,
'k had niet veel geluk
in de les of in de kerk
om op te letten, bij te blijven,
goal te getten.
Helaas, ik heb al toegezegd,
mijn vat is op en ik wil slapen,
ik wil rusten, voldoening geven
aan mijn eigen lusten.
Afgezegd,
gezwegen en belegen, leven
alle mensen verder
en ben ik heel tevreden
dat ik nog net genoeg had
in dat vat om te zeggen
dat het enige wat ik wilde,
mezelf erbij neerleggen
en hopen dat jullie
er niet te zwaar aan tilden.
Oct 23, 2019
Oct 23, 2019 at 8:07 PM UTC
Er zijn van die momenten waarop je wereld instort
De grond davert onder je voeten
De lucht wordt uit je longen gezogen
En het wordt zwart voor je ogen
Op die momenten besef je dat je alleen bent
in een wereld vol mensen,
dat iedereen vooruit gaat
terwijl jij vastzit
En met elke stap die je probeert te zetten,
vertel je jezelf dat je bent waar je moet zijn,
dat je daar thuishoort
Maar toch blijf je hopen
dat iemand voor je zal terugkeren,
je bij de hand neemt
en je vooruit trekt.
Maar elke dag zak je iets dieper in de grond
Tot je helemaal wordt opgeslokt
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:13 AM UTC
Iedereen danst
de ruimte is gevuld met muziek
overal **** ik gelach
mensen omarmen elkaar
en hopen dat de muziek nooit stopt
In een hoekje van de zaal zit ik
Ik ben niet gekomen om te dansen
Maar waarom dan wel?
Misschien hoopte ik toch
dat iemand me ten dans zou vragen
Mijn gedachten worden onderbroken
door twee glasheldere ogen die me hoopvol aankijken
Een hand vraagt me om te dansen
en ik neem ze dankbaar vast
We dansen de hele avond
en de hele nacht
zelfs als de muziek stopt
laten we elkaar niet los
Maar plots begin je te vervagen
en word ik weggerukt
Ik word wakker
en het enige wat er nog van je overblijft
is een vage herinnering
en voeten die moe zijn van het dansen
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:17 AM UTC