"bakod" poems - Hello Poetry

Nakayanan **** mag-isa, Nalagpasan **** hindi lumuha, Bakit sasabihin **** pagod na ako? Hinarap mo ang bagyo, Nilangoy mo ang delubyo, Ngayon, sasabihin **** pagod na ako? Sinangga mo ang naglalakihang sibat, Inilagan mo ang sunod-sunod na bala, Bakit ngayon, napapagod ka? Tinakasan mo ang dilim, Hinabol mo ang liwanag, Ngayong matatag ka na, saka ka pa mapapagod? Isipin **** hindi lang ikaw ang tao sa mundo, Alalahanin mo ang pamilya't kaibigan mo, Sila rin pasan-pasan ang bigat na dala mo. Buong buhay ka mang mapagod, Basta't sa Diyos huwag kang tatalikod, Dahil Siya ay laging nasa iyong bakod.

0

May 15, 2016

May 15, 2016 at 5:16 PM UTC

eugene

Huwag Kang Mapagod

Nakayanan **** mag-isa, Nalagpasan **** hindi lumuha, Bakit sasabihin **** pagod na ako? Hinarap mo ang bagyo, Nilangoy mo ang delubyo, Ngayon, sasabihin **** pagod na ako? Sinangga mo ang naglalakihang sibat, Inilagan mo ang sunod-sunod na bala, Bakit ngayon, napapagod ka? Tinakasan mo ang dilim, Hinabol mo ang liwanag, Ngayong matatag ka na, saka ka pa mapapagod? Isipin **** hindi lang ikaw ang tao sa mundo, Alalahanin mo ang pamilya't kaibigan mo, Sila rin pasan-pasan ang bigat na dala mo. Buong buhay ka mang mapagod, Basta't sa Diyos huwag kang tatalikod, Dahil Siya ay laging nasa iyong bakod.

18

Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo

0

Dec 4, 2018

Dec 4, 2018 at 7:27 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #7

Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo

16

Kapag natataruk mo na ang tanging ibig Magawi sana sa pintuan muli Sa dampang giba-giba Ngunit tatahakin mo muna ang mga madawag na landas Kung pagod na't nagbubuntong hininga Magpahinga sa puno ng mangga Ang lilim nito'y aking kalinga Sa iyo kahit hindi naging tayong dalawa Mag ingat ka sana sa mga malalaking bato Baka matisod ka sinta ko Lumakad ka nang mabini Di ako mainipin para ika'y magmadali Dahan-dahan na dumaplas sa kawayan na matinik baka sumalubsob Sa balat **** manipis na parang sanggol Sapagkat sinadya na ginawang bakod Kapag natatanaw na ang aking tirahan Tawagin mo sana ang unang pangalan Para agad kong malaman Sa boses **** malamig sinlamig ng tag-ulan Malalaman na ikaw na yan giliw di na bibitawan

0

Sep 3, 2019

Sep 3, 2019 at 6:55 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #76

Kapag natataruk mo na ang tanging ibig Magawi sana sa pintuan muli Sa dampang giba-giba Ngunit tatahakin mo muna ang mga madawag na landas Kung pagod na't nagbubuntong hininga Magpahinga sa puno ng mangga Ang lilim nito'y aking kalinga Sa iyo kahit hindi naging tayong dalawa Mag ingat ka sana sa mga malalaking bato Baka matisod ka sinta ko Lumakad ka nang mabini Di ako mainipin para ika'y magmadali Dahan-dahan na dumaplas sa kawayan na matinik baka sumalubsob Sa balat **** manipis na parang sanggol Sapagkat sinadya na ginawang bakod Kapag natatanaw na ang aking tirahan Tawagin mo sana ang unang pangalan Para agad kong malaman Sa boses **** malamig sinlamig ng tag-ulan Malalaman na ikaw na yan giliw di na bibitawan

22

Sa pagbuka ng liwayway Kasabay ng sikat ng araw Na dumadampi sa aking Mga panaginip na ligaw Minsan, sa aking pagbangon Kasabay ng pagbawi ng unos At paglubog ng ngiti Ay mga luhang kusang umaagos Minsan, sa kabila ng aking Pagtingin at pagtalikod Ay nawawasak ang aking Mga matatatag na bakod Paminsan minsan, Naalala kita... tayo, Naalala ko ang bawat lambing Ng mga binitawang pangako Minsan, bumubukas ang mga sugat Minsan, lumalala ang bigat Minsan, bunabalik ang nakaraan Minsan, bumabaliko ang daan Paminsan minsan, nakikita kita Sa bawat sulok ng aking ala ala.

0

Aug 1, 2018

Aug 1, 2018 at 8:13 PM UTC

chris-balase

Paminsan minsan

Sa pagbuka ng liwayway Kasabay ng sikat ng araw Na dumadampi sa aking Mga panaginip na ligaw Minsan, sa aking pagbangon Kasabay ng pagbawi ng unos At paglubog ng ngiti Ay mga luhang kusang umaagos Minsan, sa kabila ng aking Pagtingin at pagtalikod Ay nawawasak ang aking Mga matatatag na bakod Paminsan minsan, Naalala kita... tayo, Naalala ko ang bawat lambing Ng mga binitawang pangako Minsan, bumubukas ang mga sugat Minsan, lumalala ang bigat Minsan, bunabalik ang nakaraan Minsan, bumabaliko ang daan Paminsan minsan, nakikita kita Sa bawat sulok ng aking ala ala.

22

Ako'y kakatok sa pintuan ng Diyos Dala-dala ang mga kasalanang inipon Sa paglalakad Tangan-tangan ang pagsisisi At labis na pangamba Na baka sa bakod pa lamang ng hardin Ay tanaw ko nang sarado ang Pintuan ng Maykapal Ako'y tatangis na parang paslit Sa mga panahong alam kong gawin ang tama Pero ipinilit na mali Ako'y nagsusumamong pakinggan Ang mga panalangin para sa kamag-anak Gabayan sana ang minamahal na nahihimbing Naghihikahos kong ipinagdarasal Ang aking kaluluwa Kasama ng bawat putik at sangsang na nakadikit Bawat pintas at kahambugan Ako sana'y pagbuksan muli ng pinto O Diyos na makapangyarihan

0

Jun 25, 2020

Jun 25, 2020 at 7:39 AM UTC

Elbrus010

Munting Samba

Ako'y kakatok sa pintuan ng Diyos Dala-dala ang mga kasalanang inipon Sa paglalakad Tangan-tangan ang pagsisisi At labis na pangamba Na baka sa bakod pa lamang ng hardin Ay tanaw ko nang sarado ang Pintuan ng Maykapal Ako'y tatangis na parang paslit Sa mga panahong alam kong gawin ang tama Pero ipinilit na mali Ako'y nagsusumamong pakinggan Ang mga panalangin para sa kamag-anak Gabayan sana ang minamahal na nahihimbing Naghihikahos kong ipinagdarasal Ang aking kaluluwa Kasama ng bawat putik at sangsang na nakadikit Bawat pintas at kahambugan Ako sana'y pagbuksan muli ng pinto O Diyos na makapangyarihan

20

Malambot ang kalimbahin, talulot ng bulaklak na rosas, tamang-tama sa pagpapagaan ng masakit na pakiramdam ng puro pasâ at bugbog-saradong lila ng sugatang puso ng isang bansa - sinugatan ng mga taon ng panggagahasa ng mga pulitiko, at panghahalay sa ekonomiya at lipunan. Nagpapagaling ang kalimbahin. Tamang timpla ang kalimbahin ng matingkad na pulang dugo, inialay ng mga bayani, nag-aalab sa banal na pag-ibig, pagnanasang lumaban para sa kalayaang tila napakailap sa lahing puno ng kasawian at ng dalisay na puting diwa ng mga duminig sa tawag ng sambayanan di alintana ang sarili, busilak tulad ng papel na walang sulat, na sa ibabaw n’ya ay mahihiyang maglapat ang isang makata ng mga talatang sambay-bakod kumbaga. Masaklaw ang kalimbahin. Maliwanag ang kalimbahin litaw na litaw sa tila itim ng gabing pinakamadilim sa ating sinalantang kapuluan, at sa malabo, lalong kumukupas na pangungunyapit ng bughaw-lilang kalangitan subalit may sumisilip na’t nagpapalakas-loob na sinag ng dilaw na araw muli, nababanaag ang bagong Pag-asa ay binabasag ang nakabalot na karimlan, nagbabadya, ibinabaybay ang ating kaligtasan bilang isang bayan – At kalimbahin ang kulay ng bukang-liwayway.

0

Oct 27, 2021

Oct 27, 2021 at 7:58 AM UTC

JunLit

Kalimbahin

Malambot ang kalimbahin, talulot ng bulaklak na rosas, tamang-tama sa pagpapagaan ng masakit na pakiramdam ng puro pasâ at bugbog-saradong lila ng sugatang puso ng isang bansa - sinugatan ng mga taon ng panggagahasa ng mga pulitiko, at panghahalay sa ekonomiya at lipunan. Nagpapagaling ang kalimbahin. Tamang timpla ang kalimbahin ng matingkad na pulang dugo, inialay ng mga bayani, nag-aalab sa banal na pag-ibig, pagnanasang lumaban para sa kalayaang tila napakailap sa lahing puno ng kasawian at ng dalisay na puting diwa ng mga duminig sa tawag ng sambayanan di alintana ang sarili, busilak tulad ng papel na walang sulat, na sa ibabaw n’ya ay mahihiyang maglapat ang isang makata ng mga talatang sambay-bakod kumbaga. Masaklaw ang kalimbahin. Maliwanag ang kalimbahin litaw na litaw sa tila itim ng gabing pinakamadilim sa ating sinalantang kapuluan, at sa malabo, lalong kumukupas na pangungunyapit ng bughaw-lilang kalangitan subalit may sumisilip na’t nagpapalakas-loob na sinag ng dilaw na araw muli, nababanaag ang bagong Pag-asa ay binabasag ang nakabalot na karimlan, nagbabadya, ibinabaybay ang ating kaligtasan bilang isang bayan – At kalimbahin ang kulay ng bukang-liwayway.

38

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

0

Nov 8, 2019

Nov 8, 2019 at 5:14 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako IX

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

31