Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
 
 Jun 2016 Mark Ipil
Isabelle
Helmet
 Jun 2016 Mark Ipil
Isabelle
Helmet
isinuot hindi sa ulo
kundi sa puso.

Kung sakaling maaksidente,
sa pag-ibig
di gaano ang sakit
di gaano ang sugat

Helmet
para sa puso
para di mabasag
para di madurog

Helmet
para sa puso

Helmet
kailangan ko
yung matibay
yung di mababasag
Helmet
para sa puso ko
Kung ano anong naiisip ko. Di makatulog.
A raven knows all
Silent watcher, it speaks low
for eons onward
Bakit 'di pa tanungin
ang aking ngala't numero
at 'di lang ang petsa't
anong sinabi ng ****?

Bakit 'di pa alamin
ang pintig ng puso kong
inip na inip
nang maghintay sa iyo?

Bakit hanggang tingin?
Bakit hanggang ngiti?
Aking pag-ibig,
sinta, batid
mo na ba rin?

Bakit umiiwas;
bakit natatahimik -
bakit sa tuwina'y
lagi kang walang imik?

Para kay seatmate
na 'di ako pansin.
'Di mabatid,
'di mabalingan ng tingin.

'Di mo ba alam na sa bawat
wanfort na ihinihingi
*ay naitatangay nang utay-utay
ang aking puso't damdamin?
more over callherangela.tumblr.com
 Oct 2015 Mark Ipil
NV
msg delivered
 Oct 2015 Mark Ipil
NV
01:52 am
have you ever asked yourself like why you so lonely?*

01:53 am
or empty?

that maybe you give too much of your essence to people and never leave any of you for yourself

01:55 am
i know i do

02:05 am
and like that's maybe why i get so attached to humans

because in them,
i find myself


02:07 am
i need to change, because things shouldn't be this way

02:10 am
but it's hard sometimes you know, when most days you don't leave the house because you feel unworthy of the space you take up

02:16 am
so you'd much rather disintegrate into soil because you've become all too familiar with people stepping over you and admiring the outcome of your beauty but never the roots of your pain

02:19 am
i spend so much effort watering people in order for them to grow and hardly get enough sun shine to feed my own soul

02:25 am*
because i don't know how to do anything else but care for everyone but myself
Tama na. ilang beses ko pa bang uulitin sa sarili ko ang tama na. Tama na sa pag-asa na maaaring mahalin rin niya ako. Tama na na lagging ako lang ang nagmamalasakit pero sa huli’y masasaktan ka lang. Tama na na lagi akong nagbibigay at siya’y kuha nang kuha lang. Tama na na lagi akong talunan sa bawat paglundag. Tama na na lagi akong umiibig at sa dulo’y sasabihing “kaibigan lang kita”.
Tama na siguro na marami nang beses na lagi akong nagpakatanga para sa’yo. Tama na siguro na lagi na lang akong umaasa na darating ka sa pintuan at sasabihing iba na ang iyong nararamdaman. Tama na rin siguro ang lagi kong pag-aalala kung “nasaan ka na?”, “kumain ka ba?”, “may payong ka bang dala bilang pananggalang sa malakas na ulan?”. Tama na siguro na lagi akong naging yaya, ina o alalay mo sa bawat bagay. Tama na siguro yung ginawa kong paninilbihan sa among ‘di naman ako sinuklian ng kahit ano. Tama na siguro na tigilan ko na itong ambisyon na ipinaiiral ko, ilusyon na maaaring maging tayo.
Naaalala ko, oo naaaalala ko ang mga bagay na pinagsaluhan natin. Naaalala ko noong una kitang nakilala, naaalala ko kung papaanong wala kang takot na sumama sa akin upang tuklasin ang isang lugar na ‘di ka pa pamilyar at ‘di mo pa alam. Naaalala ko ang pagtataya mo at tiwala na totoo ang mga pinagsasabi ko at dadalhin kita sa tamang lugar na ipinangako ko. Naaalala ko kung papaanong naloko ako sa kakatawa sa mga corny **** jokes. Naaalala ko yung panonood natin ng pelikula nang sabay at tititigan mo ako at tititigan din kita nang palihim. Oo naaalala ko pa ‘yun, at oo tinititigan kita kasi nabihag ako ng mga mata **** mapungaw, tila humihingi ng atensyon at pagmamahal. At oo, naaalala ko pa yung araw na tinext mo ako at agaran kang pumunta kung nasaan ako kahit malakas ang buhos ng ulan at dumating kang basang-basa. Naalala ko kung paano ako tuluyang nahulog sa’yo sa ginawa **** sakripisyo na maaari ka namang pumunta sa iba, ngunit pinili mo akong makasama.
Pero kung akala kong masaya at wala nang makakapigil sa ating dalawa, nagising ako mula sa isang realidad. Nagising akong ‘di pala totoo ang mga nakita ko. Nagising ako na wala ka sa piling ko. Nagising ako na ang lahat ng iyon pala ay isang malaking ilusyon. Nagising ako, masakit ang damdamin at namamaga ang mga mata mula sa paghimbing dahil sa kaiiyak. Nagising akong ‘di pala totoo ang panaginip na pinaniwalaan kong totoo. Nagising ako na ‘di mo pala mahal ako. Nagising ako sa tinig ng boses **** nagsasabing “mahal kita, pero kaibigan lang”.
Kaya ganun, wala akong magawa kun’di ang magmukmok sa sulok ng kuwartong dating puno ng saya at tawanan nating dalawa. Nanatili ako sa lugar kung saan tayo nanood at nagtabing dal’wa. Nanatili ako sa lugar kung saan mo ako pinuntahan kahit napakalakas ng ulan. Nanatili ako at nag-isip bakit kaya at bakit ikaw pa. nananatili at mananatili ako rito hangga’t ‘di pa rin malinaw sa akin ang lahat.
Bakit ba ng hilig kong magmahal? Bakit ba mahilig akong tumaya o sumugal? Bakit ba lagi ko na lang napagkakamalian ang galaw ng iba bilang isang mas malalim pa? Bakit ako nabibihag sa mga salita at gawa na ilusyon lamang pala? O baka naman sadya lang akong tanga. Baka sadya talagang kaibigan lang ang ipinakikita mo noong una, pero mali ang pagkakaintindi ko dahil ‘di ko pa nararanasan ang umibig nang mas higit pa.
Pasensya na sa mali kong pagbasa. Pasensya na at nagawa kitang mahalin bilang kaibigan. Pasensya dahil inakala kong mamahalin mo rin ako tulad ng pagmamahal ko sa’yo. Pasensya na sa aking damdaming tila mahilig lang talagang magmahal nang lubusan. Patawad na ‘di nabasa ang nais mo. Patawad na ‘di ko pa rin matanggap na hanggang magkaibigan lang tayo. Patawad marahil dahil ang sinasabi ng puso ko’y hanggang “magKA-ibigan” lang tayo.
 Oct 2015 Mark Ipil
inggo
Dahil
 Oct 2015 Mark Ipil
inggo
Kumapit ka sa isang patalim
Paano mo ito naaatim?
Sadyang di napansin sa katagalan
Ang humuhupa kong kaligayahan

Sa patalim ng pagmamahal ako ang nasa hawakan
Sobra na ang pagdurusa mo kaya ito'y binitawan
Mga isinakripisyo mo'y di na kayang pantayan
Kaya ako'y humiwalay nang makalipat ka sa hawakan
4th collaboration with my friend Angge and Taki.
sequel of "Bakit" (http://hellopoetry.com/poem/1406975/bakit/)
 Sep 2015 Mark Ipil
inggo
Hindi ito para sayo
Para to sa akin
Para patahanin
Ang puso kong iyakin

Hindi ito para sayo
Para to sa paghilom ko
Para to sa muling pagbuo
At sa bagong landas na tatahakin
Hanep na yan
Nang dahil dyan,
Tiwala ay nagkalamat
Pero ako ay magpapasalamat
Kung ikaw ay mananatili
At hindi magpapatali
Sa mga bagay na hindi dapat
At hindi na dapat na ilapat
Sa buhay natin
Na magbibigay sa atin
Ng kirot at hapdi,
Ng sakit at hikbi.
Salamat
Next page