"umapaw" poems - Hello Poetry

Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.

0

May 23, 2016

May 23, 2016 at 12:58 PM UTC

BrixArtan

Plaza Maestranza

Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.

44

Sa hinaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Nang saglit Di ko mainitindihan ang langit. Kung paano niyang iniluha Ang bigat ng bawat kahapon Ng natuyo niyang pusong Pinigilang umagos Sa mahabang panahon. Tumangis siya Nang malakas Dahil di niya maamin At di niya matanggap Ang itinakda **** pagwawakas. Sa kakarampot niyang pag-asa na babalik ka rin. Ngayong gabi. Ang kanyang napili Na ibulalas ang lahat Sa pag-aakalang Tulog na ang lahat Lahat ng mata’y nakapikit. At wala nang makakarinig Ng pagtangis Na mayroong balang-araw Na katabi mo siyang Mahihimbing. Ngunit nagkamali siya. Saan nga ba tutungo Matapos niyang iluha Ang lahat sa lupa Na aanurin Patungo sa puso **** Kinakain ng pangungulila. Sa hinahaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Subalit saglit Marahil ay ayaw niya Nang makasakit. O gusto ka lang niya damayan Sa gabing Wala ka nang ibang inisip Kung bakit ka niya iniwan O paano ka niyang nagawang saktan Kung paano sinira Ang bawat pangakong Binitiwan. At kung paanong di mo masabi Ang tunay **** nararamdaman. Kaya sa susunod Na iiyak ang langit Kapag malamig ang gabi At pangalan niya Ang tanging kayang bigkasin Ng mapuputla **** labi Ay patuluyin mo siya. Hayaan mo siyang umapaw Hayaan **** bahain ka At tuluyang ambunan Ang natutuyo mo ng puso. Makipagsayaw ka Kung kinakailangan Nais ka lang niyang damayan Gusto niya rin ng karamay.

0

Dec 28, 2015

Dec 28, 2015 at 4:47 AM UTC

forevertwentywang

Sa Tuwing Uulan, Kapag Gabi...

Sa hinaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Nang saglit Di ko mainitindihan ang langit. Kung paano niyang iniluha Ang bigat ng bawat kahapon Ng natuyo niyang pusong Pinigilang umagos Sa mahabang panahon. Tumangis siya Nang malakas Dahil di niya maamin At di niya matanggap Ang itinakda **** pagwawakas. Sa kakarampot niyang pag-asa na babalik ka rin. Ngayong gabi. Ang kanyang napili Na ibulalas ang lahat Sa pag-aakalang Tulog na ang lahat Lahat ng mata’y nakapikit. At wala nang makakarinig Ng pagtangis Na mayroong balang-araw Na katabi mo siyang Mahihimbing. Ngunit nagkamali siya. Saan nga ba tutungo Matapos niyang iluha Ang lahat sa lupa Na aanurin Patungo sa puso **** Kinakain ng pangungulila. Sa hinahaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Subalit saglit Marahil ay ayaw niya Nang makasakit. O gusto ka lang niya damayan Sa gabing Wala ka nang ibang inisip Kung bakit ka niya iniwan O paano ka niyang nagawang saktan Kung paano sinira Ang bawat pangakong Binitiwan. At kung paanong di mo masabi Ang tunay **** nararamdaman. Kaya sa susunod Na iiyak ang langit Kapag malamig ang gabi At pangalan niya Ang tanging kayang bigkasin Ng mapuputla **** labi Ay patuluyin mo siya. Hayaan mo siyang umapaw Hayaan **** bahain ka At tuluyang ambunan Ang natutuyo mo ng puso. Makipagsayaw ka Kung kinakailangan Nais ka lang niyang damayan Gusto niya rin ng karamay.

64

Kalong ng kanyang ina ang isang labing anim na taong gulang na binatilyo. Basang-basa. Nangingitim ang mukha at di na humihinga. Patay na yata. Nakuryente siya habang ini-aakyat ang black and white na telebisyong kasasangla lang ng isang magsasakang magpapa-check-up sa PGH- sa ikalawang palapag ng kanilang 5 square meter na tahanan. May bagyo noon. Super. At umapaw ang ilog. Ang sabi sa radyo nakataas na ang signal no.3 sa buong Central Luzon. Nag-iisip pa rin siya (ang ina) habang binabagtas ng sinasakyan nilang rubber boat na kulay dilaw ang daan papuntang evacuation center. Hindi na niya nagawang magsuklay at mag-suot ng bra. Kalong niya ang kanyang binatilyong pangarap mag-aral sa Maynila- na kanya ngayong ipinagluluksa. Sa Maynila, sa isang pamantasang kulay langit ang pasukan at labasan, nagdiriwang ang mga paang patungo sa Robinsons. Alas dose. Cut ang klase. #WalangPasok.

0

Aug 2, 2015

Aug 2, 2015 at 12:50 PM UTC

stum-casia

Tumanggi ang Inang Mailagay sa Bodybag ang Kanyang Anak, Kakalungin na Lang Daw Niya

Kalong ng kanyang ina ang isang labing anim na taong gulang na binatilyo. Basang-basa. Nangingitim ang mukha at di na humihinga. Patay na yata. Nakuryente siya habang ini-aakyat ang black and white na telebisyong kasasangla lang ng isang magsasakang magpapa-check-up sa PGH- sa ikalawang palapag ng kanilang 5 square meter na tahanan. May bagyo noon. Super. At umapaw ang ilog. Ang sabi sa radyo nakataas na ang signal no.3 sa buong Central Luzon. Nag-iisip pa rin siya (ang ina) habang binabagtas ng sinasakyan nilang rubber boat na kulay dilaw ang daan papuntang evacuation center. Hindi na niya nagawang magsuklay at mag-suot ng bra. Kalong niya ang kanyang binatilyong pangarap mag-aral sa Maynila- na kanya ngayong ipinagluluksa. Sa Maynila, sa isang pamantasang kulay langit ang pasukan at labasan, nagdiriwang ang mga paang patungo sa Robinsons. Alas dose. Cut ang klase. #WalangPasok.

26

Paano na lamang kaya, katanungang hindi kayang isalita? Naka-lihim na lamang ba sa bawat titik ng tula? Hanggang kailan? Hanggang saan? Katanungan na lamang na idinadaan sa matatalinhagang katha. May sariling himig patungkol sa pag-ibig ngunit bakit nag-dadalawang isip na ipahiwatig mula sa aking bibig? Sa mga sandaling ito, wala pa dalaw ng antok, Narito at nag-papawihatig nang muli ang lantarang pag-hanga. Madalas ipinapakisuyo sa matatalinhagang salita, sa bawat tayutay at saknong na may lantay at tugma. Lakas ng loob nawa'y magpanhik ka nang ako'y wala nang kinikimkim at hinihibik sa langit. Halos umapaw na, baka 'di na yata kayanin pa. Panalangin ko na iyong mamalas, na laging winiwika ko'y pangalan mo magpa-hanggang wakas.

0

Feb 28, 2020

Feb 28, 2020 at 8:29 PM UTC

jon-jubail-b-aquino

Hanggang Wakas

Paano na lamang kaya, katanungang hindi kayang isalita? Naka-lihim na lamang ba sa bawat titik ng tula? Hanggang kailan? Hanggang saan? Katanungan na lamang na idinadaan sa matatalinhagang katha. May sariling himig patungkol sa pag-ibig ngunit bakit nag-dadalawang isip na ipahiwatig mula sa aking bibig? Sa mga sandaling ito, wala pa dalaw ng antok, Narito at nag-papawihatig nang muli ang lantarang pag-hanga. Madalas ipinapakisuyo sa matatalinhagang salita, sa bawat tayutay at saknong na may lantay at tugma. Lakas ng loob nawa'y magpanhik ka nang ako'y wala nang kinikimkim at hinihibik sa langit. Halos umapaw na, baka 'di na yata kayanin pa. Panalangin ko na iyong mamalas, na laging winiwika ko'y pangalan mo magpa-hanggang wakas.

33

Tahimik na tubig na laging kinukutaw Waring pinupuno hanggang sa umapaw Ang kung dilim ay nangingibabaw Magtakang papatayin ko ang aking ilaw Lumulubog sa maalon na panahon Nasasawi sa bawat pagkakataon Wagi sa araw ay hindi lagi ganoon Sa pagsapit ng gabi luray kung magkataon Sa pisi ay sagabal ang tingin Sa kapayapaan sarili'y binibitin Sa taga na walang sawang aaliwin Naglalaro kaya hindi puputulin Saksi sa paglubog ang araw at buwan Sa mga matang lubos nang natuyuan Itatago ang musmos ng tuluyan At ilalabas ang isang makapangyarihan Ang malamig na walang inaasahan At hindi mag-iinit sa bawat kinabukasan Ang bawat sugat ay tinutuluyan Gaya ng tahimik na tubig sa dalampasigan JGA

0

Dec 27, 2021

Dec 27, 2021 at 9:49 PM UTC

pusang-tahimik

Tubig

Tahimik na tubig na laging kinukutaw Waring pinupuno hanggang sa umapaw Ang kung dilim ay nangingibabaw Magtakang papatayin ko ang aking ilaw Lumulubog sa maalon na panahon Nasasawi sa bawat pagkakataon Wagi sa araw ay hindi lagi ganoon Sa pagsapit ng gabi luray kung magkataon Sa pisi ay sagabal ang tingin Sa kapayapaan sarili'y binibitin Sa taga na walang sawang aaliwin Naglalaro kaya hindi puputulin Saksi sa paglubog ang araw at buwan Sa mga matang lubos nang natuyuan Itatago ang musmos ng tuluyan At ilalabas ang isang makapangyarihan Ang malamig na walang inaasahan At hindi mag-iinit sa bawat kinabukasan Ang bawat sugat ay tinutuluyan Gaya ng tahimik na tubig sa dalampasigan JGA

21

Gusto ko na rin umuwi, humimbing, manahan, sa tugtog niya, sa tinig niya, sa tahanan kong siya. Ilang araw na ring nagpigil umaming masyadong malayo ang dito sa diyan. Madalas, minsan, malimit magulo ang isip sa tuwing gabi'y tahimik. Binibilang ang mga araw, nadadagdagan ang pananabik hanggang umapaw na at naging luha walang tigil umagos.

0

May 9, 2015

May 9, 2015 at 5:48 AM UTC

meyousings

Untitled

Gusto ko na rin umuwi, humimbing, manahan, sa tugtog niya, sa tinig niya, sa tahanan kong siya. Ilang araw na ring nagpigil umaming masyadong malayo ang dito sa diyan. Madalas, minsan, malimit magulo ang isip sa tuwing gabi'y tahimik. Binibilang ang mga araw, nadadagdagan ang pananabik hanggang umapaw na at naging luha walang tigil umagos.

12

Oh anong hapis ang sinapit ng aming bayan Mula sa bagyong dito ay dumaan Kapani-panibago ang tanawin saanman – Ang bundok sa silangan at sa kanluran Maging ang natatangi naming simbahan At iba pang malalayong kabahayan Ngayon ay tanaw na mula sa aming tahanan Sapagkat mga puno ay kinalbo niya Marami rin dito kanyang pinatumba Mga poste ng kuryente ay kasama Mga palayan ay naging dagat na Ilog ay halos umapaw sa kalsada Kahit malalaking bahay ay giniba Ng sumpa nitong bagyong nagngangalang Yolanda! -11/09/2013 (Dumarao) *due to super typhoon Yolanda that hit our town

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 9:53 PM UTC

JoRaLG

Ang Sumpa ni Yolanda!

Oh anong hapis ang sinapit ng aming bayan Mula sa bagyong dito ay dumaan Kapani-panibago ang tanawin saanman – Ang bundok sa silangan at sa kanluran Maging ang natatangi naming simbahan At iba pang malalayong kabahayan Ngayon ay tanaw na mula sa aming tahanan Sapagkat mga puno ay kinalbo niya Marami rin dito kanyang pinatumba Mga poste ng kuryente ay kasama Mga palayan ay naging dagat na Ilog ay halos umapaw sa kalsada Kahit malalaking bahay ay giniba Ng sumpa nitong bagyong nagngangalang Yolanda! -11/09/2013 (Dumarao) *due to super typhoon Yolanda that hit our town

17

Siya'y prinsesa na sa akin ay nag-iisa Ano'ng saya ko na'ng kami nga'y naging isa Ang puso'y umapaw sa ligalig at saya Sa araw na ang bilang ay labinisa Ngunit ikaw pala'y nakapako pa sa nakaraan At ang isipa'y tila yata siya pa rin ang laman Ipinipilit ko ang sarili kahit na ako'y nasasaktan Hiling na 'Mahal Kita' mula sa'yo ay marinig man lang Dumating ang araw na hindi ko nga maikakaila Ang saya at ligalig ay naparam na tila ba isang bula Sa iyo'ng mga sinabi ako'y nabigla at napatulala Sa sakit ay di ko na naramdaman ang pag-patak ng aking luha Nagwakas ang lahat sa loob ng araw na ang bilang ay tatlo Mas malubha pa sa sikat na awitin na umabot sa pito At ako nga'y naiwan sa tanong na 'bakit at ano?' "Bakit nagkaganito? Ano na ang gagawin ko?" Ikay ay nag-iisa'ng bagyo na tuluyang winasak ang puso ko Ngunit masasabi ko'ng ikaw ay aral din naman sa buhay ko Ngayon nga'y hinihiling ko'ng masaya ka sa bago mo At sana siya'y katulad ko na tapat at totoo.

0

Feb 16, 2019

Feb 16, 2019 at 2:33 PM UTC

pusang-tahimik

Bilang Tatlo at Labinisa

Siya'y prinsesa na sa akin ay nag-iisa Ano'ng saya ko na'ng kami nga'y naging isa Ang puso'y umapaw sa ligalig at saya Sa araw na ang bilang ay labinisa Ngunit ikaw pala'y nakapako pa sa nakaraan At ang isipa'y tila yata siya pa rin ang laman Ipinipilit ko ang sarili kahit na ako'y nasasaktan Hiling na 'Mahal Kita' mula sa'yo ay marinig man lang Dumating ang araw na hindi ko nga maikakaila Ang saya at ligalig ay naparam na tila ba isang bula Sa iyo'ng mga sinabi ako'y nabigla at napatulala Sa sakit ay di ko na naramdaman ang pag-patak ng aking luha Nagwakas ang lahat sa loob ng araw na ang bilang ay tatlo Mas malubha pa sa sikat na awitin na umabot sa pito At ako nga'y naiwan sa tanong na 'bakit at ano?' "Bakit nagkaganito? Ano na ang gagawin ko?" Ikay ay nag-iisa'ng bagyo na tuluyang winasak ang puso ko Ngunit masasabi ko'ng ikaw ay aral din naman sa buhay ko Ngayon nga'y hinihiling ko'ng masaya ka sa bago mo At sana siya'y katulad ko na tapat at totoo.

20

22 Mula takipsilim ng kabayanihan Sila Alyna’t Birio’y nagkagustuhan 23 Lumipas ang mga araw at nagkakilala pa Nang lubusan ang dalawa 24 Loob mas lalong napalapit Tulad ng mga tinginang malagkit 25 Ang dalaga na ang naghatid mismo Nang mga uling sa bahay nina Birio 26 Binigyan si Alyna ng pulseras Gawang hikaw, singsing at kwintas 27 Pag-ibig naglulubos umapaw Kasalan na ang tinatanaw 28 Ng mga kaanak ng magkasintahan Madali ring nasang-ayunan. -07/16/2012 *Gintong Lupa Series

0

Sep 7, 2019

Sep 7, 2019 at 9:57 PM UTC

JoRaLG

Alabir 4 -Pag-iibigan-

22 Mula takipsilim ng kabayanihan Sila Alyna’t Birio’y nagkagustuhan 23 Lumipas ang mga araw at nagkakilala pa Nang lubusan ang dalawa 24 Loob mas lalong napalapit Tulad ng mga tinginang malagkit 25 Ang dalaga na ang naghatid mismo Nang mga uling sa bahay nina Birio 26 Binigyan si Alyna ng pulseras Gawang hikaw, singsing at kwintas 27 Pag-ibig naglulubos umapaw Kasalan na ang tinatanaw 28 Ng mga kaanak ng magkasintahan Madali ring nasang-ayunan. -07/16/2012 *Gintong Lupa Series

16

Enero Diez y Nueve, Dos mil Kinse Tulad ng pagdating, pag-alis naging simple Subalit tulad ng unang araw Mga nag-antabay sa daan nag-umapaw ‘Di parin natinag ang hiyawan Ng mga taong sumalubong sa lansangan Tulad ng pagdatal, panahon ay maganda Napakaganda ng araw sa umaga Paglipas ng mga araw na inulan Bumalik din sa maaraw na pinagmulan Mula umpisa hanggang sa wakas Lulan parin ng Pope Mobile na bukas Sa Villamor meron paring sayawan Tulad ng unang paglapag sa bayan Salamat sa wakas maayos na nakabalik Ang Supremo ng Simbahan na sa bansa humalik. -01/20/2015 (Dumarao) *Pope Francis Fever Collection

0

Sep 21, 2019

Sep 21, 2019 at 9:44 PM UTC

JoRaLG

Huling Araw ni Papa Francisco sa Pilipinas

Enero Diez y Nueve, Dos mil Kinse Tulad ng pagdating, pag-alis naging simple Subalit tulad ng unang araw Mga nag-antabay sa daan nag-umapaw ‘Di parin natinag ang hiyawan Ng mga taong sumalubong sa lansangan Tulad ng pagdatal, panahon ay maganda Napakaganda ng araw sa umaga Paglipas ng mga araw na inulan Bumalik din sa maaraw na pinagmulan Mula umpisa hanggang sa wakas Lulan parin ng Pope Mobile na bukas Sa Villamor meron paring sayawan Tulad ng unang paglapag sa bayan Salamat sa wakas maayos na nakabalik Ang Supremo ng Simbahan na sa bansa humalik. -01/20/2015 (Dumarao) *Pope Francis Fever Collection

19

Nung nakilala kita ligaya'y umapaw Di maitago ngiti sa araw-araw Bawat pag-uusap natin ay damang-dama Puso'y sumisigaw sa tuwing ika'y kasama Walang oras na di kita inisip Tila di na nais pang maidlip Ngunit napagtanto kong ako'y mali Nang malaman kong di ako ang napili Pag-ibig mo'y laan sa nakaraan Di sakin na nasa iyong harapan Lungkot at sakit pumalit sa saya Nung panahong ika'y aking naging akala.

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 10:53 AM UTC

arrJee

Akala

Nung nakilala kita ligaya'y umapaw Di maitago ngiti sa araw-araw Bawat pag-uusap natin ay damang-dama Puso'y sumisigaw sa tuwing ika'y kasama Walang oras na di kita inisip Tila di na nais pang maidlip Ngunit napagtanto kong ako'y mali Nang malaman kong di ako ang napili Pag-ibig mo'y laan sa nakaraan Di sakin na nasa iyong harapan Lungkot at sakit pumalit sa saya Nung panahong ika'y aking naging akala.

12