"pagtawag" poems - Hello Poetry

Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.

0

Mar 14, 2015

Mar 14, 2015 at 6:38 AM UTC

emeraldine087

MINSAN

Minsan na rin ako’ng nadapa sa landas na mabato. Nagalusan ang aking mga palad at mga tuhod ay nagdugo. Nahirapan ako’ng bumangon at maglakad nang muli. Ngunit akin pa ri’ng pinilit nang may matapang na ngiti. Minsan ako’ng lumuha dahil sa matinding pagkabigo. Muntik nang naudyok na tumalikod na lang at sumuko. Subalit nakakita ng dahilan na patuloy na maniwala Na mas matamis ang tagumpay kung may kasawian muna. Minsan ako’ng naligaw sa pagkadilim-dilim na kawalan. Naubos ang tinig sa pagtawag para sa kaligtasan. Halos masanay na ang aking mga mata sa nakapopoot na dilim Pero nakahanap pa rin ng pag-asa upang pawiin ang pininimdim. Marami na rin ako’ng napagdaana’ng pagsubok, Nakapaglakbay na sa pinakailalim at sa pinakarurok, Nalasap ang pait at tamis sa masalimuot na biyahe ng buhay. Ang akala’y nakita ko na ang lahat sa aking paglalakbay. Ako ay nabigla dahil ako’y lubos na nagkamali Nang isang araw na namulat na lang nang ikaw ang katabi. Dahil dito sa buhay ay mas marami pa pala’ng kulay at hiwaga, Mas marubdob pala ang hatid **** misteryo’t talinhaga. Minsan ako’y umibig nang hindi ko namamalayan. Nagalusan, nakabangon, lumuha, ngumiti, nawala’t natagpuan. Hindi ko pa mapagtanto kung ang pag-ibig na ito’y biyaya o sumpa, Ang tanging alam ko lang: ang bawat halik mo’y buhay ang dala.

24

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

0

Aug 1, 2016

Aug 1, 2016 at 1:03 PM UTC

love-for-leisure

Noon at Ngayon

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

44

Pabalik-balik ka Hahakbang nang pakaliwa , Hahakbang nang pakanan. Yapus-yapos ako ng aking kinahihimlayan Balakid nati'y salaming Bahagdan lamang ang kinalalagyan. Puti ang daan patungo sa iyong tuntungan Sumusulyap ka nga't Mensahe'y kusang tanong Tinipon at binahagi sa pagkatao. Malabo ang salamin sa harap Dito sa amin at sa kalye sa looban Kung saan dinudumog ito Ng mga kliyenteng Buht sa iba't ibang pintuan. Takipsilim na Tangan-tangan ko ang susi palabas Nang tumambad ka't Ilang metro lamang ang distansya. Nagtagpo ang pawang paningin Bagkus kailangan na ring pigilan ng sandali Nauna ka Pagbaba ko'y hindi na muling nasilayan Anumang aninag ng iyong lihim na pagkatao. Mayroong kumaway sa akin Isang pamilyar na tauhan sa sarili kong kwento Dati ko palang **** sa asignaturang Ekonomiks. Tinugon ko ang pagtawag niya sa akin Aba't ang oras ang huminto Ninakaw ng kanyang katabi Ang pagtingin buhat sa tumanggap ng pagtugon. Naroon ka, hawak ang manibela Ako'y nauupos na kandila Ako'y hinahanging saranggola Isang bulang hinihele ng musikang walang liriko. Hindi ako naging epektibo sa kausap Doon ang pasimula ng kwento Hihintayin ko ang muling pagsirit ng nanlilisik na araw At ang lahat ay kapwa Pausbong na ala ala na lamang.

0

Jul 3, 2014

Jul 3, 2014 at 7:12 AM UTC

psalmiseta

Stairway to Your Heart

Pabalik-balik ka Hahakbang nang pakaliwa , Hahakbang nang pakanan. Yapus-yapos ako ng aking kinahihimlayan Balakid nati'y salaming Bahagdan lamang ang kinalalagyan. Puti ang daan patungo sa iyong tuntungan Sumusulyap ka nga't Mensahe'y kusang tanong Tinipon at binahagi sa pagkatao. Malabo ang salamin sa harap Dito sa amin at sa kalye sa looban Kung saan dinudumog ito Ng mga kliyenteng Buht sa iba't ibang pintuan. Takipsilim na Tangan-tangan ko ang susi palabas Nang tumambad ka't Ilang metro lamang ang distansya. Nagtagpo ang pawang paningin Bagkus kailangan na ring pigilan ng sandali Nauna ka Pagbaba ko'y hindi na muling nasilayan Anumang aninag ng iyong lihim na pagkatao. Mayroong kumaway sa akin Isang pamilyar na tauhan sa sarili kong kwento Dati ko palang **** sa asignaturang Ekonomiks. Tinugon ko ang pagtawag niya sa akin Aba't ang oras ang huminto Ninakaw ng kanyang katabi Ang pagtingin buhat sa tumanggap ng pagtugon. Naroon ka, hawak ang manibela Ako'y nauupos na kandila Ako'y hinahanging saranggola Isang bulang hinihele ng musikang walang liriko. Hindi ako naging epektibo sa kausap Doon ang pasimula ng kwento Hihintayin ko ang muling pagsirit ng nanlilisik na araw At ang lahat ay kapwa Pausbong na ala ala na lamang.

41

kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman

0

Jan 9, 2017

Jan 9, 2017 at 4:20 AM UTC

AndieBonifacio

Ikaapat na Taon ng Pagluluksa

kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman

24

"Tao po?" unang beses akong naglakas ng loob, Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay. Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana, May rehas na yari sa metal pero madali namang masira. "Tao po?" pangalawang pagsuyo Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok, Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari, Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili. Halos maka-dalawang hakbang na ako Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono, "Ano yun?" magaspang ang boses niya Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik. Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya, At tinuro ang nakabalot na pangarap. Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin. Hanggang napansin niyang nakatitig ako. Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan, Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin. Puno ng kaba ang puso ko, At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko Buhat sa pagtawag niya sa akin, Hindi ko rin makalimutan Ang malamlam niyang mga matang Parang may nais ipahiwatig. Sa pag-uwi ko, Napatingin ako sa sariling repleksyon At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat, "Nakakahiya, may tagos pala ako."

0

Jul 9, 2016

Jul 9, 2016 at 1:07 AM UTC

psalmiseta

Tao Po, Pabili Po

"Tao po?" unang beses akong naglakas ng loob, Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay. Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana, May rehas na yari sa metal pero madali namang masira. "Tao po?" pangalawang pagsuyo Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok, Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari, Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili. Halos maka-dalawang hakbang na ako Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono, "Ano yun?" magaspang ang boses niya Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik. Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya, At tinuro ang nakabalot na pangarap. Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin. Hanggang napansin niyang nakatitig ako. Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan, Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin. Puno ng kaba ang puso ko, At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko Buhat sa pagtawag niya sa akin, Hindi ko rin makalimutan Ang malamlam niyang mga matang Parang may nais ipahiwatig. Sa pag-uwi ko, Napatingin ako sa sariling repleksyon At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat, "Nakakahiya, may tagos pala ako."

28

Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang mga mensahe mo sa umaga pgkagcng at ang pinakamasaya ang mensahe mo bgo matulog sa gabi Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang bigla **** pgsasabi na mahal mo ko kahit kailan kahit saan basta maalala mo lng na dapat ulitin ulitin mo ang salitang yun sa akin. Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang pagiging malambing mo na parang halos araw araw ramdam ko na minsan napapangiti nlng ako pag nakikita kita na may kasamang pamumula ng mgkabilang pisngi ko Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang pagtawag m sken na may kasamang pg aalala pero ngaun wala na. Namimiss ko pa ba nga ang dating ikaw at ako at ang salitang tayo na kahit ipilit ko ay wala na dahil sa ikaw ay di na babalik dito sa piling ko

0

Aug 7, 2018

Aug 7, 2018 at 6:10 PM UTC

jelai041

Namimiss

Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang mga mensahe mo sa umaga pgkagcng at ang pinakamasaya ang mensahe mo bgo matulog sa gabi Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang bigla **** pgsasabi na mahal mo ko kahit kailan kahit saan basta maalala mo lng na dapat ulitin ulitin mo ang salitang yun sa akin. Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang pagiging malambing mo na parang halos araw araw ramdam ko na minsan napapangiti nlng ako pag nakikita kita na may kasamang pamumula ng mgkabilang pisngi ko Namimiss pa ba kita? Namimiss ko pa ba ang pagtawag m sken na may kasamang pg aalala pero ngaun wala na. Namimiss ko pa ba nga ang dating ikaw at ako at ang salitang tayo na kahit ipilit ko ay wala na dahil sa ikaw ay di na babalik dito sa piling ko

9

Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.

0

May 15, 2019

May 15, 2019 at 10:00 AM UTC

Louvelle

Itay

Kung pano tayo nahantong dito ay hindi ko alam. Sa kung paano natuwid ang paa at sa kung pano unti unting nalagot ang yong hininga. Hindi ko alam kung pano ko nakayang halikan ang iyong kamay habang ikaw ay nakaratay at walang malay. Hindi ko alam kung pano ko kinayang patigilin ang luhang umaagos sa mga mata habang pinapanood kang hirap na hirap huminga. Hindi ko alam kung ano ako ngayon habang pinagmamasdan ang pikit **** mga mata. Hindi ko alam pano ko tatanggaping ang aking nagsilbing ama ay wala na. Unti unting tumigil ang paggalaw ng paligid ko, sa loob ng apat na sulok ng silid mo, Unti unti akong nabingi sa mga hagulgol ng pamilyang nagmamahal sayo, Habang pinagmamasdan ko ang huling pagkumpas ng mga kamay mo, ang paputol putol **** paghinga, at ang unti unting paglabo ng yong mga mata. Hinahanap hanap nang tainga ko, ang patawag mo sa pangalan ko. Ang mga pagtatampo mo kapag hindi ako dumadaan sa bahay mo. Ang pagtawag mo ng madaling araw kapag kaarawan ko. Ang mga tugtog mo. Ang pagtawa mo sa mga jokes ko. Mamimiss ko ang mga yakap mo. Ikaw ang umakay sa musmos kong puso at nagpaliwanag kung ano ba ang buhay. Ikaw ang kakampi sa lahat ng bagay. Ikaw ang nagturo kung pano magbilang, at sumagot sa assignment kong 1 plus 1. Hindi ko alam kung paano ko tatanggapin, Na sa mga susunod na araw ika'y hindi ko na kapiling. Kaya kung saan ka man naroroon, ito sana ay baunin, Itay, mahal kita mula noon at sa habang panahon. Salanat sa mga alaala, bagamat may poot mas lamang naman ang galak, Bagamat ang iba ay lumuluha, mas madami pa rin ang tumatawa. Salamat itay, itay paalam na.

20

Sa hindi inaasahang panahon, Landas natin ay ipinagtagpo Dating mo'y hindi mawari kung suplado ba o masyadong seryoso Ngunit kahit ganoo'y ako'y nagpatuloy. Sa hindi inaakalang pagkakataon, Mga kwentong noo'y nagmumula sa pagtatype ng mga daliring mahilig sumulat Ngayo'y nagsisimula na sa mga pagtawag at pagbigkas ng mga bibig na makata. Sa hindi maintindihang sitwasyon, Matagal-tagal na hindi napapaisip at napapasulat Ngunit dahil sayo'y biglang nanumbalik At heto ngayon, nagsisilbi kang inspirasyon. Sa daldal **** taglay, Makulit at maalagang pagkatao Na nagsilbing kanlungan sa oras nang pagiging mapag-isa, Salamat sa pagiging kung paano ka nagpakilala. Dahil sa oras na magtugma ang mga nararamdaman, Kahit hindi inaasahan, Kahit hindi akalain, Kahit hindi maintindihan, Sayo, ako ay sigurado.

0

Dec 29, 2020

Dec 29, 2020 at 4:28 AM UTC

heyitsmymindagain

Sal(amat) Sa'yo

Sa hindi inaasahang panahon, Landas natin ay ipinagtagpo Dating mo'y hindi mawari kung suplado ba o masyadong seryoso Ngunit kahit ganoo'y ako'y nagpatuloy. Sa hindi inaakalang pagkakataon, Mga kwentong noo'y nagmumula sa pagtatype ng mga daliring mahilig sumulat Ngayo'y nagsisimula na sa mga pagtawag at pagbigkas ng mga bibig na makata. Sa hindi maintindihang sitwasyon, Matagal-tagal na hindi napapaisip at napapasulat Ngunit dahil sayo'y biglang nanumbalik At heto ngayon, nagsisilbi kang inspirasyon. Sa daldal **** taglay, Makulit at maalagang pagkatao Na nagsilbing kanlungan sa oras nang pagiging mapag-isa, Salamat sa pagiging kung paano ka nagpakilala. Dahil sa oras na magtugma ang mga nararamdaman, Kahit hindi inaasahan, Kahit hindi akalain, Kahit hindi maintindihan, Sayo, ako ay sigurado.

20

Isa, dalawa, hanggang sampu. Bilang sa daliri ko Ang bilang ng araw na umuwi Ako na hindi lasing Sa pagpasok pa lang Uwi na ang hinahanap Para makapiling Ang kanais nais kong kama Ngunit bago sa pagalis Ay may karamdamang Hindi kakaiba Hindi nakapagtataka Ang pagtawag ng cervesa at tabako Ng aking utak para sa aking katawan Ay dumadagumgdong Sa kaluluwa kong mahina Isang bote isa pa isa pa Isang kaha isa pa tama na tuloy tuloy ang daloy ng alak Sunod sunod Ang buka ng usok Sa pagtulog ubos na ang pakiramdam Ni-pandinig ay sumuko na. Amoy na lang ng amats Ano na ba anng kinahihinatnan Isa Dalawa Tatlo Hanggang sampu Bilang sa aking kamay Ang araw na Hindi ako lasing Ang sigarilyong hindi naubos At ang mga araw na humihinga pa ako

0

Aug 8, 2018

Aug 8, 2018 at 10:30 AM UTC

xilhouette

Katapusan

Isa, dalawa, hanggang sampu. Bilang sa daliri ko Ang bilang ng araw na umuwi Ako na hindi lasing Sa pagpasok pa lang Uwi na ang hinahanap Para makapiling Ang kanais nais kong kama Ngunit bago sa pagalis Ay may karamdamang Hindi kakaiba Hindi nakapagtataka Ang pagtawag ng cervesa at tabako Ng aking utak para sa aking katawan Ay dumadagumgdong Sa kaluluwa kong mahina Isang bote isa pa isa pa Isang kaha isa pa tama na tuloy tuloy ang daloy ng alak Sunod sunod Ang buka ng usok Sa pagtulog ubos na ang pakiramdam Ni-pandinig ay sumuko na. Amoy na lang ng amats Ano na ba anng kinahihinatnan Isa Dalawa Tatlo Hanggang sampu Bilang sa aking kamay Ang araw na Hindi ako lasing Ang sigarilyong hindi naubos At ang mga araw na humihinga pa ako

32

Alas dose Nagsisimula ang mga hirit sa pagsibol ng liwanag ng nagiisang buwan Dalawang anino ng mga pusong pinagkaitan ng panahon at pagkakataon Mga diwang hirap makatulog sa kabila ng pilit ng dalawang pares ng mata para pumikit Ala una Nagising sa biglaang pagtawag Sa kabilang linya, ang boses ng nagiisang tangi Mga matang pilit na dumidilat ngunit singkit pa din Alas dos Nagsisimula pa lang ang gabi Mga palitan ng salita at biro Oras na para matulog para sa isa, may pasok pa kinaumagahan Alas tres Ang oras ng kadiliman Na nagsilbing liwanag para sa dalawa Mga tawa nilang mas lumalakas At damdaming mas lalong lumalala Sa kabila ng lahat, hindi man tama Pagsapit ng alas kwatro Natulog siyang may ngiti At panalangin Na sana’y ganito sila palagi Ng kanyang natatangi

0

Jun 10, 2021

Jun 10, 2021 at 3:44 PM UTC

Thinkerbelle

Alas tres

Alas dose Nagsisimula ang mga hirit sa pagsibol ng liwanag ng nagiisang buwan Dalawang anino ng mga pusong pinagkaitan ng panahon at pagkakataon Mga diwang hirap makatulog sa kabila ng pilit ng dalawang pares ng mata para pumikit Ala una Nagising sa biglaang pagtawag Sa kabilang linya, ang boses ng nagiisang tangi Mga matang pilit na dumidilat ngunit singkit pa din Alas dos Nagsisimula pa lang ang gabi Mga palitan ng salita at biro Oras na para matulog para sa isa, may pasok pa kinaumagahan Alas tres Ang oras ng kadiliman Na nagsilbing liwanag para sa dalawa Mga tawa nilang mas lumalakas At damdaming mas lalong lumalala Sa kabila ng lahat, hindi man tama Pagsapit ng alas kwatro Natulog siyang may ngiti At panalangin Na sana’y ganito sila palagi Ng kanyang natatangi

23

Alam kong gumagabi na Pero heto tayo at gising pa Nilalabanan ng antuking mga mata Ang pagtawag ng diwang “tulog na” Ramdam ko rin sa bawat paghikab mo Ang unan at kamang nakatutukso Hinihila ang iyong pagkatao Tila ba sinasabing “halika rito” Ngunit nananatili tayong mulat Pagka’t tulad mo ang gabi ang kaban ng aking mga pangarap Doo’y nakatitik ang aking mga ligaya na inuulit-ulit kong muling danasin sa pangarap Doo’y lagi kong iniingatan na huwag uling mabuklat Ang dahon ng aking kalungkutan Kaya ating isinasantabi Ang antuking matang nagdadalamhati Pagka’t sa kadiliman ng gabi Gising ang pusong naglilimi

0

Jan 4, 2020

Jan 4, 2020 at 8:56 AM UTC

Dahdahng

Para sa Taong kasama kong Gising

Alam kong gumagabi na Pero heto tayo at gising pa Nilalabanan ng antuking mga mata Ang pagtawag ng diwang “tulog na” Ramdam ko rin sa bawat paghikab mo Ang unan at kamang nakatutukso Hinihila ang iyong pagkatao Tila ba sinasabing “halika rito” Ngunit nananatili tayong mulat Pagka’t tulad mo ang gabi ang kaban ng aking mga pangarap Doo’y nakatitik ang aking mga ligaya na inuulit-ulit kong muling danasin sa pangarap Doo’y lagi kong iniingatan na huwag uling mabuklat Ang dahon ng aking kalungkutan Kaya ating isinasantabi Ang antuking matang nagdadalamhati Pagka’t sa kadiliman ng gabi Gising ang pusong naglilimi

17

Miss ko na mging masaya Di ko na alam simula ng nawala ka Miss ko na ikaw mismo pero “Majal” wala kana Miss ko na tumawa lalo na pag my joke ka Miss ko na ngumiti pag nakita kita sa umaga Miss ko na yung tingin mo Sabay banggit ng iloveu na pabulong Miss ko na pagtawag mo Para lang makita yung magandang smile ko Miss ko na yung kape mo Lalo na yung luto mo Miss ko na yung late night calls mo Sabay sagot ko ng “yes po” Miss ko na yung feeling Feeling na inlove ka sa akin Miss ko na yung love mo Lalo na yung promise mo na ako lng sa puso mo Miss ko na lahat ng sa atin Pero bakit ang sakit, napaluha ako Miss ko na yung self ko Na nalimot ko dahil lamang sayo

0

Feb 18, 2019

Feb 18, 2019 at 3:16 PM UTC

jelai041

Miss Ko

Miss ko na mging masaya Di ko na alam simula ng nawala ka Miss ko na ikaw mismo pero “Majal” wala kana Miss ko na tumawa lalo na pag my joke ka Miss ko na ngumiti pag nakita kita sa umaga Miss ko na yung tingin mo Sabay banggit ng iloveu na pabulong Miss ko na pagtawag mo Para lang makita yung magandang smile ko Miss ko na yung kape mo Lalo na yung luto mo Miss ko na yung late night calls mo Sabay sagot ko ng “yes po” Miss ko na yung feeling Feeling na inlove ka sa akin Miss ko na yung love mo Lalo na yung promise mo na ako lng sa puso mo Miss ko na lahat ng sa atin Pero bakit ang sakit, napaluha ako Miss ko na yung self ko Na nalimot ko dahil lamang sayo

24