"pagdaloy" poems - Hello Poetry

Sa minsan kong paghawak ng isang panulat At sa sandaling panahon na mata'y idinilat Masakit na katotohanan ang sa aki'y sumambulat At mga katiwaliang di man lang maisiwalat At kaya nga nabuo ang una kong tula, Punong - puno ng emosyon na pawang mga luha sa kahabaan tila ba naging dula, Dalawampu't limang berso:pawang may tugma Hindi ko alam kung bakit at paano Sa mga isyung pambansa,wala ngang alam gaano Pero basta't tinamaan ako ng inspirasyon, Biglang gumagana itong imahinasyon Mga salita ay rumaragasang tuloy - tuloy, Parang tubig sa ilog,walang tigil sa pagdaloy Nag - uumapaw sa kaisipan at sadyang matalinhaga Tunay na nagmumula sa puso ng makata

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 2:14 AM UTC

ChameleonInk

Makata ng Makabagong Henerasyon

Sa minsan kong paghawak ng isang panulat At sa sandaling panahon na mata'y idinilat Masakit na katotohanan ang sa aki'y sumambulat At mga katiwaliang di man lang maisiwalat At kaya nga nabuo ang una kong tula, Punong - puno ng emosyon na pawang mga luha sa kahabaan tila ba naging dula, Dalawampu't limang berso:pawang may tugma Hindi ko alam kung bakit at paano Sa mga isyung pambansa,wala ngang alam gaano Pero basta't tinamaan ako ng inspirasyon, Biglang gumagana itong imahinasyon Mga salita ay rumaragasang tuloy - tuloy, Parang tubig sa ilog,walang tigil sa pagdaloy Nag - uumapaw sa kaisipan at sadyang matalinhaga Tunay na nagmumula sa puso ng makata

16

"bakit 'di mo pa binuhos ang lahat?" nagtatakang tanong sa akin ni inay. inutusan niya akong diligan ang alaga niyang santan sa bakuran. "nagtira ka pa. 'di naman na kailangan," at sabay niyang kinuha ang balde na naglalaman ng tubig na galing sa kanyang pinaglabhan. walang pagdadalawang-isip at bigla na lang niya itong itinapon sa sementadong daanan papunta sa aming bakuran. sa malayang pagdaloy ng tubig, napaisip ako kung bakit ganoon na lang itapon ni inay ang tubig. pwede pa namang ipandilig iyon sa ibang halaman na nasa tabi-tabi. pero bakit hindi ko man lang din yun naisip na gawin? para nga naman hindi nasayang ang tubig. para may iba pang halaman na pwedeng makinabang at hindi ang walang buhay na sementadong daanan. oo nga naman, ang tubig na galing sa labada ni inay ay marumi na. umitim at dumumi dahil sa pinaghalo-halong sabon at mantsa ng mga naiwang alaala sa damit. kung nakakapagsalita nga lang din naman ang halaman, hindi niya gugustuhin ang maruming tubig na galing sa labada ni inay. pero hinuha lang naman ang lahat. paano kung ang mga halaman sa tabi-tabi, ay parang katulad lang din ng patubong santan na alaga ni inay... nangangailangan at sadyang nauuhaw.

0

Oct 31, 2015

Oct 31, 2015 at 6:58 PM UTC

astroaquanaut

uhaw

"bakit 'di mo pa binuhos ang lahat?" nagtatakang tanong sa akin ni inay. inutusan niya akong diligan ang alaga niyang santan sa bakuran. "nagtira ka pa. 'di naman na kailangan," at sabay niyang kinuha ang balde na naglalaman ng tubig na galing sa kanyang pinaglabhan. walang pagdadalawang-isip at bigla na lang niya itong itinapon sa sementadong daanan papunta sa aming bakuran. sa malayang pagdaloy ng tubig, napaisip ako kung bakit ganoon na lang itapon ni inay ang tubig. pwede pa namang ipandilig iyon sa ibang halaman na nasa tabi-tabi. pero bakit hindi ko man lang din yun naisip na gawin? para nga naman hindi nasayang ang tubig. para may iba pang halaman na pwedeng makinabang at hindi ang walang buhay na sementadong daanan. oo nga naman, ang tubig na galing sa labada ni inay ay marumi na. umitim at dumumi dahil sa pinaghalo-halong sabon at mantsa ng mga naiwang alaala sa damit. kung nakakapagsalita nga lang din naman ang halaman, hindi niya gugustuhin ang maruming tubig na galing sa labada ni inay. pero hinuha lang naman ang lahat. paano kung ang mga halaman sa tabi-tabi, ay parang katulad lang din ng patubong santan na alaga ni inay... nangangailangan at sadyang nauuhaw.

6

Ang ilog ay salamin ng itinagong kasalanan na ngayon ay naniningil Hindi umiimik ito sa pagdaloy Kahit sa linaw ay nagpalahaw Tahakin ang landas ng pagkapoot Ituring kaaway ang kinabukasan Ang saplot ng nakalipas ay isuot Ang kasalukuyan ay kalunos-lunos Birheng rosas ay huwag pitasin Sa matutulis na tinik nito'y alamin Na ang kaakit-akit sa plorera ay ito rin ang mabagsik Ang nalalantang talulot Matamlay na tangkay ay namamaluktot Ang ligaya ay sa isang bahagi lang Nilalamon ng kalumbayan Sa ikatlo ng buwan Gasuklay na hugis ay kakaiba Habang ang kanluran na binabagtas ay may alay na pansamantalang kaginhawaan Itawag sa mga buwitre ang Kasukdulan, Pamamaalam Walang hangin sa baga nilubos-lubos pa Sinipsip ang buhay hanggang sa lumisan Kukuyugin ng uod Lalasapin nang pagkalugod Tatabunan ng lupa magsilbing pataba nang dadalawin minsan ng mga bulaklak

0

Dec 14, 2018

Dec 14, 2018 at 5:58 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #9

Ang ilog ay salamin ng itinagong kasalanan na ngayon ay naniningil Hindi umiimik ito sa pagdaloy Kahit sa linaw ay nagpalahaw Tahakin ang landas ng pagkapoot Ituring kaaway ang kinabukasan Ang saplot ng nakalipas ay isuot Ang kasalukuyan ay kalunos-lunos Birheng rosas ay huwag pitasin Sa matutulis na tinik nito'y alamin Na ang kaakit-akit sa plorera ay ito rin ang mabagsik Ang nalalantang talulot Matamlay na tangkay ay namamaluktot Ang ligaya ay sa isang bahagi lang Nilalamon ng kalumbayan Sa ikatlo ng buwan Gasuklay na hugis ay kakaiba Habang ang kanluran na binabagtas ay may alay na pansamantalang kaginhawaan Itawag sa mga buwitre ang Kasukdulan, Pamamaalam Walang hangin sa baga nilubos-lubos pa Sinipsip ang buhay hanggang sa lumisan Kukuyugin ng uod Lalasapin nang pagkalugod Tatabunan ng lupa magsilbing pataba nang dadalawin minsan ng mga bulaklak

30

Isang damdaming nakatago Ang sa aki'y nahanap mo Na pag iyong nahawakan, alam ko Siya ring bibitiwan mo Mga salita kong ibinabaon na Bakit nais na marinig pa? Kung ang lagi mo namang akala Ang mga ito'y para sa iba Isang ngiting di para sa akin At mga matang di naman titingin Ika'y ihip ng hangin Na ako'y lilisanin din Kaya tanging hiling, patawarin Ang inalagaan kong pagtingin Di ko yata kayang naisin Na ang pagdaloy nito'y tapusin Anuman ang iyong nalaman Sana ay makalimutan Itong tula na lang ang iiwan Ang bubulong ng aking nararamdaman.

0

Apr 13, 2015

Apr 13, 2015 at 2:54 AM UTC

clau

Bulong

Isang damdaming nakatago Ang sa aki'y nahanap mo Na pag iyong nahawakan, alam ko Siya ring bibitiwan mo Mga salita kong ibinabaon na Bakit nais na marinig pa? Kung ang lagi mo namang akala Ang mga ito'y para sa iba Isang ngiting di para sa akin At mga matang di naman titingin Ika'y ihip ng hangin Na ako'y lilisanin din Kaya tanging hiling, patawarin Ang inalagaan kong pagtingin Di ko yata kayang naisin Na ang pagdaloy nito'y tapusin Anuman ang iyong nalaman Sana ay makalimutan Itong tula na lang ang iiwan Ang bubulong ng aking nararamdaman.

20

#112715 #8:20PM Pagkat ako'y tanod sa pagtalilis Sa yari **** agos Ni tikas mo'y nakakubling paraiso Sa bulag kong pag-irog. Ang **masimod **** yakap,** Daplis lamang O, Sinta Sana'y matantya mo Ang pagkukumahog ng pangamba. Di nais na masukol ang tiyak na pagdaloy, Kaya't heto ako't hahalili sa bukas At tunay na buhay, siyang isisikhay.

0

Nov 27, 2015

Nov 27, 2015 at 7:27 AM UTC

psalmiseta

Oceans Deep

#112715 #8:20PM Pagkat ako'y tanod sa pagtalilis Sa yari **** agos Ni tikas mo'y nakakubling paraiso Sa bulag kong pag-irog. Ang **masimod **** yakap,** Daplis lamang O, Sinta Sana'y matantya mo Ang pagkukumahog ng pangamba. Di nais na masukol ang tiyak na pagdaloy, Kaya't heto ako't hahalili sa bukas At tunay na buhay, siyang isisikhay.

12

O kay lungkot, Nakapagpapasimangot, Ang dala nitong lamig, Kung dumampi sa'king mga bibig. Kasabay ang pagdaloy, Ng mga luha sa mata ko nang tuloy-tuloy, Walang tigil, walang humpay, Sa bugso ng kalooban, tila sumabay. O, bakit huminto? Bakit huminto itong naturang bugso? O ulan, ba't di ka nagtagal, Iniwan mo ba ako dahil di mo ako mahal?

0

May 30, 2017

May 30, 2017 at 12:03 AM UTC

taltoy

Ulan

O kay lungkot, Nakapagpapasimangot, Ang dala nitong lamig, Kung dumampi sa'king mga bibig. Kasabay ang pagdaloy, Ng mga luha sa mata ko nang tuloy-tuloy, Walang tigil, walang humpay, Sa bugso ng kalooban, tila sumabay. O, bakit huminto? Bakit huminto itong naturang bugso? O ulan, ba't di ka nagtagal, Iniwan mo ba ako dahil di mo ako mahal?

12

Ito ang huling hapon ng mga alaala, kupas na larawang sinikap maipinta mga araw at gabing lipas na ng panahon sa pag-indayog ng abo, at pagkaway ng damo paalam sa mga nakaraang siphayo paglubog ng araw, at ang buwan ng pag-ahon sa hapon, at sa paglamon ng dilim sa liwanag ang pagwaksi sa sariling naging duwag Tapusin na ang dalita sa iyong gunita Mga araw na unos ng paghihikahos pagkapaos sa bigong pagsusumamo sapagkat ito ang oras ng pag-agos pagdaloy ng tubig, pagpawi sa kapos sa agos, sa pagpaparaya, sa mga alaala Bagamat tayo ay binuo ng mga pagsubok at may mga lamat ng pagkapusok alalahanin, tayo ay mga piraso ng isang buong sining ng Maylikha pagsamasamahin, tayo ay buo magkakahiwalay man ay nabubuklod hangaring mabuti ang maglingkod. Simula Michael Joseph Aguilar Tapit

0

Nov 6, 2018

Nov 6, 2018 at 4:32 PM UTC

michaelCSH

Simula

Ito ang huling hapon ng mga alaala, kupas na larawang sinikap maipinta mga araw at gabing lipas na ng panahon sa pag-indayog ng abo, at pagkaway ng damo paalam sa mga nakaraang siphayo paglubog ng araw, at ang buwan ng pag-ahon sa hapon, at sa paglamon ng dilim sa liwanag ang pagwaksi sa sariling naging duwag Tapusin na ang dalita sa iyong gunita Mga araw na unos ng paghihikahos pagkapaos sa bigong pagsusumamo sapagkat ito ang oras ng pag-agos pagdaloy ng tubig, pagpawi sa kapos sa agos, sa pagpaparaya, sa mga alaala Bagamat tayo ay binuo ng mga pagsubok at may mga lamat ng pagkapusok alalahanin, tayo ay mga piraso ng isang buong sining ng Maylikha pagsamasamahin, tayo ay buo magkakahiwalay man ay nabubuklod hangaring mabuti ang maglingkod. Simula Michael Joseph Aguilar Tapit

23

Sa bawat pitik ng oras ay isang kahapong nakalampas. Sa bawat bigkas ng mga letra ay mga kwentong puno ng saya. Sa bawat tinig ng iyong mga bibig ay mga kantang malamig na himig. Pero paano kung sa isang araw ay bigla ka nalang nawala, Anong silbi ng pagdaloy ng oras kung sa alaala na lang kita kasamang lumilipas? Ang mga letrang binibigkas na sanay para sa'yo ay nagsilbing sigaw sa kawalan ng aking paghihingalo. Ang mga malalamig **** halakhakan ay napalitan na ng nakakabinging katahimikan. Isang buwan kong tiniis, itong aking paghihinagpis. Sa bawat araw ay ikaw ay nakakapit sa utak at pusong kong masakit at umaasang di maglaho ang nasimulan kahit pinutol pa ng isang buwan.

0

Jun 24, 2020

Jun 24, 2020 at 8:56 AM UTC

jethro-nhero-cuizon

Isang Buwan

Sa bawat pitik ng oras ay isang kahapong nakalampas. Sa bawat bigkas ng mga letra ay mga kwentong puno ng saya. Sa bawat tinig ng iyong mga bibig ay mga kantang malamig na himig. Pero paano kung sa isang araw ay bigla ka nalang nawala, Anong silbi ng pagdaloy ng oras kung sa alaala na lang kita kasamang lumilipas? Ang mga letrang binibigkas na sanay para sa'yo ay nagsilbing sigaw sa kawalan ng aking paghihingalo. Ang mga malalamig **** halakhakan ay napalitan na ng nakakabinging katahimikan. Isang buwan kong tiniis, itong aking paghihinagpis. Sa bawat araw ay ikaw ay nakakapit sa utak at pusong kong masakit at umaasang di maglaho ang nasimulan kahit pinutol pa ng isang buwan.

19

Muli na naman akong nagsakripisyo para sa mga taong minahal at mahal ko. Muli na naman akong nagpakabobo para lang matugunan ang mga pangangailangan nilang hindi ko alam kong ito ay totoo. Muli ko na naman naramdaman ang sakit kahit alam kong pansamantala lang itong didikit. Muli na naman akong masasaktan kahit alam kong ito ay paulit-ulit na lang na dumaraan. Sana lang huwag bumitaw ang puso ko sa pait ng katotohanang ako lang naman ang nagmamahal. Sana lang panindigan ng puso ko ang maniwala sa katotohanang totoo ang kanilang ipinaparamdam. Dahil... Kung ang kirot at sakit na aking nararamdaman ang siyang tunay na dahilan kung bakit patuloy sa pagdaloy ang dugo sa aking puso at buong katawan, Itutuloy ko na lamang kahit na habambuhay ko pang ito ay pagsisihan. Pagkat ang mahalaga sa akin ay hindi kayamanan kundi ang tunay na kahulugan ng pagmamahal dito sa aking kaibuturan.

0

Sep 29, 2018

Sep 29, 2018 at 2:41 AM UTC

eugene

Muli

Muli na naman akong nagsakripisyo para sa mga taong minahal at mahal ko. Muli na naman akong nagpakabobo para lang matugunan ang mga pangangailangan nilang hindi ko alam kong ito ay totoo. Muli ko na naman naramdaman ang sakit kahit alam kong pansamantala lang itong didikit. Muli na naman akong masasaktan kahit alam kong ito ay paulit-ulit na lang na dumaraan. Sana lang huwag bumitaw ang puso ko sa pait ng katotohanang ako lang naman ang nagmamahal. Sana lang panindigan ng puso ko ang maniwala sa katotohanang totoo ang kanilang ipinaparamdam. Dahil... Kung ang kirot at sakit na aking nararamdaman ang siyang tunay na dahilan kung bakit patuloy sa pagdaloy ang dugo sa aking puso at buong katawan, Itutuloy ko na lamang kahit na habambuhay ko pang ito ay pagsisihan. Pagkat ang mahalaga sa akin ay hindi kayamanan kundi ang tunay na kahulugan ng pagmamahal dito sa aking kaibuturan.

17

Umiiyak ka nanaman. Nilulunod ang sarili sa alaala ng nakaraan. Nakaraang winasak ka hanggang sa wala ka ng maramdaman. Nakaraang sinumpa mo ngunit gusto mo pa ring balikan. Sa sarili'y tinatanong ang mga katanungang wala namang sagot. Umiinom ka nanaman ng lason na kalauna'y ginawa mo ng gamot. Anong nangyayari sayo? 'Di ka pa ba napapagod? Luha mo ay patuloy parin sa pagdaloy, Habang nilalango ang alak na sa lalamunan ay umaapoy. Nagluluksa ka dahil puso mo'y siya parin ang tinitibok. Tangina, kailan ka babangon sa pagkakalugmok? Madilim na langit ay unti-unti nang lumiliwanag, Liwanag sa iyong ngiti kailan ko kaya ulit maaaninag? Umaga na, di ka parin tapos sa pagtangis. Hanggang kailan ka ba magtitiis? Mahal ko, tama na. Ako ang mas nasasaktan sa iyong ginagawa. Tahan na, mahal ko, parang awa mo na. Baka ikamatay ko na kung bukas iiyak ka nanaman dahil sa kanya.

0

Jul 25, 2020

Jul 25, 2020 at 9:09 AM UTC

julianneeeeeee

Tahan Na

Umiiyak ka nanaman. Nilulunod ang sarili sa alaala ng nakaraan. Nakaraang winasak ka hanggang sa wala ka ng maramdaman. Nakaraang sinumpa mo ngunit gusto mo pa ring balikan. Sa sarili'y tinatanong ang mga katanungang wala namang sagot. Umiinom ka nanaman ng lason na kalauna'y ginawa mo ng gamot. Anong nangyayari sayo? 'Di ka pa ba napapagod? Luha mo ay patuloy parin sa pagdaloy, Habang nilalango ang alak na sa lalamunan ay umaapoy. Nagluluksa ka dahil puso mo'y siya parin ang tinitibok. Tangina, kailan ka babangon sa pagkakalugmok? Madilim na langit ay unti-unti nang lumiliwanag, Liwanag sa iyong ngiti kailan ko kaya ulit maaaninag? Umaga na, di ka parin tapos sa pagtangis. Hanggang kailan ka ba magtitiis? Mahal ko, tama na. Ako ang mas nasasaktan sa iyong ginagawa. Tahan na, mahal ko, parang awa mo na. Baka ikamatay ko na kung bukas iiyak ka nanaman dahil sa kanya.

20