"namanhid" poems - Hello Poetry

061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.

0

Jun 10, 2017

Jun 10, 2017 at 9:23 AM UTC

psalmiseta

Parang Kailan Lang

061017 Hindi pa kita kayang harapin Na sa bawat pagkakataong nariyan ka na'y Pilit pa rin akong lilihis ng landas Habang kinakalma ang sarili ng mga salitang: "Wala kang nakita. Ayos ka lang." Sa ilang beses kong pagpapalipas ng oras Sa paglimot sa pagbungad ng kahapon sa ngayon, Ginapi ako ng pasa sa buo kong pagkatao. Namanhid ang puso, Kakaiba ang hiwaga pagkat nabuhay pa rin ako. Nang sa kahit isang saglit man lang Ay nanatili pa rin akong pipi ngunit hindi bingi Na parang nalimot ko na kung paano bang magsalita Ngunit ako'y inugatan na Sa paghihintay sa sagot na sayo lamang hinihingi. Na para bang noon, Ang lahat ay may bayad. Parang lahat ay bawal, Kaya nagnakaw ako ng tingin sayo. Oo, hindi lang isang beses O dalawa, tatlo, apat, lima, Anim, pito, walo, siyam at sampu. Naubos na ang pagbilang ko sa bawat sandali, Na inabot sa iilang taon -- Hindi ka pa rin bumabalik. Doon ko kusang naintindihang: Kalakip ng bawat pagnakaw ng panahon Ay ang bawat bitak sa pusong noo'y wala pang lamat. Napuno ito ng alikabok sa hindi ko pagsisiyasat Kung may buhay at pag-asa pa bang mabuo ang larawan ng tayo. Na sa bawat pagpunit ko ng bawat larawan sa aking isipa'y Paulit-ulit lamang akong nakakatikim ng pagkatalo. At sa huli, ako rin pala ang darampot sa mga ito At isa-isang ipagtatagpi sa kabila ng matinding pagkapagod. Nang ilang beses akong dumistansya sayo Isang dipa, isang kilometro, Ilang munisipyo at ilang mga isla. Bagamat nagtangka pa rin akong Bumusina ng katapatan sa pintong paulit-ulit **** pinagsasarhan. Nang muling mabahiran ng kakaibang ningning Ang aking mga mata Na tila may mahika ang bawat **** ngiti At muling nagkakulay ang puso kong dating kaydilim. Nang mapagtanto ko ngang: hindi kita nakalimutan, Hindi ako nagmahal ng iba, Naghintay ako -- Kahit may iba ka pa. Dumungaw ako sa ngayon At dito ko nasaksihan ang hiwaga ng paghihintay. Na sa pag-aakala kong paulit-ulit ang nasa kalendaryo'y Mauubusan din pala ako ng dahilan -- Dahilan para magtanong kung babalik ka nga ba. Nang mahalin mo na rin ako nang buo Nang kusa **** ibigay ang tiwala at katapatan mo. At sa minsang pagyakap mo'y Gusto ko na munang huminto At magpasalamat pagkat narito na ang sagot -- Pagkat narito ka na at hindi na ito isang panaginip. Na hindi ko maipaliwanag na ikaw ang dahilan Ng bawat butil sa mga mata ko noon. At ang dahilan Ng bawat kirot na mas maingay pa sa mga kuliglig pag gabi At pilit kong pinatatahimik sa aking pagtulog. Parang kailan lang nga -- Pero ayoko nang magkunwari pa Ayoko nang magtago sa madilim na mga ulap Na pilit na kumukubli sa pag-ibig ko sayo. Tama na, pagkat nahulog ako sa sarili kong patibong At ngayon -- Ngayon nga'y mas mahal na kita.

73

Tayo na lagi na lang Napag-iiwanan, Nasa hulihan Sa karahasan, katamaran Nasa'n ang katapusan Natutulog? Hindi Tayo ay gising na gising Mulat ang mga mata sa katotohanan Pero Hanggang sa kasalukuyan Nakahiga Nakabaluktot Nakahandusay Sa kamang minantsahan Ng mga patak ng dugo at luha at Dinungisan Ng mga apak ng mga dayuhan Pati na rin ng mga tao sa sarili nating bayan Kasi naman Sino bang makakatulog dito Sa lakas ng sigaw Para sa tulong at hustisiya Sa ingay ng iyak ni bunso Para sa tatay na nawalay Sa lagkit ng dumi Na bumabalot sa pulitika Sa baho ng amoy Ng nabubulok na sistema Ilang daang taon, nakahiga pa rin Namanhid na ba tayo sa tagal ng panahon? Nabulag sa yaman? Nalasing sa kapangyarihan? Nahilo sa ikot ng mundo? O nawalan ng pag-asa na lang ba tayo? Gising pero hindi pa rin nakabangon Sa bayang hindi naman mangmang, Wala lamang pakialam

0

Nov 24, 2013

Nov 24, 2013 at 10:19 AM UTC

marge-redelicia

Tanghali ka na

Tayo na lagi na lang Napag-iiwanan, Nasa hulihan Sa karahasan, katamaran Nasa'n ang katapusan Natutulog? Hindi Tayo ay gising na gising Mulat ang mga mata sa katotohanan Pero Hanggang sa kasalukuyan Nakahiga Nakabaluktot Nakahandusay Sa kamang minantsahan Ng mga patak ng dugo at luha at Dinungisan Ng mga apak ng mga dayuhan Pati na rin ng mga tao sa sarili nating bayan Kasi naman Sino bang makakatulog dito Sa lakas ng sigaw Para sa tulong at hustisiya Sa ingay ng iyak ni bunso Para sa tatay na nawalay Sa lagkit ng dumi Na bumabalot sa pulitika Sa baho ng amoy Ng nabubulok na sistema Ilang daang taon, nakahiga pa rin Namanhid na ba tayo sa tagal ng panahon? Nabulag sa yaman? Nalasing sa kapangyarihan? Nahilo sa ikot ng mundo? O nawalan ng pag-asa na lang ba tayo? Gising pero hindi pa rin nakabangon Sa bayang hindi naman mangmang, Wala lamang pakialam

38

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

0

Feb 8, 2017

Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC

psalmiseta

Sana Bukas May "Tayo" Na

#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.

67

Ang hirap simulan Hindi ko alam paano uumpisahan, Sisimulan ko sa hindi pag pansin, Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kaya ko Kaya kong mawala ka sa isip ko Kaya kong mabura ka sa buhay ko na parang walang nangyari Kunwari kaya ko Masaya ako na kaibigan kita Na kaibigan lang kita Masaya ako na kasama kita Kahit alam kong may mahal ka ng iba Sisimulan ko sa hindi pag pansin Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kunwari di ko napapansin ang pangungulila mo sakanya Kunwari hindi ako nasasaktan Kunwari hindi ko nalang nakita, Kunwari wala tayong pagkaka intindihan, Kunwari hindi mo sinabing gusto mo ako, At kunwari, hindi ako nasasaktan Eto na ako at kinakaya ko Lahat ng sakit at pait na natatamasan Mawawala rin sa aking damdamin at isipan Wag mo akong kaawaan Dahil hindi ka naawa sa akin nung ipinakita mo sa lahat kung gaano kayo kasaya Hindi mo inisip ang mararamdaman ko sa katarantaduhan **** ginawa Wala kang pakielam nung nalasing ako at ikaw ang hinanap ko at kulang nalang isuka ko ang pagmamahal mo noong gabing iyon Hindi mo ako minahal Paulit ulit ko yang sinasabi sa sarili At tila paulit ulit din akong sinasaksak Ngunit kada bigkas ko ng mga katagang iyon, ay unti unting namanhid ang puso Sisimulan ko sa pag kukunwari Kunwari hindi ko nalang nakita Kunwari hindi ako nasasaktan Pero tangina hindi ko alam hanggang kailan

0

Dec 27, 2016

Dec 27, 2016 at 7:23 AM UTC

kate-burton

Kunwari

Ang hirap simulan Hindi ko alam paano uumpisahan, Sisimulan ko sa hindi pag pansin, Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kaya ko Kaya kong mawala ka sa isip ko Kaya kong mabura ka sa buhay ko na parang walang nangyari Kunwari kaya ko Masaya ako na kaibigan kita Na kaibigan lang kita Masaya ako na kasama kita Kahit alam kong may mahal ka ng iba Sisimulan ko sa hindi pag pansin Sisimulan ko nalang sa pag kukunwari Kunwari di ko napapansin ang pangungulila mo sakanya Kunwari hindi ako nasasaktan Kunwari hindi ko nalang nakita, Kunwari wala tayong pagkaka intindihan, Kunwari hindi mo sinabing gusto mo ako, At kunwari, hindi ako nasasaktan Eto na ako at kinakaya ko Lahat ng sakit at pait na natatamasan Mawawala rin sa aking damdamin at isipan Wag mo akong kaawaan Dahil hindi ka naawa sa akin nung ipinakita mo sa lahat kung gaano kayo kasaya Hindi mo inisip ang mararamdaman ko sa katarantaduhan **** ginawa Wala kang pakielam nung nalasing ako at ikaw ang hinanap ko at kulang nalang isuka ko ang pagmamahal mo noong gabing iyon Hindi mo ako minahal Paulit ulit ko yang sinasabi sa sarili At tila paulit ulit din akong sinasaksak Ngunit kada bigkas ko ng mga katagang iyon, ay unti unting namanhid ang puso Sisimulan ko sa pag kukunwari Kunwari hindi ko nalang nakita Kunwari hindi ako nasasaktan Pero tangina hindi ko alam hanggang kailan

35

Malamig ka na... Araw-araw nag pag iisip umaga, hapon, gabi di ko masabi dilim saaking isip at sa puso. Abuso sa kabaitan pag lapastangan sa aking kabaitan, di ko maisip kung bakit isang araw di kana lumapit... saakin mahal. bigyan mo ako ng oras para mailabas ang aking saloobin ng ikaw maliwanagan narin. Aking ipapaliwanag biglang **** pag lamig na tila isang malaking sahig na walang hanggan na pag aaway at pag tatampo, di ko maihabilin sakit sa aking damdamin. sasayad sa aking isip na di kana masaya saakin. na na na na maaaring sawa kana sa saya, sakit at pagkalumbay sa aking piling, mahal aking hiling kung mayroong problema sa pagitan natin ay iyong sabihin. hindi yung bigla kang lalamig na para bang sahig.. bigla kang lalamig. at sa oras ng iyong pag lamig para bang pati puso ko'y namanhid, di ko maintindihan napuno ito ng tampo... sayo! kaya mahal ipaliwanag mo ngayon ang iyong sarili kung bakit ka lumalamig.

0

Nov 24, 2015

Nov 24, 2015 at 8:54 AM UTC

erl-angelo-a-carandang

Malamig ka na.

Malamig ka na... Araw-araw nag pag iisip umaga, hapon, gabi di ko masabi dilim saaking isip at sa puso. Abuso sa kabaitan pag lapastangan sa aking kabaitan, di ko maisip kung bakit isang araw di kana lumapit... saakin mahal. bigyan mo ako ng oras para mailabas ang aking saloobin ng ikaw maliwanagan narin. Aking ipapaliwanag biglang **** pag lamig na tila isang malaking sahig na walang hanggan na pag aaway at pag tatampo, di ko maihabilin sakit sa aking damdamin. sasayad sa aking isip na di kana masaya saakin. na na na na maaaring sawa kana sa saya, sakit at pagkalumbay sa aking piling, mahal aking hiling kung mayroong problema sa pagitan natin ay iyong sabihin. hindi yung bigla kang lalamig na para bang sahig.. bigla kang lalamig. at sa oras ng iyong pag lamig para bang pati puso ko'y namanhid, di ko maintindihan napuno ito ng tampo... sayo! kaya mahal ipaliwanag mo ngayon ang iyong sarili kung bakit ka lumalamig.

3

Mga kantang nagpapaalala ng kasaysayan ng ating pagmamahalan; Prosa at tulang ikaw at kwento nating dalawa ang nag-iisang paksa; Ang pait at sakit sa bawat pagsambit na ‘di ka na muling manunumbalik; Luhang nagmistulang mga talon hanggang sa natuyo na lang paglipas ng panahon; Bawat araw na lumilipas ay naiipon na lang tulad ng mga pangako ng kahapon At nang dumating ang araw nagpasiya kang bumalik; hindi na maramdaman ang sabik Tuluyang napagod na at namanhid sa sitwasyon; hindi na ako muling aasa Na masimulang muli ang istoyang ikaw mismo ang nagpasyang ito ay wakasan.

0

Oct 4, 2019

Oct 4, 2019 at 1:33 AM UTC

xyzzz

alaala ng kahapon

Mga kantang nagpapaalala ng kasaysayan ng ating pagmamahalan; Prosa at tulang ikaw at kwento nating dalawa ang nag-iisang paksa; Ang pait at sakit sa bawat pagsambit na ‘di ka na muling manunumbalik; Luhang nagmistulang mga talon hanggang sa natuyo na lang paglipas ng panahon; Bawat araw na lumilipas ay naiipon na lang tulad ng mga pangako ng kahapon At nang dumating ang araw nagpasiya kang bumalik; hindi na maramdaman ang sabik Tuluyang napagod na at namanhid sa sitwasyon; hindi na ako muling aasa Na masimulang muli ang istoyang ikaw mismo ang nagpasyang ito ay wakasan.

8

Wala na ang mga paru-paro sa tiyan. Naglaho sila nang hindi ko namamalayan. Kilig ay hindi na rin maramdaman. Hindi na kita kinasasabikan. Ano ba ang nangyari? Napagod na ang puso. Hindi ko na mawari. Isip ko’y gulung-gulo. Ang dating gigil na puso, Ngayo’y parang lantang halaman. Ang dating sabing sa iyo, Ngayo’y parang hindi nga naman. Susulat sulat ng tulaan, Mauuwi rin pala sa iwanan. Nagsawa, napagod, nahirapan, Namanhid, napuno, hindi na lumaban. Tapos na, ito na ang dulo. Ito na ang huling tula para sa’yo. Sana palayain mo na ako. Gaya ng paglaya ng mga paru-paro.

0

Mar 27, 2018

Mar 27, 2018 at 7:43 AM UTC

domina-gamboa

WAKAS

Wala na ang mga paru-paro sa tiyan. Naglaho sila nang hindi ko namamalayan. Kilig ay hindi na rin maramdaman. Hindi na kita kinasasabikan. Ano ba ang nangyari? Napagod na ang puso. Hindi ko na mawari. Isip ko’y gulung-gulo. Ang dating gigil na puso, Ngayo’y parang lantang halaman. Ang dating sabing sa iyo, Ngayo’y parang hindi nga naman. Susulat sulat ng tulaan, Mauuwi rin pala sa iwanan. Nagsawa, napagod, nahirapan, Namanhid, napuno, hindi na lumaban. Tapos na, ito na ang dulo. Ito na ang huling tula para sa’yo. Sana palayain mo na ako. Gaya ng paglaya ng mga paru-paro.

20

Kutis na unti unting napupunit sa hamog Sa kapal nitong dilim ako ay bihag ng yamot Makapal kong balat tila ay namanhid na ~ Kasabay nito ng manipis na pag ambon Mahinhin ang paligid gawa ng panahon Ang araw ay magtatago buong maghapon Tanging pagkasala ay paggising ng pagkaaga-aga At pagkaantok ay hindi na makababalik pa Ito marahil ay sanhi ng maaga kong pag tanda

0

Dec 14, 2018

Dec 14, 2018 at 5:55 PM UTC

youraverageAL

Maagang Paggising

Kutis na unti unting napupunit sa hamog Sa kapal nitong dilim ako ay bihag ng yamot Makapal kong balat tila ay namanhid na ~ Kasabay nito ng manipis na pag ambon Mahinhin ang paligid gawa ng panahon Ang araw ay magtatago buong maghapon Tanging pagkasala ay paggising ng pagkaaga-aga At pagkaantok ay hindi na makababalik pa Ito marahil ay sanhi ng maaga kong pag tanda

10

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka. Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Ay! Lipa!

0

Dec 2, 2021

Dec 2, 2021 at 11:48 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako XVII (Panahong Karipas)

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka. Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Ay! Lipa!

25

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka sa Lipa - Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Pilpinas pala!

0

Sep 21, 2024

Sep 21, 2024 at 7:41 AM UTC

JunLit

Panahong Karipas

Tila namanhid na ang babahaang landas walang patid ang agos ng luha, habang walang habas ang malupit na lilik-panggamas - patuloy ang tila nag-aamok na pagwasiwas. Kahit mura pa ang uhay ng nagbubuntis na palay Namúti na ang katiwala ng mga bunso't panganay: Walang sinanto ang pakay ng aninong sumalakay. Sinimot pati ipa. Ang imbakang burnay tuyung-tuyô, tila balóng patáy. Ubos na ang mga ninuno sa Purok Ang mga inanak at inapo, tila mga but-o ng kapok nangalat na sa malalayong pook Hindi na tumalab ang mga erihiyang tampok Ang lamping ibinalot, balót na ng usok. Ang binalot na kapirasong pusod, bakas na lamang ng balok. Karipas na ang binatilyong habol ang mutyang pailaya. May baon pang pagkain, pagsasaluhan pag nagkita Ngunit mabilis na napawi ang tanawing kasiya-siya Ang natapong lomi, natabunan na ng aspalto’t palitada kasama ng mga bakas nina Utoy at mga kabarkada sa ilang dekadang araw-araw na pagbagtas, nakasipit at gura mula sa Baryo Balintawak hanggang Lumang Baraka sa Lipa - Di na makilala. Wangis ay mistisong pilipit. Ay! Pilpinas pala!

25