"nakabantay" poems - Hello Poetry

AKO’Y ISANG KAIBIGAN Kumakatok sa iyong puso Pinto nito’y iyong buksan At ako’y hayaang makapasok AKO’Y ISANG KAIBIGAN Tapat at Mapagkakatiwalaan Masasandalan sa ano mang oras Karamay sa bawat pagsubok AKO’Y ISANG KAIBIGAN Lumalapit sa isang katulad mo Nagsasabing “wag kang matakot” Ako’y laging nakabantay sayo AKO’Y ISANG KAIBIGAN Di nanghuhusga, Di Namimili, Di nang-iiwan, Di nakakalimut, Pagkat ika’y mahalaga sa akin AKO’Y ISANG KAIBIGAN handang ibigay ang lahat Pati buhay ko’y ibibigay Makasama ka lamang sa walang hanggan AKO’Y ISANG KAIBIGAN Higit pa kanino man Halika’t ako’y kilalanin Tiyak di mo pagsisisihan AKO’Y ISANG KAIBIGAN Nagmamahal ng tapat, Pagmamahal na mas malalim pa sa Dagat, mas mataas pa sa kalangitan Mas malawak pa sa mundong iyong kinagigisnan AKO’Y ISANG KAIBIGAN Luhang pumapatak aking pupunasan lahat ng iyong hinanakit aking gagamutin heto ang aking mga bisig at ikay yayakapin, yayakapin ng kay higpit. AKO’Y ISANG KAIBIGAN Nagsasabing, Taha na… Ako’y narito lamang Hinding Hindi ka iiwanan

0

Mar 17, 2016

Mar 17, 2016 at 1:14 AM UTC

puti ng umaga ningning sa mga mata may dagat na dinadala. dilaw na paningin buwan nakabantay sa'tin kalaro natin ang dilim. bughaw ating langit paglisan mo ang batid sabay ang wakas at pikit. w.c

0

Jan 20, 2019

Jan 20, 2019 at 8:13 AM UTC

cold-summer

tinta sa pantanaw

puti ng umaga ningning sa mga mata may dagat na dinadala. dilaw na paningin buwan nakabantay sa'tin kalaro natin ang dilim. bughaw ating langit paglisan mo ang batid sabay ang wakas at pikit. w.c

10

062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.

0

Jun 30, 2021

Jun 30, 2021 at 11:23 AM UTC

psalmiseta

Pastulan

062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.

59

Papaano nga ba maging isang mabuting ama? Pasan ang pamilya sa likod habang nakatayo sa sariling paa Naghahanapbuhay habang nakabantay sa kanila ang isang mata Di alintana ang pagod, hangad lamang paibig maipadama Maginoong lalake at may takot sa Diyos Mapagbiro, palangiti, malambing sa bawat haplos Masayahing ama kaya mas maigi ang tawanan Patunay lamang na ikaw ang haligi ng tahanan Ikaw ang ulap na tatangay kapag nabitin ang hagdanan Sa mga anak nag-gabay sa mga napili na larangan Sa kabiyak na nagpatunay na pag-ibig walang hangganan Simpleng buhay na may pag-asa, magkakapiling, nagmamahalan Written: 01/27/2010

0

Aug 4, 2017

Aug 4, 2017 at 3:34 AM UTC

LAtotheZ

Ama

Papaano nga ba maging isang mabuting ama? Pasan ang pamilya sa likod habang nakatayo sa sariling paa Naghahanapbuhay habang nakabantay sa kanila ang isang mata Di alintana ang pagod, hangad lamang paibig maipadama Maginoong lalake at may takot sa Diyos Mapagbiro, palangiti, malambing sa bawat haplos Masayahing ama kaya mas maigi ang tawanan Patunay lamang na ikaw ang haligi ng tahanan Ikaw ang ulap na tatangay kapag nabitin ang hagdanan Sa mga anak nag-gabay sa mga napili na larangan Sa kabiyak na nagpatunay na pag-ibig walang hangganan Simpleng buhay na may pag-asa, magkakapiling, nagmamahalan Written: 01/27/2010

13