"nagsama" poems
Sa tagal ng ating pagsasama
Wala na akong ibang mahihiling pa
Kundi ang magkaroon ng isang masayang pamilya
Pamilyang bubuohin ko kasama ka
Pagkatapos nang tayoy ikasal
Araw araw kong pinagdarasal
Na aking hiling ay maibigay na ng maykapal
Ang tanging biyaya na kukumpleto
Sa buhay mo at buhay ko
Ang mabiyayaan sana tayo
Ng isang munting bersyon ng ikaw o ako
Kaya di kayang sukatin
Ang sayang naibigay mo sakin
Nang sa iyong sinapupunan
Ay mayroon na palang namamahayan
Sa wakas ay dininig na
At ikay buntis na pala
Pero anong sakit ang aking nadama
Nang malaman kong di pala ako ang ama
Dahil habang tayo ay nagsama
Naghanap ka pala ng iba
Nov 27, 2015
Nov 27, 2015 at 8:44 AM UTC
Nagsimula ang lahat sa kanta
Sa kanta na nagsilbing tulay sa'ting dalawa
Na parang tubig at langis-
Sa wakas nagsama
'Di inakala na magkakaganito
Dahil wala naman talagang pagtingin sayo
Ni hindi nakitang magiging magkaibigan
Hanggang nagkaroon ng tiyansang baka pwede ng walang hanggan
Walang hanggan na paguusap
Walang hanggang pagtatawanan
Walang hanggang pagiintindi ng mga
Tingin na hindi alam kung ano ang sinasabi
Pero tila takot parin
Ang pusong napagod sa mga sakit
Na idinulot ng mundong mapait
Takot makaramdam, tumibok
Sumubok ng bagay na hindi sigurado kung saan patungo
Na baka isa na namang patibong
Na kukulong sa isip kong lunod na lunod na
Sa mga kathang isip at imahinasyon
Kaya hanggang dito na lang muna siguro
Pipigilan ang mga ilusyon at delusyon
Na sisimilan na namang gawin ng puso
Para kahit hindi matupad ang salitang "tayo"
Mananatili parin akong buo kahit papaano
Jan 9, 2017
Jan 9, 2017 at 7:21 PM UTC
Langhap.
Kumuha ako ng isa galing sa inalok **** kaha,
Hinawakan ko 'to na tila bang nakasanayan ko na,
Naka-ipit sa hintuturo at hinlalato,
Nilagay sa aking labi,
Hinihintay ang pagsindi mo nito,
Nilapit ko ang sigarilyo sa sumasayaw na apoy upang magsalubong,
Bago lumanghap,
Ramdam ko ang puso kong kumakarera sa kaba
Tila bang nagpupumiglas lumabas,
Langhap.
Ubo.
Buga.
Langhap.
Ubo.
Buga.
Hawak ko ang isang kahang inaalok ko sa'yo,
Nasa bulsa ko ang isa pa na uubusin pag-uwi,
Kumuha ka ng isa,
Sinindihan,
Ako ang lumapit habang nakasabit sa'yong labi
Na tila bang naghihintay kang sayawan ng apoy,
Langhap.
Buga.
Langhap.
Buga.
Hawak ko ang kamay mo na tila bang ang tagal na natin nagsama,
Nakakapit, ayaw bumitaw, parang dalawang bagay na ginawa para magsama
Hinintay ang tamang oras,
Nilapit ko ang sarili ko sa'yo,
Umaasa na marinig mo ang tibok ng puso kong kalmado,
Nagsalubong ang ating mga labi.
Sa wakas,
sa wakas.
Buga.
Lumipas ang ilang linggo,
Tinigilan kita.
Hindi dahil sa gusto ko pero dahil sa sinabi nila na hindi ka nila gusto
Sinabi nila na nahulog ako sa'yo ng husto
Hindi ko alam na kasalanan na palang mag mahal ng sobra
Isang buwan nakalipas,
Hinahanap ka na ng kamay kong wala ng kinakapitan,
Ng labi kong wala ng hinahalikan,
Ng mga baga kong naghahanap ng usok na naging tama para sa kalusugan,
Hinahanap kita.
Tatlong taong nakalipas,
Tumigil na akong maghanap.
Buntong hininga.
Tinanggihan ko ang isang sigarilyong nakalawit sa kahang inalok mo,
Inipit ang aking mga labi,
Pinigilan ang sarili,
Pinigilan ang pagpapapumiglas ng puso kong hinahanap ka pa rin.
Naglakad ako palayo,
huminga ng hangin na tila bang bago pa rin sa'kin
Sa wakas,
Hindi na kita hinahanap.
Sa wakas.
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 4:41 AM UTC
Sa iyong simpleng paningin
Masaya ang aking damdamin,
At sa puso ko ay ikaw pa rin
Hanggang dulo ikaw ang hihintayin,
Sa loob ng apat taon na ito
Ang damdamin ko ay para lang sa iyo,
Mga nadama na hindi magbabago
At mananatiling totoo,
Ang iyong liwanag ay isang kagandahan
Punong puno ng kaligayahan,
Sa ibang tao, binigyan mo ng kasiyahan
Ang ala-ala na hinding-hindi makakalimutan,
Panahong tayo ay nagsama
Ako ay punong puno ng saya,
Araw araw nating pagkikita
Hindi kayang tigilan na tignan ka,
Kahit sa isang pag-uusap
Pakiramdam ko ay isang ulap,
Nahahanap ng isang ganap
Para magkaroon ng balak,
Ako ay nahihiya pa din
Sa aking sariling damdamin,
Pero gusto lamang isipin
Ikaw ang liwanag sa dilim,
Mensahe na gusto kong sabihin
Ikaw pa din ang aking pipiliin,
At ngayon kong aaminin
Ikaw ang aking iibigin,
Kahit ang iyong simpleng biro
Ang mga kasiyahan na punong puno,
Na sanang manatili na dito
Katulad ng ala-ala sa iyong regalo,
Ako na natutuwa sa iyong pagbasa
Sa aking binigay na mga tula,
Binigyan pansin, at di sinira
Sapat ang kapalit sa iyong tuwa,
Nung simula, hanggang dulo
Ikaw lamang ang nagbubuo,
Sa liwanag ng aking mundo
Na mananatiling totoo.
Feb 13, 2020
Feb 13, 2020 at 9:12 AM UTC
Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon.
Ngunit hindi pa pala ito sigurado.
Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon,
Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon.
Mahal, hindi ko inakala.
Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan.
Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan.
Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon.
Mahal, bakit mo ako iniwan?
Bakit mo ako inayawan?
Mahal ika'y aking inasahan,
Sa mga pangakong iyong binitawan.
Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan.
Ikaw ang dahilan ng aking paglaban.
At sa di ko inaasahan,
Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan.
Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan?
Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan,
O bagong kasintahan?
Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo.
Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik.
Teka, binibigyan mo nga ba ako?
O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo?
Mahal, babalik ka pa bang talaga?
o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa?
Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa.
Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa.
Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan.
Parehong dahilan ng iyong paglisan.
Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan.
Mahal, paano na ang mga plano natin?
Paano na ang mga pangarap natin?
Paano na ang mga pangako natin?
Paano na ang mga memorya natin.
Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin,
Dahil hindi ko ito magawang lisanin.
Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira,
Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin.
Naalala ko bigla,
Kung saan tayo unang nagkita,
Kung saan tayo unang nagkakilala,
Kung saan tayo unang nagsama,
Kung paano tayo nagsimula,
Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan.
Pero sa hindi ko inaasahan,
Ikaw rin pala ay lilisan,
Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan,
Masakit man sabihin ang huljng katagang ito,
Ngunit, paalam na mahal ko.
Apr 6, 2020
Apr 6, 2020 at 5:18 AM UTC
hindi na mapakali at panay ang tingin sa paligid
ang pagod at antok ay 'di na maikukubli
segundo, minuto at oras na ang lumipas
ni anino mo'y 'di na matinag; mata'y malapit nang tumiwalag
ang isipan ay kung saan-saan na rin napadpad
iisa lang naman ang nais isigaw ng pusong matiyagang naghihintay
makita kang muli at ang puso't isipan ay mapapalagay
lahat ng hirap na dinanas ay 'di alintana dahil ito'y maiibsan
--
at dumating na sa wakas ang araw ng pagpapasiya
ang dalawang pusong nangungulila sa presensya ng bawat isa'y
nagtagpo at nagsama
ang muling pagkikita nila'y punong-puno ba pananabik at saya
salubong na mainit at mahigpit na yakap at matamis na halik
ang siyang nagpawi sa mga sandaling hindi sila magkapiling
--
saksi ang mga tala at ang buwan
pati na rin ang mga tao sa paligid na walang kaalam alam at pakialam
sa muli (at huli) nating pagkikita,
mahal.
Apr 10, 2020
Apr 10, 2020 at 11:31 AM UTC