Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"magkasamang" poems
Araw na naman ng mga puso Nakahanda na ang hukbo ng mga damdaming nagsusumilakbo, tila nag-aapoy na parang mga sulo. Mga gimik na talaga namang pinaghandaan, magkasamang pagsasaluhan para mamaya'y may lambingan sa ilalim ng mga tala at buwan. Kay sarap sa pakiramdam kapag alam **** may nariyan. Hawak iyong kamay habang kayo'y naglalakbay. Mga mata'y nagtutugma tanging ligaya ang nakikita. Mga kaluluwang umaakma sa hulmahan ng bawat isa. Kahit mahirap tumaya umaasa pa rin at naniniwala na isang araw bigla na lang mawawala pait na dala ng nakaraang kabanata. Pero laging alalahanin Na mas may higit na nagmamahal sa atin, Na kailan man ay di tayo iiwan sa gitna ng labanan, dahil pag-ibig Niya'y walang hanggan. Kaya't huwag maiinggit at mag-ngitngit dahil sa ati'y may umiibig ng sulit na sulit Tunay na sa paningin Niya'y tayo ay kaakit-akit At kahit na minsan hindi tayo ipagpapalit. Bago pa natin hingin at iusal una na Niya tayong minahal. Ito ang pagibig na di nauutal walang takot at di nangangatal. Patuloy lang sa pagmagmahal, dahil ang pusong umiibig ng bukal di kumukupas kailan man kahit ilang araw at buwan pa ang dumaan.
0
Feb 13, 2019
Feb 13, 2019 at 10:33 PM UTC
Nagmamahal at minamahal
Tayo lang naman ang magkasamang umukit ng hugis puso sa mga bituin, magkahawak ang mga kamay habang nagkukuwentuhan ng mga pangarap at hangarin Sana... hindi muna magtapos ang gabing ito Kung magagawa kong banatin at pahabain pa ang oras para lamang mapatagal sa'yong piling Ngunit kinaumagahan na nang ako'y magising... Akap akap ang sarili, mabigat ang damdamin Nagbuntong-hininga't bumulong nalang sa hangin Hindi ko na alam kung ligaya pa ba ang tunay na hangad Bakit ba lagi nalang ganito... Sa panaginip, patuloy mo akong dinadalaw Naniniwala ako sa salitang 'tayo' ngunit heto't nag-iisa na naman ako
0
Nov 12, 2016
Nov 12, 2016 at 8:12 AM UTC
[12] Hanggang dito nalang
Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 11:38 PM UTC
Saglit
Kaibigan, Naalala mo pa ba ang masasaya nating kwentuhan? May konting joke lang iyo mo na agad tatawanan, Sumasabay pa ang mga laway **** nagtatalsikan, Na nagkalat sa mukha kong iyo mo pa ngang pinupunasan. Sa kanto, Naalala mo pa ba ang ating istambayan? Nagpapasama ka sa’kin matanaw mo lang ang crush **** dadaan, Ngunit dedma ka, hindi ka nilingon kahit sinigaw mo na ang pangalan, Kaya minsan umuuwi tayong ikay bigo at kung minsan ay luhaan. Sa tabing ilog, Iyo mo rin bang naaalala’t natatandaan? Sa puno ng mangga doon tayo nagtayo ng bahay-bahayan, Dun tayo nagdadala ng pagkain para sabay tayong mananghalian, At dun ko na saksihan ang iyong kakaibang katakawan. Pagkatapos ng bakasyon, sabay tayong pumapasok sa eskwelahan, Kapag break time magkasamang nakikisalo sa mga kaklase, nakikipagburautan, Sa takdang aralin sabay tayong gumagawa at nakikipagkopyahan, At sa pag-uwi sabay din tayong dumidiretso sa komputeran at bilyaran. At nung nagsembreak, Asan ka na nga ba aking kaibigan? Hindi na kita nakita’t matagpuan sa kung saan, Lumingon na ako sa likod, kaliwa at sa kanan, Ngunit ang anino mo hindi ko na matagpuan.
0
Aug 18, 2011
Aug 18, 2011 at 3:19 AM UTC
Sembreak
Sa gitna ng mga nagtataasang puno Halika't ating langhapin Ang amoy ng mga patak ng ulan Sa mga luntiang dahon ng kagubatan Parating na ang dapithapon Di ba pwedeng manatili ka muna? Kahit sandali lang Tabihan ako kasama ng ingay ng katahimikan Ang tamis ng mga sandaling itinanikala Sa mga ala-alang upos At ang mga sabik na yapos Ng aking mga kamay sa iyong mukha Ang mga paglubog na araw na magkasamang tinignan Kung ako ang iyong tatanungin Gusto ko na lamang manatili Sa mga panahong kasama kang tumatakbo sa ulan.
0
May 24, 2018
May 24, 2018 at 9:46 AM UTC
Maulan na kahapon
Sa distansya umusbong ang lahat Kung paano nagkrus ang ating mga landas Na sa dinarami-rami ng tao’y ikaw pa Sa simpleng pagbati mo nagmula
 Sa distansya tumibay ang relasyon Nagpakatatag sa panahong magkalayo Kinubli ang hirap ng mga pagbabago Nanahimik sa likod ng maraming tanong Sa distansya nagsimula ang problema Kawalan ng tiwala ang naging ugat Pag-iisip kung nararapat pa bang ipaglaban At hawakan ang pangakong unting unting nawawala
 At sa ‘di inaasahan, sa distansya rin nagtapos Tumigil nang maniwala sa “Kaya natin ‘to” Napagkasunduan at magkasamang nagdesisyon Napagtantong pag-ibig ay ‘di sapat sa isang relasyon
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 2:15 PM UTC
distansya
sa isang minsan naglaro ang tadhana, pinagtagpo ang mga mata ng dalawang uhaw sa kahulugan sa isang minsan nagsimula ang tagu-taguan, mga salitang walang kahulugang sinasambit ng mga labing mapagpanggap, sa isang minsan nagdikit ang mga labi, pilit itinago ang init na nadama ngunit mga ngiti natin ang nagsasabi sa isang minsan maipapakita natin sa lahat na nandito tayo para sa isa’t-isa at di na kailangan pang matakot sa panghuhusga sa isang minsan, kailangan nating maniwala sa pagdating ng oras at tadhana, magkasamang lalaya, sa isang minsan masasambit rin natin ang ating pagsinta, sa isang sulyap na walang takot, walang alinlangan, sa isang minsan ang minsan ay magiging walang hanggan, panghabang-buhay, kahit saan, kahit kailan, kahit anong oras sa isang minsan darating rin na magtutugma ang tadhana kaya’t makontento muna tayo sa mga nakaw na sandali, sa isang minsan magtatagpo ang ating mga mata at ngiti kahit na walang kahulugan, kahit na tayo’y nasasaktan, sa isang minsan tayo ay nagkatagpo at nagmahalan, kahit alam nating tayo ay sawi, sa pag-ibig nating tulad ng ulan sa isang minsan
0
Nov 4, 2019
Nov 4, 2019 at 7:09 PM UTC
sa isang minsan
Hawak-kamay, sabay na tinahak ang makinang na dalampasigan Patuloy sa paghakbang at paghila sa animo'y hindi dumarampi sa buhanging mga talampakan Mga palad na magkayakap, mga daliring magkaniig Dalawang pares ng matang nakangiti na ayaw bumitiw sa pagtitig Kasabay ng umaawit at mabining pagaspas ng alon Sumakay sa bangka patungo sa paraiso'y masayang sumagwan Subalit sa masayang paglalakbay ay may humulagpos na unos Paligid ay nilamon ng dilim, dumaan sa langit ang kislap ng talim Bangkang sabay na sinasagwan, tumaob at tinangay ng agos Sa gitna ng laot, sabay ding nilamon ng dagat at sa ilalim bumulusok Patuloy ang delubyong pilit na pinaghihiwalay ang magkahugpong na kamay Pilit pa ring lumangoy at magkasamang sumampa sa bangkang gutay-gutay Niyakap nang mahigpit ang kilalang bisig kahit nakapikit Hindi man mapigil ang higanteng alon at malakas na buhos ng ulan Nangangatal, nangangalay man ay hindi huminto sa pagsagwan Muntik mang malunod sa sigalot na mainam na nakaungos Kumalma ang dagat, natawid ng gabi ang umaga sa gitna ng digma at unos Mula sa dalampasigan, sa laot at sa dulo ng mga puso Mamamayani ang pag-ibig sa malawak at mapanghamong mundo
0
Oct 6, 2019
Oct 6, 2019 at 8:49 AM UTC
Sabay Tayong Sumagwan
Binabaran ng mainit na kapeng barako ang naiwang tutóng sa lumang kaldero, walang panamà ang kaning binudburan ng niyadyad na tabliya sa panlasa ng até at bunso magkasamang nagmimiryenda - matamis na bukayo matamis na ala-ala . . . Tanyag ang tamis ng sintunis singkom man o lado limot na ang hagupit ng mga Hapones na malulupit ng kahapong ayaw umidlip. Nag-aanyaya ng pag-akyat ang puno ng bitungol, halikayo manibalang pa ang iba ngunit tamang-hinog na pangkulunggo sa mga isipang nahihilo’t nalilito. Maghapon lamang ang kabataan - mabilis, mabilis na dumaan Orasyon na ngayon, wika ng impô Huwag magpapaabot ng sireno Pag di’y sip-on ang aanihin n'yo! Opo, opo, Dala-dalang buslô Taglay ang naiwang litrato sa sulok ng isipan, ng balintata-o. Sa lahing hindi sumuko, magkakasama tayo.
0
Mar 26, 2021
Mar 26, 2021 at 7:57 AM UTC
Kapeng Barako XIII (Liping Di Sumuko)
Nagsimula sa isang hapunan Hanggang umabot sa masarap na kwentuhan Hindi namalayan ang oras Hatinggabi na't tuloy parin ang tawanan. Pagkikita ay nadugtungan Muli ay nagkayayaan Kain dito, gala doon Ikaw at ako magkasamang nagbibiruan. Kasama ka sa pag-uwi Kasabay ng musika paulit ulit naririnig Hindi namalayan ang oras Makasama ka lg walang lungkot sa labi. Labis ang lungkot sa iyong pag-alis Mga boses at ngiti **** nakakasabik Mga matang mapungay at labing mapula Sa isip ko ay laging nakapinta. Pero mahal, ako'y nasasaktan Nasasaktan sa maling pagmamahalan Pagmamahalan sa maling panahon Panahon na sinusubok ng pagkakataon. Sa iyong pag-alis ika'y may hiling Ika'y huwag kalimutan at ang mga alaala natin Natulala at hindi na alam ang ibibigkas Pero pangako mahal, ako'y andito lang hanggang wakas.
0
Feb 25, 2020
Feb 25, 2020 at 2:40 AM UTC
ORAS
Pitong taon sa kung saan lima na do’y naging tayo kanlaon. Sa limang taon na naging tayo, wari ko’y mahalin ka ng higit pa don. Itong anibersaryo’y paalala na sa bawat taon ng ating relasyon, iba’t iba ang ating naging leksyon. Ngunit sa bawat pagsubok na iyon, iisa parin ang ating direksyon. Ang magmahalan sa pang habang panahon. Ikaw ang pipiliin sa anumang pagkakataon. Sa’yo, puso’t isipan ko’y humihinahon. Gaano man kalupit ang hampas ng alon, Tayong dalawa’y magkasamang aahon. Sa bilyon-bilyong populasyon, Ikaw ang natatatanging ayon. Naaalala ko noon, Nagdasal ako sa Panginoon. Ikaw na pala ang Kaniyang tugon. Hindi natin kailangan na sa atin ang mundo’y sumangayon. Sapagkat lahat ng ito’y sagot sa panalangin natin noon. Saan man tayo dalhin ng ating imahinasyon, Ang mahalaga’y kung anong mayroon tayo ngayon. Hindi man natuloy ang ating celebrasyon dulot ng hindi magandang panahon. Makasama ka’y sapat na para sating okasyon. Mahal kita, sayong puso’t isipa’y ibaon.
0
Jan 22, 2022
Jan 22, 2022 at 2:06 AM UTC
Tugon
Kay tagal kitang pinagmasdan, Habang ika'y nahihimbing sa kawalan, Pagkahalong emosyon at pagkabahala, Sa aking puso't isip ay hindi nawawala. Araw-araw 'kong kay Bathala'y dumadalangin, Sa puso **** sana'y hindi tangayin ng hangin. Nangangarap ang mga mata, Pag-ibig mo sana'y sa akin 'di malanta. Irog kong kay tamis, Pumapawi ng aking hinagpis. Magkasamang maghapon, Bawat saya ay aking iniipon. Mula noon hanggang ngayon, Ika'y iniibig saan man pumaroon. Sino man ang makasalubong, Saiyo pa rin nais humantong.
0
Feb 9, 2020
Feb 9, 2020 at 5:59 AM UTC
Tiwala