"lulugar" poems - Hello Poetry

Hindi ko kasi alam kung saan ako lulugar Ako na ba talaga Siya pa rin yata Sabi mo kasi wala na Pero sa iyong bawat salita Nakikita ko siya Nandiyan pa siya Natatakot kasi ako Na mahulog para sayo Mahulog at hindi masalo Dahil yakap yakap mo pa siya Sabi mo kasi napapasaya kita Ngunit laging may lungkot Sa iyong mga mata Namimiss mo lang yata siya Tama ba'ng ituloy pa ito? Baka sa dulo'y wala ring tayo? Baka sa dulo'y ako na lang? Ayoko nang masaktan Hangad ko lang naman Ang iyong kasiyahan Sinusugal ang aking kabuuan Laging nagtatapang-tapangan Pinapairal ang katangahan Sigurado ka ba sa iyong nararamdaman? Kasi hindi ko na alam Kung saan ako lulugar Baka isang araw Sa aking pagmulat Wala ka na at sabay na ulit kayong naglalakbay Ingatan ko daw ang aking puso Pero bakit tila Mas mahalaga sa aking Buuin ang sa iyo Habang unti-unting gumuguho Ang puso ko

0

Feb 24, 2017

Feb 24, 2017 at 8:38 PM UTC

Cosmos

panakip-butas

Hindi ko kasi alam kung saan ako lulugar Ako na ba talaga Siya pa rin yata Sabi mo kasi wala na Pero sa iyong bawat salita Nakikita ko siya Nandiyan pa siya Natatakot kasi ako Na mahulog para sayo Mahulog at hindi masalo Dahil yakap yakap mo pa siya Sabi mo kasi napapasaya kita Ngunit laging may lungkot Sa iyong mga mata Namimiss mo lang yata siya Tama ba'ng ituloy pa ito? Baka sa dulo'y wala ring tayo? Baka sa dulo'y ako na lang? Ayoko nang masaktan Hangad ko lang naman Ang iyong kasiyahan Sinusugal ang aking kabuuan Laging nagtatapang-tapangan Pinapairal ang katangahan Sigurado ka ba sa iyong nararamdaman? Kasi hindi ko na alam Kung saan ako lulugar Baka isang araw Sa aking pagmulat Wala ka na at sabay na ulit kayong naglalakbay Ingatan ko daw ang aking puso Pero bakit tila Mas mahalaga sa aking Buuin ang sa iyo Habang unti-unting gumuguho Ang puso ko

37

Andito na naman ako Magsusulat na naman para matandaan Mga pangako na minsan mo binitawan Nagtatampo at nasasaktan Nasaan ka? Bakit hindi kita maramdaman? Natatandaan mo pa ba yung pangako mo? Pangako mo na mananatili ka sa tabi ko? Sinabi ko sayo na aalis na ako Na ayoko na at sumuko na tayo Pero nanatili parin sa piling ng pareho. Mahal, alam natin saan tayo lulugar pareho Kung hanggang saan lang ang meron "tayo" Pero ang pangako mo na hindi mo ako pababayaan nasaan? Naglaho na ba at tuluyang nakalimutan? Nakalimutan o hindi mo mapanindigan? Hindi mapakali't nanghihinayang Mga binitawang salita at nararamdaman Pilit binubura lahat ng ugnayan Ugnayan na nabuo sa pag-iibigan Hanggang umabot sa desisyon na wakasan. Mga pangako natin sa isa't isa Napako at nawala na Tila ba kay bilis lang uli mapag-isa Yung sakit na hindi ko maramdaman noon Ay unti unti ng yumayakap sa akin ngayon. Mahal, salamat sa masasayang araw natin Mga araw na nabuo ng masarap na salita sa atin Larawan mo na hindi makakalimutan Haplos at yakap mo na hindi mapantayan At sa mga pangako na iyong binitawan. Salamat sa masasayang kwento Na itatago ko hanggang dulo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Masayang alaala ng babaunin ko Ito na ang dulo na kayang tanggapin ng puso ko.

0

Feb 21, 2020

Feb 21, 2020 at 4:26 AM UTC

fayeelicious

PANGAKO

Andito na naman ako Magsusulat na naman para matandaan Mga pangako na minsan mo binitawan Nagtatampo at nasasaktan Nasaan ka? Bakit hindi kita maramdaman? Natatandaan mo pa ba yung pangako mo? Pangako mo na mananatili ka sa tabi ko? Sinabi ko sayo na aalis na ako Na ayoko na at sumuko na tayo Pero nanatili parin sa piling ng pareho. Mahal, alam natin saan tayo lulugar pareho Kung hanggang saan lang ang meron "tayo" Pero ang pangako mo na hindi mo ako pababayaan nasaan? Naglaho na ba at tuluyang nakalimutan? Nakalimutan o hindi mo mapanindigan? Hindi mapakali't nanghihinayang Mga binitawang salita at nararamdaman Pilit binubura lahat ng ugnayan Ugnayan na nabuo sa pag-iibigan Hanggang umabot sa desisyon na wakasan. Mga pangako natin sa isa't isa Napako at nawala na Tila ba kay bilis lang uli mapag-isa Yung sakit na hindi ko maramdaman noon Ay unti unti ng yumayakap sa akin ngayon. Mahal, salamat sa masasayang araw natin Mga araw na nabuo ng masarap na salita sa atin Larawan mo na hindi makakalimutan Haplos at yakap mo na hindi mapantayan At sa mga pangako na iyong binitawan. Salamat sa masasayang kwento Na itatago ko hanggang dulo Salamat dahil naging parte ka ng buhay ko Masayang alaala ng babaunin ko Ito na ang dulo na kayang tanggapin ng puso ko.

35

Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.

0

May 22, 2021

May 22, 2021 at 3:07 AM UTC

psalmiseta

Pulang Laso

Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.

53

Kung hindi mo naman pala balak mahalin siya? Eh bakit ginulo mo pa buhay niya? Mga tanong na hanggang ngayon tuloy pilit niyang hinahanapan ng sagot. Mahirap pala talaga kung wala naman talagang pagkakakilanlan ang relasyon n'yong dalawa—nakakalungkot. Kung saan siya lulugar hindi na rin niya alam. Kung may karapatan ba siyang magselos at magdamdam Kung kailangan pa ba niyang maghintay o sumuko na lang O hingin ang oras mo, tanong niya'y siya ba'y may karapatan? Kaya sana kung bubulabugin mo lang din naman ang kaniyang damdamin at wala kang balak na siya'y mahalin— Pwede ba? Huwag na lang, huwag mo siyang ikulong sa isang sitwasyong kulang na lang siya ay mapraning. Salita | Ate Yhin 08172022648am

0

Aug 16, 2022

Aug 16, 2022 at 8:22 PM UTC

yhin2x

Lagyan mo ng label

Kung hindi mo naman pala balak mahalin siya? Eh bakit ginulo mo pa buhay niya? Mga tanong na hanggang ngayon tuloy pilit niyang hinahanapan ng sagot. Mahirap pala talaga kung wala naman talagang pagkakakilanlan ang relasyon n'yong dalawa—nakakalungkot. Kung saan siya lulugar hindi na rin niya alam. Kung may karapatan ba siyang magselos at magdamdam Kung kailangan pa ba niyang maghintay o sumuko na lang O hingin ang oras mo, tanong niya'y siya ba'y may karapatan? Kaya sana kung bubulabugin mo lang din naman ang kaniyang damdamin at wala kang balak na siya'y mahalin— Pwede ba? Huwag na lang, huwag mo siyang ikulong sa isang sitwasyong kulang na lang siya ay mapraning. Salita | Ate Yhin 08172022648am

12