"karamdamang" poems - Hello Poetry

#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.

0

Jun 8, 2021

Jun 8, 2021 at 10:36 PM UTC

psalmiseta

TIWALAg (Departure)

#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.

36

Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga

0

Dec 17, 2018

Dec 17, 2018 at 4:50 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #13

Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga

19

Alam mo ba Sobrang hirap malaman Ang isang karamdamang Hindi Mo Maintindihan? Akala mo ba Mas mahirap mahulog mula sa bangin Na alam **** lupa ang sasalo sa 'yo Kaysa Sa mahulog mula sa bangin na Hindi Mo Alam Kung anong mahuhulugan mo? Hindi ganyan eh.

0

Apr 9, 2015

Apr 9, 2015 at 1:27 PM UTC

tjlc

Kaisipan

Alam mo ba Sobrang hirap malaman Ang isang karamdamang Hindi Mo Maintindihan? Akala mo ba Mas mahirap mahulog mula sa bangin Na alam **** lupa ang sasalo sa 'yo Kaysa Sa mahulog mula sa bangin na Hindi Mo Alam Kung anong mahuhulugan mo? Hindi ganyan eh.

16

Isa, dalawa, hanggang sampu. Bilang sa daliri ko Ang bilang ng araw na umuwi Ako na hindi lasing Sa pagpasok pa lang Uwi na ang hinahanap Para makapiling Ang kanais nais kong kama Ngunit bago sa pagalis Ay may karamdamang Hindi kakaiba Hindi nakapagtataka Ang pagtawag ng cervesa at tabako Ng aking utak para sa aking katawan Ay dumadagumgdong Sa kaluluwa kong mahina Isang bote isa pa isa pa Isang kaha isa pa tama na tuloy tuloy ang daloy ng alak Sunod sunod Ang buka ng usok Sa pagtulog ubos na ang pakiramdam Ni-pandinig ay sumuko na. Amoy na lang ng amats Ano na ba anng kinahihinatnan Isa Dalawa Tatlo Hanggang sampu Bilang sa aking kamay Ang araw na Hindi ako lasing Ang sigarilyong hindi naubos At ang mga araw na humihinga pa ako

0

Aug 8, 2018

Aug 8, 2018 at 10:30 AM UTC

xilhouette

Katapusan

Isa, dalawa, hanggang sampu. Bilang sa daliri ko Ang bilang ng araw na umuwi Ako na hindi lasing Sa pagpasok pa lang Uwi na ang hinahanap Para makapiling Ang kanais nais kong kama Ngunit bago sa pagalis Ay may karamdamang Hindi kakaiba Hindi nakapagtataka Ang pagtawag ng cervesa at tabako Ng aking utak para sa aking katawan Ay dumadagumgdong Sa kaluluwa kong mahina Isang bote isa pa isa pa Isang kaha isa pa tama na tuloy tuloy ang daloy ng alak Sunod sunod Ang buka ng usok Sa pagtulog ubos na ang pakiramdam Ni-pandinig ay sumuko na. Amoy na lang ng amats Ano na ba anng kinahihinatnan Isa Dalawa Tatlo Hanggang sampu Bilang sa aking kamay Ang araw na Hindi ako lasing Ang sigarilyong hindi naubos At ang mga araw na humihinga pa ako

32

hindi ko alam kung paano nagsimula lalong hindi ko alam kung kailan magwawakas ang alam ko lang ay mayroon sakit ba ito? sintomas ba ang mga munting kirot sa aking puso? ang ngiting gumuguhit sa bigkas ng pangalan mo? ang paglundag ng puso sa pagtama ng ating mga mata? sakit ba ito? sapagkat lumulubha ang aking mga iniinda nagsimula sa mga paru-paro sa sikmura sumunod ang pagbilis ng pintig ng puso, ang paghabol ng hininga, ang lumbay ng damdamin, ang pagpatak ng mga luha sakit ba ito? dahil kung gayon ay ikaw ang lunas ko at ikamamatay ko na lamang ang karamdamang ito

0

Apr 21, 2020

Apr 21, 2020 at 4:36 AM UTC

moonymonay

sintomas

hindi ko alam kung paano nagsimula lalong hindi ko alam kung kailan magwawakas ang alam ko lang ay mayroon sakit ba ito? sintomas ba ang mga munting kirot sa aking puso? ang ngiting gumuguhit sa bigkas ng pangalan mo? ang paglundag ng puso sa pagtama ng ating mga mata? sakit ba ito? sapagkat lumulubha ang aking mga iniinda nagsimula sa mga paru-paro sa sikmura sumunod ang pagbilis ng pintig ng puso, ang paghabol ng hininga, ang lumbay ng damdamin, ang pagpatak ng mga luha sakit ba ito? dahil kung gayon ay ikaw ang lunas ko at ikamamatay ko na lamang ang karamdamang ito

17