Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"iniluwa" poems
Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.
0
Sep 13, 2015
Sep 13, 2015 at 12:17 AM UTC
Dugo, Kalsada, Bersikulo
Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.
Continue reading...
62
Akala **** hindi mo na makikita pa kahit kailan. Ngunit iniluwa siya ng gabi. Unang beses sa mahabang pagkakataon, kinumbinsi mo ang sarili at kinumbinsi siyang samahan kang maglakad ng mabagal sa maiksing kalsada. Hindi siya pumalag. At sa dulo, inalis niya ang tuyong dahong nakasabit sa buhok mo. At gaya ng dati, hindi siya magpapaalam. Ibabalik mo siya sa gabi, ika labing isang minuto makalipas ang alas onse, iniisip kung sinong magmamay-ari sa kanya balang araw. Uuwi kang mag-isa, wala nang traffic sa EDSA, wala na ring lumbay. Sa iyo ang huling halakhak pero ngingiti ka na lang at magbubuntong hininga.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 6:32 AM UTC
labing-isa:labing-isa
Ngayong gabi'y tutulo ang mga luha, Iniluwa ng gabi, gaya ng pag saklob sa mga dukha, Ikaw na nakahandusay, at trinaydor ng dilim, Asan na si Lando na may hawak na patalim? Ngayong gabi'y dadanak ang luha, Gaya ng pag humuho ng mga katawang Binusabos ng sangkahayupang Tinatawag niyong pulisan. At bukas pag sikat ng araw, Itong pagtangis ay mapapalitan ng uhaw Sa dugo't hustisya para sa bayang Pinapatay dahil "nanlalaban".
0
Jul 25, 2019
Jul 25, 2019 at 3:18 PM UTC
Ngayong Gabi
92 Bago magbukang-liawyway ay nilamon Ng bubuli ang prinsipe bago bumangon 93 Kumaripas sa kagubatan Iniluwa’t muling nagkita ang magkasintahan 94 Naroon din ang Diwata ng Lupa Mga kabute’t tubig ay dala 95 Pagkain at inumin isusuhay Sa mahiwagang bubuli isasakay 96 Sa ‘di kalayuan ay umugong Mula sa palasyo ang budyong 97 Pinaulan ni Bulawan ng buhangin ang kagubatan Upang pabagalin mga kalaban 98 Tungo sa Gintong Lupa! Unang Lahi ng mga tao roon – kina Sibo at Loria! -06/21/2012 *Gintong Lupa Series
0
Aug 31, 2019
Aug 31, 2019 at 9:56 PM UTC
Siboloria 14 -Ang Alamat ng Unang Lahi sa Gintong Lupa-
92 Lingid sa kaalaman ng lahat Sa katotohanan sila ay sinalat 93 Sapagkat ang kanilang prinsesa At hinirang na prinsipe sa tuwina 94 Ay ‘di naman tuluyang naglaho Sila lang naman ay napalayo 95 Tulad nina Sibo at Loria Mahiwagang bubuli nilamon sila 96 Buhay pa naman Itong magkasintahan 97 Pagdating ng mahiwagang nilalang Sa lupaing takdang hirang 98 Sila ay iniluwa Sa Gintong Lupa. -06/28/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:46 PM UTC
Daragus 14 -Ang Alamat ng Ikalawang Lahi sa Gintong Lupa-
Mga boses sa kaniyang isipan Kailan kaya mauubusan? ng lakas loob upang manira hindi lamang ng sarili pati iba pilit na pagpapakinis upang tuluyang matanggap ng iba kailanma'y di ka naging normal produkto nang di kanais nais na mga ganap kailan kaya naisipang sumuko? at ngayo'y di na tumigil sa paghinto at pagpatay ng bawat kasiyahang natitira sa iyong puso ang wirdo mo bakit di ka maging kagaya nila? bakit di mo baguhin kung sino ka? patayin ang sariling pagkatao para matanggap ng iba walang pinagkaiba nagiging kagaya ka na nila ngayon, alam mo pa ba kung sino ka? sa dinarami rami ng kasinungalingang iniluwa mga pader na itinayo't ngayo'y pilit tinatago natatakot na baka sakaling di na sila matuwa na tumigil ang atensyong pinaghirapang makuha matapos ay sasabihin nilang "nag-iba ka na"
0
Dec 4, 2022
Dec 4, 2022 at 10:15 PM UTC
12-10-'21