"inaaninag" poems - Hello Poetry

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

0

Aug 17, 2021

Aug 17, 2021 at 5:47 AM UTC

psalmiseta

The Space Between Us

081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."

67

083017 031717 Kinunan kita ng larawan noon Noong mga panahong wala pang "tayo" Pasensya kung di mo alam, Pasensya kung nagnakaw ako ng sandali. Naisip ko kasing imposible Na imposibleng maging tayo Kaya itinago ko ang lahat sayo Maging ang tanging larawang "Maging tayo." Hindi ko magawang usisain ka nang harapan O yayain kang sumama saking sining Ayokong makupas ka sa larawan Ayokong paulit-ulit kitang balikan At magsisi ako At masambit ko ang salitang "sayang." Natakot akong sa iisang larawan ay makulong tayo Sa ginawa-gawa ko lang na sanang "tayo" At manatiling hanggang doon na lamang Ang pag-ibig na sana'y sayo rin ay totoo. Ilang beses kitang inaaninag pag nakatalikod ka Pero alam mo, at sana kung alam mo lang -- Tumalikod ka man, Mahal pa rin kita.

0

Mar 17, 2017

Mar 17, 2017 at 3:20 AM UTC

psalmiseta

Tumalikod Ka Man, Mahal Pa Rin Kita

083017 031717 Kinunan kita ng larawan noon Noong mga panahong wala pang "tayo" Pasensya kung di mo alam, Pasensya kung nagnakaw ako ng sandali. Naisip ko kasing imposible Na imposibleng maging tayo Kaya itinago ko ang lahat sayo Maging ang tanging larawang "Maging tayo." Hindi ko magawang usisain ka nang harapan O yayain kang sumama saking sining Ayokong makupas ka sa larawan Ayokong paulit-ulit kitang balikan At magsisi ako At masambit ko ang salitang "sayang." Natakot akong sa iisang larawan ay makulong tayo Sa ginawa-gawa ko lang na sanang "tayo" At manatiling hanggang doon na lamang Ang pag-ibig na sana'y sayo rin ay totoo. Ilang beses kitang inaaninag pag nakatalikod ka Pero alam mo, at sana kung alam mo lang -- Tumalikod ka man, Mahal pa rin kita.

25

alas otso ng gabi. nakatayo't naghihintay sa tabi. mga letterang pilit inaaninag, na ilaw ng poste ang tanging liwanag. isa, dalawa, limang minuto, hanggang umabot sa alas otso imedya Nang sa wakas sa harap ko'y huminto. nagmadaling sumakay kaya't ikay nabungo ng di sadya. ako'y komportable sa pagkakaupo, habang ika'y ngalay sa pagsabit. nang ika'y nakaupo ako'y iyong kinalabit. ngumiti ng kay tamis sabay sabing "bayad po". natulala't nabighani sa iyong ngiti, kaya't sinadyang madampian ang iyong palad. puso'y di mapakali tila ba kinikiliti napakasarap sa pakiramdam, walang katulad! sa sumunod na araw, di nag atubiling magmadali, pigil hininga sa pag aakalang ika'y makikita muli pagdating ko'y hinanap ka ngunit wala ka na tila ba sinasabing hindi tayo tinadhana.

0

Apr 30, 2019

Apr 30, 2019 at 3:32 AM UTC

moirae

Jeepney Lovestory

alas otso ng gabi. nakatayo't naghihintay sa tabi. mga letterang pilit inaaninag, na ilaw ng poste ang tanging liwanag. isa, dalawa, limang minuto, hanggang umabot sa alas otso imedya Nang sa wakas sa harap ko'y huminto. nagmadaling sumakay kaya't ikay nabungo ng di sadya. ako'y komportable sa pagkakaupo, habang ika'y ngalay sa pagsabit. nang ika'y nakaupo ako'y iyong kinalabit. ngumiti ng kay tamis sabay sabing "bayad po". natulala't nabighani sa iyong ngiti, kaya't sinadyang madampian ang iyong palad. puso'y di mapakali tila ba kinikiliti napakasarap sa pakiramdam, walang katulad! sa sumunod na araw, di nag atubiling magmadali, pigil hininga sa pag aakalang ika'y makikita muli pagdating ko'y hinanap ka ngunit wala ka na tila ba sinasabing hindi tayo tinadhana.

20

Makulimlim ang kalangitan habang pilit kong inaaninag kung ikaw ay nasaan Mga palad natin kapatid kung hindi man nagkadaupan Tukoy kong iisa ang ating pinagmulan Mapula, kulay-dugo, ang agaw-buhay na liwanag sa likod ng mga ulap Alam kong lumubog na ang araw sa kanluran Hinihintay ng katuwang sa buhay ngunit ang sagot mo sa mga panaghoy ay hindi marinig ng naulilang pandinig. Hinahanap ng mga magulang ang anak na inaasahang sa takdang panahon sa kanila’y maghahatid sa himlayan. Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Liku-likong landas tungo sa mithiin ng Sambayanang hindi palaring pamunuan ng mga bayaning magigiting sa halip na mga kawatan at mga salarin Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Ngunit hindi ka natakot na ito’y tahakin Hindi ka umurong at di mo pinansin ang mga pasakit, ang mga pasanin. Dakila ka, kapatid At ang ‘yong paglisan, may hatid mang lungkot na ang punglong malupit, takbo mo’y tinapos, hininga mo’y nalagot At sa huling bugso, tatabunan ng lupang kalayaan ang dulot mula doo’y sisibol, sanlibong punlang aabot hanggang sa dulo, hanggang sa tugatog Aalalahanin ka sa araw ng tagumpay at pagtutuos Para sa Sambayanan, bawat puso’y sasabog!

0

Sep 27, 2017

Sep 27, 2017 at 1:15 PM UTC

JunLit

Saludo

Makulimlim ang kalangitan habang pilit kong inaaninag kung ikaw ay nasaan Mga palad natin kapatid kung hindi man nagkadaupan Tukoy kong iisa ang ating pinagmulan Mapula, kulay-dugo, ang agaw-buhay na liwanag sa likod ng mga ulap Alam kong lumubog na ang araw sa kanluran Hinihintay ng katuwang sa buhay ngunit ang sagot mo sa mga panaghoy ay hindi marinig ng naulilang pandinig. Hinahanap ng mga magulang ang anak na inaasahang sa takdang panahon sa kanila’y maghahatid sa himlayan. Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Liku-likong landas tungo sa mithiin ng Sambayanang hindi palaring pamunuan ng mga bayaning magigiting sa halip na mga kawatan at mga salarin Mabato, matarik, ang piniling lakbayin Ngunit hindi ka natakot na ito’y tahakin Hindi ka umurong at di mo pinansin ang mga pasakit, ang mga pasanin. Dakila ka, kapatid At ang ‘yong paglisan, may hatid mang lungkot na ang punglong malupit, takbo mo’y tinapos, hininga mo’y nalagot At sa huling bugso, tatabunan ng lupang kalayaan ang dulot mula doo’y sisibol, sanlibong punlang aabot hanggang sa dulo, hanggang sa tugatog Aalalahanin ka sa araw ng tagumpay at pagtutuos Para sa Sambayanan, bawat puso’y sasabog!

38