"humarap" poems - Hello Poetry

15 Ikalabingwalong kaarawan na Ng binukot na prinsesa 16 Ang pagiging dalaga niya’y ganap Isang prinsipe ang ihaharap 17 Panahon na upang lumabas sa palasyo Humarap sa mga mamamayan at mga dayo 18 Ngayong nasa harapan na ng madla Ipakikilala sari-saring mga binata 19 Tangan ang mga regalo Sa prinsesang sinusuyo 20 At pagtunog ng mga tambol at plawta Si Dara’y makikisayaw na 21 Sa mga lalaking napupusuan Na sa mga pagsubok idadaan. -06/23/2012 *Gintong Lupa Series

0

Aug 31, 2019

Aug 31, 2019 at 9:58 PM UTC

JoRaLG

Daragus 3 -Kaarawan ng Binukot-

15 Ikalabingwalong kaarawan na Ng binukot na prinsesa 16 Ang pagiging dalaga niya’y ganap Isang prinsipe ang ihaharap 17 Panahon na upang lumabas sa palasyo Humarap sa mga mamamayan at mga dayo 18 Ngayong nasa harapan na ng madla Ipakikilala sari-saring mga binata 19 Tangan ang mga regalo Sa prinsesang sinusuyo 20 At pagtunog ng mga tambol at plawta Si Dara’y makikisayaw na 21 Sa mga lalaking napupusuan Na sa mga pagsubok idadaan. -06/23/2012 *Gintong Lupa Series

16

“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.

0

Nov 12, 2017

Nov 12, 2017 at 11:48 PM UTC

makabagongmakata69

NGAYON ANG TAMANG PANAHON

“The future depends on what you do today.” ― Mahatma Gandhi Nakakapagod ang mangarap, yung naglalakad habang nananaginip ng gising, para ka lang gago na pabalik-balik, walang simula at walang katapusan. Walang ipinagiba sa mahabang dalampasigan habang sa taas nito ang hindi masukat na kalawakan, oo ganito ang mangarap at umasa ng dilat. Kung bata ka ayos lang na managinip kahit paulit-ulit lalo na kung hindi ka makatulog. Pero hindi kana bata, matanda kana – maanghang na ang utot mo hijo. Sana ang buhay ay isang pangarap, sana lagi na lang ang tao nangangarap. Subalit ang buhay ay isang banyuhay kung saan ito’y laging nagbabagong hugis at anyo. Kailangan matuto kang humarap at sumabay sa mga pagbabago kahit ang mga ito’y sadyang nakakapanibago. Matanda kana hindi kana bata, ihinto na ang mga panaginip at kumilos ka ng ayon sa tawag ng kasalukuyan. Ang bukas (kung aabutan mo pa ito) ay nakasalalay sa iyong ngayon. Matuto sa aral at karanasan ng iba pero ‘wag na ‘wag **** susundan ang kanilang anino, gumawa ka ng sarili **** liwanag. Maging pantas ka gamit ang sarili **** panulat, padaluyin mo dito ang laman ng iyong utak. Hindi lahat ng magaling mag-isip ay matalino kaya’t ‘wag **** kalilimutan na gamitin ang laman ng iyong puso. Bigyan mo ng respeto ang iyong sarili, ‘wag kang mangopya dahil hindi ka naman si Tito Sotto. Ang lupa ay matagal nang sinalaula ng mga mapagmahal kuno sa bayan at ng mga ipokritong nagsasabing maka-diyos daw sila, utang na loob ‘wag ka nang dumagdag pa. Itigil mo na ang pananaginip mo ng gising dahil tanghali na, bumangon kana at gumawa. Gumawa ng mga mabubuti at kapakipakinabang na mga bagay. Mahalin ang sarili at ang kapwa na tulad sa’yong sarili. Iwasan mo ang umangal kung ibig **** maging marangal. Sinunog at winasak ng mga ulol na tao ang mundo, laganap ang kahirapan, ang kaapihan at naglipana ang mga patay-gutom na walang tunay na kumakalinga at gustong tumulong. Panahon na para bumalikwas ka sa’yong pagkakahimbing, gawin mo ang inaakala **** magaling basta’t hindi ka makakasakit sa damdamin ng iba. Hindi ka isang propeta pero sige sumigaw ka sa ilang kung kinakailangan, tawirin mo ang mga hangganan at gawin mo kung ano man ang tinitibok ng iyong damdamin. Ngayon ang tamang panahon upang ihasik ang iyong sigasig at mga kaisipan dahil kung hindi ay wala kang aanihin pagdating ng bukas na ‘yong inaasam.

8

Nahihirapan akong huminga Kakaisip sa kanya Saan ba siya nagpunta? Hindi man lang nagpaalam. Nagdadabog kasi 'di ka nasilayan Hawak-hawak ang sarili kong kamay Nag-iisa sa buhay Wala na akong kasama. Pero sa Isang Pagkakataon Dumating ka Hindi ko na kinaya Mahirap palang itago ang saya Kaya nang humarap ka sa akin Nalaman kong Masarap mabuhay kasi Sa 'yo lang ako nagkakamalay

0

Oct 14, 2014

Oct 14, 2014 at 12:26 PM UTC

tjlc

Hinahanap

Nahihirapan akong huminga Kakaisip sa kanya Saan ba siya nagpunta? Hindi man lang nagpaalam. Nagdadabog kasi 'di ka nasilayan Hawak-hawak ang sarili kong kamay Nag-iisa sa buhay Wala na akong kasama. Pero sa Isang Pagkakataon Dumating ka Hindi ko na kinaya Mahirap palang itago ang saya Kaya nang humarap ka sa akin Nalaman kong Masarap mabuhay kasi Sa 'yo lang ako nagkakamalay

18

Bahagyang pumanaw na ang uhaw Sa mga bagay na nakakatunaw Sa mga bagay na tuluyang umaagaw Sa mga panahong tila naliligaw Dumating na yata ang hangganan At humarap na ng tuluyan Sa laban na laging iniiwasan Ng waring musmos na isipan Ngunit magtutungo ng mag isa Sa lugar na aking hinuhulma Sa bawat hakbang hindi lumilinga At sa harap ang tuon ng mga mata Sana'y huli na nga Sawa nang mag pa ika-ika Pagod nang tumingala At paulit-ulit na magsalita

0

Dec 23, 2022

Dec 23, 2022 at 7:19 AM UTC

pusang-tahimik

Dalawampu at Siyam

Bahagyang pumanaw na ang uhaw Sa mga bagay na nakakatunaw Sa mga bagay na tuluyang umaagaw Sa mga panahong tila naliligaw Dumating na yata ang hangganan At humarap na ng tuluyan Sa laban na laging iniiwasan Ng waring musmos na isipan Ngunit magtutungo ng mag isa Sa lugar na aking hinuhulma Sa bawat hakbang hindi lumilinga At sa harap ang tuon ng mga mata Sana'y huli na nga Sawa nang mag pa ika-ika Pagod nang tumingala At paulit-ulit na magsalita

16

Ito na nga ba ang huli Mapuputol na ba ang tali na naguugnay sating mali Pwede bang maulit pang muli? Ang hirap matanggap Mas lalong mahirap magpanggap Kahit anong takip halata pading hirap Ang mga sakit di ko na kaya pang humarap Humarap sa laro ng panahon at tadhana Nagtulong pa silang dalawa para sakin ipadama Ang sakit na tuwing ako ay madarapa Sugat mula tuhod tagos hanggang kaluluwa Malalim pa sa malalim ang iiwanan mo sakin Durog pa sa durog ang puso ko’y nag mistulang buhangin Di mo na gugustuhin pang kilalanin Sapagkat kailanmay di mo ako kayang piliin Noong ika'y nilalamig, ako ang iyong nagsilbing init Kapag takot ka sa bukas, ako sayo ang unang sisilip Ginawa ko naman ang lahat Pero bakit di pa din sapat .... kasi ika'y mawawala na Nawalan na ng gana ang tadhana Matapos nya akong bigyan ng pag asa Bigla bigla ka ring mawawala na Sana makabalik pa ako sa punto na hindi ko sinubukang matuto Mag-isip at gumawa ng tula para sayo Dahil wala namang magiging tayo Wala na bang bisa aking mga dalangin Tinatangay lang ba lahat ng hangin Ngayon mawawala na sakin Ang kailanma’y di naging akin.

0

May 23, 2017

May 23, 2017 at 9:40 PM UTC

u691954

"Kailanma'y Di Naging Akin"

Ito na nga ba ang huli Mapuputol na ba ang tali na naguugnay sating mali Pwede bang maulit pang muli? Ang hirap matanggap Mas lalong mahirap magpanggap Kahit anong takip halata pading hirap Ang mga sakit di ko na kaya pang humarap Humarap sa laro ng panahon at tadhana Nagtulong pa silang dalawa para sakin ipadama Ang sakit na tuwing ako ay madarapa Sugat mula tuhod tagos hanggang kaluluwa Malalim pa sa malalim ang iiwanan mo sakin Durog pa sa durog ang puso ko’y nag mistulang buhangin Di mo na gugustuhin pang kilalanin Sapagkat kailanmay di mo ako kayang piliin Noong ika'y nilalamig, ako ang iyong nagsilbing init Kapag takot ka sa bukas, ako sayo ang unang sisilip Ginawa ko naman ang lahat Pero bakit di pa din sapat .... kasi ika'y mawawala na Nawalan na ng gana ang tadhana Matapos nya akong bigyan ng pag asa Bigla bigla ka ring mawawala na Sana makabalik pa ako sa punto na hindi ko sinubukang matuto Mag-isip at gumawa ng tula para sayo Dahil wala namang magiging tayo Wala na bang bisa aking mga dalangin Tinatangay lang ba lahat ng hangin Ngayon mawawala na sakin Ang kailanma’y di naging akin.

32

Mga masasakit na salita, Mga matang nangdidilat. Minulat ako ng lugar na ito Sa marahas na katotohanan. Sa likod ng mga ngiti, Mga tawanang nakakabingi, Ay mga tao sinasaksak ka ng palihim. Mga halimaw na nagkatawan tao, Mga sungay na nagtago sa talinong may dugo. Hahawaan ka hanggang ang dugo mo'y maging kulay asul. Unti unti, dahan dahan Ang puso mo'y didilim. Ang boses mo'y tataas, Ang mata mo'y manlilisik. Nagising ka, Humarap sa salamin At isang halimaw ang iyong nakita. Naging isa ka na sa kanila.

0

Jul 3, 2018

Jul 3, 2018 at 3:08 AM UTC

leeannejjang

Halimaw

Mga masasakit na salita, Mga matang nangdidilat. Minulat ako ng lugar na ito Sa marahas na katotohanan. Sa likod ng mga ngiti, Mga tawanang nakakabingi, Ay mga tao sinasaksak ka ng palihim. Mga halimaw na nagkatawan tao, Mga sungay na nagtago sa talinong may dugo. Hahawaan ka hanggang ang dugo mo'y maging kulay asul. Unti unti, dahan dahan Ang puso mo'y didilim. Ang boses mo'y tataas, Ang mata mo'y manlilisik. Nagising ka, Humarap sa salamin At isang halimaw ang iyong nakita. Naging isa ka na sa kanila.

18

Hulyo, 2005. Nag simula bilang taga masid, Sa kadahilanan na ika'y mapang-ismid. Pero puso ay di sumuko, Lagi ang isipan sayo'y patungo. Salamat sa iyong ngiti Ni minsan ay di mo kinubli, Kaya nga ika'y agad napansin Naka bihag ng puso na di akalain. Mukhang laging nakasimangot, Nababalot ng lungkot. Ngunit sa ngiting iniwan, Naging isang magandang larawan. Humarap sa salamin, Handa na ba aminin? Biglang natakot ang sarili Alam na ika'y mapili. Naging magulo ang isipan, Na para bang masisiraan, Pero sa sarili'y nagkaroon ng kasunduan Na mananatiling magkaibigan. Labing limang taong pag-ibig na tinago, Kailan nga ba mabibiktima ni kupido? Kinaya na mamuhay mag-isa, Ngunit hindi nawawalan ng pag-asa. Patuloy na mangangarap at mananaginip, Na sa tamang oras ang tadhana ay sumilip.

0

Sep 2, 2020

Sep 2, 2020 at 12:58 AM UTC

Kalawakan

Labing Limang Taon

Hulyo, 2005. Nag simula bilang taga masid, Sa kadahilanan na ika'y mapang-ismid. Pero puso ay di sumuko, Lagi ang isipan sayo'y patungo. Salamat sa iyong ngiti Ni minsan ay di mo kinubli, Kaya nga ika'y agad napansin Naka bihag ng puso na di akalain. Mukhang laging nakasimangot, Nababalot ng lungkot. Ngunit sa ngiting iniwan, Naging isang magandang larawan. Humarap sa salamin, Handa na ba aminin? Biglang natakot ang sarili Alam na ika'y mapili. Naging magulo ang isipan, Na para bang masisiraan, Pero sa sarili'y nagkaroon ng kasunduan Na mananatiling magkaibigan. Labing limang taong pag-ibig na tinago, Kailan nga ba mabibiktima ni kupido? Kinaya na mamuhay mag-isa, Ngunit hindi nawawalan ng pag-asa. Patuloy na mangangarap at mananaginip, Na sa tamang oras ang tadhana ay sumilip.

27