"hubog" poems
Ako nga gapabilin ra unta
Sa kweba nga way himaya
Kay ako man diri komportable
Pero ako gipugos gyud nimo pre
Ang akong kweba imong gi kulkog
Mintras Nagngisi paka nga mura ug hubog
Hangtod sa migawas na
Ang lawas kong imong gibira
Padung sa kalibutang mahayag
Kahayag nga makadam.ag
Ako nga nalipay
Kay karon kabalo na ako
nga ang kalibutan kay hayag man diay
ang kalibutan dako man diay
Ang kalibutan kay gwapo man diay
Pero wa ako gadahum nga sa ulahi ako diay kay magmahay
Kay ako, gidulaan ra diay sa inatay
Pagkahuman nimo bolabolahon
Sa imong kamot paligidligiron
Sa imong tudlo kalit nga palagputon
Isagpak sa pader
Ihandos sa ilalom sa lamisa
Ipahid sa maong **** kupas na
Pero ako nagpakatanga
Balikan mo, ako gahulat pa
Pero diay, ako gidulaan mo ra.
Feb 10, 2016
Feb 10, 2016 at 2:03 PM UTC
Dapat mahigitan ang bilis ng segundo
Matarok ang hangganan ng langit
Upang matalos sa dapithapon ang pagkukulang
Sa susunod na pagsikat ng araw ay matiyak ang kapalaran
Itatwa ang pagkabuhay sa mundo
Ang awra ay nagpaalam sa hilagyo
Sawimpalad sa kinabukasan
Ang natitirang mga yapak ay hindi na nakagambala sa pagtulog
Magparaya, hayaan ang Amihan bumitbit ng kalahating puso na sabik
sa pagmamahal na di kayang ibigay ng dalaga
Mayroong kislap ng liwanag,
agiw sa sulok- nag-iisa
Yakapin ang talim ng punyal
Kay sarap masaktan, sa peligro humantong
kaysa malayang namumuhay
Ano ang kahalagahan ng buhay
Ang obalo na hubog ay binabaybay
Pakawalan ang ibon na nasa hawla
Huwag na umasa na babalik pa
Kalapati ay lumipad papunta sa lugar ng kapanganakan ng agaw-liwanag
Dec 26, 2018
Dec 26, 2018 at 2:25 AM UTC
wala naman makapagsasabi, kung kelan matutupad ang tunay na pangarap
nalalaman mo pa ba kung ano ang binubulong ng puso?
hinde pa ba ito natatabunan
ng alaala ng kahapong pinagmulan?
nais kong umangat mula sa putik na aking minana:
ambisyon ang umuudyok
pagkatotoohanin ng kasiyahan, ang bawat layaw ng laman
na tulak ng mundo
pabilis nang pabilis ang ikot
habulin man
unahan man
kelangan pagbayarin
bawat hubog sa atin ng tinaguriang
collective consciousness
nang kung sino man matalinong tumawag dyan,
dyan! mapangahas na pangngalang marangal!
sino ba ako pag humiwalay ako sa collective consciousness na yan?
anong napala ko dyan, itinulak ako
(di kayat, nagpatuak ako?)
patungo sa isang kanto nyan
dahil kelangan kong sundin
ang moralidad
ang paniniwalang
gawa-gawa rin lang
ng aking kapwa
hinde ko tinatakbuhan
ang aking
social responsibility
na syang dinikta na lipunan
na dapat akong kumayod at tuparin
ang oblgasyon ko sa kanya
no.
ang tinutukoy ko
ay ang binubulong
ng bawat saloobin
natabunan na ito
ng sigaw ng damdamin
sinong makakapagsabi
kung kelan matutupad ang pangarap?
ito ba'y aking hahabulin
pipilitin
paglalabanan
sa hilaw na panahon?
(tulad ng sigaw ng damdamin
na tumilapon sa akin?)
ang bulong ng saloobin
hinuhukay ko pa
ito'y nasa ilang
lantang lanta na ako
binging bingi
ngunit naririnig ko pa
sinasakop nya ako
umaasang bubuhayin ko muli.
Jun 6, 2016
Jun 6, 2016 at 1:00 PM UTC
nakakatuwang isipin na ako pa din
ang 'yong sinisinta sa bawat oras na pumapatak
ang 'yong naiisip sa bawat awit na mariringgan
ang 'yong pampakalma sa tuwing lugmok na lugmok ka na
nakakatuwa isipin na tayo pa din
ang nais **** dala sa bawat tagumpay mo
ang nais **** makamtan kahit tila maglalaho na ang lahat
ang nais **** marinig sa bawat galaw at tibok ng 'yong puso
nakakatuwa isipin na ikaw pa din
ang kasama ko matapos ng masasamang nangyari
ang kasama ko sa bawat halakhak at pag hubog ng ngiti sa aking labi
ang kasama ko sa tuwing akong mag kakaroon ng panibagong biyaya
nakakatuwa nga talaga......
alalahanin ang masasaya nating memorya
humiling sa itaas na sana hanggang ngayo'y ganon parin
nakakatuwang isipin na hanggang ngayon eto ako
humihiling parin
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 4:55 AM UTC
Pang Akademiko o Hindi, ang asignaturang Filipino
Para ito sa kahit kanino
Mapagawa ka man ng bionote,
O kahit anino pa to
Pero sa gamit ng kaalaman at husay,
At sa tamang paggamit neto,
Ito'y magiging hubog sa bansa natin
Ang wikang Filipino, ang wikang dapat angkinin.
Mapa-likhang awit man ito,
Ito'y may sining, gamit sa likhang-pagiisip
Ako'y estudyante na Filipino,
Para sa ipagmalaki ang hubog neto
Gamit ang tamang etika,
Sa pagsulat para umabot sa tala,
Ito'y magiging tamang paraan,
Sa pag-unlad ng nakalaan
Aug 8, 2020
Aug 8, 2020 at 1:09 PM UTC
Kalami ba mag beach ing'aning orasa.
Payts ra ba bahala ako ra usa.
Tapad dayun kug lapad,
Para didto magsulay-sulay kug lupad.
Ambot lang ngano,
Pero lami lagi mang-ungo didto,
Sa mga tawo na nag date-date,
Na sa kahoy nagpa dapid.
Kalami ba putlon,
Ang kahoy na ilang gisandigan.
Pero di nata magpinait diha,
Pasagdi na antik musok'sok,
Sa ilang mga kigot.
Chill nalang sa ko diri,
Ligid ligid sa balas,
Kay kabalo ko nalate raka,
Sa sig pangita sa ice,
Ikaw ray para nako,
Ang tigtimpla sa chaser,
Pangpawala sa pait,
Sa akung ilimnon.
Kabalo ko muabot raka puhon,
Pero dili lang sad ko magdahom.
Hangyo lang nako,
Pag-dali lang diha di maghapit-hapit.
Diristo na sa akua kay para ako maigo na.
Maigo na jud ko sa imung kagwapa,
Huboga na tawun ko sa imung gugma,
Arung ako muundang nakog buhat,
Aning mga tula na bisaya.
Agpas na. Ako kang tagdun.
Diri rakos balas magligid-ligid
Mag tagad nimo.
Oct 9, 2018
Oct 9, 2018 at 3:57 AM UTC
Sa ulan naligo nang nagagalak
Bawat patak sa pisngi ay parang biyayang inihahatid
At sa sandaling paghinto ay ang pagbabalik
Paggugunita sa mga araw ng paggiliw
Noong kami pa ay parang langit
Ulap sa paa ko' t bituin sa panaginip
Walang gabi na tahimik
Sapagkat parating may malamyos na awit
Ang pakiramdam ko sa panganorin
Walang hanggan-kataasaan ay di malirip
Ngunit unti-unting nawawari
Kalangitan ay isa lamang bahagi
Kung ituturing ay isangpanig-ibig
Pagkat ang pag-irog ay ganap na pagmamartir
Tinakasan na nakalupasay sa pananabik
Ang sinta ko sa iba kumapit
Naaalala pa nang nakadantay ang kanyang binti
Sa hita ko' t sabay ng masuyong paghalik
Yakap niya sa akin ay napakahigpit
Ngayon bakit kay dali lang sa kanya ako' y ipagpalit
Binigyan man ng malapad na bagwis
Ang bawat wasiwas naman ay dulot pighati' t
Nagpapahiwatig ng pamamaalam na nalalapit
Isang beses lang lumipad, sampung ulit ang hilahil
Tinuring na reyna sa kahariang panaginip
Kahit na inaalila niya' t inaalipin
Para sa akin isa siyang prinsesa na handang isagip
Sa mababangis na lobo' t mga tigreng sakim
Kung maparool man ay hindi itatanggi
Na minamahal siya' t itinatangi
Mapalayo man sa pamilya' t kaibigan siya pa rin ang pipiliin
Namumukod tangi siya, walang kahulilip
Huli na nang malaman ang ibig
Ako' y pala kasangkapan lang sa kanyang ninanais
At upang sa isang tao' y mapalapit
Ginawa niya akong tulay - pantawid
Ano mangyayari sa pakikipagsapalaran sa pag-ibig
Tiyak na maluluray, at dadaing
Dahil sa antak na di naiibsan at naaalis
Duro sa puso' t wasak na damdamin
Nararamdaman ang masidhing lunggati
Na sinilsilyaban sa tuwing ako' y nilalambing
Nasang na sana ay laging magkapiling
Dumadarang na nakatiwangwang di mailihim
Larawan niya' y kinikimkim
Tampalasang kataksilan nailimbag sa isip
Sa mapanlinlang na anyo ng bahaghari
Hubog nito' y lumbay hindi aliw
Hanap-hanap pa rin ang silay ng giliw
Masasadlak man sa landas muli ng pag-ibig
Kung may pagkakataon ay aking hihilingin
Saktan niya sana ako, isa pa at siya' y mamahalin
Apr 10, 2020
Apr 10, 2020 at 2:56 AM UTC
Kunting pagdilat ng kanyang mga mata na di-gaano masingkit
ay ginagahis ang hita't bisig - yumuyukod
Pagsisilbihan ang prinsesa
Tapat na kawal na di sadyang napa-ibig na
Sa pook na madalang dalawin ng banaag ay nanimpuho
Malago ang mga paragis
Nang mga ulap ay bumababa na parang sumasimpatiya
Nahahagkan ang mukha
Kulang sa init at lamig
Walang lasa ang inihaing pag-ibig
na di tumagal sa panlasa
Paano lubusan na ipangangahulugan
kung di nakaranas ng karinyo ng dalaga
Nangatuyo na ang mga uhay sa tumana
habang sinusulyapan ang kasaysayan
Kahit lipos ng balbas ay ngingiti pa
Kahit ilang ulit pa ilalarawan ang anyo na singganda ng mga likas na yaman
Sa hubog na baywang
balingkinitang katawan ay di magsasawa
Nagsusumamo ang puso sa kalangitan
Jan 30, 2019
Jan 30, 2019 at 7:29 AM UTC
Sa mga araw na hindi tayo sigurado sa ating mga damdamin, sana'y punuin natin ngayon ang bawat araw ng kawalan—punuin ang pag-iisa ng bawat isa. Sana'y sumiping sa iyo ang damdamin ko, sumiping sa isipa't balintataw mo. Sana'y mamalagi sa puso mo ang nag-iisang dibdib ko. Hubugin natin lalo ang kaluluwa ng bawat isa, hindi sa pag-hubog ng kawalan kundi sa pag-hubog ng pag-iibigan.
Oct 5, 2018
Oct 5, 2018 at 10:19 PM UTC