"ginugol" poems - Hello Poetry

Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".

0

Apr 5, 2018

Apr 5, 2018 at 10:21 PM UTC

BenRich

Dalisay at Pagmamahal

Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".

46

Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa

0

Jan 23, 2012

Jan 23, 2012 at 9:31 AM UTC

pong-panugao

AKO ANG MAY GUSTO

Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa

36

Dati akala ko masakit ang umasa, pero napagtanto ko na mas masaya ang umasa Kasi atleast sa utak mo sinasabi mo na pwede pa Sa bawat sandali na kapiling mo xa, natutuwa kana Kahit konting kasweetan, bininigyan na ng halaga Kaya masasabi kong ang umasa, ay masaya pala talaga pero kailan ba nagiging masakit ang umasa? kailan ba nagiging mapait ang nadarama? Ito ay kung nagsimula kana sa pagdududa Na sa totoo ay ang pwede, ay di pala Ito ay kung tumigil kana sa pag-asa at nasabi **** tama na kasi ayaw mo na at susuko kana Saka mo palang madarama ang sakit at panghihinayang sa oras na ginugol mo at inaksaya mo sa pag-aasa na hindi rin pala nagbunga.

0

Mar 15, 2016

Mar 15, 2016 at 1:10 PM UTC

ZT

Kailan ba nagiging masakit ang umasa?

Dati akala ko masakit ang umasa, pero napagtanto ko na mas masaya ang umasa Kasi atleast sa utak mo sinasabi mo na pwede pa Sa bawat sandali na kapiling mo xa, natutuwa kana Kahit konting kasweetan, bininigyan na ng halaga Kaya masasabi kong ang umasa, ay masaya pala talaga pero kailan ba nagiging masakit ang umasa? kailan ba nagiging mapait ang nadarama? Ito ay kung nagsimula kana sa pagdududa Na sa totoo ay ang pwede, ay di pala Ito ay kung tumigil kana sa pag-asa at nasabi **** tama na kasi ayaw mo na at susuko kana Saka mo palang madarama ang sakit at panghihinayang sa oras na ginugol mo at inaksaya mo sa pag-aasa na hindi rin pala nagbunga.

18

Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo

0

Oct 27, 2019

Oct 27, 2019 at 7:23 AM UTC

hale

Isang Pagkakataon

Sa bawat patak ng oras, ako'y nauubos. Hindi mawaring isipin kung kumusta ka. Iniisip mo ba ako? O ako lang ba ang nahulog? Pilit kong itinatanim sa aking isipan na huwag magmadali. Hayaan ang tadhanang gumawa ng paraan. Bigyang respeto ang tamang pagkakataon. Huwag nating pilitin. Ngunit kasabay ng pagkumbinsi sa sariling huwag mangialam, nahahati ang aking isipan upang gumawa ng unang hakbang. Ano nga bang mapapala ko kung hindi ako kikilos? Subalit sasagi sa isip ang posibilidad na mawala ka dahil sa mapupusok kong gawi. Isang malaking palaisipan ang pag-ibig. Hindi ito para sa mga mahihina ang puso. Hindi ito para sa mga taong mabilis mahulog at madaling masaktan. Minsan napapaisip ako kung bakit pa ba natin ito ginagawa? Sa dinami-dami ng hirap, sakripisyo, at sakit nitong dulot, talaga bang may patutunguhan? Sa tagal ng panahong ginugol kong mag-isa, naliwanagan ako sa aking halaga. Karapat-dapat ako sa pagmamahal na buong-buo at mapagpalaya. Ngunit, tangina naman. Bakit ganito kahirap mahanap? Akala ko madali. Iwinaksi ko lahat ng hadlang na maaari kong malampasan. Ginawan ng paraan at isinaayos ang sarili. Pagkalingon ko'y ako bigla ang nahuli. Halos lahat ng aking mga kasabayan nagkaroon na kani-kanilang katambalan. Ang malas ko naman. Bakit ako na lang ang hindi nabigyan? Hanggang sa dulo ba ay ganito pa rin? Parusa ba ito sa salang hindi ko namalayang gawin? Diyos ko, ano bang magagawa ko? Anong ginawa ko upang maranasan ito? Hindi naman sa pagdadrama. Ang nais ko lamang ay isang makakasama. Iyong makakausap sa araw-araw nang walang sawa. Iyong magbibigay sa akin ng atensyon at alaga. Ngunit kasabay nito, ako'y handa rin Na isauli ang pagmamahal na aking nagkakandarapang kunin. Isang pagkakataon lang po upang magsimula muli ang puso Makadama ng pagmamahal na tapat at totoo Makakaasa kayong hindi ko ito isusuko Anoman ang pagsubok na aming matamo

32

Ang titik kong namumutiktik sa sabik, Matabil ang dila , maligaya kung maghasik Mga matang nakapikit , Husga ay saltik Madalas akong matinik , hindi nalang ako umiimik Kahindik-hindik na katahimikan , ipipiit ka ng iyong isipan katampalasanan ay ginugol , alingawngaw ng asong kumakahol Dumanak kasinungalingan , dayukdok ang mamamayan Di-masusupil ng kapangyarihan , Mapaniil ng may alam

0

Apr 16, 2020

Apr 16, 2020 at 8:54 PM UTC

Johnad

Binuling

Ang titik kong namumutiktik sa sabik, Matabil ang dila , maligaya kung maghasik Mga matang nakapikit , Husga ay saltik Madalas akong matinik , hindi nalang ako umiimik Kahindik-hindik na katahimikan , ipipiit ka ng iyong isipan katampalasanan ay ginugol , alingawngaw ng asong kumakahol Dumanak kasinungalingan , dayukdok ang mamamayan Di-masusupil ng kapangyarihan , Mapaniil ng may alam

8

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

0

Mar 24, 2023

Mar 24, 2023 at 10:32 AM UTC

john-michael-andres

Isang Oras

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

71

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

0

Nov 8, 2019

Nov 8, 2019 at 5:14 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako IX

Noong musmos pa’y sabaw sa isang malukong na pinggan puno ng kaning may kaunting tutong pagkaliban ko ng bakod, ika’y nakasalubong kalooban ko’y kimi, dila ko noo’y urong wala sa aking hinuhà, walang sinangguning manghuhulà sino ba’ng mag-aakalà marmol **** bantayog gatô palang kahoy ang loob nang katotohana’y nabantog sa kaunting yanig, gumuho ang moog huwag daw sasamba sa mga d’yos-d’yosan ngunit tila larawan ka ng may-kabanalan haliging inasam na masasandalan sa ilaw ko pala’y naging tampalasan imaheng nadurog ay dagok sa aking likod, at tila balisong na sa puso’y kumadyot kulang ba ang hikbi ng pusang malambot? labis bang nagmahal ang asong malikot? Mahabang panahon ginugol, dumaan Ang kapeng mainit lumamig, Napanis na’t nakalimutan Sa paglalakad, dinampot, hinimay ang duming iniwan ng mga alamid matiyagang pinagyaman Isinangag ng paulit-ulit sa nagmumuning isipan Giniling sa puso tumanaw sa pinagmulan Tinimplahan ng matam-is na kapatawaran Paglagok ng mainit, aking naramdaman Tiwasay ang dibdib, may kapayapaan.

31