"ginigising" poems - Hello Poetry

Gera nang karahasan,Pagyao ng iilan Kasamaan na meron sila,inosente ang pinupuntirya Marami na ring nabubulag sa salapi,masyado ng sakim sa kapangyarihan Kaya pati mga mamamayan,ginagawan ng paraan para kumita sila ng barya Sakim sa kapangyarihan,umiiyak ang iilan Wala na ngang laban,Sinasabi nyo paring nanlaban Tahimik lang akong naglalakad,bukid ang kapaligiran Ang dami kasing magsasaka,kung magtanim droga ang nilalagay sa tagiliran Kaya kailangang mag-ingat,magmasid dahil Hindi lahat ng tagapangahalaga sa bayan ay dapat pagkatiwalaan Narinig mo na ba yung putok ng baril sa kanluran Nangangahulugan na nawalan nanaman tayo ng isang pag-asa ng bayan Inabuso na kasi ang katungkulan,Sulit tuloy ang nakamit na kalayaan Ang tagal nga imulat ng mga mamamayan ang kanilang isip at matang nagbubulag-bulagan Ginigising ko na kayo,Tulog pa yata,Lasing sa tinomang alak ng kalokohan, Tanghali na!Tulog na ang mga manok na naunang nagising kanina habang tayo'y nagbibingi-bingihan.

0

Apr 12, 2018

Apr 12, 2018 at 10:17 AM UTC

Johnad

Tilaok

Gera nang karahasan,Pagyao ng iilan Kasamaan na meron sila,inosente ang pinupuntirya Marami na ring nabubulag sa salapi,masyado ng sakim sa kapangyarihan Kaya pati mga mamamayan,ginagawan ng paraan para kumita sila ng barya Sakim sa kapangyarihan,umiiyak ang iilan Wala na ngang laban,Sinasabi nyo paring nanlaban Tahimik lang akong naglalakad,bukid ang kapaligiran Ang dami kasing magsasaka,kung magtanim droga ang nilalagay sa tagiliran Kaya kailangang mag-ingat,magmasid dahil Hindi lahat ng tagapangahalaga sa bayan ay dapat pagkatiwalaan Narinig mo na ba yung putok ng baril sa kanluran Nangangahulugan na nawalan nanaman tayo ng isang pag-asa ng bayan Inabuso na kasi ang katungkulan,Sulit tuloy ang nakamit na kalayaan Ang tagal nga imulat ng mga mamamayan ang kanilang isip at matang nagbubulag-bulagan Ginigising ko na kayo,Tulog pa yata,Lasing sa tinomang alak ng kalokohan, Tanghali na!Tulog na ang mga manok na naunang nagising kanina habang tayo'y nagbibingi-bingihan.

16

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

0

Nov 2, 2016

Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC

psalmiseta

May Araw ka rin sa Bahay Kubo

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

70

Araw-araw bumabangon sa sariling saliw; ginigising ng gutom na kumakahig sa bituka. Minsa'y may buwan pa. Minsa'y may araw na. Palagian, walang laman ang platong hapag sa sahig na simot sa mumo. Katamaran! Katamaran ang limang-minutong pahinga mula sa pag-araro ng lupang 'di pag-aari. Katamaran ang pag-inom ng tubig sa gitna ng pagkayod sa araw na tirik. Batugan kung tawagan - palamunin - mga litid na sakal, makabagong alipin. Mga matang idinilat ng karahasan, mga iyak na busal ng kasadong bala - Ngayon, gigising. Gigisingin hindi ng kalam sa tiyan. Binalda ng pang-uumit - bubulabugin ng kapagalan mula sa impyernong tahi ng bukirin. Gigising sa sariling saliw; hindi sa gutom na gumuguhit sa bituka. Gigising Gigisingin ng pakikibaka.

0

Jul 1, 2020

Jul 1, 2020 at 12:27 PM UTC

AngelaMercado

Gising

Araw-araw bumabangon sa sariling saliw; ginigising ng gutom na kumakahig sa bituka. Minsa'y may buwan pa. Minsa'y may araw na. Palagian, walang laman ang platong hapag sa sahig na simot sa mumo. Katamaran! Katamaran ang limang-minutong pahinga mula sa pag-araro ng lupang 'di pag-aari. Katamaran ang pag-inom ng tubig sa gitna ng pagkayod sa araw na tirik. Batugan kung tawagan - palamunin - mga litid na sakal, makabagong alipin. Mga matang idinilat ng karahasan, mga iyak na busal ng kasadong bala - Ngayon, gigising. Gigisingin hindi ng kalam sa tiyan. Binalda ng pang-uumit - bubulabugin ng kapagalan mula sa impyernong tahi ng bukirin. Gigising sa sariling saliw; hindi sa gutom na gumuguhit sa bituka. Gigising Gigisingin ng pakikibaka.

45

Sinabi ko noon,di na ako magsusulat pa Ngunit iba pala ang nagagawa ng lungkot at pag-iisa Kaya heto ako ngayon,muling nagda-drama Ginigising ang plumang natulog sa mahabang panahon At bumubuong muli ng tula—na sayo lang nakatuon, Sinungaling ako— Tanda ko pa nang aking sabihin Di na kita gusto't nagbago na ang damdamin Pero ang Totoo,Hindi ko lang maaamin Ayokong aminin! Na hanggang ngayon? Walang iba't ikaw pa rin. Oo,Sinungaling ako— Kahit ipagsigawan pa sa buong mundo Sinu— Sinungaling ako? Ang tangi ko lang namang ginawa'y itago ang pag-ibig ko, Ilihim ang pag tingin sayo Dahil alam kong mali at wala pa sa panahon Pero,ang gusto ko lang naman ay ang iyong atensiyon Magkano ba ang isang sulyap? ang isang tingin? Ituro mo naman sakin kung san ko yan pwedeng bilhin, Kahit gaano yan kamahal susubukan kong bumili Gusto ko kasing masilayan muli ang iyong mga ngiti Hindi ko na kasi magawang mahuli pa ang iyong kiliti— Lagi tayong nag-aaway Magbabati ng saglit at sa isang kumpas lang ng kamay Hayun at tila may pader na bumaba at humarang Sa pagitan nating dalawa, Hindi ko namalayan na sa tabi ko, wala ka na pala! Masakit isipin na ang bilis **** bumitaw, Pero wala naman akong magagawa pagkat ikaw ang umayaw Hindi ko lubos maisip kung bakit ang lumilitaw Ako ang masama? Kahit na sa ating dalawa ikaw ang nagpabaya? Minahal kita ng higit sa kaibigan—alam mo yan! Pero kung wala talagang pag-asa Handa na akong palayain ka, Kahit wala naman talagang TAYO KAHIT HINDI KO ALAM ANG ATING ESTADO Palalayain kita. Palalayain kita para ako naman ang sumaya.

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 11:16 PM UTC

ChameleonInk

S I N U N G A L I N G A K O"

Sinabi ko noon,di na ako magsusulat pa Ngunit iba pala ang nagagawa ng lungkot at pag-iisa Kaya heto ako ngayon,muling nagda-drama Ginigising ang plumang natulog sa mahabang panahon At bumubuong muli ng tula—na sayo lang nakatuon, Sinungaling ako— Tanda ko pa nang aking sabihin Di na kita gusto't nagbago na ang damdamin Pero ang Totoo,Hindi ko lang maaamin Ayokong aminin! Na hanggang ngayon? Walang iba't ikaw pa rin. Oo,Sinungaling ako— Kahit ipagsigawan pa sa buong mundo Sinu— Sinungaling ako? Ang tangi ko lang namang ginawa'y itago ang pag-ibig ko, Ilihim ang pag tingin sayo Dahil alam kong mali at wala pa sa panahon Pero,ang gusto ko lang naman ay ang iyong atensiyon Magkano ba ang isang sulyap? ang isang tingin? Ituro mo naman sakin kung san ko yan pwedeng bilhin, Kahit gaano yan kamahal susubukan kong bumili Gusto ko kasing masilayan muli ang iyong mga ngiti Hindi ko na kasi magawang mahuli pa ang iyong kiliti— Lagi tayong nag-aaway Magbabati ng saglit at sa isang kumpas lang ng kamay Hayun at tila may pader na bumaba at humarang Sa pagitan nating dalawa, Hindi ko namalayan na sa tabi ko, wala ka na pala! Masakit isipin na ang bilis **** bumitaw, Pero wala naman akong magagawa pagkat ikaw ang umayaw Hindi ko lubos maisip kung bakit ang lumilitaw Ako ang masama? Kahit na sa ating dalawa ikaw ang nagpabaya? Minahal kita ng higit sa kaibigan—alam mo yan! Pero kung wala talagang pag-asa Handa na akong palayain ka, Kahit wala naman talagang TAYO KAHIT HINDI KO ALAM ANG ATING ESTADO Palalayain kita. Palalayain kita para ako naman ang sumaya.

41

Sa kasaysayan ng aking bukas na pagkamulat Hindi lamang kaalamang pang-ibabaw kundi pati panloob nami’y binulabog Hindi lang hinayaang sumakay sa bangka kundi pati pagsagwa’y itinuro Binuksan ang inaakalang hindi na mahihigilap o matatagpuan man Pero higit pang liwanag ang iyong ipinadama, at ipinahamon sa dilim na nagtuturo Binusog mo kami ng kasaganaang higit pa sa inaasahan Sa yakap ng pag-irog, pang-unawa at pagtuklas Pamilyang naging karamay sa bawat hirap, gutom at pagsubok Tunay na tahanan ng mga propeta, tunay na naging huwaran sa aming kalagitnaan Hinubog mo kami ng may pagkakakilanlan buhat sa aming pagkakaiba’t iba Kinalampag mo hindi lamang ang aming tenga, bibig at mata Ngunit buong pandama nami’y iyong ginigising Pati ang kaibuturan ng aming mga laman at buto Inilubog kami sa karanasang nakakapagpabago Upang konkretong sumaksi na may tapang at dangal At dahil dito, sama-sama’t magkaagapay tayong kumikilos Nakikiisa sa tanging layon ng Kristong sinusundan Ang bukal ng kasaganaan at kahulugan ng buhay Patuloy na bibigyang kulay at padadaluyin sa ugat’ dugo ng pakikibaka Hayagang ipalalaganap at isasabog sa buong sangnilikha Na may pagkilala sa Diyos na Buhay, ng Kasaysayan, Kaayusan, at Pag-ibig Pagpupugay sa Tahanan ng mga Propeta, Union Theological Seminary! Sa Sampung Dekada at Labindalwang Taon “Masaganang Nananahan, Buong Diwang Sumasaksi, Bukas-palad na Naglilingkod!”

0

Nov 21, 2019

Nov 21, 2019 at 4:16 AM UTC

Eykaey

Masaganang Nananahan, Buong Diwang Sumasaksi, Bukas-palad na Naglilingkod (Dweeling Abundantly, Witnessing Boldly, Serving Generously)

Sa kasaysayan ng aking bukas na pagkamulat Hindi lamang kaalamang pang-ibabaw kundi pati panloob nami’y binulabog Hindi lang hinayaang sumakay sa bangka kundi pati pagsagwa’y itinuro Binuksan ang inaakalang hindi na mahihigilap o matatagpuan man Pero higit pang liwanag ang iyong ipinadama, at ipinahamon sa dilim na nagtuturo Binusog mo kami ng kasaganaang higit pa sa inaasahan Sa yakap ng pag-irog, pang-unawa at pagtuklas Pamilyang naging karamay sa bawat hirap, gutom at pagsubok Tunay na tahanan ng mga propeta, tunay na naging huwaran sa aming kalagitnaan Hinubog mo kami ng may pagkakakilanlan buhat sa aming pagkakaiba’t iba Kinalampag mo hindi lamang ang aming tenga, bibig at mata Ngunit buong pandama nami’y iyong ginigising Pati ang kaibuturan ng aming mga laman at buto Inilubog kami sa karanasang nakakapagpabago Upang konkretong sumaksi na may tapang at dangal At dahil dito, sama-sama’t magkaagapay tayong kumikilos Nakikiisa sa tanging layon ng Kristong sinusundan Ang bukal ng kasaganaan at kahulugan ng buhay Patuloy na bibigyang kulay at padadaluyin sa ugat’ dugo ng pakikibaka Hayagang ipalalaganap at isasabog sa buong sangnilikha Na may pagkilala sa Diyos na Buhay, ng Kasaysayan, Kaayusan, at Pag-ibig Pagpupugay sa Tahanan ng mga Propeta, Union Theological Seminary! Sa Sampung Dekada at Labindalwang Taon “Masaganang Nananahan, Buong Diwang Sumasaksi, Bukas-palad na Naglilingkod!”

26

Nagtawag siya ng isang espiritista at mananalangin na magbuburda sa bawat hibla ng kamalayan na patuloy na binuburda ng sugat at sakit, habang patuloy na ginigising ang matagal na pagkakahikbi at pagkakatulog sa mga hungkag na mangangarap. Dali't daling sumulat ng dagli, sa bawat pagtagaktak ng mga luhang umaagos sa sigaw ng mga birhen at santo na siyang nananalangin sa ikalilinis ng tahanan laban sa mga naghuhudas na diyablo, na itinataya ang gabi para mag-anyong tao sa kahit sino. Bago sumapit ang gabi. Sa takipsilim, limang minuto, bago paparating ang isang duyog na magwawakas sa hindi maaaring wakasan, kagaya ng pagtalikod at pagpikit, na hindi maaaring maisara ng mga mata. Magpapakarahas sa pagsigaw at mananabla ng labing-anim na milyong mananampalataya, ang isang estadista na kung yumapak ay walang-puknat na magliliyab ang sahig, kung saan nakalibing ang hindi mabilang ng mga daliri, pagkaraan ng walang nagdaan sa pagkalimot sa kanila. Sa gilid-gilid ng eskinita, matatagpuan ang mga kawalang-malay na pugot na ulo na hiniling ng mga mananampalataya, sa isang dyini at ipinagkaloob sa kanila ito, ipinagkaloob, ngayon ay tumatanggi kung kailan naparirito ang hiling. Ngayon ay malilinis na ang pinakamaruming hindi nasasaksihan ng mga mata sa tahanan, pagkatapos ipanglagas ang kaluluwa. Sa huli, walang bumabalagkas ng daan, na sumasalamin, pagkatapos manalamin. Sa kabila ng napakaraming salamin.

0

Feb 17, 2019

Feb 17, 2019 at 6:34 AM UTC

liberatovincent

Untitled

Nagtawag siya ng isang espiritista at mananalangin na magbuburda sa bawat hibla ng kamalayan na patuloy na binuburda ng sugat at sakit, habang patuloy na ginigising ang matagal na pagkakahikbi at pagkakatulog sa mga hungkag na mangangarap. Dali't daling sumulat ng dagli, sa bawat pagtagaktak ng mga luhang umaagos sa sigaw ng mga birhen at santo na siyang nananalangin sa ikalilinis ng tahanan laban sa mga naghuhudas na diyablo, na itinataya ang gabi para mag-anyong tao sa kahit sino. Bago sumapit ang gabi. Sa takipsilim, limang minuto, bago paparating ang isang duyog na magwawakas sa hindi maaaring wakasan, kagaya ng pagtalikod at pagpikit, na hindi maaaring maisara ng mga mata. Magpapakarahas sa pagsigaw at mananabla ng labing-anim na milyong mananampalataya, ang isang estadista na kung yumapak ay walang-puknat na magliliyab ang sahig, kung saan nakalibing ang hindi mabilang ng mga daliri, pagkaraan ng walang nagdaan sa pagkalimot sa kanila. Sa gilid-gilid ng eskinita, matatagpuan ang mga kawalang-malay na pugot na ulo na hiniling ng mga mananampalataya, sa isang dyini at ipinagkaloob sa kanila ito, ipinagkaloob, ngayon ay tumatanggi kung kailan naparirito ang hiling. Ngayon ay malilinis na ang pinakamaruming hindi nasasaksihan ng mga mata sa tahanan, pagkatapos ipanglagas ang kaluluwa. Sa huli, walang bumabalagkas ng daan, na sumasalamin, pagkatapos manalamin. Sa kabila ng napakaraming salamin.

35

Kuwitib – pulang langgam, Mata’y mulat, mapanupil kinakagat, Baya'y ginigising: Magigiting!

0

Aug 22, 2018

Aug 22, 2018 at 9:10 AM UTC

JunLit

Kuwitib na magigiting

Kuwitib – pulang langgam, Mata’y mulat, mapanupil kinakagat, Baya'y ginigising: Magigiting!

6