Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"babaguhin" poems
Kung bibigyan ako ng pagkakataon, Magsusulat akong muli. Kung saan hindi ko pa ramdam ang sakit, Kung saan hindi ko pa ramdam ang pait, Kung saan masaya ang umpisa at masarap pa ang huli. Kung saan buo pa ang sarili at wala pang pilas ang pagkatao Kung saan ang lahat ay umiikot pa sa ating dalawa. Isusulat kita, Paulit ulit kong isusulat ang ilang berso ng ating kwento Dalhin man ako sa malayong pinagmulan nito, O dalhin man ako sa masakit na katotohanan nito. Isusulat ko pa rin ng paulit ulit ang mga kwento natin, At patuloy kong babaguhin hanggang ang lahat ay maging tama. Sa paraang gusto ko, Sa paraang maisasalba ko ang salitang "tayo". Kahit parusahan man ako ng mundo, Ikaw at ikaw pa rin ang mamahalin ko. Hindi man alam ng mga tao, Hindi man ako pagbigyan ng puso nyang mahalin ka. Ilayo ka man nya, Lumayo man kayo, Uulitin ko ang mga kwento ko, Hanggang mag tama muli ang mundo mo at mundo ko. Mamahalin kita ng paulit ulit. Hanggang ang salitang pagod na ako ay maging hindi na totoo Hanggang ang luha ko ay matuyo at di na muling tumulo. Mamahalin kita ng paulit ulit, Hanggang huling hininga ko, uulitin ko ang pagkakataong ito.
0
Mar 22, 2018
Mar 22, 2018 at 1:17 AM UTC
ikaw ang pahina, ang tinta at tula.
Hindi ka kasalanan, Ikaw ma'y nagkamali Hindi tama ang pagpili ng mali Hindi kasalanan ang madapa Ngunit mali na pag ikaw pa ay tumihaya Hindi ka kasalanan, Hindi ka mali Ang hindi pagtanggap sa sarili, iyan ang mali Hindi mo kailangang magdusa mag-isa Ang Diyos, inalaan sa iyo ay siya Hindi ka kasalanan, huwag kang matakot Huwag magtago saan man at mamaluktot Hindi mo kailangan na mahiya Dahil ang pag amin ay katapangang sadya Huwag ka magtago, dahan-dahan Ibaba ang armas, huwag na ngang lumaban Dalawang kamay ay iyong itaas At sadyang aminin ang nagawang kasalanan Huwag kang mahiya, Siya ay iyong ama Ang tanging pangarap ay mayakap ka Niya Halika, lumapit at sasamahan ka Magtiwala ka, ika'y babaguhin niya.
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:28 AM UTC
Marapat na Pagbabago
tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba
0
Oct 30, 2016
Oct 30, 2016 at 6:01 AM UTC
masakit na alaala
tanda mo pa ba ang araw araw na tayo ay magkasama At nag sisimula palang sa umpisa Yun yung araw na sa akin ay nagpasaya yun ung araw na binigyan moko ng isang halik di ko makakalimutan sa aking paglaki Tanda mo ba ung araw na pinunasan ko ang mga luha sa iyong mata At sinabi mo sakin na ayaw mo na di kita iniwan dahil mahal kita sinabi ko sayo nun na sa bawat araw na dadaan Di ko na kakalimutan ang nagdaan at ipag papatuloy natin ang pagmamahalan ang sakit man isipin alam ko na di kana babalik sa dati Kung pano tayo nangako sa isat isa na walang babaguhin Tinanong ko ang sarili san nga ba ako nagkamali san ba ako o pano bako nag kulang sa bawat sandali binalikan ko ang nakaraan Ngunit nakita ko lamang ang mga aalaala na masasaya na kapiling ka Akala ko maalala ko lamang ang mga pag aaway natin at di pag kakaunawaan sa ganitong sandali Nagkamali pala ako maalala ko lang mga panahon na saakin ka masaya unti unti ako dinudurog ng mga alaala Na ikaw ang kasama pinipilit kong tanggalin ang mga nakaraan sa akin puso Pero ang sakit pala Isang araw mumulat ako na magaling nako Na alam kong handa na ko Gumawa ulit ng isang alaala Napatwad kana sa muli nating pag kikita alam kong masaya kana at masaya na din ako sa iba kung magkaroon ulit ng pagmamahalan hindi ko na uulitin itama ang lahat para sakin sapat na ang aking nagawa na kalimutan ang mga sandaling kasama ka dahil isa na lamang tong pahina ng libro na hindi na ulit pdeng itama pa at higit sa lahat di pdeng gayahin ng iba
Continue reading...
35
*Kailan mo itatama ang isang pagkakamali? Kung ang pagkakamaling itatama ay ikinukubli? Kung ang ikinukubling tao ay hindi katangi-tangi? Kailan naging katangi-tangi ang isang pagkakamali? Kailan? Kailan mo sasabihing mali ang magmahal? Kung ang minahal mo'y dala-dalawa't masaya? Kung masaya ka sa piling niya, pa'no ang isa? Kailan naging pagmamahal ang magmahal ng dalawa? Kailan? Kailan mo lilinisin ang mantsa sa iyong damit? Kung ang damit mo'y gutay-gutay, punit-punit? Kung pinunit nang iyong pag-ibig ang sakit? Kailan nga ba naging matamis ang mapait? Kailan? Kailan mo babaguhin ang iyong nakasanayan? Kung tuluyan ka nang iwan at tumira sa lansangan? Kung lahat ng iyong minamahal ay kusa kang iwan? Kailan mo itatama ang iyong pagkakamali? Tanong ko sa iyo, kailan?*
0
Oct 11, 2015
Oct 11, 2015 at 12:36 PM UTC
Kailan mo itatama ang Mali?
Sensitibo akong tao, kaunting pangungutya, malaki na ang epekto. Nabuhay ako sa paniniwalang lahat ng babae, tumitingin lang sa gwapo. Kasalanan ko bang maging pangit? Siguro hindi, siguro oo. Sabi nila walang pangit. Ugali lang ang pangit sa ibang tao. Nakasanayan ko nalang na walang naririnig, kahit lantaran akong laitin. Ininda lahat ng pananakit, maswerte nalang kung minsa'y daplisin. Hindi ko kayang lumaban, patay malisya lang ang damdamin. Ayoko ng gulo, ni isang salita wala akong binanggit kahit aking isipin. Aking babaguhin, karamihan sa kababaihan ay tumitingin sa gwapo. "Ano bang meron sa mga gwapo?" Pare-pareho lang naman kaming tao. Alam kong mahalaga din ang panlabas na kaanyuan pero, Yun ba ang minamahal? Yun nalang ba ang basehan sa mundong ito? Lahat ng 'yan nakaraan nalang sa akin. Magmula nung dumating ka, pinaniwala **** mali ang aking hangarin. Hangarin na tanggapin na walang kaaya-aya sa akin. Kahit anong pilit ko, pilit **** itinatanggi at hindi pinapansin. Hindi ako gwapo. Pero kaya kong harapin ng may magandang kalooban ang magulang mo. Hindi ako mayaman. Pero ipapakita ko sayo na ang kayamanan ay nasa kaya nating ibuo. Hindi ako yung taong magara ang kasuotan kapag haharap sayo. Aanhin ko yun? Kinabukasan natin ang aabangan ko, hindi pagiging maluho. Hindi ako yung lalake na pagkakagastusan ka ng sobra sa tuwing may selebrasyon. Gusto ko kase maramdaman natin. Hindi sa nakikita, kundi mismo sa pagkakataon. Hindi ko kayang lumaban, duwag ako, at nananatiling mahinahon. Pero hindi ko hahayaan na may umapi sayo na kahit sino, makakatikim sakin 'yon. Hindi ako yung tipong kaya kang pakiligin sa mga salita. Madalas kasi wala akong tiwala na kaya ko yun magawa. Panay ang pagkumpara ng itsura ko sa iba. Kahit ganun naman , lahat ng sinabi ko sayo, totoo at may isang salita. Hindi ako gwapo, oo. Hindi ako maporma, oo. Hindi ako astig, oo. Hindi ako yung matitipuhan agad kase, oo, ganito lang ako.
0
Jul 1, 2019
Jul 1, 2019 at 10:08 AM UTC
"Ganito lang ako"
Sensitibo akong tao, kaunting pangungutya, malaki na ang epekto. Nabuhay ako sa paniniwalang lahat ng babae, tumitingin lang sa gwapo. Kasalanan ko bang maging pangit? Siguro hindi, siguro oo. Sabi nila walang pangit. Ugali lang ang pangit sa ibang tao. Nakasanayan ko nalang na walang naririnig, kahit lantaran akong laitin. Ininda lahat ng pananakit, maswerte nalang kung minsa'y daplisin. Hindi ko kayang lumaban, patay malisya lang ang damdamin. Ayoko ng gulo, ni isang salita wala akong binanggit kahit aking isipin. Aking babaguhin, karamihan sa kababaihan ay tumitingin sa gwapo. "Ano bang meron sa mga gwapo?" Pare-pareho lang naman kaming tao. Alam kong mahalaga din ang panlabas na kaanyuan pero, Yun ba ang minamahal? Yun nalang ba ang basehan sa mundong ito? Lahat ng 'yan nakaraan nalang sa akin. Magmula nung dumating ka, pinaniwala **** mali ang aking hangarin. Hangarin na tanggapin na walang kaaya-aya sa akin. Kahit anong pilit ko, pilit **** itinatanggi at hindi pinapansin. Hindi ako gwapo. Pero kaya kong harapin ng may magandang kalooban ang magulang mo. Hindi ako mayaman. Pero ipapakita ko sayo na ang kayamanan ay nasa kaya nating ibuo. Hindi ako yung taong magara ang kasuotan kapag haharap sayo. Aanhin ko yun? Kinabukasan natin ang aabangan ko, hindi pagiging maluho. Hindi ako yung lalake na pagkakagastusan ka ng sobra sa tuwing may selebrasyon. Gusto ko kase maramdaman natin. Hindi sa nakikita, kundi mismo sa pagkakataon. Hindi ko kayang lumaban, duwag ako, at nananatiling mahinahon. Pero hindi ko hahayaan na may umapi sayo na kahit sino, makakatikim sakin 'yon. Hindi ako yung tipong kaya kang pakiligin sa mga salita. Madalas kasi wala akong tiwala na kaya ko yun magawa. Panay ang pagkumpara ng itsura ko sa iba. Kahit ganun naman , lahat ng sinabi ko sayo, totoo at may isang salita. Hindi ako gwapo, oo. Hindi ako maporma, oo. Hindi ako astig, oo. Hindi ako yung matitipuhan agad kase, oo, ganito lang ako.
Continue reading...
32
Nagdasal at humingi ng isang tao Na magtutulak sa akin para bitiwan na ang panulat na ito Isang tonelada at mahigit na ang mga salitang pasan ngunit hindi pa rin ako nabibigatan. Mali ang akala. Hindi pa pala. Lalo lang umitim ang tinta. Dumiin sa papel ang pluma. Nanatili pa ding naka-dantay ang mga salita sa namimitig kong kamay. Hinihintay nalang mamanhid para hindi manatiling nakasilid ang mga naipon na tula't sanaysay na wala nang saysay. Hindi na ko humihiling ng isang dahilan na dadating na aalayan nitong mga salitang naririnig at binabasa lamang. Mga letra na binibigyang kulay, nagkakaiba lamang sa kung sino ang bumubuhay. Nakakapagod mag pinta kung ang bawat makakakita ng obra, babaguhin ang imahe sa kung ano ang nasa harapan nila hindi man lang isipin na magkakaiba tayo ng mata. Inilarawan **** berde, gagawin nilang kahel. Tinta mo na asul, hahawakan at magiging pula. Siguro nga itong mga kamay na biyaya, hindi na para sa papel at tinta. Kasabay ng maraming paalam ang huling isinulat na liham.
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 10:56 AM UTC
Hunos
(DEPRESYON) Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo!Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita,Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa,Kahit ilang beses hanapin Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin,Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga,Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga,Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago,Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino,Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka,Pagtakas ay wala kang mapapala,Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan.Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo,Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig,Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa,Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi nila peke ako,Na dulot ko lang ay pagpapapansin,Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko,Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin,Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin,Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro,At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko!Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako,Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa,Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito,Ngunit kaya niyo ako.Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC
DEPRESSED
(DEPRESYON) Sa mundong ito ay patuloy na nabubuhay ako, Wala akong pinipili na kahit na sino, Basta sa oras na ako ay makilala mo, Sa oras na pinapasok mo 'ko, Hindi ko alam kung kaya mo akong takasan, Dahil marami ng nagtangkang kitilin ang buhay ng dahil sa hatid kong kapalaran. Ako, ang sisira sa buhay mo, Gagawin kong miserable ang utak mo, Kapag nakilala mo ako, Kahit saan ka pa magtago Wala! Walang tutulong sayo!Tandaan mo! Lahat sila aayawan mo! Guguluhin ko ang iyong mundo, Yayanigin ko bawat pahina ng buhay mo, Kahit ipagpilitan isarado ang bintana, Papasok, papasukin kita,Wala ka nang magagawa! Sumuko ka na! Kaibigan hinihintay na kitang sumama, Ikukulong kita, sa lugar na hindi na makakalabas pa,Kahit ilang beses hanapin Susi para makalabas sa suliranin, Ikaw ay pilit kong aangkinin. Pilit kitang aagawin,Dahil sinasabi ko sa'yo isang pagpapanggap lang ang kanilang gagawin, Makinig ka! Halika na at sa akin ay sumama, Dahil alam kong patuloy lang sila sa panghuhusga,Patuloy ka lang kukutyain, At patuloy ka lang paiiyakin, Oo, nabubuhay ako sa husga, sa kutya, sa pagbalot sa sarili mo sa awa, Sa walang tigil na pagluha ng iyong mga mata, At sa malalang pag-iisip tulad ng pabago-bagong emosyon na hindi alam kung ano ba talaga,Nabubuhay ako at mas lumalakas ako, Sa tuwing nakikita ko ang isang taong mahilig magtago,Ilihim ang nararamdamang sakit sa kahit na sino,Mas lalakas pa ako kung sa oras na ako ay niyakap mo. Huwag kang magtangka,Pagtakas ay wala kang mapapala,Dahil kapag dinapuan na kita, Wala ng gugulo pa sa iyong mundong ginawa, Gilitan ng leeg, wala pa ring talab, Susundan kita hanggang kabilang buhay Kahit magtago ka man sa kaibuturan ng kagubatan.Ako, ang iyong kalaban, Patago kitang sasaktan, At unti-unti kitang pahihirapan, Ako ang madadala sa'yo sa kamatayan, Buhay ako at patuloy na gagambala sa iyong mundo,Mistulang buhay mo ay sisirain ko, Unti-unti kong babaguhin ang iyong sarili, At titiyaking ni isa sa iyo ay walang mananatili. Tandaan mo, at laging isaisip mo, Kakatok ulit ako sa pintuan mo, Dahil ilang beses ko ng sinabi sa'yo, Na nabubuhay ako sa lungkot, sa takot, sa luha, sa panghuhusga ng iba, At sa tuwing nag-iisa ka habang hindi na alam ang gagawin at solusyonan ang problema. Ipapaalala ko lang sa iyo na hindi mo ako basta madadaig,Na hindi mo ako basta malulupig, Hangga't dala-dala mo ang aking mundo, Hindi ako titigil sa'yo. May panahon ka pa,Makakatakas ka pa, At magagawa mo akong daigin kung makikinig ka, Hindi ako kasinungalingan, Nagsasabi ako ng toto, dahil totoo ako. Kung sinasabi nila peke ako,Na dulot ko lang ay pagpapapansin,Sinasabi ko na sa'yo mali ang makinig sa kanilang daing, Intindihin mo ako at unawain lahat ng sinasabi ko,Marami ng buhay ang nawasak ng dahil sa akin,Kaya kung mabuhay ng matagal ang iyong hangarin,Pakinggan mo ako dahil hindi ako nagbibiro,At hindi ako nakikipaglaro. Hindi ako pag-iinarte, hindi ako pag-iinarte. Sa oras na dapuan ko ang mga mahal niyo, o maging ang mga kaibigan mo, Pakiusap, hawakan mo ang kaniyang kamay at hilain papunta sa masayang mundo, Pakiusap ko!Kung sakaling ako ay makilala mo, Layuan mo ako,Ipakilala mo ako sa lahat ng malaman nila na hindi ako pagpapapanggap. Makakatakas ka pa,Makakatas ka. Nabubuhay ako sa mundong ito,Ngunit kaya niyo ako.Dasal lang at tiwala sa sarili ang katapat ko.
Continue reading...
60
Naririnig ko na ang awit ng mga anghel Naaaninag na ang liwanag, sikat ng araw ay tila ginto at kahel. Maniwala ka, babalikan kita, katulad ng pagbalik ng alon sa baybay. Maniwala ka, hahanapin kita, katulad ng paru-paro sa bulaklak. Naririnig mo na ba ang yapak ng aking paa? Handa na bang maaninag ang aking mukha? Masilayan ngiti kong 'singtamis ng ubas? Maniwala ka, hindi kita nilisan, katulad ng hangin, lagi mo akong kapiling. Maniwala ka, hindi kita lilisanin kailanman, katulad ng oras, laging tatakbo sa iyong tabi. Binasbasan mo ako ng haplos mo, binasbasan din kita ng puso ko. Ito na ang langit, ito ang paraiso. Nandito na tayo, hindi na lalayo. Isusulat ko at ipapahayag sa lahat, babaguhin ang bawat aklat. Pag-ibig ko'y ipagmalaki at iulat, kaluwalhatian ng pag-ibig ay ibunyag. Sa pagbalik ko at sa pagbalik mo sa piling ko, at sa kaligayahan mo... Mananatili, walang pasubali Magwawagi, walang makakapigil Sa muli **** pagdating at sa pagkikitang muli sa kaharian mo, at sa kaluwalhatian mo... Aawit ng papuri, mabagal at mabilis Aawit ng himnong walang mintis
0
Mar 31, 2024
Mar 31, 2024 at 4:36 AM UTC
Domingo de Pascua
Patawad Inay sa walang pakundangang pagsuway sa iyong mga pinaguutos, Sa walang kagatol-gatol na pagsumbat sa bawat pangaral, Sa walang lamas na pagwaldas sa mga pinaghirapan niyong salapi, At sa patuloy na pakikipagkaibigan sa mga kaaway. Ako, kami, ay hindi na nakikinig, hindi na natututo mula sa mga nangyari noong pahanon mo, mula sa mga karanasang hindi mo malilimutan. Kaya´t Inay sa susunod na mga taon ay sisikapin ko, sa tulong ng aking mga kapatid, ng aking mga kaibigan na patuloy na nagtitiwala sa akin, ay babaguhin ko ang aming bansa. Kami ay magiging radikal upang ang pagbabagong ito ay hindi masayang at maging isang panaginip lamang.
0
Nov 30, 2017
Nov 30, 2017 at 9:25 AM UTC
Pangako
Gagawin kong lahat Manatili ka lamang Buhay kong nakasanayan Babaguhin ng walang pag-aalinlangan Takot na dinulot ng nakaraan Sa di makampanteng kasalukuyan Pagkatao'y ibibigay ng tapat Upang sayo'y maging karapat-dapat
0
Feb 19, 2019
Feb 19, 2019 at 5:41 AM UTC
Mamalagi