"sinisid" poems
Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to.
Nabuo ko na naman ang pangalan mo.
pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo.
Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga.
"Asan ka na?"
Jun 3, 2016
Jun 3, 2016 at 2:04 AM UTC
090316
Pambungad Mo'y matatamis na mga ngiti
Habang bitbit ko ang mga sandaling nilisan ang pagbati.
Batid ng panlasa ang mapait na takipsilim,
Ang kahapong yumurak sa Iyong kariktan.
May iilang sumisirit ng kandilang bilang
Mayroon ding mga nagwawaldas ng dila;
May nagwawalis ng kalat at siyang binabasura,
Mayroon ding naglalakad ng nakaluhod.
Naging tigang ang lupaing napuno ng banyaga
Sa haplos ng mga nanlilisik na mga mangungusig.
Naging batas ang ideolohiyang makasarili,
Itatakwil ang Perlas na sinisid pa't buhat sa bahaghari.
Tila mga kandadong walang susi
Ang pagsaboy ng mga dikdikang tutuligsa sa Bayan.
Dalamhati sa mga Anak ni Juan
Mga bayaning umani ng nagniningas na rebolusyon.
Ramdam ko ang pluma ni Rizal
Sa kamandag nito'y henerasyon ay aahon.
Bulag, pipi't bingi'y aakma't aaklas ng panalangin
Bangon Pilipinas! Ikaw ang natatangi naming Perlas!
Sep 3, 2016
Sep 3, 2016 at 8:27 PM UTC
Sinuway ko ang langit,
Hiniwa ko ang dagat,
Kinalbo ko ang kabundukan,
Mapasa-akin ka lang!
Pinatumba ko ang puno,
Pinaamo ko ang leon,
Pinatay ko ang bulkan,
Mapasunod ka lamang.
Pinataob ko ang barko,
Hinila ko ang eroplano,
Sinalo ko ang kanyon,
Makuha ko lamang ang iyong puso.
Sinungkit ko ang mga bituin,
Sinisid ko ang perlas,
Dinukot ko ang aking puso,
Matanggap mo lamang.
May 16, 2016
May 16, 2016 at 4:42 PM UTC
Sinisid ang karagatan ng pangamba
Upang matagpuan ka
Hinarang ang mga bagyo ng takot
Upang mahagkan ka
Kinalaban ang oras at panahon
Upang makapiling ka
Isinantabi ang mas mahalaga
Upang maramdaman mo ang pagpapahalaga
Ngunit, natalo ako ng tadhana
Sa katauhan niya.
At doon ko napagtanto
Na bakit kailangang matalo
Kung sa pakikipaglaban
Ang lahat ay ibinigay mo?
May 24, 2019
May 24, 2019 at 9:11 AM UTC