Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"papalit" poems
Tinukso mo ako ng iyong maskara Ang pinto **** bakal ay nagmukhang pilak Mga bintana mo'y tila walang sara Ang bawat sulok mo'y humahalimuyak Akong naghahanap ng lugar sa mundo Namalik-mata nga't naakit mo agad Sa mga pangako'y nadala't natukso Naghintay ng dulot, magagarang gawad Sa aking pagyakap sa pintong makinang Ngiti ko'y sumilay, nag-isip, nangarap Akala ko'y lungkot dito'y mapupunan Saya ang papalit sa dusa at hirap Subalit nagulat sa aking pagmulat Ang pinto **** pilak ay puro kalawang Mga bintana mo'y nabuway ng lahat Ang bawat sulok mo'y amoy basurahan Paano pa ako ngingiti, sasaya Kung ang pangarap ko ay biglang naglaho? Mabubuhay ka bang kuntento't payapa Sa lugar na itong ngayo'y gumuguho? Nais kong tumakas, lumayo, tumakbo Sa bilangguan kong kakila-kilabot Subalit kadena ko'y mayroong kandado Kasama ba akong mababaon sa limot? Hindi! Ang sigaw ng matapang kong puso Kadena sa paa'y aking wawakasan Mabubuhay ako na hindi bilanggo Ipaglalaban ko, aking kalayaan! ---Marguerite 9/18/2015 7:33 am
0
Sep 18, 2015
Sep 18, 2015 at 5:14 AM UTC
Bilangguan
Milya milya man ang layo mo, Pero sisiguraduhin kong kakayanin ko, Kakayanin ko, kakayanin natin lahat ng mga pagsubok na darating, Pagsubok na sabay nating haharapin, Pagsubok na kahit tayo ay magkalayo'y alam kong ating malalagpasan, Wala sakin kung kilo kilometro man ang layo mo, Wala sakin kung hindi kita nakakasama o nakikita, Pero sakin sapat ng alam kong mahal mo ko, At sapat ng malaman **** ikaw lang ang laman ng puso ko, Hindi ko man hawak ang iyong mga kamay, Hindi man kita mayakap gamit ang aking mga bisig, Hanggat nandito ka sa puso ko, Mananatiling ikaw hanggang dulo Mahal, Gusto kong malaman **** Kahit ilang milya o ilang kilometro ang layo mo, Wala ng papalit sayo dito sa puso ko. Hindi man ngayon, handa akong maghintay hanggang sa magtagpo tayo.
0
Feb 24, 2020
Feb 24, 2020 at 6:55 AM UTC
Mga milya
Paulit-ulit Papalit-palit Palipat-lipat Ang usap-usapan Sa bahay-bahayan Ng mga tau-tauhan Sa mga bara-barangay Ng kung anu-anong May biglang nagsunug-sunugan. SUNOG!!! SUNOG!!! Kunwa-kunwarian Ng mga paslit-paslitan Na naglalaro ng bahay-bahayan Sa mga bara-barangay. Hay naku naman....😅
0
Jun 21, 2020
Jun 21, 2020 at 3:51 AM UTC
Ano daw???
ang dami **** gusto lahat na lang pinapangarap. sana nga ay sapat ang panahon o 'di kaya'y sobra-sobra pa. mataas abutin pinipilit pa rin kung mababa naman, walang kagana-gana. nasa'n kaya 'yong tamang-tama? hindi na makuntento kahit kailan laging nag-aasam ng bago lalo na 'yong naiiba para bang moda na papalit-palit. hanggang saan kaya ang lakas na makakaya? upang itong mundo'y hubugin sa gusto at ayaw ng iyong sarili? masaklap kung minsan ang buhay na ito kaya kailangan ang tibay ng loob. umasa sa liwanag na dala ng pag-asa, konting tiis lang, umaga na naman.
0
Aug 8, 2020
Aug 8, 2020 at 10:17 PM UTC
Yugto
[isang pagsasalin sa Tagalog, batay sa orihinal na "When tomorrow starts without me" ni David Romano] Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama, at ako’y wala roon upang makita; Kung sisilayan ng araw ang iyong mga mata, na puno ng luhang para sa akin, Sinta; Labis kong nais na hindi ka lumuha, katulad ng sa araw na ito’y iyong ginawa, habang inaalala ang maraming bagay at salita, na hindi nasabi o hindi nawika. Batid ko kung gaanong kamahal mo ako, kasingsidhi ng pag-ibig kong tanging sa iyo, at sa tuwinang ako’y iisipin mo, Alam kong hahanap-hanapin mo ako; Subalit kung ang bukas ay magsimulang wala ako, nawa'y pakaunawain mo, na isang sugo ang dumating at tinawag ang aking ngalan, at ang kamay ko’y kanyang hinawakan, at wika’y handa na ang aking paglulugaran, sa malayo’t mataas na kalangitan, at kailangang lumisa’t talikdan, tanang sa aki’y mahal, lahat ay iiwan. Subalit pagtalikod kong palayo, Isang patak ng luha ko’y tumulo, pagkat buong buhay, lagi kong kinukuro, Ayokong mamatay. Maraming dahilan para ako’y mabuhay, maraming gagawin pang mga bagay, Tila imposible, hindi kailanman, na ikaw mahal ko’y iiwan. Bumalik sa ala-ala ko ang mga araw na nagdaan, ang masasaya’t ang mga kalungkutan, Pumuno sa isip ang pag-ibig nating pinagsaluhan, at lahat ng ating galak at kaligayahan. Kung sa kahapo’y mabubuhay akong muli, kahit man lamang kaunting sandali, Magpapaalam ako’t hahagkan ka at marahil, makikita kong ngingiti ka. Ngunit lubos kong napagtanto, na hindi na kailanman mangyayari ito, sapagkat pagkawala’t mga ala-ala na lamang, ang sa aki’y papalit at maiiwan. At nang maalala ko ang sa mundo’y mga kasayahan, na bukas ay di ko na matitikman, ikaw ang naging laman ng isipan, at puso ko’y napuno ng kalungkutan. Ngunit pagpasok ko sa pinto ng kalangitan, Ramdam ko’y ako’y nakauwi sa tahanan. Pagdungaw ng Bathala’t ako’y nginitian, mula sa kanyang gintong luklukan, Wika’y “Ito ang Walang Hanggan, at lahat ng pangakong sa ‘yo’y inilaan". Sa araw na ito, natapos ang buhay sa lupa, ngunit dito ngayon ang simula. Di ko ipapangako ang kinabukasan, ngunit ang ngayon ay magpakaylanman, at dahil bawat araw ay pareho lamang, ang nakaraa’y hindi na kasasabikan. Ngunit ikaw ay naging matapat at naniwala, tunay at totoo, lubos na nagtiwala. Kahit may panahong may mga hindi tama, na alam **** hindi dapat ginawa. Ngunit ikaw ay pinatawad na at ngayon sa wakas ay malaya na. Kaya’t kamay ko ba’y hindi mo hahawakan at sa buhay ko, ako’y sasamahan? Kaya pag sumulong na ang bukas at wala na ako, huwag **** iisiping nagkalayo tayo, dahil sa tuwinang iisipin mo ako, Nandito lang ako, diyan sa puso mo.
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 5:11 AM UTC
Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama
[isang pagsasalin sa Tagalog, batay sa orihinal na "When tomorrow starts without me" ni David Romano] Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama, at ako’y wala roon upang makita; Kung sisilayan ng araw ang iyong mga mata, na puno ng luhang para sa akin, Sinta; Labis kong nais na hindi ka lumuha, katulad ng sa araw na ito’y iyong ginawa, habang inaalala ang maraming bagay at salita, na hindi nasabi o hindi nawika. Batid ko kung gaanong kamahal mo ako, kasingsidhi ng pag-ibig kong tanging sa iyo, at sa tuwinang ako’y iisipin mo, Alam kong hahanap-hanapin mo ako; Subalit kung ang bukas ay magsimulang wala ako, nawa'y pakaunawain mo, na isang sugo ang dumating at tinawag ang aking ngalan, at ang kamay ko’y kanyang hinawakan, at wika’y handa na ang aking paglulugaran, sa malayo’t mataas na kalangitan, at kailangang lumisa’t talikdan, tanang sa aki’y mahal, lahat ay iiwan. Subalit pagtalikod kong palayo, Isang patak ng luha ko’y tumulo, pagkat buong buhay, lagi kong kinukuro, Ayokong mamatay. Maraming dahilan para ako’y mabuhay, maraming gagawin pang mga bagay, Tila imposible, hindi kailanman, na ikaw mahal ko’y iiwan. Bumalik sa ala-ala ko ang mga araw na nagdaan, ang masasaya’t ang mga kalungkutan, Pumuno sa isip ang pag-ibig nating pinagsaluhan, at lahat ng ating galak at kaligayahan. Kung sa kahapo’y mabubuhay akong muli, kahit man lamang kaunting sandali, Magpapaalam ako’t hahagkan ka at marahil, makikita kong ngingiti ka. Ngunit lubos kong napagtanto, na hindi na kailanman mangyayari ito, sapagkat pagkawala’t mga ala-ala na lamang, ang sa aki’y papalit at maiiwan. At nang maalala ko ang sa mundo’y mga kasayahan, na bukas ay di ko na matitikman, ikaw ang naging laman ng isipan, at puso ko’y napuno ng kalungkutan. Ngunit pagpasok ko sa pinto ng kalangitan, Ramdam ko’y ako’y nakauwi sa tahanan. Pagdungaw ng Bathala’t ako’y nginitian, mula sa kanyang gintong luklukan, Wika’y “Ito ang Walang Hanggan, at lahat ng pangakong sa ‘yo’y inilaan". Sa araw na ito, natapos ang buhay sa lupa, ngunit dito ngayon ang simula. Di ko ipapangako ang kinabukasan, ngunit ang ngayon ay magpakaylanman, at dahil bawat araw ay pareho lamang, ang nakaraa’y hindi na kasasabikan. Ngunit ikaw ay naging matapat at naniwala, tunay at totoo, lubos na nagtiwala. Kahit may panahong may mga hindi tama, na alam **** hindi dapat ginawa. Ngunit ikaw ay pinatawad na at ngayon sa wakas ay malaya na. Kaya’t kamay ko ba’y hindi mo hahawakan at sa buhay ko, ako’y sasamahan? Kaya pag sumulong na ang bukas at wala na ako, huwag **** iisiping nagkalayo tayo, dahil sa tuwinang iisipin mo ako, Nandito lang ako, diyan sa puso mo.
Continue reading...
70
Mahal, samahan mo ko. Iwanan natin ang mundo, Lakbayin natin hanggang dulo, Iiwasan ang lungkot at gulo. Mahal, hawakan mo ang aking kamay. Malayo pa ang ating lalakbayin Kaya pakiusap, Huwag **** bibitawan ang aking kamay. Mahal, huwag kang matakot. Pangako ko di ko bibitawan ang 'yong kamay. Ipikit mo lang iyong mga mata. Tayo'y papalit na sa ating patutunguhan. Mahal, salamat sinamahan mo ko takasan ang mundo na puno ng problema, Muling idilat mo ang iyong mga mata, Sasayaw tayo sa gitna ng mga tala.
0
Nov 2, 2020
Nov 2, 2020 at 10:07 AM UTC
Samahan mo ko
Di ko alam kung bakit Ikaw parin ang nasa isip Pilit kalimutan Nakaraan ay hayaan Gusto ko nang gumising Sa katotohanang ikaw ay hindi na akin Tinig ko'y iyong dinggin Sana ako'y iyong mahalin Ikaw lang ang gustong balikan Nakaraan kahit masakit Mahagkan ka lang O kahit huling halik Mahal kita at wala ng iba Hindi kita ipagpapalit kahit bukas makalawa Ako ang papalit ng tuwa sa iyong mga luha Ngunit ang lahat ng yon ay mananatili nalang sa ating mapait na kahapon.
0
Nov 5, 2018
Nov 5, 2018 at 8:30 AM UTC
"Ang Mga Sana Ng Kahapon"
Singkislap ng mga tala ang iyong mga mata Sa tuwing ikaw ay nakatingin sa akin Sa tuwing tayo ay magkasama Anong saya aking nadarama Di ko maipaliwanag Sadyang aking mundo’y lumiliwanag Ibubulong ko na lamang sa hangin Ang aking nararamdaman na hindi ko maamin Aking mahal, sana ay ikaw na nga Ang aking makakasama hanggang sa pagtanda Sana ay ako lamang ang iyong mamahalin Ikaw lamang ang aking mahal Ikaw lamang ang aking minamahal At ikaw lamang ang aking mamahalin Ikaw lamang ang aking mahal, minamahal at mamahalin, sinta At wala nang iba pa Hindi man kita kasama araw man o gabi Walang ibang papalit sa’yo dito sa puso ko Ikaw lamang ang aking gustong makatabi At sa iyo lamang umiikot aking mundo Saksi ang Panginoon sa ating pagmamahalan Dahil alam niyang sa iyo ako nakalaan Ito ang iyong pakatatandaan Na kahit ako ay magkamali man, pangakong hindi kita sasaktan Singdami nang mga tala ang mga taon Na gustong tayo ang magkasama hanggang sa huli Kahit na tayo man ay magkalayo ngayon Alam kong makakasama’t mahahagkan kitang muli Sana ay pagbigyan ng panahon Kahit sa gabi lamang ikaw ay makatabi Ikaw lamang ang aking mahal Mula noon hanggang ngayon Ikaw lamang ang aking minamahal Mula noon hanggang ngayon Ikaw lamang ang aking mahal Ang aking minamahal At aking pipiliing mamahalin Sana ay ako rin
0
Aug 28, 2023
Aug 28, 2023 at 10:30 PM UTC
Aking mahal, minamahal at mamahalin (2-11-21)