Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"pagsambit" poems
#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 9:46 PM UTC
psalmiseta
Walang Tuldok ang "Mahal Kita"
#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."
Continue reading...
86
Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 11:38 PM UTC
cherryb
Saglit
Baka sakali lang naman na alam ko ang tinutukoy mo Nag-iba bigla ang sinasabi ng mga mata mo Noong sinabi **** _'alam mo na yon'_ Pasensya dahil hindi ko kayang kumonekta ng ganon kabilis Natatakot pa akong magtanggal ng damit Natatakot pa akong ipakita ang tunay na ako Patawarin mo ang kahangalan ko Siguro hanggang paghaplos Hanggang pagkapit mo sa mga braso ko At ang manaka-nakang paghawak mo sa mga pulso at kamay ko Paghawak mo sa ulo ko at sabay ang paghaplos sa buhok ko, At ang pagkawala ng mga 'to Dahil madalas na ang pag-iwas mo sa mga mata ko. _Pero saglit,_ May tradisyon pa tayong gaganapin Magkasamang haharapin ang sakit _Saglit_ Sana maabutan pa natin ang buwan na mahahaluan ng mga ngiti At pagsambit ng mga lihim Sana interesado ka pa dahil ganon kabilis nagbago ang isip Walang wala sa bilis ng paglakad mo sa susunod na destinsyon Bakit ganon kabilis? Kaya saglit, Ngayon lang ako magpapahintay kaya sana 'wag ka munang mainip.
Continue reading...
26
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
0
Apr 22, 2018
Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC
kurt-christian-b-tubera
PELIKULA
Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento
Continue reading...
94
Mahal ko ang Filipino, pagdiriwa’y walang plano Malaking palaisipan pag-alala ng gobyerno Samantalang ‘di naisip prayoridad wala rito, Pagpapayaman sa Ingles hindi na magkandatuto. Paggunita anong saysay, pagsasabuhay sa wikà Makakapagpamulat ba lalo na sa mag-aaral; Pagsambit sa mga ito maging sa mga parangal, Ito ba’y nakagugulat isang buwang itinakdà. Totoo namang ginamit sa pakipagtalastasan Filipino’y instrumento sadyang hindi matumbasan; Kahit na karamihan pa napagkakamalang Kanô Pakikinig sa istasyong bumibilib na napunô. Ang tanong sa puntong ito, napapayaman ba kayâ? Sa mga naging konteksto, ang masa ba’y nakukutyâ? Sa mga nakakarinig, nahalua’y kabaduyan Maging mga komentaryo, kalaswaa’y kinantsawan. Kung bastos ang naging dating, anong magiging termino? Ang mga dapat ilimbag sa papel ng mga dyaryo; Sa pagbibigay ng aliw,ito’y pulos kababawan Inisip ng mamamayan, may ganitong katangian. Kapuri-puri ang iba, may mahahalgang paksà Ito’y kinakikitaan na may seryosong diskurso; Sa kabilang banda pala, ito’y nawalan ng bisà, Tulog na ‘pag pinalabas, ito’y kadalasang kaso. Paano papaunlarin kung iba’y pinagpilitan Tunay na nakalulungkot ito’y naging panambitan; Sa halip pa ngang gamitin bilang makatwirang midyum, Sa mga usap-usapan, maging sa mga simposyum. Ang pagpapaunlad nito ay hindi sa balarila Hanggang sa pag-uunawa pati ng ortograpiya; Kinailangang mawala ang mga maling pananaw, Ito’y nangangahulugang pagkilatis ‘di papanaw. Ang natanging lingua franca nagbibigay identidad Sambayanang sumasambit pagka- Pinoy lumalantad; Sa bansa’y nagbigay-linaw, paggamit ng isang wikà, Kaysa sa salitang- dayo, nagturan ng hakahakà. Oo, Agosto na naman, dapat pa bang magkamayan? Wika nati’y maging ilaw siyang magsisilbing lakas, Juan, gumising ka naman, kamtan mo’y tuwid na landas; Kung hindi tayo kikilos, mayroong paglalamayan.
0
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:26 AM UTC
gat-usig
“Tinig ng Nagdarahop 2” Ni P.T. Simon
Mahal ko ang Filipino, pagdiriwa’y walang plano Malaking palaisipan pag-alala ng gobyerno Samantalang ‘di naisip prayoridad wala rito, Pagpapayaman sa Ingles hindi na magkandatuto. Paggunita anong saysay, pagsasabuhay sa wikà Makakapagpamulat ba lalo na sa mag-aaral; Pagsambit sa mga ito maging sa mga parangal, Ito ba’y nakagugulat isang buwang itinakdà. Totoo namang ginamit sa pakipagtalastasan Filipino’y instrumento sadyang hindi matumbasan; Kahit na karamihan pa napagkakamalang Kanô Pakikinig sa istasyong bumibilib na napunô. Ang tanong sa puntong ito, napapayaman ba kayâ? Sa mga naging konteksto, ang masa ba’y nakukutyâ? Sa mga nakakarinig, nahalua’y kabaduyan Maging mga komentaryo, kalaswaa’y kinantsawan. Kung bastos ang naging dating, anong magiging termino? Ang mga dapat ilimbag sa papel ng mga dyaryo; Sa pagbibigay ng aliw,ito’y pulos kababawan Inisip ng mamamayan, may ganitong katangian. Kapuri-puri ang iba, may mahahalgang paksà Ito’y kinakikitaan na may seryosong diskurso; Sa kabilang banda pala, ito’y nawalan ng bisà, Tulog na ‘pag pinalabas, ito’y kadalasang kaso. Paano papaunlarin kung iba’y pinagpilitan Tunay na nakalulungkot ito’y naging panambitan; Sa halip pa ngang gamitin bilang makatwirang midyum, Sa mga usap-usapan, maging sa mga simposyum. Ang pagpapaunlad nito ay hindi sa balarila Hanggang sa pag-uunawa pati ng ortograpiya; Kinailangang mawala ang mga maling pananaw, Ito’y nangangahulugang pagkilatis ‘di papanaw. Ang natanging lingua franca nagbibigay identidad Sambayanang sumasambit pagka- Pinoy lumalantad; Sa bansa’y nagbigay-linaw, paggamit ng isang wikà, Kaysa sa salitang- dayo, nagturan ng hakahakà. Oo, Agosto na naman, dapat pa bang magkamayan? Wika nati’y maging ilaw siyang magsisilbing lakas, Juan, gumising ka naman, kamtan mo’y tuwid na landas; Kung hindi tayo kikilos, mayroong paglalamayan.
Continue reading...
40
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
0
Apr 23, 2016
Apr 23, 2016 at 11:41 PM UTC
jramos
Pampilipit Dila
Sabayan mo ako sa pagbigkas nito, Nakakapagpabagabag, Pitumput-pitong puting pating, Minikaniko ni Monico ang makina ni Monica, Ang relo ni Leroy ay Rolex Bumili ako ng bituka ng butiki sa butika. Eto ang mga pampilipit dila na naalala at kinalakihan ko Ang saya bigkasin, Kasi alam ko na ang bawat pantig, ang tamang pagsambit At tuwang-tuwa ako bigkasin sa harap ng mga kaibigan ko Ipinagmamalaki kasi kaya kong sabihin ng diretso, at hindi nauutal Siyempre, noong una, pumilipit ang aking dila Ilang beses pinaulit-ulit, hanggang sa masabi nang tama At ayun, kinaya kong sabihin Pero sa lahat ng narinig at nabasa kong pampilipit dila Tila bang 'di ko pa rin kayang sabihin sa sa'yo ang mga salitang Mahal, kita. Gusto, kita. Na para bang sila ang mga salitang pinakamahirap bigkasin, Kahit siguro ilang beses ko ulit-ulitin hanggang sa masabi ko nang tama Parang hindi ko pa din kakayanin. Siguro mas kaya ko pang sabihin sa sa'yo ang mga pampilipit dila na naaalala ko, Nakakapagpabagabag Nakakapagpabagabag ka sa pagtulog ko Kakaisip kung anong mangyayari kung sinabi ko sa'yong gusto kita. Kung anong mangyayari, pag nanligaw ako o pag naging tayo na. Handa akong protektahan ka sa pitumput-pitong puting pating. Alam mo ba ang relo ni Leroy ay Rolex? Sana alam din niya ang oras ng uwi mo, para maihatid kita, Sana alam din niya na tumitigil ang oras tuwing nagkakasalubong ang ating mga mata Sana alam niya ang tamang oras kung kailan ko ba dapat sabihin sa'yo na mahal kita Nauutal sa apat na pantig, Na hindi ko naman alam kung gusto mo bang marinig Mahal kita, mahal kita, mahal kita. Ilang beses inulit-ulit bigkasin habang papunta sa'yo Baka sakaling masabi ko pagdating ko sa harap mo Pero nang nakita ka na, Para bang nabura mo ang lahat ng bokabularyo na alam ko, Nakalimutan ang tamang balarila, Nakalimutan kung paano mag-salita At nang lumampas ka, Nanghinayang. Sayang. Tatanggapin ko na lang na Siguro hindi lahat ng pampilipit dila ay kaya kong bigkasin Mas-mabuti na lang siguro na, Hindi sumubok, hanggang sa makalimutan ko nang sabihin sa'yo At mag-aantay na lang muli ng isang taong hindi pipilipit ang aking dila Kapag sinabi kong, Mahal na mahal kita.
Continue reading...
50
"hindi pa pala ako handa" yan, yan ang mga katagang binitawan mo sakin 'nung gabing ika'y nagpasya nung gabing ika'y nagpasyang manatili na lamang tayo sa pagitan ng magkaibigan at hindi magka-sinta parang isang hampas ng alon na lumunod sa'kin mula sa dalampasigan na tila nagpahinto sa aking paghinga, tulad ng ihip ng hangin na pumapatay sa apoy ng kandila, ang siyang pagbitaw mo sa mga salitang "nasanay na ata akong mag-isa" parang isang eksena sa isang pelikula na tila gusto **** palitan ng mga bagong linya, na para bagang nais **** gawan ng panibagong wakas, ang siyang pagsambit mo sa ilusyong hindi kapa ata handang may makasama oo, ilusyon ilusyon kong maituturing ang hindi mo na paniniwala sa minsang inakala nating walang hanggan sa minsang inakala kong hindi mo bibitawan at susukuan, tulad ng  noo'y pagkapit mo sa mga palad ko sabay sabi ng "walang iwanan" naalala tuloy nung minsang sinabi mo na darating ang mga oras na magiging mahina ka na baka maguluhan ka, o matakot ka, at sa mga pagkakataong 'yon, ang sabi mo sa'kin, sana 'wag kitang bibitawan sana 'wag kitang  susukuan sinubukan ko, sinubukan ko naman sinubukan kong ilaban sinubukan kong ipaalala ulit sa'yo lahat ng mayroon tayo, kung gaano katotoo bawat sandali at minuto sa piling mo ngunit siguro nga'y tama ka sa minsang sinabi mo na lahat ng bagay ay walang kasiguraduhan na kahit gaano pa katibay ang pag-ibig na nasimulan at nabuo, hindi ito magiging sapat para ilaban ang isang bagay na ikaw mismo ay bihag; bihag sa isang rehas na kumupkop sa puso **** tila nasanay ng mag-isa manhid na sa kahit anong pakiramdam at tila may mga nawawalang piraso hindi alam kung saan naiwan o saan hahanapin, hindi mawari kung gusto nalang hayaan o gusto pa bang buuin, tanging tiyak na lamang sa ideyang hindi pa handang manindigan sa isang pag-ibig na minsang ginusto mo ring ilaban hanggang dito na lang nga siguro tayo, 'hanggang dito nalang tayo", tulad ng kantang likha niyo na hindi ko inakalang ako ang magiging bida dito na para bagang isang bangungot na tila nagkatotoo ang "bigla" **** pagpili na manatili na lamang "sa pagitan" ng ikaw at ako at lisanin ang pagiging tayo salamat, salamat sa maiksing panahon ng pagpaparamdam mo sa akin ng walang hanggan at sa pinaka-huling pagkakataon, hayaan mo sana akong sambitin ang mga salitang to hayaan **** ipabatid ko sa'yo ang nag-iisang bagay na gugustuhin kong mangyari sakali mang pagtagpuin ulit tayo sa panibagong yugto na kung sakali mang sa  panahong 'yon ika'y handa na, handa nang magmahal muli ng buo at walang takot, pakiusap, yakapin mo ang pagkakataong 'yon para subukang muli ang pag-ibig na minsang naging atin kung sa panahong 'yon ay may natitira pa akong puwang dyan sa puso mo, pakiusap, sa panahong 'yon ay ilaban mo na ako tulad ng minsang paglaban ko sa pag-ibig ko para sa'yo "hanggang dito nalang tayo" hanggang sa muli, rebelde ka at ako ang iyong sundalo.
0
Nov 30, 2016
Nov 30, 2016 at 2:07 AM UTC
bitanig
Hindi pa pala ako handa
"hindi pa pala ako handa" yan, yan ang mga katagang binitawan mo sakin 'nung gabing ika'y nagpasya nung gabing ika'y nagpasyang manatili na lamang tayo sa pagitan ng magkaibigan at hindi magka-sinta parang isang hampas ng alon na lumunod sa'kin mula sa dalampasigan na tila nagpahinto sa aking paghinga, tulad ng ihip ng hangin na pumapatay sa apoy ng kandila, ang siyang pagbitaw mo sa mga salitang "nasanay na ata akong mag-isa" parang isang eksena sa isang pelikula na tila gusto **** palitan ng mga bagong linya, na para bagang nais **** gawan ng panibagong wakas, ang siyang pagsambit mo sa ilusyong hindi kapa ata handang may makasama oo, ilusyon ilusyon kong maituturing ang hindi mo na paniniwala sa minsang inakala nating walang hanggan sa minsang inakala kong hindi mo bibitawan at susukuan, tulad ng  noo'y pagkapit mo sa mga palad ko sabay sabi ng "walang iwanan" naalala tuloy nung minsang sinabi mo na darating ang mga oras na magiging mahina ka na baka maguluhan ka, o matakot ka, at sa mga pagkakataong 'yon, ang sabi mo sa'kin, sana 'wag kitang bibitawan sana 'wag kitang  susukuan sinubukan ko, sinubukan ko naman sinubukan kong ilaban sinubukan kong ipaalala ulit sa'yo lahat ng mayroon tayo, kung gaano katotoo bawat sandali at minuto sa piling mo ngunit siguro nga'y tama ka sa minsang sinabi mo na lahat ng bagay ay walang kasiguraduhan na kahit gaano pa katibay ang pag-ibig na nasimulan at nabuo, hindi ito magiging sapat para ilaban ang isang bagay na ikaw mismo ay bihag; bihag sa isang rehas na kumupkop sa puso **** tila nasanay ng mag-isa manhid na sa kahit anong pakiramdam at tila may mga nawawalang piraso hindi alam kung saan naiwan o saan hahanapin, hindi mawari kung gusto nalang hayaan o gusto pa bang buuin, tanging tiyak na lamang sa ideyang hindi pa handang manindigan sa isang pag-ibig na minsang ginusto mo ring ilaban hanggang dito na lang nga siguro tayo, 'hanggang dito nalang tayo", tulad ng kantang likha niyo na hindi ko inakalang ako ang magiging bida dito na para bagang isang bangungot na tila nagkatotoo ang "bigla" **** pagpili na manatili na lamang "sa pagitan" ng ikaw at ako at lisanin ang pagiging tayo salamat, salamat sa maiksing panahon ng pagpaparamdam mo sa akin ng walang hanggan at sa pinaka-huling pagkakataon, hayaan mo sana akong sambitin ang mga salitang to hayaan **** ipabatid ko sa'yo ang nag-iisang bagay na gugustuhin kong mangyari sakali mang pagtagpuin ulit tayo sa panibagong yugto na kung sakali mang sa  panahong 'yon ika'y handa na, handa nang magmahal muli ng buo at walang takot, pakiusap, yakapin mo ang pagkakataong 'yon para subukang muli ang pag-ibig na minsang naging atin kung sa panahong 'yon ay may natitira pa akong puwang dyan sa puso mo, pakiusap, sa panahong 'yon ay ilaban mo na ako tulad ng minsang paglaban ko sa pag-ibig ko para sa'yo "hanggang dito nalang tayo" hanggang sa muli, rebelde ka at ako ang iyong sundalo.
Continue reading...
55
032417 "Mahal Kita, tandaan mo sana" Ilang beses **** pinaulit-ulit sakin Pero minsan, napupuno pa rin ako ng kaba "Magtiwala ka kasi.. wag ka nang umuo, Gawin mo na lang." Natuto akong itiklop ang bawat sanang nais sambitin Pagkat sabi mo'y maging buo ang tiwala ko. Walang himpil kung paano mo ipinaaalala ang lahat Ang lahat ng kabutihang ipinatamasa mo sa akin Gamit ang iyong pagmamahal Na minsan ko nang pinagdudahan. "Ganyan talaga pag nagmamahal, Pero wag kang matakot Kasi di kita iiwan." Di ko mapigilang hindi umiyak Sa bawat pagsambit mo ng "mahal kita" Nagiging kampante yung puso kong Ikaw lang naman ang nais maging parte. "Wag muna tayo masyadong mag-usap," Wika mo para rin sa ikabubuti ko. Pero hihintayin ko ang pagbabalik mo At patuloy akong kakapit sa bawat pangakong Binitawan mo hindi para ipatangay lang sa hangin Pero para buohin yung kulang na ako. "Mahal kita," at diyan ako lubos na kumakapit Sa pagbalik mo'y hawak mo ang aking mga kamay At sabay tayong lilisan sa lugar na'to Sasabay ako sa pagbangon mo. "Oo, payag na ako," Tara na.
0
Mar 23, 2017
Mar 23, 2017 at 11:53 PM UTC
psalmiseta
Oo, Payag Na Ako
032417 "Mahal Kita, tandaan mo sana" Ilang beses **** pinaulit-ulit sakin Pero minsan, napupuno pa rin ako ng kaba "Magtiwala ka kasi.. wag ka nang umuo, Gawin mo na lang." Natuto akong itiklop ang bawat sanang nais sambitin Pagkat sabi mo'y maging buo ang tiwala ko. Walang himpil kung paano mo ipinaaalala ang lahat Ang lahat ng kabutihang ipinatamasa mo sa akin Gamit ang iyong pagmamahal Na minsan ko nang pinagdudahan. "Ganyan talaga pag nagmamahal, Pero wag kang matakot Kasi di kita iiwan." Di ko mapigilang hindi umiyak Sa bawat pagsambit mo ng "mahal kita" Nagiging kampante yung puso kong Ikaw lang naman ang nais maging parte. "Wag muna tayo masyadong mag-usap," Wika mo para rin sa ikabubuti ko. Pero hihintayin ko ang pagbabalik mo At patuloy akong kakapit sa bawat pangakong Binitawan mo hindi para ipatangay lang sa hangin Pero para buohin yung kulang na ako. "Mahal kita," at diyan ako lubos na kumakapit Sa pagbalik mo'y hawak mo ang aking mga kamay At sabay tayong lilisan sa lugar na'to Sasabay ako sa pagbangon mo. "Oo, payag na ako," Tara na.
Continue reading...
31
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 2:50 AM UTC
psalmiseta
PaHINGAhan
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
Continue reading...
78
013017 Gusto kong umiyak -- gusto kong ipasalo Sayo ang bawat luha, bawat luhang matagala nang gustong bumaha -- gustong bumaha at magpatangay Sayo. Sa bawat pagkakataong ibinubuhos Mo ang Iying presensya -- mga pagkakataong lumayo ako Sayo -- lumayo ako sa kabila ng pag-ibig **** pang-walang hanggan. Oo, oo at sigurado akong patuloy akong kakapit Sayo gaya noon -- noong unang beses kong pinanghawakan ang bawat pangako **** kailanma'y hindi pumalya. Mga pangakong akala ko noo'y hindi na mangyayari -- pagkat noo'y nagpatalo ako sa sarili kong panahon at binalewala ang oras **** mas mahalaga. Mahal Kita at walang katapusan ang alay Mo. Ni hindi ko kayang palitan o mapantayan o higitan ang pag-ibig Mo. Kailan Ka ba sumuko? Wala akong matandaan kahit ang tanda ko na -- kahit ang tanda ng orasan sa tabi ko. Napapagod ako, nanghihina ako at bumibigay ako pero kahit kailan, Ika'y patas -- patas ang pag-ibig Mo. Kanina ko pa gustong ituntong ang mga paa ko sa hagdan -- sa hagdang patungo Sayo. Na kahit di Kita masilayan ngayo'y aabangan Kita at hihintayin Kita. Gusto kong iluhod ang lahat, ilatag sa paanan Mo ang bawat sakit kasi hindi ko kayang mag-isa. At kung pupwede lang na bumaba Ka ngayon, kung pwede lang -- ay yayakapin Kita. Ama, kung ganito man ang tamang pagsambit ng Ngalan Mo; yakapin Mo ang anak **** lantang-lanta na't uhaw sa presensya Mo. Kung ganito ang paghihintay na kailangan kong maramdamang may mga bagay na hindi kayang ayusin, hihintayin pa rin Kita. Wala, wala na akong masasambit pa. Tinig Mo pa lang, kahit simpleng bulong lang, ako'y napaluluhod sa galak. Iiyak na naman ako at mismong sa harapan Mo, ibibigay ko ang lahat -- Sayo ang lahat, Ama. Sayo, oo Sayo.
0
Jan 30, 2017
Jan 30, 2017 at 7:46 AM UTC
psalmiseta
Sayo Na
013017 Gusto kong umiyak -- gusto kong ipasalo Sayo ang bawat luha, bawat luhang matagala nang gustong bumaha -- gustong bumaha at magpatangay Sayo. Sa bawat pagkakataong ibinubuhos Mo ang Iying presensya -- mga pagkakataong lumayo ako Sayo -- lumayo ako sa kabila ng pag-ibig **** pang-walang hanggan. Oo, oo at sigurado akong patuloy akong kakapit Sayo gaya noon -- noong unang beses kong pinanghawakan ang bawat pangako **** kailanma'y hindi pumalya. Mga pangakong akala ko noo'y hindi na mangyayari -- pagkat noo'y nagpatalo ako sa sarili kong panahon at binalewala ang oras **** mas mahalaga. Mahal Kita at walang katapusan ang alay Mo. Ni hindi ko kayang palitan o mapantayan o higitan ang pag-ibig Mo. Kailan Ka ba sumuko? Wala akong matandaan kahit ang tanda ko na -- kahit ang tanda ng orasan sa tabi ko. Napapagod ako, nanghihina ako at bumibigay ako pero kahit kailan, Ika'y patas -- patas ang pag-ibig Mo. Kanina ko pa gustong ituntong ang mga paa ko sa hagdan -- sa hagdang patungo Sayo. Na kahit di Kita masilayan ngayo'y aabangan Kita at hihintayin Kita. Gusto kong iluhod ang lahat, ilatag sa paanan Mo ang bawat sakit kasi hindi ko kayang mag-isa. At kung pupwede lang na bumaba Ka ngayon, kung pwede lang -- ay yayakapin Kita. Ama, kung ganito man ang tamang pagsambit ng Ngalan Mo; yakapin Mo ang anak **** lantang-lanta na't uhaw sa presensya Mo. Kung ganito ang paghihintay na kailangan kong maramdamang may mga bagay na hindi kayang ayusin, hihintayin pa rin Kita. Wala, wala na akong masasambit pa. Tinig Mo pa lang, kahit simpleng bulong lang, ako'y napaluluhod sa galak. Iiyak na naman ako at mismong sa harapan Mo, ibibigay ko ang lahat -- Sayo ang lahat, Ama. Sayo, oo Sayo.
Continue reading...
8
010121 Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
0
Jan 1, 2021
Jan 1, 2021 at 10:31 AM UTC
psalmiseta
Landas
010121 Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
Continue reading...
68
Maganda ka, walang pinipiling oras, araw at panahon. Kariktan mo'y patuloy sa pagkinang sa gitna ng kanilang mga alinlangan, matalim na mga tingin bitbit ang panghuhusgang natatakpan ng pagkabulag sa tunay na kahulugan ng kagandahan. Mga katagang nararapat sa iyo, maganda ka! walang naman, minsan at dahilan. Tuwirang pagsambit ng maganda ka at walang pagdadalawang-isip, sa kabila ng iyong kulay, hugis, taas, tuwid, kinis at iba pang basehan ng gandang naglipana, na inaakalang tunay na depinisyon ng ganda. Maganda ka, higit pa sa mga araw na pakiramdam mo ay may mali sa iyo at kulang ka. Mas pinaganda ka ng iyong mga kakulangan, mas binigyan ng kulay at nadepina ang tunay na kahulugan ng ganda sa iyong mga mata, sa tuwing pinapaulanan ka ng kanilang mga salita'y hindi ka nagpatinag. Maganda ka, dahil ikaw ay ikaw. Hindi sukatan ang paningin at bibig ng kung sino man.
0
Sep 6, 2021
Sep 6, 2021 at 9:53 AM UTC
kurtlopez
Maganda ka
Maganda ka, walang pinipiling oras, araw at panahon. Kariktan mo'y patuloy sa pagkinang sa gitna ng kanilang mga alinlangan, matalim na mga tingin bitbit ang panghuhusgang natatakpan ng pagkabulag sa tunay na kahulugan ng kagandahan. Mga katagang nararapat sa iyo, maganda ka! walang naman, minsan at dahilan. Tuwirang pagsambit ng maganda ka at walang pagdadalawang-isip, sa kabila ng iyong kulay, hugis, taas, tuwid, kinis at iba pang basehan ng gandang naglipana, na inaakalang tunay na depinisyon ng ganda. Maganda ka, higit pa sa mga araw na pakiramdam mo ay may mali sa iyo at kulang ka. Mas pinaganda ka ng iyong mga kakulangan, mas binigyan ng kulay at nadepina ang tunay na kahulugan ng ganda sa iyong mga mata, sa tuwing pinapaulanan ka ng kanilang mga salita'y hindi ka nagpatinag. Maganda ka, dahil ikaw ay ikaw. Hindi sukatan ang paningin at bibig ng kung sino man.
Continue reading...
5
Mga kantang nagpapaalala ng kasaysayan ng ating pagmamahalan; Prosa at tulang ikaw at kwento nating dalawa ang nag-iisang paksa; Ang pait at sakit sa bawat pagsambit na ‘di ka na muling manunumbalik; Luhang nagmistulang mga talon hanggang sa natuyo na lang paglipas ng panahon; Bawat araw na lumilipas ay naiipon na lang tulad ng mga pangako ng kahapon At nang dumating ang araw nagpasiya kang bumalik; hindi na maramdaman ang sabik Tuluyang napagod na at namanhid sa sitwasyon; hindi na ako muling aasa Na masimulang muli ang istoyang ikaw mismo ang nagpasyang ito ay wakasan.
0
Oct 4, 2019
Oct 4, 2019 at 1:33 AM UTC
xyzzz
alaala ng kahapon
Mga kantang nagpapaalala ng kasaysayan ng ating pagmamahalan; Prosa at tulang ikaw at kwento nating dalawa ang nag-iisang paksa; Ang pait at sakit sa bawat pagsambit na ‘di ka na muling manunumbalik; Luhang nagmistulang mga talon hanggang sa natuyo na lang paglipas ng panahon; Bawat araw na lumilipas ay naiipon na lang tulad ng mga pangako ng kahapon At nang dumating ang araw nagpasiya kang bumalik; hindi na maramdaman ang sabik Tuluyang napagod na at namanhid sa sitwasyon; hindi na ako muling aasa Na masimulang muli ang istoyang ikaw mismo ang nagpasyang ito ay wakasan.
Continue reading...
8
Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
0
Apr 26, 2021
Apr 26, 2021 at 11:22 PM UTC
psalmiseta
Walang Tugon
Magsusulat na naman ako Gaya ng dati -- Nagsusulat na naman ako Para sayo -- Nagbabakasakali. Ilang beses kong nilimot Na ikaw ang aking unang panalangin, Na sa tuwing pinagmamasdan kita'y Nalililimot ko ang 'yong pangalan At wala akong ibang hangad Kundi purihin Siya. Na sa tuwing tayo'y ipinagtatagpo, Ay naroon tayo sa presensya Nya. Tila ba kahit naisin kong lumapit sayo'y Tayo'y pinagigitnaan Nya At wala tayong ibang dahilang pumarito Kundi magpasakop sa Kanya. Parang tayong mga ekstranghero Sa mundo ng isa't isa. Lilihis at lalayo, Yan ang kusa kong pagsinta. Siguro nga, Hindi ako nakapaghintay Pinangunahan kita.. At nakaraang taon di'y Naging masaya ka na rin sa iba. Nagsusulat ako -- Bilang aking pagtugon Sa panalangin ko noong Ikaw lang ang hihintayin, Ang mamahalin. At sabi ko pa nga sa'king sarili'y, "Kung ikaw talaga, Handa akong iwan lahat.." Tila ba kaybigat ng aking panalangin Ngunit kaygaan din kung para naman sa Kanya. Sana malaman **** -- Minsan kang naging paksa sa'king mga tula, Ako'y naghintay nang ilang taon Ngunit siguro nga, Nauna akong sumuko -- Pagkat hindi ka naman tumugon. Hindi ako nakaramdam Ng anumang galit o tampo Nang minsan mo akong iwan sa ere, Matapos **** magtapat ng pag-ibig. Nautal din ako noong mga panahong iyon, At tanging dasal ko'y, "Kung hindi pa natin panaho'y, Tanggalin na lang muna tayo sa isa't isa.." Ni hindi ko alam kung saan nanggaling Ang lalim ng ganoong panalangin, Ang lakas ng loob kong humiling At tinugon naman iyon agad ng Langit. Ngayon lang kita ulit napagmasdan, Nahagip ang puso ko gaya ng dati.. Alam ko, wala ka naman sa lugar Para muling magtanong sa'kin Pagkat iba na ang himig Ng sarili kong damdamin. At kung sakali mang ikaw pa rin sa huli, Hayaan **** ako'y maging tapat na sayo -- Pagkat sa bawat oras Na ika'y sumasagi sa'king isipa'y, Ramdam ko pa rin ang pagsambit mo Nang "Ikaw na," Hanggang sa muli nating pagsinta.
Continue reading...
67
052120 Ito ang gabing Ako mismo ang sisira sa pangako ko — Sa pangako kong ililibing ko ang sandaling Mistulang nabihag ang buo kong pagkatao Natapos ang mga petsang hindi ko na mabilang pa. Panaginip — Ika-11 ng gabi, naggising akong muli Nasilayan kita Nasilayan ko syang humahakbang papalapit sayo Natakot ako, siguro nga Wala naman kasing nagbago. Natatakot pa rin akong hindi tayo magtagpo Sa aking paghihintay sayo. Ni hindi ko maitali ang sarili sa pagsambit ko ng “oo.” Siguro nga, nag-aabang pa rin ako gaya ng dati — Siguro nga isa na lamang akong Gamu-gamong alaala ng kahapon Na sa paupos na kandila’y Tuluyan na ring maglalaho.
0
May 1, 2020
May 1, 2020 at 8:17 PM UTC
psalmiseta
Gamu-gamo
052120 Ito ang gabing Ako mismo ang sisira sa pangako ko — Sa pangako kong ililibing ko ang sandaling Mistulang nabihag ang buo kong pagkatao Natapos ang mga petsang hindi ko na mabilang pa. Panaginip — Ika-11 ng gabi, naggising akong muli Nasilayan kita Nasilayan ko syang humahakbang papalapit sayo Natakot ako, siguro nga Wala naman kasing nagbago. Natatakot pa rin akong hindi tayo magtagpo Sa aking paghihintay sayo. Ni hindi ko maitali ang sarili sa pagsambit ko ng “oo.” Siguro nga, nag-aabang pa rin ako gaya ng dati — Siguro nga isa na lamang akong Gamu-gamong alaala ng kahapon Na sa paupos na kandila’y Tuluyan na ring maglalaho.
Continue reading...
20
Naaalala ko pa ang sandaling sinigaw mo sa mundo pagmamahalan ay kailanman di magbabago Sabay hawak sa aking mga kamay Habang nanonood sa paglubog ng araw sa Pagsapit ng dilim patuloy na humihigpit ang iyong pagkapit at hindi bumibitiw Sa gabing mga bituin ay nagniningning na kayang kaya kong ikumpara sa iyong mga ngiti na kailanman di mo pinakita sa kanila na tanging akin lamang at hindi maaagaw ng iba Naaalala ko pa Ang mga pangakong narinig ng aking mga tenga sa harap ng dambana na tanging kamatayan lamang ang makakapaghiwalay sa ating dalawa at nakita mo ang mga tumutulo kong luha na labis na di makapaniwala na ang babaeng nasa harap ko ang babaeng mahal ko ang babaeng hinintay ko ang babaeng pinangarap ko ay ang babaeng pakakasalan ko Maaalala mo pa kaya kung sakaling isigaw ko ulit sa mundo na patuloy ang pagmamahal kong di magbabago kahit wala na ang kamay na minsa'y humawak sa akin ng mahigpit kung bakit bumitiw mga gabing dadaan na magpapaalala sa iyong ngiti kung gaano kahapdi at kung gaano kasakit na ang babaeng mahal ko ang babaeng hinintay ko Ang babaeng pinangarap ko Ang babaeng nangako at sumigaw sa mundo Na ang pag ibig natin ay walang hanggan pero bakit andito tayo sa dulo mararamdaman mo ang kaba at lungkot sa puso ko ang isip kong di magkandaugaga kung paano ko ipapahayag ang aking nadarama simula sa unang pagkikita sa pagsambit ng mahal kita At mamahalin kita kahit abo na lamang ang pinanghahawakan ko sinta
0
Oct 24, 2018
Oct 24, 2018 at 6:43 AM UTC
kuyalvn_
Walang Hanggan
Naaalala ko pa ang sandaling sinigaw mo sa mundo pagmamahalan ay kailanman di magbabago Sabay hawak sa aking mga kamay Habang nanonood sa paglubog ng araw sa Pagsapit ng dilim patuloy na humihigpit ang iyong pagkapit at hindi bumibitiw Sa gabing mga bituin ay nagniningning na kayang kaya kong ikumpara sa iyong mga ngiti na kailanman di mo pinakita sa kanila na tanging akin lamang at hindi maaagaw ng iba Naaalala ko pa Ang mga pangakong narinig ng aking mga tenga sa harap ng dambana na tanging kamatayan lamang ang makakapaghiwalay sa ating dalawa at nakita mo ang mga tumutulo kong luha na labis na di makapaniwala na ang babaeng nasa harap ko ang babaeng mahal ko ang babaeng hinintay ko ang babaeng pinangarap ko ay ang babaeng pakakasalan ko Maaalala mo pa kaya kung sakaling isigaw ko ulit sa mundo na patuloy ang pagmamahal kong di magbabago kahit wala na ang kamay na minsa'y humawak sa akin ng mahigpit kung bakit bumitiw mga gabing dadaan na magpapaalala sa iyong ngiti kung gaano kahapdi at kung gaano kasakit na ang babaeng mahal ko ang babaeng hinintay ko Ang babaeng pinangarap ko Ang babaeng nangako at sumigaw sa mundo Na ang pag ibig natin ay walang hanggan pero bakit andito tayo sa dulo mararamdaman mo ang kaba at lungkot sa puso ko ang isip kong di magkandaugaga kung paano ko ipapahayag ang aking nadarama simula sa unang pagkikita sa pagsambit ng mahal kita At mamahalin kita kahit abo na lamang ang pinanghahawakan ko sinta
Continue reading...
53
Igwang sarong aki na kada banggi naghihibi. Igwang daa kayang nagkukurahaw sa iraróm kan saiyang higdaan, inaapod an saiyang pangaran. Makulog sa matá an pagturo kan luha, malanit kapag namamarâ sa lalawgon asin magabat sa daghan an kada pagsambit kan pangaran niya. Pirmi niyang hinahalat an pagsirang kan saldang, bigla nalang kaya nawawarâ an mga boses sa iraróm kan kama. Pirang aldaw pa an nag-agi, makatakoton pa nanggad an banggi kaya ginibo niya, inapon niya an saiyang kama asin nagturog siya salóg. Inaabangan an pagluwas kan lalawgon kan nag-aapod sa saiyang sagradong pangáran. Pirang oras pa narisa niya na kinakaulay niya an sadiri niya sa tungod kan salming. "Mag-uyon ka sa gabos na sasabihon ko" –Sabi kan nakaulay niya sa salming. —𝐔𝐲𝐨𝐧, a Bikol poetry. Who will agree to yourself?
0
Jul 31, 2020
Jul 31, 2020 at 11:54 AM UTC
raquezha
Úyon
Igwang sarong aki na kada banggi naghihibi. Igwang daa kayang nagkukurahaw sa iraróm kan saiyang higdaan, inaapod an saiyang pangaran. Makulog sa matá an pagturo kan luha, malanit kapag namamarâ sa lalawgon asin magabat sa daghan an kada pagsambit kan pangaran niya. Pirmi niyang hinahalat an pagsirang kan saldang, bigla nalang kaya nawawarâ an mga boses sa iraróm kan kama. Pirang aldaw pa an nag-agi, makatakoton pa nanggad an banggi kaya ginibo niya, inapon niya an saiyang kama asin nagturog siya salóg. Inaabangan an pagluwas kan lalawgon kan nag-aapod sa saiyang sagradong pangáran. Pirang oras pa narisa niya na kinakaulay niya an sadiri niya sa tungod kan salming. "Mag-uyon ka sa gabos na sasabihon ko" –Sabi kan nakaulay niya sa salming. —𝐔𝐲𝐨𝐧, a Bikol poetry. Who will agree to yourself?
Continue reading...
7
sa paglubog ng araw ay nakatakda ang pagsikat ng buwan magniningning ang mga bituin huhuni ang may sanlibong kuliglig maririnig ang daing ng nagdadalamhati "magandang gabi, buwan." nakabibingi ang katahimikan walang tugon subalit tiyak na may nakikinig madilim ngunit siguradong may nagmamasid iihip ang malamig na amihan sa pagsambit ng mga panaghoy, bubuhos ang ulan mula sa mga mata hihiyaw sa galit at hapis ang nagtitimpi titigil ang mga kuliglig mag-iibayo ang katahimikan patuloy na lalagaslas ang ilog sa 'di kalayuan, kasabay ng rumaragasang damdamin bababa ang buwan mula sa langit mahuhulog ang mga tala ako'y mababalot ng hiwaga
0
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 8:57 PM UTC
moonymonay
takipsilim
sa paglubog ng araw ay nakatakda ang pagsikat ng buwan magniningning ang mga bituin huhuni ang may sanlibong kuliglig maririnig ang daing ng nagdadalamhati "magandang gabi, buwan." nakabibingi ang katahimikan walang tugon subalit tiyak na may nakikinig madilim ngunit siguradong may nagmamasid iihip ang malamig na amihan sa pagsambit ng mga panaghoy, bubuhos ang ulan mula sa mga mata hihiyaw sa galit at hapis ang nagtitimpi titigil ang mga kuliglig mag-iibayo ang katahimikan patuloy na lalagaslas ang ilog sa 'di kalayuan, kasabay ng rumaragasang damdamin bababa ang buwan mula sa langit mahuhulog ang mga tala ako'y mababalot ng hiwaga
Continue reading...
19