"pagising" poems - Hello Poetry

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo. Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.

0

Oct 14, 2016

Oct 14, 2016 at 9:59 PM UTC

john-michael-andres

Isang Oras

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo. Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.

65

Tagalog poem I made for HIM... Tanging Ikaw Lang Simula pagising ko sa umaga Mukha mo na ang nakikita Kahit sa oras ng pag-idlip Ikaw ang nasa panaginip Saan man ako pumunta Ikaw lang ang gustong makasama Saan man ako makarating Ikaw lang ang nais makapiling Gagawin ko ang lahat Mapaglingkuran ka lang ng tapat HESUS, ikaw lang talaga Sa buhay ko wala ng iba

0

Jan 17, 2016

Jan 17, 2016 at 6:00 AM UTC

engineermikay

Tanging Ikaw Lamang

Tagalog poem I made for HIM... Tanging Ikaw Lang Simula pagising ko sa umaga Mukha mo na ang nakikita Kahit sa oras ng pag-idlip Ikaw ang nasa panaginip Saan man ako pumunta Ikaw lang ang gustong makasama Saan man ako makarating Ikaw lang ang nais makapiling Gagawin ko ang lahat Mapaglingkuran ka lang ng tapat HESUS, ikaw lang talaga Sa buhay ko wala ng iba

14

Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.

0

Jul 23, 2016

Jul 23, 2016 at 3:20 PM UTC

abbyelbambo

Unang Anak

Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.

25

Sa aking pagising naalalang alala ka nalang pala. Di ko inakalang lahat ng mga iyon ay mapupunta sa wala. Na parang walang pakialam at binalewala. Sakit ang nadarama sa iyong pagkawala. At ngayo'y idadaan ang sakit sa isang malayang tula. Mas gugustuhin kong itula na lamang, 'tong mga nais sabihing nakakahadlang, Dahil sa tula, ako'y nagiging malaya, Malayang naipabatid ang di masambit nitong dila. Dahil sa takot na nadarama nitong puso kong maduwag. Natatakot ako sa sarili ko. Natatakot ako sa iyo mismo. Natatakot ako sa pag-ibig ko. Natatakot ako sa paglisan mo. Natatakot ako kasi hindi ito tama. Natatakot ako kasi tayo ay di tugma. Natatakot ako kasi, "Bakit nga ba?" Natatakot na lang ako bigla-bigla. Oo sasabihin ko nalang takot akong iwan mo ako. Kasi sa iyo ko lang nararamdaman ang importansya ko. At ngayo'y sa paglisan mo'y nararamdaman ko ulit. Ang pakiramdam kong noo'y piit. Ako'y nasanay na kasama ka, Sa lahat ng oras na walang makakasama, Sa lahat ng oras na walang makausap na iba, Tayong dalawa, nagbigay buhay sa isang makata. Akin ang ideya, sayo ang paraan, Ako'y napalapit na, kinahiligan, Dahil dito nadama ko rin ang kaligayahan, Sa pagsulat ng laman nitong puso't isipan. Ito ang isa sa aking mga katauhan, Makatang pagsusulat ay naging takbuhan, Pagsusulat ang ginawang libangan, Sa tula buhay ay ipinaloob, pati kasakitan.

0

Apr 22, 2018

Apr 22, 2018 at 11:53 PM UTC

love143

"TAKOT AKONG IWAN MO KO"

Sa aking pagising naalalang alala ka nalang pala. Di ko inakalang lahat ng mga iyon ay mapupunta sa wala. Na parang walang pakialam at binalewala. Sakit ang nadarama sa iyong pagkawala. At ngayo'y idadaan ang sakit sa isang malayang tula. Mas gugustuhin kong itula na lamang, 'tong mga nais sabihing nakakahadlang, Dahil sa tula, ako'y nagiging malaya, Malayang naipabatid ang di masambit nitong dila. Dahil sa takot na nadarama nitong puso kong maduwag. Natatakot ako sa sarili ko. Natatakot ako sa iyo mismo. Natatakot ako sa pag-ibig ko. Natatakot ako sa paglisan mo. Natatakot ako kasi hindi ito tama. Natatakot ako kasi tayo ay di tugma. Natatakot ako kasi, "Bakit nga ba?" Natatakot na lang ako bigla-bigla. Oo sasabihin ko nalang takot akong iwan mo ako. Kasi sa iyo ko lang nararamdaman ang importansya ko. At ngayo'y sa paglisan mo'y nararamdaman ko ulit. Ang pakiramdam kong noo'y piit. Ako'y nasanay na kasama ka, Sa lahat ng oras na walang makakasama, Sa lahat ng oras na walang makausap na iba, Tayong dalawa, nagbigay buhay sa isang makata. Akin ang ideya, sayo ang paraan, Ako'y napalapit na, kinahiligan, Dahil dito nadama ko rin ang kaligayahan, Sa pagsulat ng laman nitong puso't isipan. Ito ang isa sa aking mga katauhan, Makatang pagsusulat ay naging takbuhan, Pagsusulat ang ginawang libangan, Sa tula buhay ay ipinaloob, pati kasakitan.

34

Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo

0

Dec 2, 2019

Dec 2, 2019 at 10:22 AM UTC

wynne

94

Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama, Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon Kung babalik pa sa kahapon, Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating Huwag mo sanang kalimutan Na oras man ang kaaway, Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan Ipahinga mo ang iyong mga paa Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo

20

Hinahanap ka kapag di kita nakikita Namimiss kislap ng yung mga mata At sa bawat pagising ikaw ang unang naalala at ninanais na muli kang makasama Kahit wala ka saking tabi pinipilit kong isang tabi mga lungkot sa aking mga labi at sa bawat gabi akoy humuhikbi dahil wala ka sa aking tabi maari bang humingi kahit isang gabi na ikaw ay makatabi? Paulit ulit kong inuukit sa aking isip na sa bawat iyong pag alis ako ang laman ng iyong isip at sana sa iyong pag tulog ay iyong naalala bawat halik at yakap na aking iginuhit oh aking mahal patawad kung akoy naging hangal dahil sa aking kaduwagan di kita maprotektahan pero ito lamang ang iyong tatandaan may salitang ikaw at ako lamang at walang iwanan pangako yan! Simpleng tula para sayo regalo na galing sa aking puso mga salitang hindi pangako at ni minsan di mapapako kaya iyong bigyang halaga ang bawat letra dahil dito mo makikita at madarama ang tunay na saya At nga pala mahal kahit masakit na hindi kita katabi sa bawat gabi yuon ay aking naiintindihan pangako yan kaya wag mag alala dahil hindi ako sayo mawawala saan man ako mapunta

0

Dec 10, 2017

Dec 10, 2017 at 11:27 PM UTC

jhona

mahal

Hinahanap ka kapag di kita nakikita Namimiss kislap ng yung mga mata At sa bawat pagising ikaw ang unang naalala at ninanais na muli kang makasama Kahit wala ka saking tabi pinipilit kong isang tabi mga lungkot sa aking mga labi at sa bawat gabi akoy humuhikbi dahil wala ka sa aking tabi maari bang humingi kahit isang gabi na ikaw ay makatabi? Paulit ulit kong inuukit sa aking isip na sa bawat iyong pag alis ako ang laman ng iyong isip at sana sa iyong pag tulog ay iyong naalala bawat halik at yakap na aking iginuhit oh aking mahal patawad kung akoy naging hangal dahil sa aking kaduwagan di kita maprotektahan pero ito lamang ang iyong tatandaan may salitang ikaw at ako lamang at walang iwanan pangako yan! Simpleng tula para sayo regalo na galing sa aking puso mga salitang hindi pangako at ni minsan di mapapako kaya iyong bigyang halaga ang bawat letra dahil dito mo makikita at madarama ang tunay na saya At nga pala mahal kahit masakit na hindi kita katabi sa bawat gabi yuon ay aking naiintindihan pangako yan kaya wag mag alala dahil hindi ako sayo mawawala saan man ako mapunta

8

“Kalawakan , daigdig at ikaw na bituwin” Sa malawak na kalawakan At sa makinang na bituwin Sa nag iisang daigdig Ang mundong ginagalawan natin Nakita kita, kagaya ng mga bituwin Kasabay mo silang nag niningning Sa malawak na kalawakan Sinusubukan kitang abutin Ngunit kagaya ng mga bituwin Napaka layo mo saakin Kaya’t ang aking pag-ibig Ay pagtaw nalang sayong makikislap na ngiti Sa nag iisang daigdig Na pinaiikutan natin Nakagawa ng sariling mundo Na sa panaginip na ikaw ay akin Ang nag iisang daigdig na nawawala Sa aking pagising

0

Mar 12, 2020

Mar 12, 2020 at 10:14 PM UTC

Mave

“Sa kalawakan”

“Kalawakan , daigdig at ikaw na bituwin” Sa malawak na kalawakan At sa makinang na bituwin Sa nag iisang daigdig Ang mundong ginagalawan natin Nakita kita, kagaya ng mga bituwin Kasabay mo silang nag niningning Sa malawak na kalawakan Sinusubukan kitang abutin Ngunit kagaya ng mga bituwin Napaka layo mo saakin Kaya’t ang aking pag-ibig Ay pagtaw nalang sayong makikislap na ngiti Sa nag iisang daigdig Na pinaiikutan natin Nakagawa ng sariling mundo Na sa panaginip na ikaw ay akin Ang nag iisang daigdig na nawawala Sa aking pagising

19

alam mo bang hindi ko inasahan ang naibigay **** saya? hindi ko natanaw noong umpisa na tayo ay magiging panandalian lamang pala. tulad noong araw na tayo'y nagkakilala, ang pagwawakas natin ay naging kasing bilis rin lamang ng isang kisapmata. napakasariwa pa ng mga alaala nating dalawa. sabay pa tayong nanonood kay haring araw kapag siya'y bababa. sa umaga'y yakap mo pa ako sa ating pagising at kamay ko pa ang iyong hawak sa tuwing ika'y nananalangin. ngunit lahat ng pagsasamang ito ay nahinto, dulot ng isang tuldok. ang natatanging bantas na nagsasaad ng pagtatapos. Oo, masakit na di na kailanman malalagyan pa ng dalawang tuldok. . . na magpapahiwatig na ang ating kwento ay mayroon pang karugtong. ang mga oras at panahon ay tila naging saglit, ang kwento natin ay puno lamang ng kuwit na nagsasabing "di pa tapos, sandali lang, maaabot natin ang tuktok" pero si Bathala na nag nagdesiyon na lagyan ito ng tuldok marahil nga hanggang doon na lang ang istorya nating dalawa, alam ko rin naman na hindi napipilit si tadhana. inihipan na rin nina amihan at habagat ang ating mitsa --at ang bisa ng pana ni kupido ay tuluyan nang nawala. kaya pasensya ka na mahal kung hindi maganda ang kwentong naibahagi ko. 'di bale, ito na lang rin naman ang huli kong mensahe para sayo. hayaan **** ako rin ay maglagay na ng tuldok sa dulo at sabihin sayong maaari ka na rin magsimula ng panibago **** kwento.

0

Feb 1, 2021

Feb 1, 2021 at 9:38 AM UTC

BryantArinos

Panibagong Kwento

alam mo bang hindi ko inasahan ang naibigay **** saya? hindi ko natanaw noong umpisa na tayo ay magiging panandalian lamang pala. tulad noong araw na tayo'y nagkakilala, ang pagwawakas natin ay naging kasing bilis rin lamang ng isang kisapmata. napakasariwa pa ng mga alaala nating dalawa. sabay pa tayong nanonood kay haring araw kapag siya'y bababa. sa umaga'y yakap mo pa ako sa ating pagising at kamay ko pa ang iyong hawak sa tuwing ika'y nananalangin. ngunit lahat ng pagsasamang ito ay nahinto, dulot ng isang tuldok. ang natatanging bantas na nagsasaad ng pagtatapos. Oo, masakit na di na kailanman malalagyan pa ng dalawang tuldok. . . na magpapahiwatig na ang ating kwento ay mayroon pang karugtong. ang mga oras at panahon ay tila naging saglit, ang kwento natin ay puno lamang ng kuwit na nagsasabing "di pa tapos, sandali lang, maaabot natin ang tuktok" pero si Bathala na nag nagdesiyon na lagyan ito ng tuldok marahil nga hanggang doon na lang ang istorya nating dalawa, alam ko rin naman na hindi napipilit si tadhana. inihipan na rin nina amihan at habagat ang ating mitsa --at ang bisa ng pana ni kupido ay tuluyan nang nawala. kaya pasensya ka na mahal kung hindi maganda ang kwentong naibahagi ko. 'di bale, ito na lang rin naman ang huli kong mensahe para sayo. hayaan **** ako rin ay maglagay na ng tuldok sa dulo at sabihin sayong maaari ka na rin magsimula ng panibago **** kwento.

24

Huwag ka sanang magbabago, pagkat ipapakita ko ang buo kong pagktao, Huwag ka sanang mawala, papatuyan ko ako’y katiwatiwala, Huwag ka sanang malito, puso kong naligaw ay nahanap mo ang panalangin ko, ako sanang nakikita mo, bago pumikit ang iyong mata, ayokong makita ka ng magisa pagising mo sa umaga, simulan ang araw ng bagong ala-ala at hihiling sa butuin, na ikaw ay maging akin

0

Aug 13, 2017

Aug 13, 2017 at 11:16 AM UTC

strangekiddoofmnl

Hiling

Huwag ka sanang magbabago, pagkat ipapakita ko ang buo kong pagktao, Huwag ka sanang mawala, papatuyan ko ako’y katiwatiwala, Huwag ka sanang malito, puso kong naligaw ay nahanap mo ang panalangin ko, ako sanang nakikita mo, bago pumikit ang iyong mata, ayokong makita ka ng magisa pagising mo sa umaga, simulan ang araw ng bagong ala-ala at hihiling sa butuin, na ikaw ay maging akin

14

Isang tahimik na panalangin. Habang ang mundo’y nagkakagulo. Hinahanap ang paraiso Sa lugar na puno ng mga armado. Maaari bang ako’y sagipin? Sa madilim na kwartong akin kinaroroonan. Tunog ng baril at wala humpay na pagsabog ang akin hele sa gabing malalim. Nasan si inay? Nasan si itay? Ang katawan nila ay kasing lamig ng yelo. Hindi na sila nagsasalita. Hindi na sila gumagalaw. Tulog na ba sila? Maaari bang ako’y sagipin? Sa bangungot na sa akin ay kumakain. Sana sa akin pagising isa maliwanag na kinabukasan Ang sumalubong sa akin.

0

Oct 8, 2017

Oct 8, 2017 at 12:04 PM UTC

leeannejjang

Gyera

Isang tahimik na panalangin. Habang ang mundo’y nagkakagulo. Hinahanap ang paraiso Sa lugar na puno ng mga armado. Maaari bang ako’y sagipin? Sa madilim na kwartong akin kinaroroonan. Tunog ng baril at wala humpay na pagsabog ang akin hele sa gabing malalim. Nasan si inay? Nasan si itay? Ang katawan nila ay kasing lamig ng yelo. Hindi na sila nagsasalita. Hindi na sila gumagalaw. Tulog na ba sila? Maaari bang ako’y sagipin? Sa bangungot na sa akin ay kumakain. Sana sa akin pagising isa maliwanag na kinabukasan Ang sumalubong sa akin.

17

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

0

Mar 24, 2023

Mar 24, 2023 at 10:32 AM UTC

john-michael-andres

Isang Oras

Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. kibit balikat nalang ako At hindi papansinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang. Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagulo lang nman ako nung may ikaw. Kasi nung may ikaw Para akong baliw. Baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi Ayaw ko na non. Kaya aaraw arawin ko na to. wala ng atrasan to. kakayanin ko kase malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko. ultimo Sa pagising sa umaga pag papasok excited pa kasi ikaw ang bungad sa mata ko. tapos makukunteto sa sandali. kuntento sa sandali? HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na ginugol ko Ang gusto ko tumitig lang sayo Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko. Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita ko Para akong nasa madilim na kwarto na tanging ilaw mo lang ang hindi sarado. Sa mga sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok na kong magsalita pero lumalayo kana tinawag ka ng kaibigan mo, dahil ang oras ay nalalapit na. Patapos na ang sandali at biglang may nagkamali pagkakataon ko na muli hakbang tatahakin na ang daan palapit sayo pero tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang humihiling ako madagdagan lang kahit limang segundo. Pero sa oras na yun ikaw ang unang lumabas ng silid Wala ng sandali hindi dininig ang hiling ko Tapos na. Ang huling isang oras ko sayo.

71