"nakakatulong" poems - Hello Poetry

Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.” Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.

0

Aug 23, 2018

Aug 23, 2018 at 3:57 AM UTC

japheth

Sa Lahat ng Gago sa Mundo

Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.” Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.

94

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

0

Mar 21, 2017

Mar 21, 2017 at 10:20 AM UTC

underground-mamihan

Putangina Ng Mundo

Kailangan ko lang ilabas kasi nakita ko tong picture sa Facebook. Inaamin ko madalas sumasayad sa isip ko to. Sino ba naman ang hindi maiisip to kung marealize mo kung gaano ka kahelpless at powerless na baguhin ang paligid mo. Sino ba naman ang hindi makakaisip na baka may mas magandang lugar para sa ating lahat na kung saan masaya tayo. Yung feeling of guilt kung bakit ako nasa loob ng kotse, naka-aircon tapos may batang kakatok sa bintana mo at siya ay walang makain, tapos pag inabutan mo magsasabi padin ng "Thank you po.", sabay bibili ng sundae sa Mcdonald's. Tangina lang diba, kasi bata lang din sila at gusto nila maenjoy ang buhay. Tapos, magmaneho ka lang sa Quezon ave, may kakatok sa bintana mo humihingi pagkain or limos. Tingin ka sa Quiapo may mga matatandang nanlilimos, tapos, masayang masaya pagka binigyan mo ng pagkain, nakakaputangina. Nung nag Davao kami, yung mga nagbebenta ng perlas dun alam **** isang kahig isang tuka ang buhay nila, isang tingin mo lang alam **** sobrang hirap ng buhay. Nakakagago pala talaga ang pakiramdam ng pribelehiyo no? Kasi andun ka lang para mag lamyerda at gumastos ng madaming pera. Yung feeling na nagiinstagram ako ng walang kakwenta-kwentang bagay tapos may namamatay sa gutom sa ibang lugar, may naaabusong ofw sa middle east, yung mga nasa Mindanao napapagitnaan ng gulo. Yung nakikita **** sales lady sa SM na alam **** todo kayod para kumita ng pera sa Maynila pero tangina hindi nabibigyan ng tamang benepisyo at kontraktwal padin. Ang swerte ko. Ang sarap ng buhay ko. Sa sobrang sarap, napakaunfair na at nakakagago na dahil di ko din masabing ayaw ko ang buhay ko, pero ayaw ko din ang mga nakikita ko. Ang labo no? At bilang isang ordinaryong tao, wala kang magagawa para matulungan sila na maglalast sakanya. Hanggang abot ka lang ng barya kasi di mo pwede isacrifice sarili **** kapakanan para sa iba. Dahil ganun na ang mundo ngayon, sarili ko muna bago iba. Pero masisisi mo ba yung pagiisip na ganun kasi may kanya kanya tayong mga problema na dulot ng pagiging myembro ng society? Duwag tayong lahat. Duwag na tumulong sa abot ng makakaya natin kasi takot tayo na baka tayo naman ang mapunta sa ganung kalagayan kapag binigay natin ang lahat. Tulad ko, pasuicide suicide pa pero duwag akong gawin, hanggang sagi lang sa isip ko, tangina ko eh no? Dahil yung nakakatulong lang talaga yung may tunay na tapang. Katulad ni Mother Teresa ang daming tinulungan at inalagaan, pero ironic dahil nawala ang paniniwala nya sa Diyos dahil sa nakita nya nasobrang hirap na dinadanas ng mga taong inaalagaan nya. Putangina ng Mundo. Bakit ba tayo nandito? Pagtapos nito balik na ko sa normal. Tangina nyo.

1

Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.

0

Dec 12, 2015

Dec 12, 2015 at 11:09 PM UTC

ansterlee

"Ang Paglimot" November 28,2015

Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.

13

Nananahimik sa isang tabi Hindi mapakali Itinatanong sa sarili Anong nangyari sa atin nitong huli Bakit tila nagbago ang lahat? Matamis **** pakikitungo noon,bakit biglang umalat? Yung damdamin na dati'y nag-aalab, Nagliliyab, Biglang lumamig— Mas malamig pa sa yelo Na tila ibinuhos mo sa aking ulo Kaya nga nagising ako— Nagising ako sa katotohanang wala nga palang "TAYO" Ang mayroon lang ay ang "IKAW AT AKO" At ang pagkakaibigan na tanging maibibigay mo. Tanggap ko naman yun. Pero mahal,wag mo naman sana akong paglaruan, Okay lang naman sakin yung mga kulita't biruan Pero kung feelings na ang labanan, Bro, ibang usapan na yan! Alam Kong Hindi mo alam, Kase hindi ka nagtatanong Yung mga pakunwaring concern mo? Hindi nakakatulong! Nasasaktan lang ako. Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam mo ng ilang sandali Pinaparamdam na mahalaga ako—kahit alam ko namang Hindi!l Nasasaktan lang ako sa tuwing naaalala kong pampalipas-oras mo lang ako Dahil wala kang magawa o offline na yung bagong ka-chat mo! Nasasaktan lang ako sa tuwing nagtatanong ka "pano kung gusto kita?" At susundan mo bigla ng mga katagang"oy,joke lang yun ah!" Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam **** nagseselos ka sa iba Kahit alam ko sa sarili kong hindi naman talaga! Kase hindi naman talaga! Nasasaktan lang ako sa bawat pagpuna mo ng suot ko, ng ayos ko,ng itsura ko O Kung bakit hindi maganda ang isang tulad ko! Kase pinaparamdam mo saking Hindi ko siya kayang pantayan Hindi ko siya mahihigitan! Teka mahal—pinanganak ako para maging ako't Hindi para gayahin ang iba! Pinanganak ako para sumaya, Hindi para pakialaman ng tulad **** bida-bida! Nasasaktan ako— sa tuwing binabanggit **** totoo ang lahat— Na Hindi ka lang nagpapanggap, Na Hindi ka nagkukunwaring may pakialam Na Hindi ko lang batid,na Hindi ko lang alam,na hindi ko lang ramdam— Na Totoo yung lahat ng pinapakita mo— Na hindi ka nagbabalat kayo.. Pero naguguluhan ako,nalilito Isip ko'y nagtatalo Bakit ganito? Mahal! Ano nga ba tayo?? Sagutin mo ako! Ano bang meron sa mga biglaang pagpaparamdam mo? Pagkatapos ay mawawala't iiwan ang mga tanong sa isip ko Nakakatanga! Pinaglalaruan mo na naman ako diba? Mahal,please lang! Ayoko na! Pagod na akong masaktan! Please maaawa ka! Durog na durog na ang puso ko Ilang beses ko pa ba kailangang mahulog nang walang sumasalo? Ilang beses ka pa ba magbibigay ng motibo na baka gusto mo rin ako? Ilang beses mo pang paaasahin ang puso ko? Mahal, pagod na ako. Pagod na akong masabihan ng "MARTYR ",ng "TANGA", Kaya please lang,tama na! Palayain mo na ako sa bitag na kinahulugan ko Palayain mo na ako Sa bitag na nasa mga palad mo— Palayain mo na ako mula sa bitag ng mapagkunwaring pag-ibig mo!

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 11:17 PM UTC

ChameleonInk

"Bitag"

Nananahimik sa isang tabi Hindi mapakali Itinatanong sa sarili Anong nangyari sa atin nitong huli Bakit tila nagbago ang lahat? Matamis **** pakikitungo noon,bakit biglang umalat? Yung damdamin na dati'y nag-aalab, Nagliliyab, Biglang lumamig— Mas malamig pa sa yelo Na tila ibinuhos mo sa aking ulo Kaya nga nagising ako— Nagising ako sa katotohanang wala nga palang "TAYO" Ang mayroon lang ay ang "IKAW AT AKO" At ang pagkakaibigan na tanging maibibigay mo. Tanggap ko naman yun. Pero mahal,wag mo naman sana akong paglaruan, Okay lang naman sakin yung mga kulita't biruan Pero kung feelings na ang labanan, Bro, ibang usapan na yan! Alam Kong Hindi mo alam, Kase hindi ka nagtatanong Yung mga pakunwaring concern mo? Hindi nakakatulong! Nasasaktan lang ako. Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam mo ng ilang sandali Pinaparamdam na mahalaga ako—kahit alam ko namang Hindi!l Nasasaktan lang ako sa tuwing naaalala kong pampalipas-oras mo lang ako Dahil wala kang magawa o offline na yung bagong ka-chat mo! Nasasaktan lang ako sa tuwing nagtatanong ka "pano kung gusto kita?" At susundan mo bigla ng mga katagang"oy,joke lang yun ah!" Nasasaktan lang ako sa tuwing pinaparamdam **** nagseselos ka sa iba Kahit alam ko sa sarili kong hindi naman talaga! Kase hindi naman talaga! Nasasaktan lang ako sa bawat pagpuna mo ng suot ko, ng ayos ko,ng itsura ko O Kung bakit hindi maganda ang isang tulad ko! Kase pinaparamdam mo saking Hindi ko siya kayang pantayan Hindi ko siya mahihigitan! Teka mahal—pinanganak ako para maging ako't Hindi para gayahin ang iba! Pinanganak ako para sumaya, Hindi para pakialaman ng tulad **** bida-bida! Nasasaktan ako— sa tuwing binabanggit **** totoo ang lahat— Na Hindi ka lang nagpapanggap, Na Hindi ka nagkukunwaring may pakialam Na Hindi ko lang batid,na Hindi ko lang alam,na hindi ko lang ramdam— Na Totoo yung lahat ng pinapakita mo— Na hindi ka nagbabalat kayo.. Pero naguguluhan ako,nalilito Isip ko'y nagtatalo Bakit ganito? Mahal! Ano nga ba tayo?? Sagutin mo ako! Ano bang meron sa mga biglaang pagpaparamdam mo? Pagkatapos ay mawawala't iiwan ang mga tanong sa isip ko Nakakatanga! Pinaglalaruan mo na naman ako diba? Mahal,please lang! Ayoko na! Pagod na akong masaktan! Please maaawa ka! Durog na durog na ang puso ko Ilang beses ko pa ba kailangang mahulog nang walang sumasalo? Ilang beses ka pa ba magbibigay ng motibo na baka gusto mo rin ako? Ilang beses mo pang paaasahin ang puso ko? Mahal, pagod na ako. Pagod na akong masabihan ng "MARTYR ",ng "TANGA", Kaya please lang,tama na! Palayain mo na ako sa bitag na kinahulugan ko Palayain mo na ako Sa bitag na nasa mga palad mo— Palayain mo na ako mula sa bitag ng mapagkunwaring pag-ibig mo!

68

Naaalala ko pa yung araw na maging tayo Pakiramdam ko noon tumama ako sa lotto, Yung tipong tila ba’y ayaw kong tayo’y magkalayo Tapos malingat lang hanap na nang hanap sayo… Lumipas yung mga araw naguumpisa na ang ating istorya Istorya na hinubog ng pagsubok at pagtitiwala Mga tao sa paligid ambag sa kwento natin ay iba-iba Yung iba nakakatulong, yung iba naman nakakasira… Umabot sa buwan tayo’y patuloy na tumatatag Sa kabila ng kaliwa’t kanang problemang sa ati’y hinahapag, Walang sukuan, alitan natin naaayos natin sa loob ng magdamag Para sa pangakong relasyon natin na sinuma’y di kayang matibag… Taon na ang binibilang panibagong kabatana nanaman, Kahit mas tumindi ang bagyo, kaya natin lagpasan… Kahit minsan, mabigat na, patuloy parin lumalaban Mga binuo nating pangarap di natin binitawan… Tumagal pa at tumatagal mas minamahal pa kita Mas may ngiti at tawanan mapapansin sa ating pagsasama Ang alitan at problema parang sa ati’y wala na, Dahil mas malaki na ang tiwala natin sa isa’t-isa… Patuloy na binibilang at pinagtitibay ng panahon Pagmamahalan nating di kayang sirain ng bagyo o alon, Ang pangakong pag-ibig na walang kondisyon, Ating ipinaglalaban at ipaglalaban KAHAPON, BUKAS, NGAYON! ©2017 John Vincent Obiena. All rights reserved.

0

Aug 31, 2017

Aug 31, 2017 at 8:09 AM UTC

JVinciiCode

Kahapon, Bukas, Ngayon

Naaalala ko pa yung araw na maging tayo Pakiramdam ko noon tumama ako sa lotto, Yung tipong tila ba’y ayaw kong tayo’y magkalayo Tapos malingat lang hanap na nang hanap sayo… Lumipas yung mga araw naguumpisa na ang ating istorya Istorya na hinubog ng pagsubok at pagtitiwala Mga tao sa paligid ambag sa kwento natin ay iba-iba Yung iba nakakatulong, yung iba naman nakakasira… Umabot sa buwan tayo’y patuloy na tumatatag Sa kabila ng kaliwa’t kanang problemang sa ati’y hinahapag, Walang sukuan, alitan natin naaayos natin sa loob ng magdamag Para sa pangakong relasyon natin na sinuma’y di kayang matibag… Taon na ang binibilang panibagong kabatana nanaman, Kahit mas tumindi ang bagyo, kaya natin lagpasan… Kahit minsan, mabigat na, patuloy parin lumalaban Mga binuo nating pangarap di natin binitawan… Tumagal pa at tumatagal mas minamahal pa kita Mas may ngiti at tawanan mapapansin sa ating pagsasama Ang alitan at problema parang sa ati’y wala na, Dahil mas malaki na ang tiwala natin sa isa’t-isa… Patuloy na binibilang at pinagtitibay ng panahon Pagmamahalan nating di kayang sirain ng bagyo o alon, Ang pangakong pag-ibig na walang kondisyon, Ating ipinaglalaban at ipaglalaban KAHAPON, BUKAS, NGAYON! ©2017 John Vincent Obiena. All rights reserved.

25

Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 10:10 AM UTC

dwayne-jordan-luis

Pero Hindi Kita Kailangan

Bibigyan kita ng tula. Hindi panghuhula... kundi tula. Hindi magiging napakahaba. Hindi ka naman palabasa para iyong mabasa ang mga bagay-bagay na sumasangay kung ano ba talaga ang tunay na halaga ng tulang isusulat ko para sa utak mo na tuliro. Sa mga nabasa kong libro wala na sigurong mas magulo kaysa sa iyo na kapag hindi mo na nakuha ang iyong gusto ay bigla-bigla ka nalang babato ng mga salitang magpapaginhawa sa iyo. Pero tandaan mo bago ka pa magbigay ng mga salita mo ay marami na akong alam na salita sa diksyonaryo na sadyang binabasa ko kasi umay ako sa mga salita ng mga tao na paulit-ulit at sadyang parikit nang parikit. Hindi mo narin na kailangang pagsabihang kumain na sapagkat ako ay may isip at hindi nagpapaihip sa mga bagay na dapat na ginagawa ng taong may tamang isip. Nako. Sentido kumon mo ay naihip. Wala akong inaasahan na pag-uusap na magaganap dahil matagal ko nang tanggap na tinuring na akong mapagpanggap dahil lang sa desisyon na ninanais ko lamang ng aksyon dahil ayun ang magiging paraan kung paano gagaan ang mga bagay na ninanais **** balikan. Hindi na ako makapagbigay ng **** na lubos na kasing laki ng dati sapagkat hindi mo naman talaga kayang isantabi ang iyong mga saya. Tila nakakahiya naman sa mga salita **** dapat na malaman ko ba talaga kasi mga payo ko ay dumaan lang sa labi. Payo ko ay narinig at dumaan pero lumabas lang sa isang lagusan. Ako ay iyong narinig gamit ang tainga **** mahilig sa mga tunog na panbasag-pinggan kaya ako ay hindi napakinggan. Hindi rin naintindihan. Naging gusto kita kahit hindi naman kinakailangan. Para sa utak **** tuliro. Uulitin ko ulit para sa iyo. Hindi na kita gusto ayan ang kailangan na malaman mo. Ibaon mo sa isip mo katulad ng pagbaon mo sa galit at sakit na ipinaglalaban mo na nakakatulong sa iyo na mapaginhawa ang pakiramdam mo na sinasabi mo ngang hindi ko man naisaalang-alang kasi hinahakot ko lang ang mga kati ng mga nakalipas na hapdi at kirot. Ang pwede ko lang pala maramdaman ay ang sarili kong kurot. Pinapaligaya mo ako pero hindi kita kailangan. Hindi kita kailangan para ibahagi sa mundo kung gaano ako katalino. Hindi kita kailangan para ipakita ang mga halakhalak ko sa maraming tao. Hindi kita kailangan para malaman ko na may nakakaintindi sa akin. Pasensya na pero hindi kita kailangan.

91