"nagkukumahog" poems
Gising na naman ng alas dos ng gabi
Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra
Mula sa isang bangungot ako’y nagising
Nagising sa katotohanang parang bangungot din.
Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha
Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait
Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil
Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala
Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok
Mga emosyong rumagasa ng walang habas
Mula sa nasirang prinsa ng aking puso
Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan
Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos
Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi
Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama
Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo
Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan
Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan
Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan
Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan
Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino
Mga bakas ng kahapong gustong balikan
Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin
Hinding-hindi ko na muling mararanasan
Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso
Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo
Sana’y marinig muli ang mga salitang
“Mahal kita” mula sa’yong mga labi
Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo
Inaantay ang malabong pagbabalik mo
Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa
Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana”
Pag-ibig ko’y iyo pa rin
Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig
Ang mga bisig na ang tanging nais
Ang yakapin at hagkan kang muli
Feb 8, 2019
Feb 8, 2019 at 6:04 AM UTC
Tulad ng isang hangin na hindi makita
Nakabalot sa walang hanggang pangarap.
Ang bawat sandaling hindi mahagilap
Nag-aabang, nagkukumahog na aking malasap.
Lamyos ng iyong tingin.
Nakasusulasok sa aking damdamin.
Hindi masilayan.
Isa kang sinag na hindi mahawakan.
Hindi ko maintindihan, saan nga ba nagmula.
Ang damdaming hindi naman maaring isakatuparan.
Tanging iniisip ay ang ikaw ay makitang muli.
Paano ba ipasasang-tabi ang bangungot ng huling sandali.
Ito ang aking diwa, ito ang aking panaghoy.
Isang tulang walang pamagat.
Dulot ang Isang walang hanggang sugat.
Paano ba itutula, Isang tulang walang Pamagat?
Sa simula ng pagsanaysay. pilit na nilalakbay.
Saan nga ba mahahagilap.
Ang isang Tulang Walang Pamagat.
Tulad ng Isang Sinag, Hindi lubos Ilapat.
Ang Bawat salitang lumalabas, tulad ng Ulan, pumapatak.
Sa kalaliman ng Gabi. Pawis ay Tumatagaktak.
Dumating na nga ba ang Tamang Oras.
Na sa iyo ay Ilabas.
Ito ang Aking Panaghoy
Isang Tulang Walang Pamagat.
Dulot ang Isang Walang Hanggang Sugat.
Paano ba Itutula. Isang Tulang Walang Pamagat
Balang Araw maitutula rin. Ang aking nararamdaman.
Lubos na pagsinta at pagmamahal.
Habang Hindi Pa Makakaya.
Ito muna ang isang Tulang Walang Pamagat.
Sep 22, 2015
Sep 22, 2015 at 12:17 AM UTC
Isang umagang maaliwalas,
Lumingon ka sakanya
Bahagdan ng paghanga ay tumaas pa
Sinabi sa sarili, oo sana siya na
Agam-agam na nagtiwala ka,
Hanggang isang araw, hulog kana talaga
Pag-ibig na dumatal,
Akala’y totoo
Noon pala ay bunga lamang ng imahinasyong lito,
Akala mo siya na para sayo,
Ikaw lang pala nagkukumahog na maging kayo
Napag-tanto ang totoo,
Natakot ka,
Di alam kung paano kukumprontahin siya
Hanggang sa isang araw,
suko kana talaga
Wala na si kilig,
Lambing
O paghanga sakanya
Lahat naglaho,
Nang matuklasan ****
Lalaki din pala ang tipo niya..
Malungot na pagwawakas diba?
Walang magagawa,
di ikaw nakaTADHANA sakanya.
Jun 20, 2016
Jun 20, 2016 at 4:38 AM UTC
Nandito ako sa kabilang panig
Nagaantay na muling marinig
ang mga tinig na nawala
Sa ibabaw ng aking mundo at ng luha
Sa kabilang panig nagbibilang
ng mga araw sadyang kay tagal
muling pagkikita, nag-aabang
Muling pagsasama, nahihibang
Paano ba hahanapin ang kahapon
Naibaon sa sadlak ng alimuom
Dumidikit sa kailaliman ng ilong
Ang alaalang hindi maitapon
Parang labadang hindi tinuyo
ng sinag ng araw, nakulob
Sa loob ng damdamin
nagkukumahog
Naghihikahos, nabuburyong
Minsan pang ibalik, alaala
lagusan ng saya ata kaba
Kelan ka kaya makikita.
Sep 18, 2015
Sep 18, 2015 at 3:17 AM UTC
Ubos na ang mga panahong hindi kailangan magmadali
Yung pagising sa umaga na hindi na kailangan ng nagwawalang awtomatikong orasan
Sa kakamadali ay nalilimutan nating magsoot ng pambahay na tsinelas pagbangon sa kama,
Maging ang pagharap sa salamin at pagbati ng "magandang umaga" ay lipas na
Ang mga pandesal at almusal na dati'y pinagsasaluhan sa lamesa, ngayo'y sa umaandar na sasakyan na inuubos okaya naman minsan ay dumadaan sa isang kainan para doon makakain
Kung noon ay sinusulit ang bawat hakbang ng mga lakad at napapansin ang mga bulaklak at dahon sa iyong paligid
Nalipasan na ng oras ang dati'y hindi ka tumatakbo at nagkukumahog, pinabilis ang pag-asam ng panahon
Kung babalik pa sa kahapon,
Lumipas na ang kapeng ilang beses **** hinalo't di na alam kung tunaw na ba ang bawat piraso ng oras kaya't di na napansing lumamig na sa paglipas ng oras
At sana, sa bawat pagmamadali at takbong gawin para makarating
Huwag mo sanang kalimutan
Na oras man ang kaaway,
Nakadikit ito sa ala-alang bumuo sa pagkatao natin
Muli, ipapa-alala ko na huwag mo sanang kalimutang pwede ka magdahan-dahan
Ipahinga mo ang iyong mga paa
Dahil ubos na ang panahong hindi tayo nagmamadali
Kaya sana, hayaan mo munang mag-isa ang mundo at umupo ka muna sandali
Gumising kang hindi gula't sa nagwawalang orasan at isoot ang sapin sa paang sabik nang ihatid ka sa hapag-kainan
Timplahin mo ang kapeng mainit at hintaying matunaw ang bawat piraso
At doon, malalasahan mo, ang tunay ng sarap ng bawat segundong matagal mo nang hindi napapansing pinapalipas mo
Dec 2, 2019
Dec 2, 2019 at 10:22 AM UTC