Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"maikakaila" poems
Kapayapaan... Isang salitang hindi maikakaila. Na may sampung titik na mailap makuha. Isang salitang nais na ibandila, Pinapangarap ng ating buong madla. Kapayapaan... Isang salitang may sampung letra...                                                   Pag-asa... Anim na letra lang pero sadyang matalinhaga. Nagbibigay sigla sa puso ng nasasakdal at nag-iisa. Nagiging liwanag sa dilim ng isang nagdurusa, Ngunit mailap makamtan sa mundong marami ay napapariwara. Pag-asa... Isang salitang may anim na letra... Pag-ibig... Kaliwa't kanan ang krimen at kaguluhan. Nasaan ang pagmamahal sa pagkakawatak-watak at iringan? Ang puso ng iba'y balot na balot na nang kasamaan. Maibabalik pa ba ang pag-ibig sa tinubuang lupa? Pag-ibig... Ikaw ay nasaan?                                          Kapayapaan ang gusto ko. Pag-asa ang nais ko.                                          Pag-ibig ang tanging tanglaw ko...
0
Nov 27, 2015
Nov 27, 2015 at 1:04 PM UTC
Kapayapaan, Pag-asa, at Pag-ibig
Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."
0
Jun 3, 2019
Jun 3, 2019 at 10:47 PM UTC
Monologo sa Palubog na Araw
Minahal kita higit pa sa inaakala kong kayang magmahal ang isang tao. Kung tutuusin walang limitasyon ang pagmamahal nguni't hindi natin maikakaila na pinipigilan natin ang mga sarili natin sa pagmamahal ng higit pa sa limitasyon na ating ginagawa. Pero kapag nakilala nila ang taong mahal ko ngayon ay magiging isang tila bahay-bahayan nalamang ng mga bata ang limitasyon kung saan ang akala nila'y simpleng luto, alaga ng bata, at paghahalik sa asawa lamang ang pagbahay; napakarami pa kaysa sa kanilang inaakala. Minahal kita na higit pa sa inaakala kong hawak kamay at titigan lamang sa mata at pagtatanong kung anong ginawa mo ngayong araw na ito at pagbabati paggising ng umaga at pagpaalam bago matulog sa gabi. Salamat, dahil natuto akong magmahal kaysa sa inaakala kong dapat **** mahalin ang isang tao.
0
Sep 24, 2015
Sep 24, 2015 at 11:53 PM UTC
Untitled
Hibang na nga ba ako? Siguro nga, Hindi ko na maikakaila halata sa mga matang nakangiti sa kurba ng labing tila 'di nangangawit sa bilis at lakas ng tibok ng puso ng isang taong umiibig. Kabisado ko na ang gano'ng pakiramdam, sa mga gantong pagsulat ko ng liham at pangalan mo ang tumatakbo sa'king isipan.
0
Jul 18, 2020
Jul 18, 2020 at 1:36 AM UTC
ewan
Siya'y prinsesa na sa akin ay nag-iisa Ano'ng saya ko na'ng kami nga'y naging isa Ang puso'y umapaw sa ligalig at saya Sa araw na ang bilang ay labinisa Ngunit ikaw pala'y nakapako pa sa nakaraan At ang isipa'y tila yata siya pa rin ang laman Ipinipilit ko ang sarili kahit na ako'y nasasaktan Hiling na 'Mahal Kita' mula sa'yo ay marinig man lang Dumating ang araw na hindi ko nga maikakaila Ang saya at ligalig ay naparam na tila ba isang bula Sa iyo'ng mga sinabi ako'y nabigla at napatulala Sa sakit ay di ko na naramdaman ang pag-patak ng aking luha Nagwakas ang lahat sa loob ng araw na ang bilang ay tatlo Mas malubha pa sa sikat na awitin na umabot sa pito At ako nga'y naiwan sa tanong na 'bakit at ano?' "Bakit nagkaganito? Ano na ang gagawin ko?" Ikay ay nag-iisa'ng bagyo na tuluyang winasak ang puso ko Ngunit masasabi ko'ng ikaw ay aral din naman sa buhay ko Ngayon nga'y hinihiling ko'ng masaya ka sa bago mo At sana siya'y katulad ko na tapat at totoo.
0
Feb 16, 2019
Feb 16, 2019 at 2:33 PM UTC
Bilang Tatlo at Labinisa
Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 3:27 AM UTC
Monologo sa Palubog na Araw
Mali bang bumitaw 'pag nahihirapan na? Mali bang umayaw 'pag sumusobra na? Mali bang sumuko 'pag hindi na maintindihan? Mali bang lumayo 'pag hindi na pinahahalagahan? Mga katanungang 'gang ngayo'y hindi ko maunawaan 'Di maikintal sa'king isipan ang tumpak na kasagutan Kung bakit tila mali sa iba ang mga bagay na saki'y tama Kung bakit tila 'di nila maintindihan ang aking nararamdaman Na kahit pilit mang ikubli sa aking mga ngiti Hindi maikakaila ang pusong nagsisisi Kung maibabalik lang ang nga panahong nakalipas Mas pinili nalang sanang sundin ang utak kesa pusong mapangahas Wala sanang maling desisyong nagawa Ang nakasakit ng iba At walang maling emosyon ang nagsilbing tugon Tila tama nga sila at ito'y hindi maikakaila na Pagsisisi'y wala sa unahan kung 'di laging sa hulihan.
0
Aug 19, 2020
Aug 19, 2020 at 7:17 PM UTC
Siphayo