"kinamumuhian" poems - Hello Poetry

Kaya Mo Ba Akong Panagutan? Nilason mo ako ng iyong mapanlinlang na balat-kayo. Pinaniwala sa mga mapanuksong katagang pagbabago. Hinayaan ko ang labi **** puno ng kasinungalingan, Na dungisan ang aking minamahal na bayan. Naging biktima ako sa kulungan **** puno ng promiso, Isang harding pinamamahayan ng mga bulaklak galing sa impyerno. Ako’y bingi’t takip-mata sa reyalidad ng iyong tunay na pagkatao. Mistulang manikang salat sa kasarinlan; kumukubli, nagtatago. Ginawa mo akong biktima ng iyong kasakiman! Mga anak ko’y ginamit mo para sa iyong makasariling kaligayahan. **Isa kang malaking hipokrito sa sarili **** lipunan!** Labis na Kinasusuklaman, Higit na Kinamumuhian.

0

Mar 10, 2015

Mar 10, 2015 at 9:13 AM UTC

Pluma

Inang Bayan

Kaya Mo Ba Akong Panagutan? Nilason mo ako ng iyong mapanlinlang na balat-kayo. Pinaniwala sa mga mapanuksong katagang pagbabago. Hinayaan ko ang labi **** puno ng kasinungalingan, Na dungisan ang aking minamahal na bayan. Naging biktima ako sa kulungan **** puno ng promiso, Isang harding pinamamahayan ng mga bulaklak galing sa impyerno. Ako’y bingi’t takip-mata sa reyalidad ng iyong tunay na pagkatao. Mistulang manikang salat sa kasarinlan; kumukubli, nagtatago. Ginawa mo akong biktima ng iyong kasakiman! Mga anak ko’y ginamit mo para sa iyong makasariling kaligayahan. **Isa kang malaking hipokrito sa sarili **** lipunan!** Labis na Kinasusuklaman, Higit na Kinamumuhian.

13

Pinilit kong sabayan, ang takbo ng panahon Nagbabakasakaling malilimutan ka rin Ginawa na ang tamang desisyon Na sarili naman ang bibigyan ng pansin Sinusubukang kalimutan ang mga alaala Na magpapabalik ng aking dadamdamin Idinilat ko na ang aking mga mata Sa mga bagay na maari kong sapitin Tinahak na ang daan ng hindi ka kasama Nang hindi lumilingon pabalik sa iyong mga mata Sinubukan ko At pilit na sinusubukan Subalit ito ako, nagaantay sa dati nating tagpuan Lugar kung saan kita unang nakita at nakilala Lugar na aking kinamumuhian Dahil dito, dito mo din tinapos ang lahat Mahal, hihintayin kita Hihintayin ko ang pagbabalik mo Hihintayin ko kahit imposible naman ito Hihintayin ko na sabihin mo ulit na mahal mo ako Maghihintay ako Ngunit mahal, hindi ko maipapangako Hindi ko maipapangako na hindi ako mapapagod Hindi ko maipapangako na hindi ako dadating sa puntong aayaw ako Dahil mahal, tao din ako Gusto ko din na pahalagahan ako Gusto kong mahalin ako Yun nga lang gusto ko galing sayo Pero sabi nga nila, mahalin mo muna ang sarili mo Kaya mahal, maghihintay ako Habang minamahal ko ang sarili ko Ngunit kung hindi na kita kayang hintayin pa Sana mahal, maintindihan mo Dahil mahirap ang dinanas ko para lang makuha yang pagmamahal mo

0

Jul 21, 2017

Jul 21, 2017 at 6:49 AM UTC

babaengmanunula

Maghihintay ako

Pinilit kong sabayan, ang takbo ng panahon Nagbabakasakaling malilimutan ka rin Ginawa na ang tamang desisyon Na sarili naman ang bibigyan ng pansin Sinusubukang kalimutan ang mga alaala Na magpapabalik ng aking dadamdamin Idinilat ko na ang aking mga mata Sa mga bagay na maari kong sapitin Tinahak na ang daan ng hindi ka kasama Nang hindi lumilingon pabalik sa iyong mga mata Sinubukan ko At pilit na sinusubukan Subalit ito ako, nagaantay sa dati nating tagpuan Lugar kung saan kita unang nakita at nakilala Lugar na aking kinamumuhian Dahil dito, dito mo din tinapos ang lahat Mahal, hihintayin kita Hihintayin ko ang pagbabalik mo Hihintayin ko kahit imposible naman ito Hihintayin ko na sabihin mo ulit na mahal mo ako Maghihintay ako Ngunit mahal, hindi ko maipapangako Hindi ko maipapangako na hindi ako mapapagod Hindi ko maipapangako na hindi ako dadating sa puntong aayaw ako Dahil mahal, tao din ako Gusto ko din na pahalagahan ako Gusto kong mahalin ako Yun nga lang gusto ko galing sayo Pero sabi nga nila, mahalin mo muna ang sarili mo Kaya mahal, maghihintay ako Habang minamahal ko ang sarili ko Ngunit kung hindi na kita kayang hintayin pa Sana mahal, maintindihan mo Dahil mahirap ang dinanas ko para lang makuha yang pagmamahal mo

34

Tama na! Tama na ang mga pagtangis. Tama na ang mga pagdurusang nararamdaman ng aking puso. Tama na ang mga pasakit na pinapasan ko sa mahabang panahon. Tama na ang mga luhang palagi na lamang pumapatak sa tuwing naiisip kong wala akong kuwenta! Hanggang kailan ba ako dapat na aasa sa wala kung hindi naman akong kayang mahalin ng taong mahal ko dahil ako ay iba? Bakit ko ipagpipilitang isiksik ang sarili ko kung sa simula't sapul ay hindi nila ako maintindihan? Dalawang beses lang ako nagkamali at sa mga pagkakamaling iyon ay humingi ako ng kapatawaran pero bakit tila hindi ako pinakinggan? Nasaan ang kalayaan kong ako ay dapat na pakinggan sa mga isiniwalat kong pawang katotohanan lamang? Anong pruweba ba ang dapat kong ipakita upang mapagtanto nilang karapat-dapat din akong mahalin, at bigyan ng pagkakataong patunayan ang sarili kong hindi ako ang taong inakala nilang katulad ng taong kinamumuhian nila ng mahabang panahon? Pera lamang ba ang kailangang maging dahilan upang mapansin ang kahilingan kong matagal kong inasam na makamit ito? Tao pa ba ang tingin nila sa akin o bagay na kapag nakuha na ang gusto ay itatapon nalang nang walang pasubali at hindi na kayang balikan o kamustahin? Hindi ako nagmamalimos ng pag--ibig mula sa kanila! Ang gusto ko lamang ay tanggapin ako sa kung sino ako at kung ano ang nakaraan ko. Sana ay bigyan naman nila ako ng puwang sa kanilang puso pagkat ako ay sabik na sabik na sila ay mahagkan nang mahigpit. Kung buhay pa sana ang ilaw ng aming tahanan ay hindi niya pahihintulutang magkakaganito ako. Tama na! Tama na ang mga baluktot na katwiran! Tama na ang mga salitang iyong binibitawang Hindi sumasang-ayon sa nilalaman ng iyong puso at sa sinasabi ng iyong isipan. Ikaw na nagmamahal pa, magmamahal pa ba, Kung kaliwa't kanan ng ipinaparamdam sa iyo na hindi ka nararapat maging bahagi ng mga puso nila? Ikaw na nagmamahal pa, magpapatuloy ka pa rin ba kung tahasan ka nang itinataboy sa pintuan ng kani-kanilang damdamin at isipan? Saan ka nga ba nagkamali? Ang mahalin sila nang buong puso, tapat, at totoo? O ang umasa ka sa mga mabulaklakin nilang mga salita Na kasinungalingan lang pala ang lahat at hindi ikaw ang nais nilang makasama?

0

Feb 11, 2018

Feb 11, 2018 at 4:21 PM UTC

eugene

Tiwala at Pagmamahal (A reverese poetry)

Tama na! Tama na ang mga pagtangis. Tama na ang mga pagdurusang nararamdaman ng aking puso. Tama na ang mga pasakit na pinapasan ko sa mahabang panahon. Tama na ang mga luhang palagi na lamang pumapatak sa tuwing naiisip kong wala akong kuwenta! Hanggang kailan ba ako dapat na aasa sa wala kung hindi naman akong kayang mahalin ng taong mahal ko dahil ako ay iba? Bakit ko ipagpipilitang isiksik ang sarili ko kung sa simula't sapul ay hindi nila ako maintindihan? Dalawang beses lang ako nagkamali at sa mga pagkakamaling iyon ay humingi ako ng kapatawaran pero bakit tila hindi ako pinakinggan? Nasaan ang kalayaan kong ako ay dapat na pakinggan sa mga isiniwalat kong pawang katotohanan lamang? Anong pruweba ba ang dapat kong ipakita upang mapagtanto nilang karapat-dapat din akong mahalin, at bigyan ng pagkakataong patunayan ang sarili kong hindi ako ang taong inakala nilang katulad ng taong kinamumuhian nila ng mahabang panahon? Pera lamang ba ang kailangang maging dahilan upang mapansin ang kahilingan kong matagal kong inasam na makamit ito? Tao pa ba ang tingin nila sa akin o bagay na kapag nakuha na ang gusto ay itatapon nalang nang walang pasubali at hindi na kayang balikan o kamustahin? Hindi ako nagmamalimos ng pag--ibig mula sa kanila! Ang gusto ko lamang ay tanggapin ako sa kung sino ako at kung ano ang nakaraan ko. Sana ay bigyan naman nila ako ng puwang sa kanilang puso pagkat ako ay sabik na sabik na sila ay mahagkan nang mahigpit. Kung buhay pa sana ang ilaw ng aming tahanan ay hindi niya pahihintulutang magkakaganito ako. Tama na! Tama na ang mga baluktot na katwiran! Tama na ang mga salitang iyong binibitawang Hindi sumasang-ayon sa nilalaman ng iyong puso at sa sinasabi ng iyong isipan. Ikaw na nagmamahal pa, magmamahal pa ba, Kung kaliwa't kanan ng ipinaparamdam sa iyo na hindi ka nararapat maging bahagi ng mga puso nila? Ikaw na nagmamahal pa, magpapatuloy ka pa rin ba kung tahasan ka nang itinataboy sa pintuan ng kani-kanilang damdamin at isipan? Saan ka nga ba nagkamali? Ang mahalin sila nang buong puso, tapat, at totoo? O ang umasa ka sa mga mabulaklakin nilang mga salita Na kasinungalingan lang pala ang lahat at hindi ikaw ang nais nilang makasama?

29

sana'y pagpikit ng aking mga mata lahat ng ito'y matapos na, ako'y pagod na sana'y pagdilat ng aking mga mata ay lumipas na ang marso, at abril na sana'y ang luhang bumubuhos ay maubos maubusan ng dahilan para umagos sana'y ang mga mata kong mugto ay kalimutan na ang nakaraan- kanilang multo sana'y di ko na makita ang sarili ko na kinamumuhian din ako sana'y makita ko ang sarili ko kung sino ako at mahalin ko ito sana'y ang mga matang ito na minsan ng lumuha ng todo ay makitaan ko ng luha muli ngunit ngayo'y may kasama nang ngiti sa aking puso, sa aking labi.

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 11:18 AM UTC

patricia-policarpio

sana

sana'y pagpikit ng aking mga mata lahat ng ito'y matapos na, ako'y pagod na sana'y pagdilat ng aking mga mata ay lumipas na ang marso, at abril na sana'y ang luhang bumubuhos ay maubos maubusan ng dahilan para umagos sana'y ang mga mata kong mugto ay kalimutan na ang nakaraan- kanilang multo sana'y di ko na makita ang sarili ko na kinamumuhian din ako sana'y makita ko ang sarili ko kung sino ako at mahalin ko ito sana'y ang mga matang ito na minsan ng lumuha ng todo ay makitaan ko ng luha muli ngunit ngayo'y may kasama nang ngiti sa aking puso, sa aking labi.

17

Kinamumuhian kita. Hindi dahil nagsisisi ako, dahil sa mga alaalang binuo mo. Kasalanan ko din naman ako yung sumuko. Kinabukasang walang itutungo. Ba’t ba napakaperpekto mo? Sa aking buhay tila ikaw ang bubuo. Pero anong ginawa ko? Sinayang ko. Mga luhang sayang ang pagtulo. Masaya ka naman ba? Meron na bang iba? Ako, ito, naghahanap. Pero sa huli nag-iisa. Mga oras na napupunta sa ‘di ko kilala. Kinaiinisan kita. Mga sekreto **** di ko nasagot, naaalala sa oras na ako’y nababagot. Bakit ba napakadami **** lihim? Mga bagay na iyong kinikimkim. Nakakamangha kasi pinipilit kitang magtiwala. Pero sa tanong ko’y sagot mo’y “Wala”. Mahal mo ko pero ba’t tiwala mo hindi buo? Mga sagot mo tila may lihim, hindi totoo. Nakakabadtrip ka. Gustong gusto ko malaman nasa isip mo. Sana nagtiwala ka ng buo. Ito na sana ang huling liham ko sayo. Lumigaya ka sana at matupad mga pangarap mo. Mga planong napako ‘di na magbabago. Mga buhay nating nagkasalubong pero magkaiba ang dulo. Salamat, patawad. Ngayon malaya ka nang lumipad. Tahanan.

0

Aug 26, 2020

Aug 26, 2020 at 9:33 AM UTC

vrgl21

Kinamumuhian kita

Kinamumuhian kita. Hindi dahil nagsisisi ako, dahil sa mga alaalang binuo mo. Kasalanan ko din naman ako yung sumuko. Kinabukasang walang itutungo. Ba’t ba napakaperpekto mo? Sa aking buhay tila ikaw ang bubuo. Pero anong ginawa ko? Sinayang ko. Mga luhang sayang ang pagtulo. Masaya ka naman ba? Meron na bang iba? Ako, ito, naghahanap. Pero sa huli nag-iisa. Mga oras na napupunta sa ‘di ko kilala. Kinaiinisan kita. Mga sekreto **** di ko nasagot, naaalala sa oras na ako’y nababagot. Bakit ba napakadami **** lihim? Mga bagay na iyong kinikimkim. Nakakamangha kasi pinipilit kitang magtiwala. Pero sa tanong ko’y sagot mo’y “Wala”. Mahal mo ko pero ba’t tiwala mo hindi buo? Mga sagot mo tila may lihim, hindi totoo. Nakakabadtrip ka. Gustong gusto ko malaman nasa isip mo. Sana nagtiwala ka ng buo. Ito na sana ang huling liham ko sayo. Lumigaya ka sana at matupad mga pangarap mo. Mga planong napako ‘di na magbabago. Mga buhay nating nagkasalubong pero magkaiba ang dulo. Salamat, patawad. Ngayon malaya ka nang lumipad. Tahanan.

18