"inaantok" poems - Hello Poetry

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

0

Nov 8, 2017

Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC

makabagongmakata69

Tinatamad ako

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

14

“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.

0

Nov 30, 2017

Nov 30, 2017 at 7:32 PM UTC

makabagongmakata69

ANG MATANDANG ASO

“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.

3

Puno ng init ang unang higop ng kape Nakakapaso ngunit ramdam mo ring gumuguhit ito sa iyong mga ugat Hanggang sa umabot na ito sa iyong pusong bumibilis na ang pagtibok Sa iyong mga kamay na walang tigil ang panginginig Sa iyong mga matang mulat na mulat sa hating-gabi At sa iyong mga bibig na nananatiling bukas at handang sabihin ang lahat ng ninanais Ngunit sino ba ang iyong kape? Ang nagbibigay sa’yo ng panandaliang lakas? Sino ba siyang nagiging rason para manatili kang gising sa gabi kahit gustong-gusto mo nang matulog? Sino ba siyang nagdudulot ng matinding panginginig sa iyong mga kamay at tuhod sa tuwing nakikita mo siya? Sino ba siyang nagpapabilis ng pagtibok ng iyong pusong naghahanap lamang ng panibagong taong mamahalin habang inaantay **** mawala ang paso sa iyong dila na nadulot ng iyong nakaraang baso ng kape na punong-puno ng pait? Ayan na’t naglalakad na siya papunta sa’yo Inaantok ka pa at walang kamalay-malay na nariyan na pala siya Papalapit nang papalapit hanggang sa nauwi nang magkahawak ang inyong mga kamay at ayan na naman Ang pagbilis ng tibok ng iyong puso Ang walang tigil na panginginig ng iyong mga kamay Ang pananatiling bukas ng iyong mga mata Kahit gusto na nitong pumikit, magpahinga, at mamaalam na sa ginagalawang mundo Ngunit tulad ng epekto ng kapeng iniinom mo araw-araw Papawi rin ang pananabik at pagkamulat ng iyong mga mata Mapapagod din ang iyong pusong nalasing na sa dami ng kapeng iyong nainom na akala mo’y matamis ngunit nag-iiwan din pala ng mapait na bakas sa iyong mga labi Titigil din ang panginginig ng iyong mga kamay Sadyang panandalian lang at hinding-hindi na tatagal Sapagkat siyang kape na nagbibigay sa’yo ng lakas Ay siya ring kape na inubos mo hanggang sa huling patak

0

Jan 2, 2018

Jan 2, 2018 at 11:45 AM UTC

heyitspoti

kape

Puno ng init ang unang higop ng kape Nakakapaso ngunit ramdam mo ring gumuguhit ito sa iyong mga ugat Hanggang sa umabot na ito sa iyong pusong bumibilis na ang pagtibok Sa iyong mga kamay na walang tigil ang panginginig Sa iyong mga matang mulat na mulat sa hating-gabi At sa iyong mga bibig na nananatiling bukas at handang sabihin ang lahat ng ninanais Ngunit sino ba ang iyong kape? Ang nagbibigay sa’yo ng panandaliang lakas? Sino ba siyang nagiging rason para manatili kang gising sa gabi kahit gustong-gusto mo nang matulog? Sino ba siyang nagdudulot ng matinding panginginig sa iyong mga kamay at tuhod sa tuwing nakikita mo siya? Sino ba siyang nagpapabilis ng pagtibok ng iyong pusong naghahanap lamang ng panibagong taong mamahalin habang inaantay **** mawala ang paso sa iyong dila na nadulot ng iyong nakaraang baso ng kape na punong-puno ng pait? Ayan na’t naglalakad na siya papunta sa’yo Inaantok ka pa at walang kamalay-malay na nariyan na pala siya Papalapit nang papalapit hanggang sa nauwi nang magkahawak ang inyong mga kamay at ayan na naman Ang pagbilis ng tibok ng iyong puso Ang walang tigil na panginginig ng iyong mga kamay Ang pananatiling bukas ng iyong mga mata Kahit gusto na nitong pumikit, magpahinga, at mamaalam na sa ginagalawang mundo Ngunit tulad ng epekto ng kapeng iniinom mo araw-araw Papawi rin ang pananabik at pagkamulat ng iyong mga mata Mapapagod din ang iyong pusong nalasing na sa dami ng kapeng iyong nainom na akala mo’y matamis ngunit nag-iiwan din pala ng mapait na bakas sa iyong mga labi Titigil din ang panginginig ng iyong mga kamay Sadyang panandalian lang at hinding-hindi na tatagal Sapagkat siyang kape na nagbibigay sa’yo ng lakas Ay siya ring kape na inubos mo hanggang sa huling patak

25

Ikubli mo ang kasinungalingan Sa ilalim ng mga basang unan Dinusta ka na ng ilan Ano ba ang katotohanan? Nakangiti ka sa umaga Ngunit pakiramdam mo'y gabi pa Tila inaantok pang kaluluwa Katawan ay naka kadena sa kama Hindi sapat ang init ng kape Maski awit ng paghele Sa silid na madilim At mga bulong na nakaririmarim Nakakalulang bangin Nagpatihulog sa hangin Pakpak ang maskarang nakatapal Alay sa mga palalong pabanal

0

Feb 29, 2016

Feb 29, 2016 at 10:10 AM UTC

angeliewrites

Maskara

Ikubli mo ang kasinungalingan Sa ilalim ng mga basang unan Dinusta ka na ng ilan Ano ba ang katotohanan? Nakangiti ka sa umaga Ngunit pakiramdam mo'y gabi pa Tila inaantok pang kaluluwa Katawan ay naka kadena sa kama Hindi sapat ang init ng kape Maski awit ng paghele Sa silid na madilim At mga bulong na nakaririmarim Nakakalulang bangin Nagpatihulog sa hangin Pakpak ang maskarang nakatapal Alay sa mga palalong pabanal

16

Mahirap gawin. Wala kang oras. Hindi mo na matatapos. Bakit? Dahil hindi mo na kaya? Pagod ka na? Inaantok ka na? O tinatamad ka lang? Marami ka ba talagang ginagawa. Marami ba talaga ang mga pinapapasa kaya natambakam ka na? Tumingin ka sa oras. Ang bilis ng takbo katulad ng pag higa mo sa kama sa inaakalang magigising ka ng umaga para mka gawa. Parang kapag nag babasa ka at naka tatlong sanaysay ka na. huminto, nagpahinga at sinubukang mag basa ulit. Naka anim ka na, umupo, nagbasa, nagpahinga malapit sa kama, nahiga habang nagbabasa at unti unting pumikit ang mga mata. Bangon! sabi ng orasan na nagpapahiwatig sayo na gawin mo ang bagay na ito. Na kaya mo naman talagang tapusin. Bangon! sa pag iilusyon mo na pagod ka na sa isang damakmak na gawain. Bangon! para sa mag papel na nasasayang. Sa mga mamamayang nawawalan ng laman ang bulsa. Bumangon ka! Wag kang magpahinga lang! Hindi ka tamad! Masipag ka! Hindi sa pagpapahinga, kundi sa pag kilos! Kumilos ka para sa kinabukasan ng ating bansa, sa ika uunlad ng taong mga tumulong at sa pawis na tumulo sa sahig. Wag **** hayang punasan lang nila ang pawis na iyon. Tanggalin mo! Kasi minsan nasa isip mo lang na hindi mo kaya pero alam ko at alam mo na magagawa mo ang bagay na iyan. Gawin mo sana!

0

Feb 12, 2016

Feb 12, 2016 at 9:28 AM UTC

Dyiweeel

Task

Mahirap gawin. Wala kang oras. Hindi mo na matatapos. Bakit? Dahil hindi mo na kaya? Pagod ka na? Inaantok ka na? O tinatamad ka lang? Marami ka ba talagang ginagawa. Marami ba talaga ang mga pinapapasa kaya natambakam ka na? Tumingin ka sa oras. Ang bilis ng takbo katulad ng pag higa mo sa kama sa inaakalang magigising ka ng umaga para mka gawa. Parang kapag nag babasa ka at naka tatlong sanaysay ka na. huminto, nagpahinga at sinubukang mag basa ulit. Naka anim ka na, umupo, nagbasa, nagpahinga malapit sa kama, nahiga habang nagbabasa at unti unting pumikit ang mga mata. Bangon! sabi ng orasan na nagpapahiwatig sayo na gawin mo ang bagay na ito. Na kaya mo naman talagang tapusin. Bangon! sa pag iilusyon mo na pagod ka na sa isang damakmak na gawain. Bangon! para sa mag papel na nasasayang. Sa mga mamamayang nawawalan ng laman ang bulsa. Bumangon ka! Wag kang magpahinga lang! Hindi ka tamad! Masipag ka! Hindi sa pagpapahinga, kundi sa pag kilos! Kumilos ka para sa kinabukasan ng ating bansa, sa ika uunlad ng taong mga tumulong at sa pawis na tumulo sa sahig. Wag **** hayang punasan lang nila ang pawis na iyon. Tanggalin mo! Kasi minsan nasa isip mo lang na hindi mo kaya pero alam ko at alam mo na magagawa mo ang bagay na iyan. Gawin mo sana!

18

inaantok ako sa tunog ng printer kung paanong ang mga ngipin nito ay kumikiskis sa papel na tila ba kinakagat ito ngunit hindi ganoon kasakit may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa tunog ng maraming papel bulto bultong pinapantay at iniuuntog sa mesa na tila ba'y naghahalinghingan na dulot ng pagtatalik may halong harot sa pagitan ng mga ito landian ng mga bagay inaantok ako sa paglagapak ng stapler sa sahig na tila ba'y unang pagkikita bugso ng damdamin sa muling pagsasama may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa walang humpay na pagbukas ng pinto ang sayaw na nagmumula sa kahoy na ito tila ba'y sinasayawan ang lahat at kinukumbinsi na umuwi na tayo may halong harot sa pagitan nito landian ng mga bagay inaantok na ko

0

Nov 2, 2019

Nov 2, 2019 at 6:24 AM UTC

randomguyy

landian ng mga bagay

inaantok ako sa tunog ng printer kung paanong ang mga ngipin nito ay kumikiskis sa papel na tila ba kinakagat ito ngunit hindi ganoon kasakit may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa tunog ng maraming papel bulto bultong pinapantay at iniuuntog sa mesa na tila ba'y naghahalinghingan na dulot ng pagtatalik may halong harot sa pagitan ng mga ito landian ng mga bagay inaantok ako sa paglagapak ng stapler sa sahig na tila ba'y unang pagkikita bugso ng damdamin sa muling pagsasama may halong harot sa pagitan nila landian ng mga bagay inaantok ako sa walang humpay na pagbukas ng pinto ang sayaw na nagmumula sa kahoy na ito tila ba'y sinasayawan ang lahat at kinukumbinsi na umuwi na tayo may halong harot sa pagitan nito landian ng mga bagay inaantok na ko

29

Susunduin kita, baka maghintay ka nang kaunti Darating ako, baka pawisan pa at naiihi Wala pa akong kotse kaya sa jeep tayo sasakay Pero sa buong byahe natin, ‘di ko bibitawan ang iyong kamay. Kakain tayo kahit saan sa may Maginhawa Tapos magbibiruan habang malakas na tumatawa Sobrang bundat tayong pareho uuwi At may mga tinga man, pareho tayong nakangiti. Ihahatid kita kahit saan ka pa nakatira Kahit inaantok na ako, baka nga tulugan pa kita Pero hindi ko gagawin yun hanggat hindi pa kumakalso Sa manipis ko ngang balikat ang napakaganda **** ulo. Hindi perpekto ang mga panahong kasama mo ako Hindi kumpleto ang ako na kakilala mo Ikaw kasi sana ang pupuno sa aking mga kakulangan Kaso kinompleto ka na niya. At hindi mo na ako kailangan.

0

Jan 11, 2018

Jan 11, 2018 at 12:57 PM UTC

BryantArinos

Kompleto

Susunduin kita, baka maghintay ka nang kaunti Darating ako, baka pawisan pa at naiihi Wala pa akong kotse kaya sa jeep tayo sasakay Pero sa buong byahe natin, ‘di ko bibitawan ang iyong kamay. Kakain tayo kahit saan sa may Maginhawa Tapos magbibiruan habang malakas na tumatawa Sobrang bundat tayong pareho uuwi At may mga tinga man, pareho tayong nakangiti. Ihahatid kita kahit saan ka pa nakatira Kahit inaantok na ako, baka nga tulugan pa kita Pero hindi ko gagawin yun hanggat hindi pa kumakalso Sa manipis ko ngang balikat ang napakaganda **** ulo. Hindi perpekto ang mga panahong kasama mo ako Hindi kumpleto ang ako na kakilala mo Ikaw kasi sana ang pupuno sa aking mga kakulangan Kaso kinompleto ka na niya. At hindi mo na ako kailangan.

16

bawat kumpas ng segundo sa orasan ay may katumbas na inaantok na pagkurap, biglaan naman ang pagbuhos ng ulan marahil hindi na kinaya ng mga ulap ang bigat ng dalahin nitong ulan ang pagtangis ng kalangitan ang sa akin ay nagpatahan ako marahil ang kontrabida sa istoryang ito patawad.

0

May 1, 2019

May 1, 2019 at 1:00 PM UTC

ciel_bleu

00:58

bawat kumpas ng segundo sa orasan ay may katumbas na inaantok na pagkurap, biglaan naman ang pagbuhos ng ulan marahil hindi na kinaya ng mga ulap ang bigat ng dalahin nitong ulan ang pagtangis ng kalangitan ang sa akin ay nagpatahan ako marahil ang kontrabida sa istoryang ito patawad.

9

Paano na ba mag sulat? Mga salitang nilimot na ang kahulugan Binibilang ang mga pantig At pilit dinudugsong-dugsong. Nandiyan ka pa ba? O pag-ibig na akyat panaog Sa hagdan na walang tipan. Mga panaginip na walang hantungan At biglang mag wawakas. Next time na lang. Inaantok na ako. Goodnight.

0

Jan 2, 2020

Jan 2, 2020 at 9:44 AM UTC

berso

Hagdan

Paano na ba mag sulat? Mga salitang nilimot na ang kahulugan Binibilang ang mga pantig At pilit dinudugsong-dugsong. Nandiyan ka pa ba? O pag-ibig na akyat panaog Sa hagdan na walang tipan. Mga panaginip na walang hantungan At biglang mag wawakas. Next time na lang. Inaantok na ako. Goodnight.

10

Ilang gabi ring napuyat at nagbakasakali Na ako'y iyong kakausapin tulad ng dati Umaasang ang 'Goodnight' mo'y magbubunga Ng pang-uusisa gaya ng 'Kumusta ka na?' Pero marahil ay nakatulog ka na Kaya siguro nanahimik ka 'di bale, ako'y inaantok na rin naman na Pero bago matulog, iisang sulyap pa.

0

Jul 25, 2019

Jul 25, 2019 at 3:04 PM UTC

Musokuban

Inaantok na

Ilang gabi ring napuyat at nagbakasakali Na ako'y iyong kakausapin tulad ng dati Umaasang ang 'Goodnight' mo'y magbubunga Ng pang-uusisa gaya ng 'Kumusta ka na?' Pero marahil ay nakatulog ka na Kaya siguro nanahimik ka 'di bale, ako'y inaantok na rin naman na Pero bago matulog, iisang sulyap pa.

8

kung ika'y nakatutulog nang mahimbing, nawa'y ihele ka sa bisig ng mga umuugong na hiyaw. hindi nagmamaliw, hindi patitinag. inaantok na. dahan-dahang bumababa ang kurtina. bakit nga ba? bakit ba mas ibinubuka ang mata tuwing kakapa sa dilim kaysa liwanag ng bagong umaga? sunugin yaong tela. basagin ang bintana hayaang pumiglas ang kaluluwang nagmamakaawa na kahit isang saglit matulog ka'ng mulat. kailan ma'y 'wag pumikit.

0

Jun 12, 2020

Jun 12, 2020 at 2:17 PM UTC

vintukin

talukap

kung ika'y nakatutulog nang mahimbing, nawa'y ihele ka sa bisig ng mga umuugong na hiyaw. hindi nagmamaliw, hindi patitinag. inaantok na. dahan-dahang bumababa ang kurtina. bakit nga ba? bakit ba mas ibinubuka ang mata tuwing kakapa sa dilim kaysa liwanag ng bagong umaga? sunugin yaong tela. basagin ang bintana hayaang pumiglas ang kaluluwang nagmamakaawa na kahit isang saglit matulog ka'ng mulat. kailan ma'y 'wag pumikit.

15