"dinurog" poems
Hi!
Tuwang tuwa ako sa salitang ito.
Lalo na't mula sa'yo.
Bakit gano'n?
Isang Hi mo lang di mapigilang bumilis ang tibok nito.
Isang Hi mo lang nabubuhay ang dugo kong ito.
Hayyysssss…
Hello!
Di'ba sinaktan at iniwan mo ako?
Di'ba sabi mo ayaw mo na? Di'ba?
Niloko
Pinaiyak
Dinurog.
Niloko
Pinaiyak
Dinurog.
Ang puso kong ito, noong masayang magkapiling pa tayo.
Tama bang bumilis ang tibok nito kapag ikaw ang kaharap ko?
Tama bang tumibok ulit ito para sa'yo?
Tama nang sinaktan mo ako ng isang beses.
Ayaw ko nang dumalawa pa.
Ayaw ko nang saktan mo pa.
Ayaw ko nang ganito'ng nadarama.
Ayaw ko na.
Sa'yo.
Oo, tama ang narinig mo na
Ayaw ko na sa'yo.
Kaya kung maaari lang layuan mo na ako.
Oo, gusto pa kita at alam ko rin na gusto mo pa ako.
Oo gustong gusto mo pa ako.
Oo gusto mo pa ako.
Oo gusto mo ako. Ano?
Gustong gustong saktan, paluhain, durugin.
Ano pa ba?
Ano pa ba ang gusto **** gawin sakin?
Pero hindi mo na muling magagawa pa dahil ayaw ko na.
Tama na, sobra ka na, itigil mo na.
Mauubus din ang nararamdaman kong ito para sa'yo.
Sep 14, 2015
Sep 14, 2015 at 8:40 AM UTC
Paano naman ako,
Sa mga oras na naisip **** iwan ako?
Hindi mo ba napagtanto
Nasasaktan din naman ang puso ko
Dahil sa agwat at oras na tayo'y pinaglalayo.
Sinta, paano naman ako?
Hindi mo man lang ba naisip na ako'y nahihirapan din
Sa walang humpay na pagbulong na lamang sa hangin
Ng mga salitang gustong sambitin
Habang sa mga mata mo'y ako ang nakatingin.
Mahal, paano naman ako?
Sa mga oras na lumilipas na tayo'y magkalayo
Hinahanap ang yakap at halik na mula sayo
Ang mga oras na maaaring magkasama tayo
Ngunit sa panahon nalang pinaubaya ito.
Sabihin mo, paano naman ako?
Ako na alam **** sinira ng kahapon
Nabahiran ng kasinungalingan at poot, nababasag sa pagdaan ng taon
Paano naman ako mabubuo,
Kung kahit ikaw dinurog ako at hindi naging totoo?
Feb 8, 2016
Feb 8, 2016 at 10:53 AM UTC
'wag mo kong kalimutan'
mga katagang sinambit mo
habang pinipilit **** tanggalin ang iyong kamay sa aking kamay
'wag mo kong kalimutan'
mga katagang sinambit
noong panahon na ang mundo natin
ay nagtatagpo sa isang segundo lamang
'wag mo kong kalimutan'
mga katagang nagpaikot sa atin
na ating pinaniwalaan at pinagtibay
ngunit ang tadhana'y mapaglaro
ngayon ang katagang ito
ay winasak tayo
pinaiyak at dinurog
sa isang segundo lamng
ngayon ang katagang ito
ay isang uri na lamang
sa katagang nilimot ng ating panahon
at kinakalimutan natin ngayon
Jan 5, 2018
Jan 5, 2018 at 4:53 AM UTC
Ngayong wala kana
Sisimulan ang bawat pahina ng mag isa
Mahirap sambitin
Kayat isusulat nalang ang laman ng damdamin.
Isa, dalawa, tatlo
Mag susulat ako hindi para sayo kundi para sa pusong iniwan at dinurog mo
Pilit binubuo
Pilit inaayos
Pero hanggang kailan?
Hanggang kailan ganito?
Sa pagsulat ng libro na lamang ba maisasabi ang nadarama
Magbubulag bulagan na ba
Mag bibingibingihan na ba sa ingay at kalabog ng aking puso
Sa bawat pahina, sa bawat letra
D na ikaw ang inspirasyon
Kundi ikaw na ang kosumisyon
Pano ko maisusulat ang storyang ating binuo kong ikaw ay lumayas na
D nag paalam, di nagparamdam
Presensiya mo lamang ay biglang na wala
Parang tanga, na naghihintay sayo
Pero bakit ikaw ay nawala?
San ka nag *****
San nagkulang?
San nag sobra?
San na ang pusong iyong pinaibig at sa huliy iyong iniwan?
Mahahanap pa ba?
Jan 14, 2019
Jan 14, 2019 at 6:07 PM UTC
Isang shot para sa puso ko na dinurog mo
Isang hithit para sa mga pangako **** napako
Isang pitsel para sa mga salitang di mo napanindigan
Isang kaha para sa mga alaala na bumabalik galing sa nakaraan
Isang case para sa halik at yakap **** di ko malimutan
Isang rim para sa taong ako'y iniwan
Nakakamatay na alak ang turing ko sayo
Nakakasama ngunit tuloy paring tinutungga ko
Para kang yosi na kailanma'y di nauubos
Unti-unting sumusunog sa pagkatao ko na tila ba'y nauupos
Lason ka man sa akin katawan
Pero putangina bakit di kita mabitawan
Kumakapit parin ako sa natitirang sana
Kahit magmukha akong dakilang martir sa iba
Mananatiling tanga na walang namang karapatan
Bayani na wala naman talagang konkretong ipinaglalaban
Alam ko na kung bakit ka nagkaganyan
Kasi pumakla na ang dating matamis na pagmamahalan
Kailan kaya ako magigising sa katotohanan
Sampalin na lang sana ako ng mundo nang ako ay matauhan
Sabi nga nila pag mahal mo ang isang tao dapat handa kang masaktan
Pero ayoko na, tama na, wala na kong gana makipaglokohan
//iana
Jul 30, 2017
Jul 30, 2017 at 8:05 AM UTC
"Magsimula tayong muli."
Yun ang sabi niya, na parang kay dali lang ibalik lahat nang iniwala niya. Sa tagal niyang nawala hindi ko lubos maisip pang babalik siya na tila ba parang wala lang nangyari.
Ang walang hiya, sasabihin na kasalanan ko din naman kung bakit siya nagdesisyon umalis para hanapin yung sarili niya at ayun hinayaan ko na. Hindi ako martir. Bingi na kasi siya sa mga pakiusap kong subukan namin ulit.
Sa nagdaan na panahon na wala siya, pilit ko din inaayos yung lahat na binasag niya. Pilit pinagdikit ang natitirang bubog ng pagkatao ko na dinurog niya. Tinahi yung gutay gutay kong puso at pilit na ginamot hanggang sa maghilom.
Ang pagmamahal na inapak apakan niya lang ng makapal niya na tsinelas ay pilit niyang pinapadampot sa akin na para bang gusto niyang ialay ko ulit sa kanya. Tatanggapin ko ba ang proposisyon niya? O baka naman nabagot lang siya kasi walang mapaglaruan na iba?
Ang hirap sa kanya libre na nga binalewala niya pa.
Sobra akong nagpakatanga sa kanya noon. Ngayon, kahit nasa harapan ko siya nagtatanong kung pwede pa ba? Nanumbalik man ang sakit ng nakaraan na dati pilit ko winawaglit. Nasabi ko na lang sa kanya.
"Hinding hindi na ako magpapaloko ulit tama na siguro yung nagpakatanga, naging alipin, sumugal, nagmakaawa at kailanman hindi ako naging sapat sa maling tao at sa maling pag-ibig."
Jun 11, 2019
Jun 11, 2019 at 5:22 AM UTC
Umaalingawngaw pa rin ang mga putok
tila tatlong tilaok ng tandang sa madilim na sulok
Ilang supot ng pilak kaya ang kapalit
May pagbati pa ang mga Hudas, tila pataksil na halik.
Magdamag na at maghapong pumapatak
ang mga butil ng dalamhati mula sa mga ulap
kasabay ng daloy ng aming
walang katapusang pag-usal
ng “Bakit? Bakit?
Bakit? Bakit? Bakit?”
at impit na buhos ng mga luha
mula sa mga dinurog na puso.
Kahit si Mariang Makiling ay nakatalukbong
ng malungkot, makapal na ulap –
mistulang tinabunan ang mga pangarap
wala ni pipíng kasagutang maapuhap.
Wala, wala, wala . . .
Wala akong mahagilap na sagot
Tumitibay lamang ang aming paniwala
ang bayan ay patuloy ang pagkapariwara
ang daluyong ay nasa laot, lumulubog ang bangka
Katarungan ay mailap
Hinipan man ang kandila
Naroon pa rin ang iyong liwanag
Madilim man ngayong gabi
Gagabay ka sa aming paglalayag
Kami na rin ang lumikha ng sagot
At iisa lang ang aming alam
Pagmamahal mo sa ating bayan
kailan man ay hindi malilimutan
Lagi at lagi kang pasasalamatan
At ang lahat ng iyong marami
at magagandang sinimulan
Ipagpapatuloy para sa kinabukasan.
Dec 4, 2020
Dec 4, 2020 at 8:56 PM UTC
apat na letra lang yan pero bakit parang ang daming kahulugan..
napakaraming nais iparating ngunit pilit na ikinubli sa apat na letra
kumakawala, pumipiglas ang mga patalim nitong may taglay na lason na maaaring magdikta ng libong sakit
at pasensya ka na, hindi ata nakarating ng maayos sa aking pang-unawa ang nais **** sabihin
"bakit ka ganyan, mahal?"
"ewan"
"may problema ba tayo?"
"ewan"
"mahal mo pa ba ko?"
"ewan"
pero mas masakit palang marinig na ewan din ang sagot mo sa tanong na bakit.
bakit mo ko patuloy na sinasaktan?
sige, wag mo nang sagutin.
nagsasawa na ko sa mga ewan mo
ngunit, putangina, hindi sa iyo.
nagsasawa na ko sa sakit na ibinibigay mo, hindi naman ito ang ipinangako mo pero ewan...
siguro nga'y mahal na mahal lang kita kaya't sa lahat ng ewan na binanggit mo isa lang ang alam kong sigurado...
hindi ko alam kung paanong magsisimula muli, ewan.. bahala na'ng pusong sawi sa pagbuo ng mga piraso nitong dinurog ng lapastangang pag-ibig na alam mo.
Apr 30, 2019
Apr 30, 2019 at 10:49 AM UTC
Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan,
naging aking durungawan -
naroo’t buhay pa –
lumilipad nang matayog ang mga saranggola
ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada
ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya
ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila
may alay na lumang paulit-ulit na harana,
pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala
ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama,
sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina.
Sa isang sulok ng pinutol na puno
nakasilip – ang malungkot na kuwento
Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero:
Tunay na marahas
ang kanyang naging wakas.
Pinaghinalaang droga isinuksok.
Sa narinig na kaluskos sa loob
ng iyong dibdib na kahoy, dinurog
ang lahat ng ala-alang kinukupkop
Labing-isang taon ka nang kanugnog,
kakosa sa pagtulog
sa isang iglap, daig pa ang binugbog
Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod.
Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro
Kahit nilagot ng karahasan at maling akala
Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla.
Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno
Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo,
sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno.
Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan
nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang.
May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan.
Ang noon at ngayon ay tila magkatipan –
Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran,
para sa kinabukasan ng bayan.
Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit
At nakakulong ang mga ibong marikit
Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit
Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit
Hanggang Kalayaan ay ating makamit.
Oct 14, 2021
Oct 14, 2021 at 5:11 AM UTC
Ilang beses ko na bnag sinabi sa sarili ko na huling iyak ko na to tapos tahan na?
Ilang beses mo na bag dinurog ung puso ko para buuin ko lang nang paulit-uliit?
Ilang beses pa ba akong magpapanggap na wala na pake hanggang sa maramdaman mo namang pagpapanggap lang lahat ng ginagawa ko?
Ilang beses pa ba akong magsisinungaling para lang maintindihan mo ung gustong isigaw ng puso ko pero hindi ko masabi sa'yo?
Feb 20, 2018
Feb 20, 2018 at 10:17 AM UTC
naalala mo pa ang mga masayang araw?
na sa bahay niyo'y lagi kitang dinadalaw
Oo suot suot ko yung damit ko na dilaw
na tumeterno sa sa inyong ilaw
nakakatawang isipin
dahil sa mga masasayang kwentuhan natin
kalaliman na ng gabi kung tayo'y abutin
pero ang sabi mo ang gabi'y atin ng sulitin
mga tawa mong walang humpay
kasabay ng paghampas ng iyong kamay
yun lang naman ang aking hinihintay
ang mga tawa't ngiti mo na hindi nakakaumay
pero tila lahat ay naglaho
ika'y biglang umiwas at nagbago
hindi ko alam kung bakit at papaano
ako'y iniwan ng walang abiso
puso ko'y parang binugbog
na sinalang sa apoy at sinunog
mundo ko'y binasag at dinurog
na tanging natira nalamang ay bubog
pero ang lahat ay nagbabago
sa rehas ng nakaraan ayokong mabilanggo
iiwasan ng magpakagago
sa minahal ko't ako'y itinago
Jan 4, 2020
Jan 4, 2020 at 12:13 AM UTC
O Obleng ibig, ba’t ka inusig?
Binusalang higpit iyong bibig
Mata’y hinigop na parang tubig
Tenga’y sinuntok hanggang matulig
Dinakma’t dinurog mga bisig
Ng mga buwetreng manlulupig!
Dugo’y ‘lang habas na umiilig!
O Obleng pantas, ba’t ka ginago?
Itinuring kang peste’t bilanggo
Dura’t ihi sayo’y pinaligo
Sa hanap **** mga pagbabago
Ika’y lagi nalang binibigo
Ng sayo’y namugad na mga kwago!
Tinutuka habang dumudugo!
O Obleng bituin, ba’t ka piniga?
Laman mo’y ngitim sa pamamaga
Pinipilipit ka’t inuuga
Pangalan mo’y ipinansisiga
Kaylinaw na hangad kang ihiga
Ng mga ahas **** inaruga!
Duguang Oble! Ganti’y ibuga!
-04/03/2007
(Dumarao)
*just feel
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 2:03 AM UTC