"tinatapos" poems - Hello Poetry

Tagu-taguan, Maliwanag ang buwan Munti kong tula, Inyong pakinggan Ito'y patungkol Sa kabataan Na inaakalang Pag-asa ng bayan Wala sa likod, Wala sa harap Ano ang kabataan Sa hinaharap? Handa na ba kayong Malaman ang totoo? Pagbilang ng sampu, Malalaman na ninyo Isa, dalawa, tatlo "Tara, pre! Dota tayo!" Isa, dalawa, tatlo "Kyah, pa-like ng DP ko" Isa, dalawa, tatlo "Naka-hithit na ako" Isa, dalawa, tatlo "Tara, shot na tayo" Mga kabataang nakikiuso Mga kabataang lulong sa bisyo Kabataang imbis na ang dala'y libro Ang palaging hawak ay sigarilyo Apat, lima, anim Wala nang ibang alam gawin Apat, lima, anim Kung hindi gadgets ay pindutin Apat, lima, anim "Babe, walang tao sa'min" Apat, lima, anim "Babe, pwede na nating gawin" Mga kabataang napapariwara Mga kabataang sa tukso'y nadadala Kabataang tinuturing na Maria Clara Na ngayo'y mas kilala na sa Maria Ozawa Pito, walo, siyam Nasirang kinabukasan Pito, walo, siyam "Aking pinagsisisihan" Pito, walo, siyam "Ako'y nanghihinayang" Pito, walo, siyam "Ibalik niyo 'ko sa nakaraan" Totoo nga ang kasabihan Ang pag-sisisi'y nasa hulihan Ang ating nakaraan Ang siyang madidikta ng kinabukasan Ngunit hindi ko naman nilalahat Ang nais ko lang, kabataa'y mamulat Ang buhay natin ay parang aklat Tayo ang gumagawa ng sarili nating kwento at pamagat Hindi ko tatapusin ang bilang sa sampu Dahil hindi ako ang magdidikta ng kinabukasan niyo Ngunit sa pagtatapos ng munting tula ko Sana'y makapagsimula kayo ng panibagong kwento Kwento na kung saan kayo ang bida Kwento na kung saan kayo ang pag-asa Salamat sa pakikinig mula umpisa Ngayon ang tulang ito'y tinatapos ko na

0

May 27, 2018

May 27, 2018 at 11:08 PM UTC

lf5143

TAGU-TAGUAN

Tagu-taguan, Maliwanag ang buwan Munti kong tula, Inyong pakinggan Ito'y patungkol Sa kabataan Na inaakalang Pag-asa ng bayan Wala sa likod, Wala sa harap Ano ang kabataan Sa hinaharap? Handa na ba kayong Malaman ang totoo? Pagbilang ng sampu, Malalaman na ninyo Isa, dalawa, tatlo "Tara, pre! Dota tayo!" Isa, dalawa, tatlo "Kyah, pa-like ng DP ko" Isa, dalawa, tatlo "Naka-hithit na ako" Isa, dalawa, tatlo "Tara, shot na tayo" Mga kabataang nakikiuso Mga kabataang lulong sa bisyo Kabataang imbis na ang dala'y libro Ang palaging hawak ay sigarilyo Apat, lima, anim Wala nang ibang alam gawin Apat, lima, anim Kung hindi gadgets ay pindutin Apat, lima, anim "Babe, walang tao sa'min" Apat, lima, anim "Babe, pwede na nating gawin" Mga kabataang napapariwara Mga kabataang sa tukso'y nadadala Kabataang tinuturing na Maria Clara Na ngayo'y mas kilala na sa Maria Ozawa Pito, walo, siyam Nasirang kinabukasan Pito, walo, siyam "Aking pinagsisisihan" Pito, walo, siyam "Ako'y nanghihinayang" Pito, walo, siyam "Ibalik niyo 'ko sa nakaraan" Totoo nga ang kasabihan Ang pag-sisisi'y nasa hulihan Ang ating nakaraan Ang siyang madidikta ng kinabukasan Ngunit hindi ko naman nilalahat Ang nais ko lang, kabataa'y mamulat Ang buhay natin ay parang aklat Tayo ang gumagawa ng sarili nating kwento at pamagat Hindi ko tatapusin ang bilang sa sampu Dahil hindi ako ang magdidikta ng kinabukasan niyo Ngunit sa pagtatapos ng munting tula ko Sana'y makapagsimula kayo ng panibagong kwento Kwento na kung saan kayo ang bida Kwento na kung saan kayo ang pag-asa Salamat sa pakikinig mula umpisa Ngayon ang tulang ito'y tinatapos ko na

64

hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.

0

Jan 5, 2019

Jan 5, 2019 at 12:25 PM UTC

Lavinia

ang tulang hindi bebenta

hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.

52

Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.

0

Apr 29, 2015

Apr 29, 2015 at 10:49 AM UTC

mymelodyisyou

Alipin

Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.

97

Sa paraang iyan nila kami pinatatahimik, pinapatay, at tinatapos. Baril ang kanilang sagot sa aming sigaw, Sigaw para sa karapatan at bayan, Bayang aming pinaglilingkuran. Hindi pa ba kayo naalarma? Na mismong makabagong bayani na ang pinapatay nila, Mga bayaning halos walang pahinga, Mapagaling lang nila tayo mula sa pandemya. Pandemyang naglabas ng baho nilang mga nasa itaas, At kanilang mga hindi pagiging patas, Mga taong lantarang lumalabag sa batas, Malaya pa rin at nakikinabang sa ating kaban. Kaban na pinagnanakawan, Bilyong utang, Na tayong simpleng mamamayan ang magbabayad, Magbabayad sa inutang na hindi naman natin napakinabangan. Ilang inosenteng buhay pa ba ang mawawala, Bago ka tumigil sa pagsuporta sa tuta ng Tsina, Sa mga tangang namamahala, Sa mga taong walang hiya. Gising mga bulag!

0

Dec 17, 2020

Dec 17, 2020 at 7:10 AM UTC

david-vlaim

"Red-Tagged"

Sa paraang iyan nila kami pinatatahimik, pinapatay, at tinatapos. Baril ang kanilang sagot sa aming sigaw, Sigaw para sa karapatan at bayan, Bayang aming pinaglilingkuran. Hindi pa ba kayo naalarma? Na mismong makabagong bayani na ang pinapatay nila, Mga bayaning halos walang pahinga, Mapagaling lang nila tayo mula sa pandemya. Pandemyang naglabas ng baho nilang mga nasa itaas, At kanilang mga hindi pagiging patas, Mga taong lantarang lumalabag sa batas, Malaya pa rin at nakikinabang sa ating kaban. Kaban na pinagnanakawan, Bilyong utang, Na tayong simpleng mamamayan ang magbabayad, Magbabayad sa inutang na hindi naman natin napakinabangan. Ilang inosenteng buhay pa ba ang mawawala, Bago ka tumigil sa pagsuporta sa tuta ng Tsina, Sa mga tangang namamahala, Sa mga taong walang hiya. Gising mga bulag!

21

ako'y walang boses, nakakulong at nakagapos angking karuwagan ay pilit ko mang tinatapos wasak na repleksyon ay ‘di na yata maaayos katangi-tanging hiling ay nais mang isatinig nawa'y poong maykapal, ito'y iyong madinig sa nagdaang panahon na binabalot ng lamig ang sariling kapansanan ay tila walang lunas sa aking pagpikit ay iniibig kong kumaripas sa mapait na ilusyon na hindi yata lumilipas

0

Apr 7, 2019

Apr 7, 2019 at 12:19 PM UTC

felicewrites

sa gitna ng dilim

ako'y walang boses, nakakulong at nakagapos angking karuwagan ay pilit ko mang tinatapos wasak na repleksyon ay ‘di na yata maaayos katangi-tanging hiling ay nais mang isatinig nawa'y poong maykapal, ito'y iyong madinig sa nagdaang panahon na binabalot ng lamig ang sariling kapansanan ay tila walang lunas sa aking pagpikit ay iniibig kong kumaripas sa mapait na ilusyon na hindi yata lumilipas

9

Hi this is my spoken poetry that I made, I'm not a professional, So by the way I hope you like it. If you like this poem dont forget to like and share love you mga marupok. 😊 Maaari bang mahagkan ko ang mahigpit na yakap mula sayo, maaari ko bang sabihin na nasasaktan ako dahil ang hirap tanggapin ang hirap pilitin yung sarili na kalimutan ka dahil ang sinasabi ng puso ay ilaban pa Kung maaari ko lang sanang ibalik ang nakaraan nakaraan na tayong dalawa ay magkasama at masaya pa nakaraan na sabay nating pinaplano ang pangarap ng bawat isa sabay nating tinatapos ang ating takdang aralin ang sarap ibalik pero malabong mangyare ulit Ang sarap umasa pero nakaka-sakit na, ang sarap balikan pero ang hirap kalimutan, ang daming pwedeng balikan pero pano kung ako nalang ang na pag- iwanan paano kung ako nalang pala ang lumuluha paano kung masaya kana sa iba na pupuno ng tanong ang isipan na pupuno ng tanong, tanong na paano, paano na ako paano ako sasaya ng wala ka At kahit alam kong may iba kana kahit alam kong ang sakit na kahit alam kong pagod kana patuloy ko parin nilalaban ang lahat pinipilit kong sumaya sa iba pero hindi ko magawa dahil ang saya na gusto ko ay wala sakanila kundi nasa taong gusto ko ngunit iba na yung gusto at iba na yung pinapasaya Sabi saking sarili na kaya ko nang wala kana, kaya ko nang mag-isa kaya ko nang titigan ka na kaya ko na, pero lahat pala nang yun ay kaya kong bigkasin ngunit hindi ko kayang gawin dahil patuloy parin akong nahihirapan, patuloy parin akong lumuluha Sana maaari mo parin akong mahalin Sana maaari parin kitang pasayahin dahil alam kong darating yung araw na makakaya ko nang wala ka at kaya ko ng sumaya nang hindi ikaw ang kasama.

0

Mar 12, 2023

Mar 12, 2023 at 12:53 PM UTC

Princeallival132923

Maaari ba?

Hi this is my spoken poetry that I made, I'm not a professional, So by the way I hope you like it. If you like this poem dont forget to like and share love you mga marupok. 😊 Maaari bang mahagkan ko ang mahigpit na yakap mula sayo, maaari ko bang sabihin na nasasaktan ako dahil ang hirap tanggapin ang hirap pilitin yung sarili na kalimutan ka dahil ang sinasabi ng puso ay ilaban pa Kung maaari ko lang sanang ibalik ang nakaraan nakaraan na tayong dalawa ay magkasama at masaya pa nakaraan na sabay nating pinaplano ang pangarap ng bawat isa sabay nating tinatapos ang ating takdang aralin ang sarap ibalik pero malabong mangyare ulit Ang sarap umasa pero nakaka-sakit na, ang sarap balikan pero ang hirap kalimutan, ang daming pwedeng balikan pero pano kung ako nalang ang na pag- iwanan paano kung ako nalang pala ang lumuluha paano kung masaya kana sa iba na pupuno ng tanong ang isipan na pupuno ng tanong, tanong na paano, paano na ako paano ako sasaya ng wala ka At kahit alam kong may iba kana kahit alam kong ang sakit na kahit alam kong pagod kana patuloy ko parin nilalaban ang lahat pinipilit kong sumaya sa iba pero hindi ko magawa dahil ang saya na gusto ko ay wala sakanila kundi nasa taong gusto ko ngunit iba na yung gusto at iba na yung pinapasaya Sabi saking sarili na kaya ko nang wala kana, kaya ko nang mag-isa kaya ko nang titigan ka na kaya ko na, pero lahat pala nang yun ay kaya kong bigkasin ngunit hindi ko kayang gawin dahil patuloy parin akong nahihirapan, patuloy parin akong lumuluha Sana maaari mo parin akong mahalin Sana maaari parin kitang pasayahin dahil alam kong darating yung araw na makakaya ko nang wala ka at kaya ko ng sumaya nang hindi ikaw ang kasama.

55