Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"paggawa" poems
Kasabay ng aking paggawa ng tula ay ang pagbitaw sa pangako mo na "akin kang babalikan" Kasabay ng pagiba ng ihip ng hangin ay ang pagtangay sa puso kong dati'y walang ibang isinisigaw kundi ang iyong pangalan Isa kang salamangkero Pinaniwala mo ako sa mahikang kailanma'y 'di totoo Pinaniwala mo ako sa pag-ibig Pag-ibig na nagpalapit sa atin Pinaniwala mo ako sa pag-ibig Pinaniwala mo ako sa pag-ibig Pero teka Pag-ibig nga ba iyon o isa lang iyon sa mga pelikulang iyong nilikha? Na sa umpisa palang ay nakalagay na ang mga katagang "Babala: ang sususnod na programa ay walang halong katotohanan Huwag seseryosohin" Una palang kitang nakita, nakuha mo na agad ang aking atensyon Katulad ng isang kwintas Una mo palang makita, hindi mo mapipigilan na mapalapit agad iyon sa puso mo Naaalala mo pa ba ang regalo mo sa akin? Kwintas na may hugis pusong disenyo Sabi mo, iyon ang sumisimbolo na nasa akin na ang iyong puso Ngayon, alam ko na kung bakit Dahil tulad ng metal na kwintas na iyon, Ganon din katigas ang nilalaman ng iyong dibdib
0
Feb 6, 2017
Feb 6, 2017 at 5:28 AM UTC
Ang Huling Tulang Gagawin ko Para sa Iyo
Kay tuling lumipas ang isang taon at ngayon ay panibagong buwan na naman ng Enero. Isang hamon para sa akin ang baguhin ang nakasanayan ko tatlong dekada na ang nakalilipas -- ang maging masaya para sa sarili ko. At sisimulan ko ito sa paggawa ng saranggola. Kasama ko sa paggawa at pagpapalipad nito ay ang aking nakababatang kapatid na ngayon ay labingtatlong taong gulang na. "Ang galing mo namang gumawa. Ang laki na nang ipinagbago mo a! Dati ang tamad mo, ngayon masipag ka na sa paggawa ng saranggola," napahagikgik pa ako nang tuksuhin ko siya. "Kuya, ang pagbabago ay hindi lamang sa isang laruan o bagay nagsisimula. Dapat sa sarili rin. Kaya kung may mga bagay kang baguhin sa sarili mo, simulan mo sa libangan gaya nitong paggawa ng saranggola. Kung saan nais ng puso **** maging maligaya ay doon ka," malalim ang kaniyang tinuran pero natuwa ako dahil may katuturan ang kaniyang mga salita. Nang matapos naming gawin ito ay umakyat na kami sa pinakamataas na parte ng aming bukid dahil doon ay malakas ang hangin. "Isa. Dalawa. Tatlo. Takbo na kuya! Takbo!" ngiting-nigiti ako habang tumatakbo paakyat ng bukid upang paliparin ang saranggolang hugis bituing gawa naming. Nang nakakalipad na ito ay hindi pa rin mawala sa aking mga labi ang ngiti. Nasabi ko na lamang sa aking sarili ang mga katagang, "Simula pa lamang ito ng pagbabago sa aking sarili. Sisikapin ko at paninindigan ko ang panata ko na maging masaya hanggang sa huling hininga ng aking buhay. Gaya ng saranggolang matayog ang lipad ay magagawa ko ring lumipad paitaas maabot lamang ang tunay na pinapangarap ko at tunay na maging maligaya habambuhay."
0
Jan 13, 2018
Jan 13, 2018 at 9:06 AM UTC
Saranggola
Kay tuling lumipas ang isang taon at ngayon ay panibagong buwan na naman ng Enero. Isang hamon para sa akin ang baguhin ang nakasanayan ko tatlong dekada na ang nakalilipas -- ang maging masaya para sa sarili ko. At sisimulan ko ito sa paggawa ng saranggola. Kasama ko sa paggawa at pagpapalipad nito ay ang aking nakababatang kapatid na ngayon ay labingtatlong taong gulang na. "Ang galing mo namang gumawa. Ang laki na nang ipinagbago mo a! Dati ang tamad mo, ngayon masipag ka na sa paggawa ng saranggola," napahagikgik pa ako nang tuksuhin ko siya. "Kuya, ang pagbabago ay hindi lamang sa isang laruan o bagay nagsisimula. Dapat sa sarili rin. Kaya kung may mga bagay kang baguhin sa sarili mo, simulan mo sa libangan gaya nitong paggawa ng saranggola. Kung saan nais ng puso **** maging maligaya ay doon ka," malalim ang kaniyang tinuran pero natuwa ako dahil may katuturan ang kaniyang mga salita. Nang matapos naming gawin ito ay umakyat na kami sa pinakamataas na parte ng aming bukid dahil doon ay malakas ang hangin. "Isa. Dalawa. Tatlo. Takbo na kuya! Takbo!" ngiting-nigiti ako habang tumatakbo paakyat ng bukid upang paliparin ang saranggolang hugis bituing gawa naming. Nang nakakalipad na ito ay hindi pa rin mawala sa aking mga labi ang ngiti. Nasabi ko na lamang sa aking sarili ang mga katagang, "Simula pa lamang ito ng pagbabago sa aking sarili. Sisikapin ko at paninindigan ko ang panata ko na maging masaya hanggang sa huling hininga ng aking buhay. Gaya ng saranggolang matayog ang lipad ay magagawa ko ring lumipad paitaas maabot lamang ang tunay na pinapangarap ko at tunay na maging maligaya habambuhay."
Continue reading...
8
Sinikap mag-aral, nilakad ang paaralan Upang may grado na ipapakita sa ama na siyang ipagmamayabang Nagtapos sa elementarya na  kabilang sa mataas na seksyon -Hinay -hinay inakyat ang tagdan ng dunong Sa paaralang sekondarya ay namayagpag Sa pangkat ng namumukadkad na bulaklak - Waling-waling na mahalimuyak Nakinig sa ikalawang magulang at nadagdagan ang kapurit na  katalinuhan Sa taong dalawang libo't walo ay masyadong seryoso Puno ng mga tala ang mga kwaderno Di man pala - kaibigan, Kaklase sa nakaraan ay natatandaan Sa ikalawang taon sa sekondarya na edukasyon Agila naman ang kinabibilangan Mandaragit at salinlahi ng pambansang ibon Malapad na balawis, sa pagkumpay sa dagat ay dumadaluyong Walang kamuwang-muwang nang nahagip ng pag-ibig sa isang tingin Kung kailan nag-umpisa sa paggawa ng tula Dahil ba kay Dessa o di kaya talento na Kanyang biniyaya
0
Jan 6, 2019
Jan 6, 2019 at 5:14 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #43
Mga buto ay nagsilbing haligi sa binubuo niyang panaginip marupok ito at bibigay sa mahinang balakid Tahimik nang naunsyami Labing nakadikit, dila'y nakaipit Bigkasin ang salita sa simula niyang wika Sa letra na  naguguluhan din Papipiliting ibibigkas Takot ay bumubulusok sa inaping pangungusap Parang ilusyon, ang paggawa ay ang pagkaroon ng kahit maliit na kabuuan ng loob na hanap ay tagumpay Pero sa paglubog ng araw nagmistulang delusyon Ang mga paa habang humahakbang Panoorin hanggang sa pumanaw sa liwanag, may anino Tingnan ang lilim, lumalakad nang pa-urong Ganyan ang mundo Ikulong na at igapos Sa likod ng matiwasay na paggalaw ay may lihim na naka-agapay Ang maitim na misteryo na nakangiti Ulap na sumasayaw, bungad at gayak ng unang ngisi ng umaga Isabay ang halimuyak sa monasteryo ng prinsesang nagagalak Ang dalangin na nagawi sa hangin Kumpisal ng pag-ibig Kaluluwa ng kasiyahan ng musmusing pipit
0
Dec 2, 2018
Dec 2, 2018 at 9:26 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #2
Una, akong natutong magbilang ng saya sa dagat, Habang ginagawa kong kwintas ang mga puka shells Sa dalampasigan. Natutu akong lumaban sa sigalot ng buhay, Sa pagtalon habang ang mga rumaragasang alon Ay ginuguho ako. Ang hangin Ay bumubulong sa akin ng uyayi Dinuduyan ako upang mahimbing. Natuto akong magbawas ng kalungkutan Sa mga tuyom Sa baybayin. Natuto ako ng kolektibong paggawa Sa pagmasid sa mga mangingisda sa paghugot ng lambat mula sa dagat Na taglay ang isang araw na huli at hatiin sa kanila Nang pantay-pantay. Umuwi sila sa kanilang pamilya na may Kasiyahan sa kanilang dalang Paghahatian sa paminggalan. O kay sarap sa pakiramdam Tuwing huhubarin ko ang aking tsinelas At namnamin ang mapipinong buhangin sa aking mga paa. At sa tuwing ako ay nakakaranas ng kasalatan Akin lang alalahanin- Ang mga araw ng aking pagbibilang sa dagat.
0
Oct 17, 2016
Oct 17, 2016 at 9:00 PM UTC
Mga Araw Ng Pagbibilang Ko Sa Dagat
Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex tatlo ang maglalakad nang napakalayo, mula pinakamasikip na eskinita sa Valenzuela hanggang pabrika para makatipid sa tricycle. Sayang din kasi. Dalawa siguro sa tatlong yun, babae, may tig-isang anak na dumedede pa at hindi pa talaga maiwan pero kailangan nang iwanan kahit mahigpit ang pagkakakapit sa tuwing paalamanan dahil mas mahigpit ang pangangailangan. Sa sampung rin sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung nagbabaon ng kaning tinipid nung hapunan at ulam para hindi na bumili sa kainan. Yung isa siguro kakain na lang ng biskwit at tubig. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex siyam yung hindi na magbebreaktime para magmeryenda. Sayang ang bawat minutong titigil sa paggawa ng tsinelas, baka hindi umabot sa quota, baka mawalan ng trabaho bukas. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex dalawa lang ang nagpapansinan sa oras ng trabaho- yung magkaedad at magkatabi. Sayang ang bawat minutong tatakas ang atensyon sa ginagawa, baka mareject ang gawa, baka tuluyan nang tumunganga. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung hindi pa nakaranas ng fire drill. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung walang benepisyo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung mababa ang sweldo. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa yung inaasahan ng pamilya. Sa sampu sigurong manggagawa ng Kentex labing-isa ang hindi mo kilala kaya wala kang pakialam mabigyan man sila o hindi ng hustisya.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:48 PM UTC
SIGURO, HINDI KO SIGURADO
Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:53 PM UTC
ENDO
Bilang na ang aking maliligayang araw. dalawa na lang. Kung isasama yung pangakong panlilibre ng lomi ng mga kasamahan sa pabrika sa unang restday matapos ang endo- tatlo. At ganito pala ang feeling ng may taning. Para kang nasa nilulumot na aquarium na walang oxygen at goldfish kang kasama ng dalawang golden arowana. Hindi ka makahinga. Sa a kinse, matuloy man o hindi ang balitang super-bagyo Tapos na ang limang buwang kontrata. Matatapos na rin ba ang hindi naumpisahang pagsinta? Tulad ng paghahanap ng mga skater sa kanilang skate park, matatagpuan ko rin ba ang lakas loob at habambuhay na hindi na? Kaya naman kaninang tanghalian, wala akong kwentong maihain sa iyo. Parang habambuhay ko ngang uubusin yung inorder kong BBQ kanin at RC. Paano ko ba sasabihing baka isa na ito sa huling dalawang tanghalian na sabay tayong kakain? Paano ko ba sasabihin na sa maraming pagkakataon na sabay tayong kumakain, nagtitipid ako at hindi naman talaga ako nagugutom. Gusto lang kita makasama kasi parang gusto na kita. Pero tulad ng inililihim kong pagtatapos ng aking kontrata Hindi mo alam. Hindi mo alam na ikaw ang dahilan kung bakit masarap ang simoy ng hangin sa loob ng pabrika kahit wala naman talagang bintana at inuubong industrial fan lang ang meron tayo. Hindi mo alam kung anong kapanatagang nararamdaman ko tuwing sinasabihan mo akong mag-iingat ako tuwing uwian kahit ang totoo, hindi natin kakilala ang kaligtasan at kapanatagan sa pabrikang walang fire exit at benefits. Yun talaga yun, hindi mo alam. Pero alam mo naman sigurong salot talaga ang kontraktwalisasyon? At maramot talaga sa mga lovestory nating mga below-minimum-wage-earners at contractual workers ang sistema ng paggawa sa Pilipinas. Sa mga susunod na bukas, ikaw naman ang mag-e-endo. Baka mapunta ka sa Savemore na tadtad din ng kontraktwal. At masnatch ang numero mo at hindi na kita matatawagan. At ako, baka sa hirap humanap ng trabaho maisangla ko ang aking telepono. At isang monumentong singlaki ng Mall of Asia ang itatayo sa pagitan nating dalawa. Kasalanan ito ni Ernesto Hererra.
Continue reading...
38
Pagod na ako sa mga gawain na paulit-ulit lamang Pagod na ako sa mga bagay na kailangan intindihin at tanggapin ko lang Pagod na ako sa paggawa ng mga bagay na wala namang saysay Pagod na ako sa araw-araw na pag-alalang kakayanin ko ang lahat ng bagay Kaya ko... Kaya ko... Kaya ko pang gawan ng paraan Kaya ko pang remedyohan Kaya ko pang isalba ang lahat Hindi na dapat ako nag-papakulong sa gantong emosyon Hindi na dapat ako nag-iilusyon Hindi na dapat ako nagkakaganito Hindi na dapat ako nagiisip ng ganito Sa layo na ng narating ko dapat kaya ko na ito Sa dami na ng pinagdaanan ko dapat sisiw nalang sakin ito Sa dami ng hirap na naranasan ko sanay na dapat ako sa mga ganito Ngunit higit sa lahat, sa dami na ng naipundar kong oras at pagod, alam ko sa sarili kong kayang-kaya ko 'to
0
Apr 4, 2016
Apr 4, 2016 at 9:07 AM UTC
Untitled
Ako'y natatawa sa'king nakikita Lahat ay naging makata pagkatapos ng 100 tula para kay Stella, Paggawa ng isang akda'y hindi ko minamasama, Sadyang nagulat lamang ako nang mabasa ang katha ng isang kakilalang itinatakwil ang larangan nang pagsusulat, Sinasabi nilang sila'y katulad ni Fidel, mahilig magsulat pinglalaruan ang bawat salita Ngunit bakit taliwas ito sa'king nakikita? Gayong piyesa nga nina Balagtas, Rizal at Bonifacio ay iyong sinukuan? Lumikha nga ng isang simpleng sanaysay iyong minumura, Sinasabing "Ano ang kahalagahan ng tugma't taludturan?" Kaya sabihin mo nga saakin mahal na kaibigan, nararapat ba talaga kitang tawaging isang manunulat?
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 8:11 AM UTC
Sumusunod sila sa Uso (100 Tula Para Kay Stella)
Malaya ang iyong kaluluwa na makasama ang mga naturing **** bahaghari ng iyong buhay, magpakasagana ka sa katuwaan, ngunit huwag palilinlang. Mga mata **** huwag sana paaalipin sa hindi makatarungang kanilang nakikita. Higit pa sa makikita mo sa salamin ng iyong pagkatao, ang unang hakbang ay iyong pagkilala sa iyong sarili. Ngunit huwag palilinlang. Kamay mo nawa ang siyang unang magaakay saiyo sa paggawa ng tama, magtatapon rin nawa ng lahat ng bakas ng kasamaan, at huwag kang palilinlang Ang iyong isip ay gawing mapanalig sa pawang makatarungan lamang, ilayo ang iyong sarili at bigyan ka nito ng kasarilan nang hindi ka malinlang. Kapwa, isa ka sa kaunting dahilan ng ating pagsibol. Magsisimula sa iyo ang pagbabago. Huwag nang hanapin pa ang katotohanan, sapagkat nariyan na sa iyong harapan. Huwag itapon ang biyaya at karapatang maka-kita ng tama, maka-tutol sa kamalian, maka-pigil sa nangaapi at maka-gawa ng mabuti.
0
Feb 22, 2019
Feb 22, 2019 at 8:06 AM UTC
Huwag Palilinlang
Mga bagay na gustong gawin Mabibigyan oras upang tuparin Ngunit wag muna itong unahin Dahil alam **** marami ka pang gawain Nakaabang mga takdang aralin Naghihintay na gawin Ikaw man ay malaya Dapat alam mo pa rin ang kahalagahan ng iba Iba tulad ng iyong pag aaral na nangangailangn ng pagpapahalaga Sa pag gawa ng mga bagay na iyong ikasasaya Wag kalimutan ang nararamdaman ng iba Baka ikaw ay may nasasaktan na Mas magiging masaya ka Kung alam **** wala kang nasasaktang iba Ang pagiging malaya Sa paggawa ng mga bagay na iyong ikatutuwa Ay nakapag papa aliawalas sa iyong mukha Dahil ito ang dahilan kung bat ang ngiti mo ay masisilayan sa iyong mukha At sa iyong mata makikita ang kinang na dulot ng kalayaang natatamasa Pero wag kakalimutan ang pagkakaiba Ng pagpili sa mali at tama Ikaw man ay naturingang malaya Dapat alam mo pa rin ang makabubuti at makasasama Bigyan ng limitation ang sarili, tama naman dba? Dahil baka sa sobrang saya na iyong madarama Ikaw ay maging pabaya Buhay moy malagay sa isang sitwasyon na ndi kaaya aya At pagsisisi lamang ang makikita sa mukha
0
Sep 14, 2020
Sep 14, 2020 at 11:58 AM UTC
Kalayaan
Nalalasing ako ngayon sa mapait na kapaguran Sumusuray sa mga lagok ng katawang pagal nangangarap sa mailap na kapahingahan Umaasam ng katapusan.
0
May 31, 2015
May 31, 2015 at 2:46 AM UTC
sa paggawa
Sa mabuting pakikipagbaka Hindi makararanas ng sagana Sa maayos na pakikipaguri sa kapwa Hindi magbibgay sa iyo ng saya Ang mabuting pagkatao ay hindi naghihintay ng gantimpala Kaloob ng maykapal ang paggawa at pag isip ng tama Kayrami ang mapalad sa mundong ibabaw; Iba'y sagana sa yaman at salapi Iba'y namamahal ng marami
0
Mar 14, 2019
Mar 14, 2019 at 1:10 PM UTC
Pusong mabuti
madalas kong titigan ang mga lubid na madalas ginagamit sa paggawa ng aming bahay. namamangha ako dahil mabilis nitong naakyat ang mga bagay bagay kagaya ng semento. minsan iniisip ko, ano ba ang mas mahirap? ang paghila nito mula sa taas, o ikaw mismo ang hinihila papaitaas? hindi ba't parang parehas lang mabigat at nakakasakal? mabilis rin kaya ako nito iaakyat sa kapayapaan? o mananatili na lang nakalambitin at patuloy na lang malulunod sa kalungkutan?
0
Mar 29, 2020
Mar 29, 2020 at 5:21 AM UTC
lubid