"nakahain" poems - Hello Poetry

Naaawa ako saiyo, Binibini Karumaldumal ang pamamaslang na iyong sinapit Luha mo’y nagpaparamdam ng hapdi sa pag tulo nito sa iyong mga pisngi. Ginahasa ka ng sarili **** pinuno Minulestya ka at pinagsamantalahan Ibinenta ka sa banyaga na parang isang bayaring babaeng matatagpuan mo sa daan. Ninakawan ka ng sarili **** tagapaglingkod Binigyan mo na ng palay at lupain Ngunit ang hindi na para sakanila’y nagawa pang angkinin. Pamilya mo’y nagawa kang saksakin sa iyong likod Sa kanilang pananahimik at hindi pagkinig Sigaw **** “tulong”, sa lakas ika’y nawawalan na ng tinig; at Sa pananatili nilang pagpikit sa mga karumaldumal na katotohanang sa harapan nila’y nakahain. Ipagpaumanhin mo ang mamamayan mo, Binibini Tao mo’y masyadong nasilaw sa kayamanang iyong binahagi Pasensya ka na at sila ay naging makasarili Hindi nila inisip ang dulot nilang hinagpis. Binibini, Sa kahit anong gamot ang iyong ipahid sa mga sugat **** natamo Malinaw na hustisya ang sigaw ng puso at isipan mo Hustisyang malabo mo nang maabot Sapagkat tunay kang hindi inibig ng tao Kundi ginawa ka lang instrumento sa pagkamit ng kanilang makasariling plano.

0

Mar 15, 2019

Mar 15, 2019 at 8:25 AM UTC

mariaanavea

BINIBINI

Naaawa ako saiyo, Binibini Karumaldumal ang pamamaslang na iyong sinapit Luha mo’y nagpaparamdam ng hapdi sa pag tulo nito sa iyong mga pisngi. Ginahasa ka ng sarili **** pinuno Minulestya ka at pinagsamantalahan Ibinenta ka sa banyaga na parang isang bayaring babaeng matatagpuan mo sa daan. Ninakawan ka ng sarili **** tagapaglingkod Binigyan mo na ng palay at lupain Ngunit ang hindi na para sakanila’y nagawa pang angkinin. Pamilya mo’y nagawa kang saksakin sa iyong likod Sa kanilang pananahimik at hindi pagkinig Sigaw **** “tulong”, sa lakas ika’y nawawalan na ng tinig; at Sa pananatili nilang pagpikit sa mga karumaldumal na katotohanang sa harapan nila’y nakahain. Ipagpaumanhin mo ang mamamayan mo, Binibini Tao mo’y masyadong nasilaw sa kayamanang iyong binahagi Pasensya ka na at sila ay naging makasarili Hindi nila inisip ang dulot nilang hinagpis. Binibini, Sa kahit anong gamot ang iyong ipahid sa mga sugat **** natamo Malinaw na hustisya ang sigaw ng puso at isipan mo Hustisyang malabo mo nang maabot Sapagkat tunay kang hindi inibig ng tao Kundi ginawa ka lang instrumento sa pagkamit ng kanilang makasariling plano.

24

Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.

0

May 20, 2016

May 20, 2016 at 11:11 AM UTC

forevertwentywang

Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko

Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.

39

Tuwing nalalapit na ang pasko, darating si itay mula sa kanyang opisina na may dalang kahon. Ang kahon ay naglalaman ng hamon. Ang hamon na mutlong taun-taon na lang sumusulpot. Ito yung hamon na hindi na pinapansin ng karamihan kasi lagi na lang andyan. Pabulong na sasabihin nila, "Ay sus. Pwedeng iba naman?" pero dahil nga sa nakasanayan na, ang hamon ay mananatiling nariyan kahit nilalampasan. Lilipas ang selebrasyon at mag-uuwian ang mga bisita. Mananatili ang hamon na wala man lang gumalaw. Naubos ang macaroni salad, graham, kahit ang kaldereta ngunit ang hamon ay nanatiling tahimik, mistulang kawawang bida sa isang maaksyong pelikula. Taun-taon, sasabihin ni inay na bakit hindi na lang ipamigay? At taun-taon akong hihindi at sasabihing sayang. Hindi ko naman paborito ang hamon. Sadyang ayoko lang sayangin ang lahat ng nakahain. Kaya't kahit paulit-ulit, kahit nakakasawa, kahit minsan gusto ko na lang ipamigay, pilit ko pa ring kakainin ang bawat hamon na nakahain. Pilit ko pa ring lalasapin ang cholesterol, magpapataba, magpapakatanga, magsasawa hanggat sa maubos.

0

Feb 8, 2016

Feb 8, 2016 at 1:37 AM UTC

astroaquanaut

ang hamon tuwing pasko

Tuwing nalalapit na ang pasko, darating si itay mula sa kanyang opisina na may dalang kahon. Ang kahon ay naglalaman ng hamon. Ang hamon na mutlong taun-taon na lang sumusulpot. Ito yung hamon na hindi na pinapansin ng karamihan kasi lagi na lang andyan. Pabulong na sasabihin nila, "Ay sus. Pwedeng iba naman?" pero dahil nga sa nakasanayan na, ang hamon ay mananatiling nariyan kahit nilalampasan. Lilipas ang selebrasyon at mag-uuwian ang mga bisita. Mananatili ang hamon na wala man lang gumalaw. Naubos ang macaroni salad, graham, kahit ang kaldereta ngunit ang hamon ay nanatiling tahimik, mistulang kawawang bida sa isang maaksyong pelikula. Taun-taon, sasabihin ni inay na bakit hindi na lang ipamigay? At taun-taon akong hihindi at sasabihing sayang. Hindi ko naman paborito ang hamon. Sadyang ayoko lang sayangin ang lahat ng nakahain. Kaya't kahit paulit-ulit, kahit nakakasawa, kahit minsan gusto ko na lang ipamigay, pilit ko pa ring kakainin ang bawat hamon na nakahain. Pilit ko pa ring lalasapin ang cholesterol, magpapataba, magpapakatanga, magsasawa hanggat sa maubos.

4

i just can't remember the exact date but yes i can still recall when was the time i saw you walking across that aisle because from then on i found you sublime what a sunny day on that very moment and it so funny that i was born as if my dark skin felt so dry unto your look so wet yet the significance of essence was relevant when we get inside hand in hand you and i meet and greet so sigh wala akong ibang inisip kundi ang paano kita mapapangiti nang mayroong kislap sa iyong mga mata gayong sa mga hugot at banat hindi handa yaong mga piraso at piyesa nitong mabulaklak kong dila nagkusang tumimo sa aking puso dahilan para makasumpong ng sulo sa sandaling matamang kong napagmasdan malinaw kong imahe habang ako'y iyong tinitigan wala pa akong sinasabi noong tayo'y nasa hapag-kainan wala mang nakahain,sarap-sarap na ng ating mga tawanan as a matter of fact we don't care about clock as we alter our talk in the middle of flock minamahal kong dalaga naa-alala mo na nga ba? how much we had important fun on that prominent fast food-chain iyon yung mga panahon nawala ako sa talababa!

0

Dec 30, 2018

Dec 30, 2018 at 9:27 AM UTC

TanglawatPanglaw

" jolly bee "

i just can't remember the exact date but yes i can still recall when was the time i saw you walking across that aisle because from then on i found you sublime what a sunny day on that very moment and it so funny that i was born as if my dark skin felt so dry unto your look so wet yet the significance of essence was relevant when we get inside hand in hand you and i meet and greet so sigh wala akong ibang inisip kundi ang paano kita mapapangiti nang mayroong kislap sa iyong mga mata gayong sa mga hugot at banat hindi handa yaong mga piraso at piyesa nitong mabulaklak kong dila nagkusang tumimo sa aking puso dahilan para makasumpong ng sulo sa sandaling matamang kong napagmasdan malinaw kong imahe habang ako'y iyong tinitigan wala pa akong sinasabi noong tayo'y nasa hapag-kainan wala mang nakahain,sarap-sarap na ng ating mga tawanan as a matter of fact we don't care about clock as we alter our talk in the middle of flock minamahal kong dalaga naa-alala mo na nga ba? how much we had important fun on that prominent fast food-chain iyon yung mga panahon nawala ako sa talababa!

32

Tandang-tanda ko pa Makakalimutin ako pero tanda ko pa rin ang mga dumaang araw Mga panahong ang bawat salita mo bumubuo ng akin araw, Bawat katinig sa aking balat humahaplos, Bawat patinig sa balahibo ko dumadausdos. Hinding hindi ko malilimutan, tunog ng boses **** kay lambing Nang sinabi mo sa’kin na ako’y gusto mo rin. Makakalimutin ako pero natatandaan ko lahat ng sinabi mo, Nung panahong ginantihan mo ko ng salitang “ikaw lang rin ang mahal ko" Hinding hindi ko malilimutan kung papaano tayo magtinginan Kung paano tayo naghahati sa mga pagkaing nakahain sa ating harapan. Kung kelan tayo sabay humahalakhak at parang lunod sa kapit ng alak At kung papaano tayo magtinginan sa tuwing tayo’y magkaharapan. Hinding hindi ko malilimutan ang mga panahong kamay nati’y naglapat Nag salit-salit bawat daliri, nagsasabing habang buhay tayong magiging tapat. Yung higpit ng bawat kapit sa balikat na tila ayaw malayo At siyempre ang panahon na una tayong nagtagpo. Hirap talaga akong makaalala ng mga bagay na nangyayari, Kilala mo naman ako, likas na makakalimutin. Kaya nga di ko lubos maisip na kahit hirap akong makaalala. Hinding Hindi ko pa rin malimutan, ang mga luma nating ala-ala.

0

Aug 25, 2017

Aug 25, 2017 at 12:01 PM UTC

BryantArinos

Tandang-tanda ko pa

Tandang-tanda ko pa Makakalimutin ako pero tanda ko pa rin ang mga dumaang araw Mga panahong ang bawat salita mo bumubuo ng akin araw, Bawat katinig sa aking balat humahaplos, Bawat patinig sa balahibo ko dumadausdos. Hinding hindi ko malilimutan, tunog ng boses **** kay lambing Nang sinabi mo sa’kin na ako’y gusto mo rin. Makakalimutin ako pero natatandaan ko lahat ng sinabi mo, Nung panahong ginantihan mo ko ng salitang “ikaw lang rin ang mahal ko" Hinding hindi ko malilimutan kung papaano tayo magtinginan Kung paano tayo naghahati sa mga pagkaing nakahain sa ating harapan. Kung kelan tayo sabay humahalakhak at parang lunod sa kapit ng alak At kung papaano tayo magtinginan sa tuwing tayo’y magkaharapan. Hinding hindi ko malilimutan ang mga panahong kamay nati’y naglapat Nag salit-salit bawat daliri, nagsasabing habang buhay tayong magiging tapat. Yung higpit ng bawat kapit sa balikat na tila ayaw malayo At siyempre ang panahon na una tayong nagtagpo. Hirap talaga akong makaalala ng mga bagay na nangyayari, Kilala mo naman ako, likas na makakalimutin. Kaya nga di ko lubos maisip na kahit hirap akong makaalala. Hinding Hindi ko pa rin malimutan, ang mga luma nating ala-ala.

21

sinampal ng reyalidad 'di tayo magka-edad eh ano naman? sambit ng rebelde basta 'wag ka ng manangis sayang ang agos ng ilog may pag gagamitan ka nyan ako'y malapit na pagmasdan, mas lumilinaw ang 'di sukat akalain unti-unting niyayapos ng panalangin na minsan magiging akin at tatawagin, sasabihin na itong 'di maipaliwanag natuklasan magyabang akin, tayo, sabay aaminin marahil marami nga sila makitid na lansangan tila mga pang-unawa nakahilera ang bawat tanong kasabay ay pagbugso ng ninanais huwag mag alala dalawa ang pag-ibig nakahain at naghihintay sa'yo kahit anong talinghaga sa ating paliwanag, tayo pa rin ang sampid gayong pahirapan ang pinagdaraanan, magkaiba pa rin ang batid ganito kapayak ang pag-ibig ko mahigpit na yapusan; araw araw simple at dalisay matagal namamatay kaya kahit nakakakapos hininga masaya na ako at naaninag ka

0

Nov 8, 2018

Nov 8, 2018 at 11:46 AM UTC

jazz-magday

pabango ng iyong mga mata

sinampal ng reyalidad 'di tayo magka-edad eh ano naman? sambit ng rebelde basta 'wag ka ng manangis sayang ang agos ng ilog may pag gagamitan ka nyan ako'y malapit na pagmasdan, mas lumilinaw ang 'di sukat akalain unti-unting niyayapos ng panalangin na minsan magiging akin at tatawagin, sasabihin na itong 'di maipaliwanag natuklasan magyabang akin, tayo, sabay aaminin marahil marami nga sila makitid na lansangan tila mga pang-unawa nakahilera ang bawat tanong kasabay ay pagbugso ng ninanais huwag mag alala dalawa ang pag-ibig nakahain at naghihintay sa'yo kahit anong talinghaga sa ating paliwanag, tayo pa rin ang sampid gayong pahirapan ang pinagdaraanan, magkaiba pa rin ang batid ganito kapayak ang pag-ibig ko mahigpit na yapusan; araw araw simple at dalisay matagal namamatay kaya kahit nakakakapos hininga masaya na ako at naaninag ka

36