"matatanggap" poems - Hello Poetry

isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan

0

Jan 5, 2019

Jan 5, 2019 at 11:18 AM UTC

MiruMcFritz

Maskara

isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan

63

Yakapin ang suliranin ng muling pakikibaka Bigat at layog ng bundok ay tiisin Sa tuktok ay maghiyaw nang pagka-alwan Sagot sa problema ay ang pangingibabaw sa bawat kapansanan Buhawing humihigop ng munsing na pananalig Madalian na hinihingi ang kapasiyahan Sa pinto ng paglalayag Isang pagsubok ang malakas na sigwa Sa paglisan ng araw sa kalangitan Sakripisyong di-maihahalintulad Saksi ang mga bakaw Tila pag-aasawa na nasa linya Ang pagsasarili nito noong lumayo sa tahanan Isinuko ang lahat nang bumukod Sa pinangakuang liyag nakagapos Bumago ang ihip ng Amihang hinahapo Meron kasal-kasalan Gantimpala ba ang matatanggap? Nauuri sa hunghang na ehemplo Sakim sa bagay na kinakaaliwan?

0

Dec 19, 2018

Dec 19, 2018 at 6:38 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #18

Yakapin ang suliranin ng muling pakikibaka Bigat at layog ng bundok ay tiisin Sa tuktok ay maghiyaw nang pagka-alwan Sagot sa problema ay ang pangingibabaw sa bawat kapansanan Buhawing humihigop ng munsing na pananalig Madalian na hinihingi ang kapasiyahan Sa pinto ng paglalayag Isang pagsubok ang malakas na sigwa Sa paglisan ng araw sa kalangitan Sakripisyong di-maihahalintulad Saksi ang mga bakaw Tila pag-aasawa na nasa linya Ang pagsasarili nito noong lumayo sa tahanan Isinuko ang lahat nang bumukod Sa pinangakuang liyag nakagapos Bumago ang ihip ng Amihang hinahapo Meron kasal-kasalan Gantimpala ba ang matatanggap? Nauuri sa hunghang na ehemplo Sakim sa bagay na kinakaaliwan?

20

Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa

0

Jan 23, 2012

Jan 23, 2012 at 9:31 AM UTC

pong-panugao

AKO ANG MAY GUSTO

Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa

36

~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.

0

Dec 2, 2014

Dec 2, 2014 at 7:02 AM UTC

menma

Menma's Song

~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.

23

Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal

0

Dec 16, 2015

Dec 16, 2015 at 2:30 PM UTC

ppappiyongs

Isang kanta lang

Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal

100

Paalam bayan kong sinilangan, sintang katagalugan, lupain na sinakop ng mga puting dayuhan; inalipin at binusabos ng higit sa tatlong-daan na taon. Kung hindi sana ako nakagapos ay nasa larangan ako ngayon, nakikipaglaban para sa iyong kalayaan; subalit ako ay binihag ng mga taksil na kalahi, kayumanggi ang kulay ng kanilang balat subalit ugaling Kastila sila. Alam ko na ito na ang aking wakas dadalhin nila ako at si Procopio sa dako na di namin alam; tanging diyos lang ang nakababatid sa aming sasapitin. Sa punglo kaya o sa talim ng tabak kaming magkapatid ay masasawi? Nalulumbay ako hindi dahil sa ako'y mauutas kundi sa pag-aakala na masasawi ako sa kamay ng aking kalahi. Kung dayuhan man lang sana ang sa akin ay papaslang mas matatanggap ko ito nang maluwag sa dibdib. Paalam mahal kong Oryang, Lakambini ng Katipunan, ina ng aking anak at kabiyak ng aking dibdib. Naiiyak ako sapagkat malungkot ang naging wakas ng ating pagsinta. Kung magtagumpay ang himagsikan at makamtan na ang layang inaasam wag sana makalimutan ang mga nabuwal sa parang ng digma. Kainin nawa ng lupa ang mga taksil sa bayan, lunurin ng baha ang mga nakipagtulungan sa kaaway, tamaan ng kidlat ang mga tampalasan na umibig sa dayuhan na mapang-alipin. Sumpain sila ng langit. Nakapiring ang aking mga mata subalit nararamdaman ko na malapit na kami sa dako kong saan babasahin sa amin ni Komandante Lazaro Makapagal ang hatol ng konseho ng digma. Payapa ang aking kalooban, walang pangamba. Alam ko na ginawa ko ang nararapat, kailanman hindi ako nagtaksil gaya ng kanilang ipinaparatang. Mabuhay ang Pilipinas, Mabuhay ang Rebolusyon.

0

Nov 4, 2017

Nov 4, 2017 at 12:05 AM UTC

makabagongmakata69

REBOLUSYUNARYONG PAHIMAKAS NI SUPREMO ANDRES BONIFACIO (isang kathang-isip ng may akda)

Paalam bayan kong sinilangan, sintang katagalugan, lupain na sinakop ng mga puting dayuhan; inalipin at binusabos ng higit sa tatlong-daan na taon. Kung hindi sana ako nakagapos ay nasa larangan ako ngayon, nakikipaglaban para sa iyong kalayaan; subalit ako ay binihag ng mga taksil na kalahi, kayumanggi ang kulay ng kanilang balat subalit ugaling Kastila sila. Alam ko na ito na ang aking wakas dadalhin nila ako at si Procopio sa dako na di namin alam; tanging diyos lang ang nakababatid sa aming sasapitin. Sa punglo kaya o sa talim ng tabak kaming magkapatid ay masasawi? Nalulumbay ako hindi dahil sa ako'y mauutas kundi sa pag-aakala na masasawi ako sa kamay ng aking kalahi. Kung dayuhan man lang sana ang sa akin ay papaslang mas matatanggap ko ito nang maluwag sa dibdib. Paalam mahal kong Oryang, Lakambini ng Katipunan, ina ng aking anak at kabiyak ng aking dibdib. Naiiyak ako sapagkat malungkot ang naging wakas ng ating pagsinta. Kung magtagumpay ang himagsikan at makamtan na ang layang inaasam wag sana makalimutan ang mga nabuwal sa parang ng digma. Kainin nawa ng lupa ang mga taksil sa bayan, lunurin ng baha ang mga nakipagtulungan sa kaaway, tamaan ng kidlat ang mga tampalasan na umibig sa dayuhan na mapang-alipin. Sumpain sila ng langit. Nakapiring ang aking mga mata subalit nararamdaman ko na malapit na kami sa dako kong saan babasahin sa amin ni Komandante Lazaro Makapagal ang hatol ng konseho ng digma. Payapa ang aking kalooban, walang pangamba. Alam ko na ginawa ko ang nararapat, kailanman hindi ako nagtaksil gaya ng kanilang ipinaparatang. Mabuhay ang Pilipinas, Mabuhay ang Rebolusyon.

31

Di maipaliwanag bakit tayo nandito kung paano umabot sa puntong ganito nahihiwagaan pa rin naman ako pero mukhang walang paliwanag 'to Kung bakit ikaw sana na nga ikaw Dahil hindi ko matatanggap at hindi ako magpapanggap Ngunit ayoko na munang isipin ang mga bagay na di pa satin Pero umaasa ako na may patutunghan to - J. L

0

Oct 5, 2015

Oct 5, 2015 at 9:04 AM UTC

jamiiielara

Ikaw

Di maipaliwanag bakit tayo nandito kung paano umabot sa puntong ganito nahihiwagaan pa rin naman ako pero mukhang walang paliwanag 'to Kung bakit ikaw sana na nga ikaw Dahil hindi ko matatanggap at hindi ako magpapanggap Ngunit ayoko na munang isipin ang mga bagay na di pa satin Pero umaasa ako na may patutunghan to - J. L

13

Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.

0

Jul 6, 2016

Jul 6, 2016 at 1:39 AM UTC

Dyiweeel

Sa Kabila

Paano kaya? Mahal ko ang pilipinas. Sobra. Mahal ko ang bansang aking kinalakhan. Mahal ko ang aking pinanggalingan. Kung saan ako nag aral, san tumira, saan nagsisimba. Kung saan naliligo, umiihi, tumatae, Mahal ko! Pero paano ko kaya matatanggap ang nangyayari sa aking bansa? Paano ko kaya tatanggapin ang mga basura sa daan. Ang mga binebentang damit na sinuot muna nila. Ang mga piniritong fish ball na kahapon pa ang mantika. Paano kaya? Sa jeep, na para na kayong sardinas na pinagkasya sa isang lata. Sa lrt, natumaas man ang bayad. Dama mo parin ang mga pagong na kumikilos at mga amoy na gugustuhin mo na lang amuyin. Sa paaralan, titiisin ang sira sirang mga silid aralan para sa pangarap na mahirap abutin. Paano kaya? Sa pilipiling lugar, na kapag nakakita ng umiilaw na iphone ay parang hokage na mabilis na mang aagaw. Sa ilalim ng tulay, kapag napadaan kay makikita ang pamilyang walang makain na nakahiga sa kamang matigas at ngunit hindi mabigat dalhin kung saan saan. Paano kaya? Ang mga kalsadang pinipilit tapusin kahit mas una pang tinapos ang perang inilaan ng sang katauhan. Paano kaya? Ang mga taong halos mamatay sa pagod na tila butas ang bulsa at hindi malagyan ng laman. Paano kaya? Sinubukan kong alamin kung saan ito nagsimula. Kung sino ang gumawa? Kung kailan? Kung paano? Kung bakit nandito? Hanggang napatunayan ko, na kahit ganito ang tinuturi kong bansa. Alam kong katangi tangi parin ito. Hindi man kami tulad ng iniisip nyong bansa. Ang bansang ito ang pinaka mapagmahal ra lahat. Kayang makipag kaibigan sa kahit sinong tao. Kayang umintindi ng kapwa. marunong makisama. Mapagbigay. Higit sa lahat sa kabila ng mga nangyayari sa amin, kahit wala nang kakainin, kahit nag aaway na kayo, kahit madami ng problema at kahit may taning na ang buhay. MASAYA pa rin. Ang mga ngiti, galak, at tuwang ito ang hindi nila matutumbasan ng iba.

28

Hindi sapat ang mga regalo na matatanggap mo O kaya ang pagkakaroon ng titulo, Ano nga ba ang sukatan? Paano mo malalaman? Tunay ba talaga ang pag-ibig na inilaan?

0

May 5, 2016

May 5, 2016 at 7:47 AM UTC

lauren-librada

?

Hindi sapat ang mga regalo na matatanggap mo O kaya ang pagkakaroon ng titulo, Ano nga ba ang sukatan? Paano mo malalaman? Tunay ba talaga ang pag-ibig na inilaan?

5

Masisisi mo ba ko? Na bote nanaman ang kaagapay ngayong gabi Na sa bawat pag-lunok ay naaalala ang tamis ng iyong mga labi Masisisi mo ba ko? Na hanggang ngayon di ko pa din maipaliwanag Kung bakit naligaw tayo sa dapat nating puntahan Masisisi mo ba ko? Na sa bawat tawag na matatanggap Tawa **** nakakairita pa din ang inaasam madinig Masisisi mo ba ko? Na sa dami-dami ng mga kwentong nabasa at narinig Ikaw lang ang kapani-paniwala at uulit-ulitin Masisisi mo ba ko? Na ikaw pa din ang pinapangarap ko Kahit gising na gising na sa katotohanan Masisisi mo ba ko? Na ikaw pa din ang paboritong rason Sa tuwing pagtitripan ako ng mga alaala Nauubusan na ko ng palusot Masisisi mo ba ko? Masisisi mo ba ko na sinisisi kita Kung bakit tayo nagkasalisi ng landas Oo sinisisi kita: sa mga nangyari; Sa takot, Sa kirot, Sa lungkot, Sa bangungot, Kaya 'to, para sayo ang huling ikot. Sinisisi kita, dahil mahal pa din kita.

0

May 9, 2017

May 9, 2017 at 1:48 PM UTC

kahel

Masisisi mo ba ko?

Masisisi mo ba ko? Na bote nanaman ang kaagapay ngayong gabi Na sa bawat pag-lunok ay naaalala ang tamis ng iyong mga labi Masisisi mo ba ko? Na hanggang ngayon di ko pa din maipaliwanag Kung bakit naligaw tayo sa dapat nating puntahan Masisisi mo ba ko? Na sa bawat tawag na matatanggap Tawa **** nakakairita pa din ang inaasam madinig Masisisi mo ba ko? Na sa dami-dami ng mga kwentong nabasa at narinig Ikaw lang ang kapani-paniwala at uulit-ulitin Masisisi mo ba ko? Na ikaw pa din ang pinapangarap ko Kahit gising na gising na sa katotohanan Masisisi mo ba ko? Na ikaw pa din ang paboritong rason Sa tuwing pagtitripan ako ng mga alaala Nauubusan na ko ng palusot Masisisi mo ba ko? Masisisi mo ba ko na sinisisi kita Kung bakit tayo nagkasalisi ng landas Oo sinisisi kita: sa mga nangyari; Sa takot, Sa kirot, Sa lungkot, Sa bangungot, Kaya 'to, para sayo ang huling ikot. Sinisisi kita, dahil mahal pa din kita.

29

Bagong taon nanaman Bagong taon, Bagong buhay Bagong pag asa, at higit sa lahat bagong pagkakataon para sa pagmamahal, pagpapatawad at pagbabago Isang pagkakataon ang ibinigay Sasayangin pa ba ito? Maraming tao ang bibihirang mabigyan ng pagkakataon Sabi nga nila 'grab the opportunity' pero pano mo matatanggap ang isang pagkakataon kung ang resulta'y maraming magbabago pagbabago na pweding magdudulot ng saya o galak Handa ka ba rito? Aba'y dapat lang Sa bawat pagkakataon Maging matapang Sa bawat pagbabagoy Maging handa Buksan ang isipan Punan ang puso ng pag asa at sayay dahil habang may buhay may pag asa Dahil habang buhay May bagong pagkakataong dala

0

Jan 14, 2019

Jan 14, 2019 at 10:20 AM UTC

parecious_ann

Pagkakataon

Bagong taon nanaman Bagong taon, Bagong buhay Bagong pag asa, at higit sa lahat bagong pagkakataon para sa pagmamahal, pagpapatawad at pagbabago Isang pagkakataon ang ibinigay Sasayangin pa ba ito? Maraming tao ang bibihirang mabigyan ng pagkakataon Sabi nga nila 'grab the opportunity' pero pano mo matatanggap ang isang pagkakataon kung ang resulta'y maraming magbabago pagbabago na pweding magdudulot ng saya o galak Handa ka ba rito? Aba'y dapat lang Sa bawat pagkakataon Maging matapang Sa bawat pagbabagoy Maging handa Buksan ang isipan Punan ang puso ng pag asa at sayay dahil habang may buhay may pag asa Dahil habang buhay May bagong pagkakataong dala

19

Noong araw ng aking pag alis Hindi maipaliwanag ang pagtibok na kay bilis Kasabay nang bawat hakbang ng aking mga paa Ang naguumapaw na takot at kaba Ngayo’y nakalipas na ang ilang buwan maraming araw na ang dumaan Subalit, tila hanggang ngayon Masyadong mabilis ang pagdaan ng panahon Pilit na hinahabol ang takbo Upang makasabay sa mga kasalukuyang tagpo Ngunit, masyadong mabilis Hagupit ng pagbabago’y nagmamalabis Buong akala’y natanggap na Pero damdami’y nagpapanggap lang pala Sapagkat sa tuwing sasapit ang gabi Mananatiling tikom ang mga labi Habang ang mga luha’y isa-isang pumapatak At ang mapag panggap na mukha ay dahan dahan nawawasak Ang mga alaala’y unti unting bumabalik Na tinatapik ang puso ng isang batang nananabik Na bumalik sa mga bagay na nakasanyan sa nakaraan Kahit na ang susunod na pagkikita’y walang kasiguraduhan Hanggang kailan mangungulila sa buhay na kinagisnan? Hanggang kailan hahanap hanapin ang dating tahanan? Matatanggap pa ba ang reyalidad na hinaharap? O makakasanayan nalang hanggang sa makalimutan ang hindi matanggap?

0

Apr 29, 2020

Apr 29, 2020 at 1:55 PM UTC

kylie-9

Pagtanggap

Noong araw ng aking pag alis Hindi maipaliwanag ang pagtibok na kay bilis Kasabay nang bawat hakbang ng aking mga paa Ang naguumapaw na takot at kaba Ngayo’y nakalipas na ang ilang buwan maraming araw na ang dumaan Subalit, tila hanggang ngayon Masyadong mabilis ang pagdaan ng panahon Pilit na hinahabol ang takbo Upang makasabay sa mga kasalukuyang tagpo Ngunit, masyadong mabilis Hagupit ng pagbabago’y nagmamalabis Buong akala’y natanggap na Pero damdami’y nagpapanggap lang pala Sapagkat sa tuwing sasapit ang gabi Mananatiling tikom ang mga labi Habang ang mga luha’y isa-isang pumapatak At ang mapag panggap na mukha ay dahan dahan nawawasak Ang mga alaala’y unti unting bumabalik Na tinatapik ang puso ng isang batang nananabik Na bumalik sa mga bagay na nakasanyan sa nakaraan Kahit na ang susunod na pagkikita’y walang kasiguraduhan Hanggang kailan mangungulila sa buhay na kinagisnan? Hanggang kailan hahanap hanapin ang dating tahanan? Matatanggap pa ba ang reyalidad na hinaharap? O makakasanayan nalang hanggang sa makalimutan ang hindi matanggap?

26