"marilag" poems - Hello Poetry

Marilag na kasuotan ay itakip sa pagkalamat para di mabigyan pansin, masundan ang lingas Mag-aani ng papuri ang mapagdamdam na muslak Ang mga bakas ng kahapon ang pumipigil sa paghakbang Nakamtan man ang kaluwagan ay matagal pa rin bago nakapagpapasya Di magagawa ang pithaya (KWENTO) (Sa barangay, doble-doble ang bantay sa tarangka Masusubukan ang matalas na kampilan Matatalo ang sinumang dayuhan Masinsin sa pagbabantay sa pook na magiging libingan Maalat ang komposisyon ng sipol Nakakarindi ang taghoy ng mga kalaban Nagdiriwang sa loob nang matapos ang digmaan Ang datu at mandirigma ay iisa maging sa hangarin na tinagumpayan nila Kinokondena ang kaaway Ibibitin nang patiwarik Walang awa ang magsasalubong sa sentensiya Mga bihag ay ipapasok sa kulungan araw-araw bibigyan ng kakanin Sa takdang oras sila'y bibitayin magiging palamuti sa poste ng bahay ng Datu) Namangha sa kwentong bitbit Sa katunayan nagdibuho ng sitwasyong kathang-isip Sila'y hurado na hinuhusgahan din Binabatikos ang ugali Kinukurot ng imahe ng repleksyon

0

Dec 18, 2018

Dec 18, 2018 at 5:49 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #16

Marilag na kasuotan ay itakip sa pagkalamat para di mabigyan pansin, masundan ang lingas Mag-aani ng papuri ang mapagdamdam na muslak Ang mga bakas ng kahapon ang pumipigil sa paghakbang Nakamtan man ang kaluwagan ay matagal pa rin bago nakapagpapasya Di magagawa ang pithaya (KWENTO) (Sa barangay, doble-doble ang bantay sa tarangka Masusubukan ang matalas na kampilan Matatalo ang sinumang dayuhan Masinsin sa pagbabantay sa pook na magiging libingan Maalat ang komposisyon ng sipol Nakakarindi ang taghoy ng mga kalaban Nagdiriwang sa loob nang matapos ang digmaan Ang datu at mandirigma ay iisa maging sa hangarin na tinagumpayan nila Kinokondena ang kaaway Ibibitin nang patiwarik Walang awa ang magsasalubong sa sentensiya Mga bihag ay ipapasok sa kulungan araw-araw bibigyan ng kakanin Sa takdang oras sila'y bibitayin magiging palamuti sa poste ng bahay ng Datu) Namangha sa kwentong bitbit Sa katunayan nagdibuho ng sitwasyong kathang-isip Sila'y hurado na hinuhusgahan din Binabatikos ang ugali Kinukurot ng imahe ng repleksyon

29

nagmula sa lupa magbabalik ng kusa Di ko magagawa ang kaaya-ayang nakalipas " kung walang nakikitang " mga tamang nagsisi-alpas hindi ito isang panaginip ito'y bunga ng pagkainip Hindi pa sana ako maghahanap sa iyo ngunit "SILWETA", pumasok ka sa isip ko sa puso ko, ikaw nga ay aking pinagbuksan "tuloy po kayo? taka!" bagamat nag-alinlangan aking pag-iisa'y naibsan sa ganda ng nakapaligid di ko alintana nilalakaran sa liwanag,ako'y nakapinid samantalang hawak-kamay diwa at puso ko'y marilag kaibigan kang sakdal-dilag nawa'y muli kang makalakbay ! © copyright 2015 - All Rights Reserved

0

Dec 21, 2015

Dec 21, 2015 at 7:00 PM UTC

TanglawatPanglaw

e m o (3L)

nagmula sa lupa magbabalik ng kusa Di ko magagawa ang kaaya-ayang nakalipas " kung walang nakikitang " mga tamang nagsisi-alpas hindi ito isang panaginip ito'y bunga ng pagkainip Hindi pa sana ako maghahanap sa iyo ngunit "SILWETA", pumasok ka sa isip ko sa puso ko, ikaw nga ay aking pinagbuksan "tuloy po kayo? taka!" bagamat nag-alinlangan aking pag-iisa'y naibsan sa ganda ng nakapaligid di ko alintana nilalakaran sa liwanag,ako'y nakapinid samantalang hawak-kamay diwa at puso ko'y marilag kaibigan kang sakdal-dilag nawa'y muli kang makalakbay ! © copyright 2015 - All Rights Reserved

21

Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.

0

Jul 21, 2016

Jul 21, 2016 at 5:12 AM UTC

BrixArtan

Araw-Araw

Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.

46

Walang labis, walang kulang, Kung magliyab ang pluma kong laging natatakam, Mga salitang lilikhain nito'y namumutiktik sa sabik, Malinggal ang dila, nagagalak kung maghasik. Madalas ay parang lantang gulay, Kung gumuhit ng salita ay matamlay, 'Di matuka ng uwak kung ialay, Minsa'y kulang-palad kung panlasa'y 'di bagay. Sa tuwing hahampas ang higanteng salot, Rubdob ng damdamin ay mapusok, Tatamuhing sugat ay balon na 'di maabot, Pilat ay siyang mararanasan, patawad ko'y suntok sa usok. Minsan nama'y isang mapagtangis, Ulan sa ulop katumbas ay luhang hitik kaysa pawis, Ipapatalos sa huwad **** puso ang nalasap na pait at sakit, Sa pluma ko'y tutungayawin ka't isasakdal sa piitan ng malasahan mo rin ang pait. Hindi na sapat ang galak na malalasap, Gayong panulat at puso'y nakaranas ng dusa at alat, Naglahong bula ang hiwaga nitong kaibuturan ng pusong marilag, Sa pinta mo'y nagmistulang kahabag-habag. Umpisahan mo ng pumikit, ng mahagilap mo rin ang sinapit, Madalas man akong matinik , sayo'y hindi na iimik, Nitong plumang binuling at pinatulis ko sa inani ko sa'yo, Ngayo'y kakikintalan mo ng hayag na masakit ngunit pawang totoo. ✍: pensword

0

May 31, 2020

May 31, 2020 at 4:32 AM UTC

kevin05

BINULING KO'T PINATULIS NGAYO'Y ISA NG MAPANGHIMAGSIK

Walang labis, walang kulang, Kung magliyab ang pluma kong laging natatakam, Mga salitang lilikhain nito'y namumutiktik sa sabik, Malinggal ang dila, nagagalak kung maghasik. Madalas ay parang lantang gulay, Kung gumuhit ng salita ay matamlay, 'Di matuka ng uwak kung ialay, Minsa'y kulang-palad kung panlasa'y 'di bagay. Sa tuwing hahampas ang higanteng salot, Rubdob ng damdamin ay mapusok, Tatamuhing sugat ay balon na 'di maabot, Pilat ay siyang mararanasan, patawad ko'y suntok sa usok. Minsan nama'y isang mapagtangis, Ulan sa ulop katumbas ay luhang hitik kaysa pawis, Ipapatalos sa huwad **** puso ang nalasap na pait at sakit, Sa pluma ko'y tutungayawin ka't isasakdal sa piitan ng malasahan mo rin ang pait. Hindi na sapat ang galak na malalasap, Gayong panulat at puso'y nakaranas ng dusa at alat, Naglahong bula ang hiwaga nitong kaibuturan ng pusong marilag, Sa pinta mo'y nagmistulang kahabag-habag. Umpisahan mo ng pumikit, ng mahagilap mo rin ang sinapit, Madalas man akong matinik , sayo'y hindi na iimik, Nitong plumang binuling at pinatulis ko sa inani ko sa'yo, Ngayo'y kakikintalan mo ng hayag na masakit ngunit pawang totoo. ✍: pensword

25

Sa pagitan ng isang salamin kami'y unang nagkatagpo Tila walang ibang nakikita habang tanaw siya sa malayo Kaunting hakbang nalang ay patungo na ako Ngunit napuno ng kaba at hiya, sapagkat unang beses ito. Isang binibining marilag at may kaayusan Na ang kaniyang kaanyuan ay kapita-pitagan Malumanay niya akong tinungo at nilapitan Na para bang kami ay mag-uusap ng masinsinan Lumipas ang bawat sandali na kami ay magkasama Habang dahan-dahang inilapat ang kamay sa kaniyang palad Nilibot ang paligid, tanging siya lang ang nakikita Mahinay ang takbo ng oras, na sa layo ng nilakbay ay parang nagpapahinga Malapit na matapos ang panandaliang pagsasama Habang ako'y pilit na tinalunton ang bawat hakbang niya Dumating ang pagkakataong magpapaalam na Lunos ang biglang nadama, sapagkat iyon ay una. Sa larawan na aming kinuhanan nang kami ay magkasama Ika-pitompu't anim na araw ng tatlong daan at animnapu't lima Siya ay aking nakausap, nakasama, at nakita Subalit hindi nasabihan ng isang mahalagang salita Sa nag-iisang larawan na pilit kong iniingatan Bumalik kami sa dati na sa telepono'y nag-uusap na lamang Kung may pagkakataon ay agad siyang pupuntahan At sa pagkakataong iyon, ay mahigpit siyang hahagkan Sa isang imahe ng larawan na aking itinatangis Nag-iisang larawan na lubos kong ninanais Subalit sa kasalukuyan ako'y patuloy na nagahis Sapagkat ang imaheng iyon ay imaheng puno ng hinagpis Hinagpis sa una naming pagkikita Sa matagal na paghihintay ay muli ng nagkasama Handa akong maghintay at maglakbay ng ilang milya Mangyari lamang ulit ang matagal ko ng adhika.

0

Jul 1, 2019

Jul 1, 2019 at 9:46 AM UTC

RuiJasper

Pagkikita

Sa pagitan ng isang salamin kami'y unang nagkatagpo Tila walang ibang nakikita habang tanaw siya sa malayo Kaunting hakbang nalang ay patungo na ako Ngunit napuno ng kaba at hiya, sapagkat unang beses ito. Isang binibining marilag at may kaayusan Na ang kaniyang kaanyuan ay kapita-pitagan Malumanay niya akong tinungo at nilapitan Na para bang kami ay mag-uusap ng masinsinan Lumipas ang bawat sandali na kami ay magkasama Habang dahan-dahang inilapat ang kamay sa kaniyang palad Nilibot ang paligid, tanging siya lang ang nakikita Mahinay ang takbo ng oras, na sa layo ng nilakbay ay parang nagpapahinga Malapit na matapos ang panandaliang pagsasama Habang ako'y pilit na tinalunton ang bawat hakbang niya Dumating ang pagkakataong magpapaalam na Lunos ang biglang nadama, sapagkat iyon ay una. Sa larawan na aming kinuhanan nang kami ay magkasama Ika-pitompu't anim na araw ng tatlong daan at animnapu't lima Siya ay aking nakausap, nakasama, at nakita Subalit hindi nasabihan ng isang mahalagang salita Sa nag-iisang larawan na pilit kong iniingatan Bumalik kami sa dati na sa telepono'y nag-uusap na lamang Kung may pagkakataon ay agad siyang pupuntahan At sa pagkakataong iyon, ay mahigpit siyang hahagkan Sa isang imahe ng larawan na aking itinatangis Nag-iisang larawan na lubos kong ninanais Subalit sa kasalukuyan ako'y patuloy na nagahis Sapagkat ang imaheng iyon ay imaheng puno ng hinagpis Hinagpis sa una naming pagkikita Sa matagal na paghihintay ay muli ng nagkasama Handa akong maghintay at maglakbay ng ilang milya Mangyari lamang ulit ang matagal ko ng adhika.

32

Bawat hibla ng salitang nagsisi-alpasan, ikaw ang tono, ang sentro, binabaybay bawat bituin na iyong nahawakan Mga matang mangha ang sumasalubong Na wari'y pinagmamasdan ang marilag na dapit-hapon Nang isang gabi, nalupig ng madilim na kalawakan ang mga estrelyang nagniningning sa mga palad **** gasgas sa pagkakadapa Tumakbo ang mga manonood palayo sa iyo Ayaw nila ng dilim Kikukutya nila ang hindi kumikinang "Ganoon ba talaga iyon? Aakayin ka sa alapaap, ngunit kakawala sa karimlan?" sambit ko Subalit salamat Sa pagbitaw, nabanaag ang sinag ng yumayapos na bukang-liwayway Naring ang umaalingawngaw na bulong, na tila humi-hele, ika'y hinihilom Saad Niya, "Bangon. Kahit mag-isa. Mag-isa, kasama Ako."

0

Nov 15, 2020

Nov 15, 2020 at 8:09 PM UTC

rhythmsofraine

Pagsibol

Bawat hibla ng salitang nagsisi-alpasan, ikaw ang tono, ang sentro, binabaybay bawat bituin na iyong nahawakan Mga matang mangha ang sumasalubong Na wari'y pinagmamasdan ang marilag na dapit-hapon Nang isang gabi, nalupig ng madilim na kalawakan ang mga estrelyang nagniningning sa mga palad **** gasgas sa pagkakadapa Tumakbo ang mga manonood palayo sa iyo Ayaw nila ng dilim Kikukutya nila ang hindi kumikinang "Ganoon ba talaga iyon? Aakayin ka sa alapaap, ngunit kakawala sa karimlan?" sambit ko Subalit salamat Sa pagbitaw, nabanaag ang sinag ng yumayapos na bukang-liwayway Naring ang umaalingawngaw na bulong, na tila humi-hele, ika'y hinihilom Saad Niya, "Bangon. Kahit mag-isa. Mag-isa, kasama Ako."

12

Sino nga ba ang mamahalin? Upang maging kahati ng aking tadyang Hindi ko man mawari akoy naguguluhan Sa babaeng ubod ng marilag Sino nga ba ang dapat katiwalaan? Ng puso kung tumitibok na dalisay Tanging hiling ay iyong maramdaman ng tunay Kaya’t sa tahimik na pagdarasal di na daan Sino nga ba gustung harayain? Kaya palaging nasa malayo ang tingin Pati puso ko’y naging maagap Upang hindi ka lang makalimutan Sino nga ba? Ito’y itatama na Upang pusot diwa’y di na mag-akala Kaya’t wag na muling ipaalala pa Mata’t katawan ipapahinga ko na Sa aking pagtulog ikay makalimutan Upang bagong buhay’t mamahalin Saakin paggising aki’y maranasan Kayat tanung “sino nga ba?” ay ililibing ng tuluyan

0

Oct 25, 2017

Oct 25, 2017 at 7:41 AM UTC

ako2emil

SINO NGA BA?

Sino nga ba ang mamahalin? Upang maging kahati ng aking tadyang Hindi ko man mawari akoy naguguluhan Sa babaeng ubod ng marilag Sino nga ba ang dapat katiwalaan? Ng puso kung tumitibok na dalisay Tanging hiling ay iyong maramdaman ng tunay Kaya’t sa tahimik na pagdarasal di na daan Sino nga ba gustung harayain? Kaya palaging nasa malayo ang tingin Pati puso ko’y naging maagap Upang hindi ka lang makalimutan Sino nga ba? Ito’y itatama na Upang pusot diwa’y di na mag-akala Kaya’t wag na muling ipaalala pa Mata’t katawan ipapahinga ko na Sa aking pagtulog ikay makalimutan Upang bagong buhay’t mamahalin Saakin paggising aki’y maranasan Kayat tanung “sino nga ba?” ay ililibing ng tuluyan

20

kahit marupok ang damdamin at katawan nating mga nilalang ni Bathala upang umawit, sumulat, tumugtog o dumula, ibig kong sabihin sa inyo na mas marilag ang tapang natin kaysa kape, sapagkat sa bawat ihip at higop sa lamig o init nitong inumin, anumang hangarin ay kinaya natin.

0

Jul 1, 2020

Jul 1, 2020 at 1:59 AM UTC

jklg08

ah, rupok

kahit marupok ang damdamin at katawan nating mga nilalang ni Bathala upang umawit, sumulat, tumugtog o dumula, ibig kong sabihin sa inyo na mas marilag ang tapang natin kaysa kape, sapagkat sa bawat ihip at higop sa lamig o init nitong inumin, anumang hangarin ay kinaya natin.

4