Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"mapigil" poems
Dala na din ng pagod ako ay humandusay ng walang kaabog abog Sa bangketang madumi, ang katawan ko ay pinabayaan. Basa ng ulan, ang pag ubo'y walang alangan, Hanggang sa muli, hanggang sa makasakay Dala na din ng pagod sa pagkayod at hanap buhay At pakikipagtunggali sa mundong walang tigil, puro tagay. Ang pag aasam maging karaniwan at humanay ay 'di mawaglit. Hindi parin labis na masanay. Bakit nananatiling lumalaban sa tamis at pait? Dala na din ng pagod, ay hindi man lang mkapag ahit. Ang pagod na wari sa sabog na balbas ay di alintanang lumago, Buhok na primitibo ay minsan 'di na mailitrato. Sapagkat napakaraming bagay ang naikot sa isip, Upang sarili ay ihuli at sadyang balewalain; Dahil minsa'y di mapigil ang sariling takbo ng ideya, Sa pagkain ng isip sa puso, minsan ikaw ay madidismaya. Sapagkat ako ay tumatanda ng paabante Na walang iniisip kundi ang mabilis at walang kasiguruhang bukas , Na walang oras man ang pwedeng malibre at mabakante. Dala na din ng pagod ako'y biglang natuturete sa ingay ng maduming palengke, sa mahal ng kuryente, Sa araw araw na madugong pagbyahe, pamamasahe; Sa mala sinaunang Kastilang amo. Mga taong may ugaling dyahe. Ang pakikisamang hinog na alam nating importante. Dala na din ng pagod, alam nating hindi pasko parati. Sa ambisyon at oras, ginagawa ang lahat at pilit naghahabol, Kapag isipan ay nalason. Bilisan at ang oras ay nagagahol. Dala nadin ng pagod, nagiiba ang pangangailangan bakit ang dating madali ngayon sa hirap ay saksakan? ang maliit at lumalaki, ang punong kahoy **** matikas, ay sadyang binabato sa tuwing ito ay namumunga ng wagas. Sa kabilang buhay, huwag **** kalilimutan. lahat ng paghihirap ay sadyang mawawala. Mga maling desisyon huwag kaagad itulak, mga iniisip huwag sadyaing ibalak. Dala lang yan ng iyong saloobin at pagod iho, matatapos din ang pait sa sa paglaklak ng alak
0
May 14, 2013
May 14, 2013 at 1:01 PM UTC
Dala na din ng pagod
Dala na din ng pagod ako ay humandusay ng walang kaabog abog Sa bangketang madumi, ang katawan ko ay pinabayaan. Basa ng ulan, ang pag ubo'y walang alangan, Hanggang sa muli, hanggang sa makasakay Dala na din ng pagod sa pagkayod at hanap buhay At pakikipagtunggali sa mundong walang tigil, puro tagay. Ang pag aasam maging karaniwan at humanay ay 'di mawaglit. Hindi parin labis na masanay. Bakit nananatiling lumalaban sa tamis at pait? Dala na din ng pagod, ay hindi man lang mkapag ahit. Ang pagod na wari sa sabog na balbas ay di alintanang lumago, Buhok na primitibo ay minsan 'di na mailitrato. Sapagkat napakaraming bagay ang naikot sa isip, Upang sarili ay ihuli at sadyang balewalain; Dahil minsa'y di mapigil ang sariling takbo ng ideya, Sa pagkain ng isip sa puso, minsan ikaw ay madidismaya. Sapagkat ako ay tumatanda ng paabante Na walang iniisip kundi ang mabilis at walang kasiguruhang bukas , Na walang oras man ang pwedeng malibre at mabakante. Dala na din ng pagod ako'y biglang natuturete sa ingay ng maduming palengke, sa mahal ng kuryente, Sa araw araw na madugong pagbyahe, pamamasahe; Sa mala sinaunang Kastilang amo. Mga taong may ugaling dyahe. Ang pakikisamang hinog na alam nating importante. Dala na din ng pagod, alam nating hindi pasko parati. Sa ambisyon at oras, ginagawa ang lahat at pilit naghahabol, Kapag isipan ay nalason. Bilisan at ang oras ay nagagahol. Dala nadin ng pagod, nagiiba ang pangangailangan bakit ang dating madali ngayon sa hirap ay saksakan? ang maliit at lumalaki, ang punong kahoy **** matikas, ay sadyang binabato sa tuwing ito ay namumunga ng wagas. Sa kabilang buhay, huwag **** kalilimutan. lahat ng paghihirap ay sadyang mawawala. Mga maling desisyon huwag kaagad itulak, mga iniisip huwag sadyaing ibalak. Dala lang yan ng iyong saloobin at pagod iho, matatapos din ang pait sa sa paglaklak ng alak
Continue reading...
37
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
0
Nov 9, 2018
Nov 9, 2018 at 3:20 AM UTC
Mabel
Ang plano ko lamang ay paiyakin At ito'y aking uulit-ulitin Pero ano to'ng nadarama Mukhang totoo na sya Ano nang gagawin Hindi na mapigil ang damdamin Ito ba'y itutuloy pa rin O akin nang patitigilin Aking sisiguraduhin Na tama ang gagawin Aking sasabihin Mula sa bukal na damdamin Oh sinta, ako'y iyong patawarin Sa aking mga pagsisinungaling.
0
Sep 24, 2015
Sep 24, 2015 at 9:41 AM UTC
Paumanhin
“Hayaan mo na lang ako matulog.” Eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At hindi ko maisip kung ano ba dapat ko maging. Ano ba dapat **** gawin? Marami nang nangyare, At ano pa ba ang pwedeng maganap? Magkukulong sa sulok, At magmumukmok, Naka-ilang hithit-buga na ng yosi, Baka sakaling makalimot. Naka-ilang bote na ng alak, Pampakalma sa pusong kumakabog. Hindi mo mapigil ang pag-tulo ng luha, Isa-isang nawawalan ng kislap ang mga tala sa iyong mata. Nawalan na ng liwanag ang buwan, At ang araw ay hindi na sikat, Naghalo ang amoy ng dagat at ulan, Sumingaw mula sa mainit na lupa parang naagnas na katawan. Lalabanan ba ang apoy? O hahayaan lamunin ka at matupok? Lalangoy ba kasabay ng mga alon? O handa ka nang malunod at mabulok sa kailaliman? Hanggang sa hindi na ma-iahon. Marami ang nagtatanong, “Mahalaga pa ba ang nakaraan?” Kung ang hinaharap ay nagtatago sa likod ng kasalukyang puno ng kirot at hirap, Hinagpis at galit, Poot at pagkamuhi, At sakit na walang lunas. Mahalag ba ang nakaraan? Maraming pagkakataon na ako ay lumipad, Mula sa kalangitan, malaya ang diwang may pakpak, Naglalangoy sa ulap ng kawalan. Tanaw ko ang sanlibutan, nag-aaway, Nag-papatayan, para sa ano? Lupa? Pera? Para sa diyos na makapangyarihan? Ngunit ang mahabaging diyos ay wala namang pakialam. Wala naman dapat patunayan, Wala naman dapat paglabanan. Rinig mo ba ang ingay mula sa kabilang baryo, Parang mga asong ulol, nagkumpulan at tumatahol. Ako ay naglakad, Saksi ang dalawang paa sa harapang pang-gagahasa ng mga higanteng buwaya; walang umalsa. Natatakot sila. Dahil sa mata ng nakararami, Karahasan ang tama, At hindi ang karapatan ng bawat isa. Marami ng problema ang daigdig, Dadagdag ka pa ba? Iiwasan mo na ba o babalikan mo pa? Pilit lumalayo, Patuloy ang pagtakbo, Ngunit hindi pa rin maabot ang dulo. Hindi malaman kung saan patungo. Dalhin mo ako sa lugar, Kung saan mapayapa ang buhay, At mayroong pag-ibig na tunay. Dahil matagal nang may sindi ang nitsa, Hihipan ko na ba? O hahayaan na lang mamatay ng kusa parang paubos na kandila. Dahil eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At pagod na’ko magising, Gusto ko na lamang umidlip at managinip, Patungo sa paraisong ang ihip ng hangin ay malumanay, At ang kulay ng paligid ay pagmamahal na dalisay. “Hayaan mo na lang akong matulog. Kung sa aking pag-gising ay meron paring sakit, hayaan mo na lang akong matulog, dahil pagod na’ko magising.” Hayaan mo na lang akong matulog. Baka sakaling hindi ko na maramdaman ang sakit. Hayaan mo na lang akong matulog. Kahit ilang oras lang, iiwan ko ang mundong mapanakit. Hayaan mo na lang ako. Dahil gaya ng sabi mo, “Sa sobrang hilig mo sa sleep, pwede ng ipalit ang pangalan mo sa salitang *ogip.” Kaya hayaan mo na lang akong matulog, Dahil pagod na’ko magising. At ayoko nang magising.
0
Apr 25, 2018
Apr 25, 2018 at 11:05 PM UTC
Pagod Na’ko Magising
“Hayaan mo na lang ako matulog.” Eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At hindi ko maisip kung ano ba dapat ko maging. Ano ba dapat **** gawin? Marami nang nangyare, At ano pa ba ang pwedeng maganap? Magkukulong sa sulok, At magmumukmok, Naka-ilang hithit-buga na ng yosi, Baka sakaling makalimot. Naka-ilang bote na ng alak, Pampakalma sa pusong kumakabog. Hindi mo mapigil ang pag-tulo ng luha, Isa-isang nawawalan ng kislap ang mga tala sa iyong mata. Nawalan na ng liwanag ang buwan, At ang araw ay hindi na sikat, Naghalo ang amoy ng dagat at ulan, Sumingaw mula sa mainit na lupa parang naagnas na katawan. Lalabanan ba ang apoy? O hahayaan lamunin ka at matupok? Lalangoy ba kasabay ng mga alon? O handa ka nang malunod at mabulok sa kailaliman? Hanggang sa hindi na ma-iahon. Marami ang nagtatanong, “Mahalaga pa ba ang nakaraan?” Kung ang hinaharap ay nagtatago sa likod ng kasalukyang puno ng kirot at hirap, Hinagpis at galit, Poot at pagkamuhi, At sakit na walang lunas. Mahalag ba ang nakaraan? Maraming pagkakataon na ako ay lumipad, Mula sa kalangitan, malaya ang diwang may pakpak, Naglalangoy sa ulap ng kawalan. Tanaw ko ang sanlibutan, nag-aaway, Nag-papatayan, para sa ano? Lupa? Pera? Para sa diyos na makapangyarihan? Ngunit ang mahabaging diyos ay wala namang pakialam. Wala naman dapat patunayan, Wala naman dapat paglabanan. Rinig mo ba ang ingay mula sa kabilang baryo, Parang mga asong ulol, nagkumpulan at tumatahol. Ako ay naglakad, Saksi ang dalawang paa sa harapang pang-gagahasa ng mga higanteng buwaya; walang umalsa. Natatakot sila. Dahil sa mata ng nakararami, Karahasan ang tama, At hindi ang karapatan ng bawat isa. Marami ng problema ang daigdig, Dadagdag ka pa ba? Iiwasan mo na ba o babalikan mo pa? Pilit lumalayo, Patuloy ang pagtakbo, Ngunit hindi pa rin maabot ang dulo. Hindi malaman kung saan patungo. Dalhin mo ako sa lugar, Kung saan mapayapa ang buhay, At mayroong pag-ibig na tunay. Dahil matagal nang may sindi ang nitsa, Hihipan ko na ba? O hahayaan na lang mamatay ng kusa parang paubos na kandila. Dahil eto ang realidad, Ng mundo, Dahan-dahang pumapalibot sa atin, Ano bang mali sa’kin? Sobrang layo pa ng hinaharap, At pagod na’ko magising, Gusto ko na lamang umidlip at managinip, Patungo sa paraisong ang ihip ng hangin ay malumanay, At ang kulay ng paligid ay pagmamahal na dalisay. “Hayaan mo na lang akong matulog. Kung sa aking pag-gising ay meron paring sakit, hayaan mo na lang akong matulog, dahil pagod na’ko magising.” Hayaan mo na lang akong matulog. Baka sakaling hindi ko na maramdaman ang sakit. Hayaan mo na lang akong matulog. Kahit ilang oras lang, iiwan ko ang mundong mapanakit. Hayaan mo na lang ako. Dahil gaya ng sabi mo, “Sa sobrang hilig mo sa sleep, pwede ng ipalit ang pangalan mo sa salitang *ogip.” Kaya hayaan mo na lang akong matulog, Dahil pagod na’ko magising. At ayoko nang magising.
Continue reading...
84
nakasalubong kita kanina ang layo ng iyong tingin at di mo man lang napansin na ako'y nasa harap mo na baka ito ay iyong sadya pagkat ayaw mo na akong makita pero bakit ako natuwa kahit alam kong ako'y walang halaga akala ko'y tanggap ko na pero bakit ako ulit umaasa naiinis sa aking sarili kung bakit damdami'y di mapigil sana di na tayo magkita ng malimot na kita baka ako ay sumaya at balang araw makahanap ng iba
0
Feb 5, 2016
Feb 5, 2016 at 7:53 PM UTC
kanina
Aniversari ng Mag-jowa Mansari ng Mag-jowa, Valentayns Dey Sa loob ng bartolina. May wan en onli, Kahapon kaututan ko si Bebot, Nakaposas ang mga kamay at 'di makakilos Nakatali ang mga paa sa kadenang May bolang bakal, Si Bebot ay matitigok na. Nagkaututan kami sa gawing madilim, Tangan ang Gud Morning, Pamunas ng luha. Humahagulhol dahil kay Dok Puti, Hinahanda na nito Ang kanyang kahahantungan, Said na said ang mga hikbi; Pinid na pinid ang mga kagalakan, Gustong pahintuin ang bawat saglit. Di mapigil ang hatol, Nasa dulo ng karayom Nakasalalay ang lahat; Unti-unting naniningkit si Bebot, Ginagapos na siya ni Dok Puti sa katre; Walang sinuman ang makakaampat Sa naturang likido. Kahapon, kaututan ni Dok Puti si Bebot. "Lav, sapitin mo nawa ang iyong katahimikan." Sa Valentayns Dey, kahit sinong mag-jowa. - Juan Dela Cruz, M.D. P.S. Alay sa bawat magkasintahang pinagtagpo't pinaglayo ng pagkakataon.
0
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:06 AM UTC
Lav Leter (Isang Malayang Taludturan) Ni: P.T. Simon
Tuyo na ang iilang rosas, Ngunit amoy paring sampagita. Kasama ng pinggan sa mesa; Na walang baso, tinidor, ni kutsara. Habang pinalilibutan ng mga bubog, At bawat piraso'y bumabaon sa aking pulso, Ang pagdugo ay hindi mapigil Na sumasabay sa mabagal na musika. Dati'y isa lamang itong bumbilya, Subalit sa ngayon ay di' ko na muling mabuo, Siyang mainit ang yakap sa gabi, Ngayo'y tuluyan nang naglaho.
0
Apr 19, 2017
Apr 19, 2017 at 2:07 PM UTC
Ilaw
Hindi ko mapigil / aywan ko kung bakit Na bumaling sa’yo / nang paulit-ulit Ilang beses ko mang / ipikit nang pilit Didilat ang mata’t / magkukusang-titig Sa bawat pagtitig / ay nanahimik Ang lihim ng isang / sumaging pag-ibig Sa bawat pagbaling / ay may pagnanais Na masilid ikaw / sa diwa ko’t isip Sa libong pagbaling / at libong pagpihit Ang katumbas nito’y / pagsintang malinis Nang dahil sa iyong / gandang nilalangit Ang pihikang puso’y / nahaling nang labis At ang larawan **** / sa aki’y umakit Namugad sa puso’t / naging panaginip Dahilan sa isang / ninakaw na titig Mga puso nati’y / dagling napaibig
0
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 9:19 AM UTC
Unang Titig
Hawak-kamay, sabay na tinahak ang makinang na dalampasigan Patuloy sa paghakbang at paghila sa animo'y hindi dumarampi sa buhanging mga talampakan Mga palad na magkayakap, mga daliring magkaniig Dalawang pares ng matang nakangiti na ayaw bumitiw sa pagtitig Kasabay ng umaawit at mabining pagaspas ng alon Sumakay sa bangka patungo sa paraiso'y masayang sumagwan Subalit sa masayang paglalakbay ay may humulagpos na unos Paligid ay nilamon ng dilim, dumaan sa langit ang kislap ng talim Bangkang sabay na sinasagwan, tumaob at tinangay ng agos Sa gitna ng laot, sabay ding nilamon ng dagat at sa ilalim bumulusok Patuloy ang delubyong pilit na pinaghihiwalay ang magkahugpong na kamay Pilit pa ring lumangoy at magkasamang sumampa sa bangkang gutay-gutay Niyakap nang mahigpit ang kilalang bisig kahit nakapikit Hindi man mapigil ang higanteng alon at malakas na buhos ng ulan Nangangatal, nangangalay man ay hindi huminto sa pagsagwan Muntik mang malunod sa sigalot na mainam na nakaungos Kumalma ang dagat, natawid ng gabi ang umaga sa gitna ng digma at unos Mula sa dalampasigan, sa laot at sa dulo ng mga puso Mamamayani ang pag-ibig sa malawak at mapanghamong mundo
0
Oct 6, 2019
Oct 6, 2019 at 8:49 AM UTC
Sabay Tayong Sumagwan
'Di ikaw ang tipo kong laro Umayaw na kasi ako Sinubukan ko na kasi dati Ayon, talo lang lagi Pero heto na naman ako Parang tanga ang loko 'Di mapigil ang ngiti T'wing naiisip nang ang balat mo'y dumampi Pucha, totoo ba? Na-SS mo nga ba? Taena, mukhang ako'y na-stun Ng walang kalaban-laban Langya, GG Hindi good game, kundi gagi Diba humindi na tayo sa sakit? Ano na naman 'to? Wooh bakit? Noob na 'ko eh Weak, walang silbi 'Pag eto sa wala na naman nauwi Sarili ko lang pwede ko masisi 'Pag in-game Please wag mo na ko buhatin Aasa pa sa GM ang tanso na manok Pa'no, marupok Mabel, pasensya ka na Hayaan mo, ang 2019 ay papasok na Baka lumipas din 'Pag hindi, patay, "I have been slained."
0
Nov 6, 2019
Nov 6, 2019 at 3:15 AM UTC
Mabel